فروش تخم نطفه دار مرغ زینتی به ایلام

فروش تخم نطفه دار مرغ زینتی به تعداد 50 عدد سبرایت,25 عدد برهما,35عدد ابریشمی و 20 عدد رز کامب به شهر ایلام آقای عمان اله ایزدی.

فروش تخم نطفه دار بوقلمون به تاکستان

در تاریخ 96/8/10 شرکت جوجه ساز تعداد 250 عدد تخم نطفه دار بوقلمون برنزه کانادایی به شهر تاکستان ارسال کرد.

بیماری های کاسکو

بیماریهای شایع در کاسکو 

سرماخوردگی یکی از شایع ترین بیماریهای کاسکو میباشد که نشانه های آن کاملا مشابه سرماخوردگی در انسان است ، ضمن اینکه کاسکو ممکن است دچار اسهال سبز رنگ نیز بشود.
عفونتهای داخلی نیز باعث اسهال شدید در پرنده میشود.
خشکی پر که نشانه آن شکننده و خشک شدن پرهای کاسکو میباشد. این مشکل به دلیل تغذیه نادرست و کم بودن رطوبت بوجود میاید.
عارضه پر کنی که به دلیل مشکلات روانی و یا جفت خواهی در کاسکو بوجود میاید.

بیماریها:

اساسا طوطی ها پرندگانی بسیار مقاوم در مقابل بیماریها هستند و به جز چند بیماری که در شرایط خاص ممکن است دچار شوند مریض نمیشوند و اگر مریض شوند عمدتا به دلیل خوب تغذیه نشدن ودچار شدن آنها به بیماریهای ناشی از سوء تغذیه یا مسمومیت های غذایی و ابتلای انها به بیماریهای گوارشی مثل اسهال است.
سرما خوردگی ، ذات الریه :
این بیماری در مواردی ایجاد میگردد که دمای محل نگهداری پرنده پایین و سرد باشد یا اینکه پرنده در کنار در و پنجره و یا کولر و در معرض جریان هوا قرار بگیرد. نشانه های این بیماری چرت زدن بیش از حد ، گرفتگی یک یا هر دو سوراخ بینی  ، ابریزش چشم ، بستن مداوم یک چشم، صدای خس خس در هنگام تنفس ، کم شدن محسوس اشتها و ضعف واسهال میباشد.

برای درمان حتما در همان روزهای اول بیماری اقدام نمایید.
– با دامپزشک مشورت کنید و یا میتوانید از کپسول آبی رنگ داکسی سایکلین در ظرف آب پرنده به میزان نصف کپسول و به مدت سه تا پنج روز استفاده کنید. چند قطره مولتی ویتامین هم به آب اضافه کنید.

اسهال:
اسهال میتواند عوامل مختلفی داشته باشد.
1. پرنده تازه خریداری شده در یکی دو روز اول به علت استرس دچار آن شود که نگران کننده نیست وطبیعی میباشد. اما اگر بیش از این زمان طول کشید باید احتمال بیماری را بدهید و سریعا درمان را آغاز کنید.
2. پرنده پس از استحمام دادن ممکن است دچار آن شود که آن هم مهم نیست وبر اثر استرس میباشد.
3. پرنده بر اثر سرما خوردگی دچار آن شود که با درمان سرماخوردگی آن هم بهبود میابد.
4. اسهال ویروسی که با درمان آنتی بیوتیکی به تجویز دامپزشک درمان میشود.

– برای درمان حتما با دامپزشک مشورت کنید.
– اگر پرنده شما فقط اسهال دارد و علائم سرماخورگی ندارد ، برای درمان اسهال میتوانید از شربت سفید رنگ کوتریموکسازول به اندازه یک قاشق در ظرف آب پرنده استفاده کنید به مدت سه تا پنج روز. در طول روز دو بار دارو را عوض کنید تا فاسد نشود.

– تا زمانی که پرنده شما آب و غذا میخورد از طریق دارو خوب میشود از آمپول زدن و تزریق خودداری کنید تقریبا اکثر کاسکوها تحمل آمپول را ندارند و خواهند مرد.

 

پرکنی :
پرکنی بیماری است که در آن پرنده شروع به کندن پرهای خود مینماید که چهره پرنده را نا زیبا و ارزش آن را به شدت کاهش میدهد.
عوامل موثر بر پر کنی :
1. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش  جنسی در اثر ورود آنها به سن بلوغ و جفت خواهی(هفت سالگی به بعد)
2. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش تغذیه ای مثل تغذیه نا کافی یا تغذیه نادرست و ایجاد کمبود یا زیاد بود یک یا چند ماده غذایی در آنها.
3. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش ترس یا ترس مرضی یا بیماری ترس.
4. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش خشونت مثل خشونت های زمان صید.
5. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش ناسازگاری با محیط یا صاحب جدید.
6. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش حمل و نقل ، مثل حمل ونقل نامناسب.
7. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش تنها ماندن یا بی توجهی صاحب.
8. کاسکوهای پرکن شده به علت تنش حسادتی در اثر وارد کردن یک کاسکو یا پرنده یا حیوان دیگر به خانه.
رایجترین نوع پرکنی ، بین کاسکوهای بالغ بیش از 7سال سن وجود دارد که علت آن تنش جنسی است و راه حل آن فراهم کردن جفت است. به جز پرکنی با علت تغذیه ای ، دیگر انواع پرکنی در کاسکوها ریشه روانی دارد ، که برای درمان عوامل بیماری را باید برطرف کرد.

انواع بیماریها در طوطی سانان


علائم احتمالی بیماری :

1  خواب بیش از حد و کسل بودن غیر معمولی پرنده و نخوردن آب و غذا .

2  صدا از مقعد به هنگام دفع مدفوع و یا هرگونه تغییر قابل مشاهده در قسمت سفید مدفوع (ادرار) به مدت بیش از یک تا دو روز .

3  اسهال ونبود قسمت سفید رنگ در مدفوع  و یا وجود غذای هضم نشده در مدفوع .

4  کاهش وزن : اگر استخوانهای طوطی معلوم و برجسته شود نشان دهنده بیماری لاغری وکاهش وزن است .

5  پرکنی یا پرهای نا منظم ، شکسته ، شلخته و خم شده که در حالت عادی اینگونه نباید باشد .

6  عطسه :  بسیاری از طوطیها میتوانند به خوبی صدای عطسه شما را تقلید کنند و با تکرار آن شاید شما فکر کنید که طوطی شما مریض است. اما اگر عطسه با ترشحات و یا تورم در اطراف صورت و مخرج و یا تورم در ناحیه سوراخهای بینی و یا پا باشد در این صورت پرنده بیمار است .

7  استفراغ(بر گرداندن غذا) :  در همه طوطی سانان برگرداندن غذا راهی برای ایجاد تعامل و نشان دهنده ی دوستی است ، اما اگر پرنده ی شما بدون هیچ دلیلی به صورت متناوب و بعد از خوردن غذا آن را برگرداند احتمالا نشانه بیماری است.

8  مشکلات تنفسی :  علائم بیماری تنفسی خس خس کردن سینه و یا سر و صدا هنگام تنفس است .

9 عدم تعادل : نداشتن تعادل و افتادن از روی چوب قفس برای چندین مرتبه در روز نشان دهنده ی بیماری عدم تعادل در پرنده است.

10 بیماریهای پا :  پوسته پوسته شدن پا ، طاسی و ریختن پرهای ران ، زخم کف پا .

11  بیماریهای چشم :  ظاهر پرنده کسل ، چشمها متورم میشود و همچنین قرمزی و تورم و یا از دست دادن پرهای اطراف چشم و همچنین مات شدن و از بین رفتن شفافیت چشم و ترشحات در اطراف آن .

12  بیماریهای سر :  تکان دادن بیش از حد سر در طول روز .

بیماریهای گوارشی :

یکی از شایع ترین بیماریها در طوطی سانان میباشد که در آن سیستم گوارشی پرنده دچار عفونت ویروسی و آسیب میشود. این بیماری آسیبهایی را به عصب معده وارد و گوارش و هضم غذا را برای پرنده دشوار میسازد به همین علت پرنده وزن خود را به سرعت از دست داده و بی حال میشود، همچنین در مدفوع پرنده غذای هضم نشده دیده میشود. در موارد پیشرفته تر بیماری دیواره معده (بخشی از معده) پاره میشود و غذای موجود در معده به داخل حفره ی شکمی پرنده وارد میشود و باعث عفونت باکتریایی شده و منجر به مرگ میشود.

مواد خطرناک برای طوطیها :

شمع های معطر ،اسپری ، عود، خوش بو کننده هوا و انواع عطر. به خاطر داشته باشید که محصولات بالا میتوانند برای طوطی شما بسیار خطرناک و حتی موجب مرگ آنها شود.

در رژیم غذایی طوطی خاکستری باید کلسیم و ویتامین و بتاکاروتن وجود داشته باشد، بنابراین باید مواد غذایی و سبزیجاتی که دارای موارد فوق هستند را به طور روزانه در رژیم  غذایی آنها قرار داد. همچنین پرنده شما به مواد معدنی نیاز دارد در نتیجه از دادن آب مقطر به آن جدداً خودداری کنید.

بیماری ضعف و لاغری :

لاغری بیماری بسیار مهلک در طوطی سانان است که علائم آن شامل کاهش وزن ، تشنج و غذای هضم نشده در مدفوع است .

اعتقاد بر این است که درمان این بیماری فقط میتواند برای چند سال زندگی طوطی شما را طولانی تر کند.

 

قارچ :

از بیماریهای شایع دیگر در طوطی سانان قارچ میباشد . این بیماری با نشانه هایی از جمله : از دست دادن وزن و ناراحتیهای دستگاه تنفسی مشاهده میشود. معمولا این بیماری بر اثر خوردن مواد غذایی کهنه و فاسد و تمیز نکردن محیط نگهداری پرنده ایجاد میشود. اگر بر روی زبان طوطی شما لکه های سفید ظاهر شود یکی از نشانه های قارچ است و بهتر است برای درمان به آن آنتی بیوتیک داده شود .

 

سندرم کمبود کلسیوم :

بیماری دیگری که باعث تشنج در طوطی ها میشود و علت آن عدم وجود کلسیوم در خون پرنده است. دامپزشکان با تجویز کلسیوم و باز گرداندن کلسیوم به حالت عادی اقدام به درمان این بیماری میکنند . برای پیشگیری از بیماری میتوان از کلسیوم و ویتامین D استفاده کرد.

بیماری کبد چرب :

در پرنده مبتلا به چربی کبد به علت مصرف زیاد غذاهای چرب و عدم تحرک پرنده ، کبد شروع به جمع کردن چربی و بزرگ شدن میکند سپس کبد بزرگ شده و اندامهای دیگر شکم را تحت فشار قرار میدهد ، همچنین کبد ممکن است به ریه فشار آورده و موجب تنگی نفس در پرنده شود. با پیشرفت بیماری نارسایی کبد آغاز میشود و پرنده ممکن است به علت تجمع مواد سمی در کبد تشنج کرده و بمیرد.

 

بیشتر بیماریهای ذکر شده در صورت تشخیص به موقع و استفاده از آنتی بیوتیک مناسب و مکمل های ویتامینی درمان میشوند.

 

اما همیشه به خاطر داشته باشید پیشگیری بهتر از درمان است و با رعایت بهداشت و تغذیه مناسب و همچنین تحرک روزانه  پرنده شما به ندرت دچار بیماری خواهد شد.،

راه های خرید کاسکو

خرید کاسکو

طوطی خاکستری (کاسکو) پرنده ای  است با قابلیت بی نظیر تقلید صدا و بعضی حرکات .همین توانایی ها باعث جذب تعداد زیادی از افراد به خرید ونگهداری این پرنده ی ارزشمند شده است. اما باید قبل از خرید به این نکته توجه داشت که آیا توانایی رسیدگی وتوجه مداوم و روزانه به آن را داریم؟

جوجه کاسکوها به چند دسته تقسیم میشوند که در قسمت تعیین سن به آنها اشاره شد. جوجه کاسکوهای چشم سیاه که سنی زیر یکسال دارند گزینه ای مناسب برای خرید نیستند . به علت ضعف جسمانی وحساس بودن در برابر عوامل محیطی بیش از 70 درصد آنها در دست خریداران یا مغازه داران تلف خواهند شد. جوجه های چشم دودی بسیار مناسبتر ومقاومتر از جوجه های چشم سیاه بوده ولی از جوجه های چشم طوسی وکاسکوهای بالغ چشم سفید ضعیف تر میباشند.
کاسکوها پرندگانی اجتماعی هستند ودر منزل به رسیدگی و توجه شما نیازمند بوده ودر صورت رفتار درست با آنها به شدت به صاحب خود وابسته میشوند.
برای خرید کاسکو باید توجه داشته باشید که هر کاسکویی مناسب برای خرید نیست. سعی نمایید از خرید کاسکوهای چشم زرد  و مسن امتناع کنید. این کاسکوها به علت اینکه قبل از صید مدت زیادی در طبیعت بوده ودارای جفت ویا حتی جوجه بوده اند به سختی با انسان انس گرفته وتوجهی به آموزشها نمیکنند.

بهترین انتخاب جوجه های چشم طوسی هستند که پس از طی یک دوره سه ماهه برای اهلی شدن به سرعت به آموزش پاسخ میگویند.

شرایط جسمانی

در هنگام خرید به چند نکته توجه داشته باشید :
1.به سوراخهای بینی پرنده دقت کنید که اندازه ای یکسان و متناسب داشته و بدون گرفتگی باشند.
2.به پرها دقت کنید که صاف و بدون پر کنی باشد.
3. به چشمها دقت کنید باید براق و کاملا باز وبدون هیچگونه ترشحات باشد.
4. پاها و انگشتان باید سالم و بدون تورم باشد.
5. به فضله حیوان دقت کنید باید سبز و سفید و بدون اسهال باشد.

معمولا جوجه ها دارای پرهای تیره تر میباشند که با افزایش سن رنگ آنها کمی روشنتر خواهد شد. همچنین عوامل محیطی مانند نور و تغذیه در روشنتر شدن پرها موثر است.
به یاد داشته باشید که قدرت سخنگویی در کنگو (دم قرمز) و تیمنه (دم شرابی) برابر است. رنگ و درشت اندام بودن و حتی داشتن خال قرمز هیچ ملاک ومعیار برتری برای سخنگویی نیست.

هوش هیچ کاسکوی وحشی را تا قبل از رام کردن و آموزش نمیتوان تشخیص داد.

معرفی طوطی کاسکو ( خاکستری )

سرما دشمن جوجه کاسکو است ( حتی برای یک لحظه )

طوطی خاکستری آفریقایی ( کاسکو ) یکی از با هوشترین و دوست داشتنی ترین پرندگان خانگی محسوب میشود. در بسیاری از کتابها و مقالاتی که در مورد کاسکو نوشته شده هوش و قوه تشخیص او در حد یک کودک سه یا چهار ساله تخمین زده شده است. توانایی یادگیری ، سخنگویی و برقراری ارتباط کاسکو با انسان واقعا شگفت انگیز میباشد و شاید به همین دلیل یکی از محبوب ترین حیوانات خانگی و حتی به عنوان یک عضو خانواده محسوب میشود. شاید زمانی که یک جوجه کاسکو را در یک پرنده فروشی برای اولین بار ببینید ، و برای نزدیک شدن به او از فاصله چند متری دچار مشکل شوید ، آنگاه قبول کردن مطالب ذکر شده در موردش کمی سخت باشد اما تمامی کسانی که این موجود شگفت انگیز را حتی برای مدتی کوتاه در خانه نگهداری کرده اند مطالب گفته شده را تأیید میکنند. محل زندگی کاسکو جنگلهای آفریقا است و عموما هوای گرم و معتدل همراه با رطوبت را دوست دارند .

همه چیز درباره هوش و ذکاوت کاسکو

کاسکو پرنده ای به لحاظ رفتاری حساس و بسیار باهوش است .

بعد از مدت کوتاهی با انسان ارتباط نزدیک برقرار میکند و تنهایی را دوست ندارد .

سرعت یادگیری کلمات،حرکات وعبارات یاجملاتی که کاسکو پس از یادگیری می تواند در حافظه خود نگه دارد بهترین معیار برای تعیین هوش کاسکو است
.در واقع تا زمانیکه یک کاسکو به درستی اهلی و مورد آموزش قرار نگرفته  نمیتوان در مورد هوش آن  اظهار نظر کرد. تنها در صورتیکه کاسکوی شما پس از اهلی شدن به آموزشهای سخنگویی پاسخ دهد میتوان فهمید به چه میزان باهوش است ، در نتیجه به هیچ عنوان نمیتوان از روی شکل ظاهری ، رنگ ، درشتی یا ریز بودن یا فاکتورهای دیگر جسمانی هوش کاسکو را تشخیص داد .

اگر کاسکویی رنگ تیره یا روشن تری نسبت به بقیه کاسکوها دارد به هیچ وجه نشانه با هوش و کم هوش بودن آن نیست. همچنین خالهای قرمز روی بدن برخی کاسکوها فقط به علت جهش ژنتیکی بوده و هیچ ربطی به هوش پرنده ندارد و حتی اگر تمام بدن پرنده قرمز باشد در هوش آن هیچ تاثیری ندارد و فقط به علت کمیابی و از دید برخی دوستان به دلیل زیبایی بیشتر و خاص بودن دارای ارزش بیشتری است. به همین علت است که قیمت آن بیشتر از کاسکوهای معمولی است
.به طور مثال یکی از دوستان که در یکی از سایت های خارجی آمازون بال نارجی به رنگ زرد دیده بود فقط به علت خاص بودن آن حاضر بود به چیزی همانند آن دو میلیون تومان پول دهد.
در مورد کوچک یابزرگ بودن جثه ی کاسکو ها می توان گفت که بستگی به آن دارد که کاسکوی مورد نظر برای کدام منطقه از جنگل های آفریقا باشد و از کدام منطقه صید شده باشد .در برخی از مناطق آفریقا غذا زیاد و در برخی مناطق آفریقا غذا بسیار کم یافت می شود.احتمالا به دلیل آنکه کاسکو های هر منطقه سالهای سال در چنان مناطقی زندگی کرده و با شرایط محیطی آن مناطق تطابق یافته اند، کوچکی یا بزرگی جثه به صورت یک صفت بافت ژنتیکی آنها در آمده و لذاکاسکو های مناطق مختلف جثه هایی دارند که بزرگی و کوچکی آنها مادرزادی است.البته اگر کاسکوهای با جثه ی کوچک از جوجگی به خوبی تغذیه شوند ، دارای جثه  بزرگتری خواهند شد. سوال دیگری که فکر بسیاری از دوستداران این پرنده را مشغول کرده است این است که آیا تفاوتی بین هوش و سخنگویی کاسکوی دم شرابی ودم قرمز وجود دارد؟هیچ تفاوتی در هوش و یادگیری کاسکوی دم شرابی و دم قرمز وجود ندارد وتجربه ثابت کرده که کاسکو های دم شرابی سریعتر از کاسکوهای دم قرمز شروع به حرف زدن میکنند.کاسکو های دم قرمز از بدو تولد تا دوازده الی هجده ماهگی طول میکشد که هنجره شان تکامل یافته و قدرت سخنگویی پیدا کنند. در حالی که  در کاسکو های دم شرابی و طوطی های آمازون دوره  تکامل هنجره بین شش الی دوازده ماهگی است و پس از آن پرنده به آموزش سخنگویی جواب میدهد. پس اگر جوجه  چشم سیاه در خانه دارید عجله زیادی برای سخنگو شدن آن نداشته باشید.پس هوش کاسکو های دم قرمز و دم شرابی به یک میزان است و هم در کاسکوهای دم قرمز و هم در دم شرابی ها کاسکوهایی با هوش بالا یا با هوش کم یافت می شود و این ربطی به نژاد آنها ندارد.فقط  کاسکوهای دم شرابی اندکی تهاجمی تر از دم قرمزها هستند.سوال دیگری که در مورد هوش کاسکوها مطرح است این است که آیا با افزایش سن کاسکو هوش آن کم می شود؟ یعنی اگر جوجه کاسکوها به بلوغ برسند دیگر قدرت یادگیری ندارند؟

سن کاسکو هیچ ربطی به هوش آن ندارد ولی به علت اینکه کاسکوی چشم زرد (بالای هفت سال) به سن جفتگیری رسیده ودر طلب جفت ولانه سازی است به آموزش های شما کمتر توجه کرده و چندان علاقه ای به بازی کردن و گوش دادن به آموزش های شما را ندارد. همچنین کاسکوهای چشم زرد وحشی به علت اینکه مدت های زیادی را در طبیعت بوده اند(تا سن هفت الی چهل یا پنجاه سالگی) و به زندگی در حیات وحش عادت کرده اند ، سختتر از جوجه ها و کاسکوهای جوان چشم سفید اهلی میشوند. البته این به آن معنی نیست که آنها هیچ وقت اهلی نشده و یا سخنگو نمی شوند ، ولی آموزش آنها زمان زیاد وانرژی زیادتری را نسبت به آموزش جوجه ها و کاسکوهای  چشم سفید طلب می کند.

روشهای مدیریت در سالن پرورش جوجه گوشتی

 

روشهای مدیریت در سالن پرورش جوجه گوشتی

از اصلی ترین عوامل موثر برای دستیابی به حداکثر تولید اقتصادی، مدیریت پارامترهای محیطی و بخصوص مدیریت یستر در سالن پرورش می باشد. چرا که وجود بستر مناسب خود حکایت از مناسب بودن شرایط محیطی در سالن دارد. بطور کلی بستر به مخلوطی از فضولات دفعی طیور وکاه و کلش که در در ابتدای دوره در سالن پرورش پخش شده، اطلاق می شود. هر دو عامل تهویه و وضعیت حرارتی سالن، از جمله فاکتورهای بحرانی هستند که دائما باید توسط پرورش دهندگان کنترل شوند. به عنوان مثال اگر رطوبت سالن به دقت تحت نظارت قرار نگیرد، بستر موجود در سالن خیس شده و سطح لغرنده و چسبناکی را بوجود خواهد گرفت که اصطلاحا ککد لیتر نامیده می شود. در چنین وضعیتی، بستر به سادگی از آب اشباع شده و به آب به حالت راکد در سالن می ایستد
یک چنین بستر مرطوبی عمدتا در سالنهایی که از آبخوریهای فنجانی و قطره ای استفاده می کنند، دقیقا در نزدیکی محل آبخوری به وفور مشاهده می شود

لذا تعبیه شیارهای خروج آب در چنین محلهایی از مسائل مهم مدیریتی محسوب میشود. بهر حال اگر رطوبت بستر ، بیش از حد مجاز باشد شیوع بیماریهای باکتریایی و ایجاد یک محیط غیر بهداشتی پیامدی اجتناب ناپذیر خواهد بود و چه بسا که بوی نامطبوع آمونیاک در سالن منتشر شده و یا عواقبی مانند تجمع حشرات موذی و وارد شدن جراحتی در نواحی کف پاها و تاولهای در سینه را به دنبال داشته باشد. نباید فراموش کرد که تحت چنین وضعیتی، لاشه حاصل از این جوجه هایی، بازارپسندی و تقاضای کمی دارد. یک توصیه کاربردی در این زمینه اینست که میانگین رطوبت بستر، همواره باید در دامنه ۲۵ الی ۳۵ درصد نگهداشته شود
بستر مناسب و عاری از بیماری را می توان مجددا در دوره پرورش آتی نیز مورد استفاده قرارداد. بطور کلی فاکتورهای متعددی در بوجود آوردن یک بستر خیس دخیل می باشند و با رعایت بعضی اصول و توصیه های کاربردی می توان راهکارهای مدیریتی مناسبی در بستر سالن، پیاده کرد
هدف این مقاله بررسی جنبه های مختلف موجود در این زمینه و ارائه راهکارهای مناسب پیشگیری کننده از بروز آنها می باشد

غذای کپک زده

در صورتی که از اقلام غذایی کپک زده در تغذیه جوجه های گوشتی استفاده شود، حضور مایکوتوسینها در چنین جیره ای، مطمئناً منجر به خیسی بستر خواهد گردید
مایکو توکسینها از جمله عواملی هستند که باعث اختلال در عمل سیستم گوارشی می گردند و قادرند که صدمات جبران ناپذیری را به سیستم کلیوی جوجه های مبتلا وارد نمایند. مایکوتوکسینهای اوچراتوکسین،اوسپورین،سیترین ازمعروفترین مایکو توکسینهایی هستند که در بروز عفونتهای کلیوی و اختلال در سیستم کلیوی دخیل می باشند. بروز چنین اختلالاتی باعث افزایش بیش از حد مصرف آب شده و نتیجتاً عواقب بعدی مانند خیسی بستر را به دنبال خواهد داشت
لذا برای پیشگیری از بروز چنین مواردی، استفاده از اقلام خوراکی تازه در فرمولاسیون جیره های طیور و همچنین مدیریت نگهداری آنها در سالن توصیه می گردد. تجهیزات و لوازمی که با نگهداری و توزین و آسیاب مواد خوراکی در ارتباط هستند، باید به طور مستمر مورد بازبینی و ضدعفونی قرار گیرد. مواد غذائی کپک زده که گاها در تجهیزات اینچنینی مدتها باقی می ماند به آسانی قادر به آلوده کردن مواد غذایی است که در تماس با این تجهیزات هستند بنابراین هر نوع ماده خوراکی کپک زده باید از تماس با چنین لوازم و تجهیزاتی خارج گردد

بیماری ها

شیوع بعضی از بیماریها، حاوی علائمی همانند خیسی بستر و مدفوع آبکی می گردد
بطور کلی پاتوژنهای ایجاد کننده چنین بیماریهایی با دو مکانیسم فعالیت می کنند
این پاتوژنها ممکن است به طور مستقیم باعث اختلال در عملکرد سیستم گوارشی شوند که این حالت علائمی همانند بروز اسهال در گله را به همراه خواهد داشت
دسته دیگری از پاتوژنها به طور غیر مستقیم باعث کاهش مصرف خوراک و افزایش مصرف آب شوند و نتیجتاً مدفوع آبکی می شود
پاتوژنهائی مانند کوکسیدی ها از طریق مکانیسم اول مستقیما باعث آسیب سیستم گوارشی می گردند .برای کنترل بیماری کوکسیدیوز معمولا از راهکار افزودن ترکیبات ضد کوکسیدیوز در جیره استفاده می شونند
در صورت عدم موفقیت کنترل آلودگیهای ناشی از کوکسیدیوز در کالبد شکافی آثاری همچون نکروز روده ها دیده می شود و در سالن نیز خیسی بستر غیر قابل اجتناب می باشد از جمله عوامل عفونی باکتریایی دیگر اشریشیاکلی اسپیرو چاتر و کامفولوباکتر ججونی هستند که از عوامل ایجاد کننده مدفوع آبکی هستند. بعلاوه چندین رده از ویروسها مانند رتروویروسها و آدنوویروسها با مکانیزمهای پیچیدهای باعث ایجاد اسهال می شوند. ویروسها عمدتاً مرتبط با عدم جذب مواد مغذی دارند
کنترل شرایط مدیریتی و کارکرد تجهیزات سالن
خیسی بستر تا حدودی با وضعیت محیطی سالن پرورش (دما و رطوبت) در ارتباط می باشد و این دو فاکتور نقش عمده ای در مصرف آب و کیفیت بستر سالن دارد به عنوان مثال اگر دمای سالن در حد بالائی باشد بی تردید باعث افزایش مصرف آب و نتیجتاًُ خیسی بستر می گردد. نبود یک سیستم مناسب آبخوری که آب مناسبی را برای جوجه ها فراهم آورد همواره در ایجاد این معضل دخالت دارد
فشار داخل لوله های آبخوری باید توسط صفحات نمایشگر به طور مرتب کنترل شود. سقفهای سالن پرورش باید عایقبندی شوند و سیستم تهویه باید قادر باشد تا مقدار کافی از هوا در داخل سالن جریان یابد
جنس مواد تشکیل دهنده بستر
چندین نکته فابل توجه در رابطه با جنس مواد متشکله بستر طیور وجود دارد که از لحاظ مدیریتی نباید فراموش شود

از جمله اینکه همه مواد متشکله بستر که در تماس مستقیم با جوجه ها در سالن می باشد باید غیر سمی و ترجیجاً جاذب رطوبت باشد و باعث آزاد شدن رطوبت از بستر به اتمسفر گردد. چنین موادی باید به سهولت قابل تهیه و خریداری شوند و قیمت آنها نیز نباید بیش از حد گران باشند
خاک اره درجه یک از جمله موادی است که در بسترهای سالنهای پرورش به وفور مشاهده می شود. باید دقت کرد که از سایر مواد همچون پوسته برنج و از ضایعات شهرداری مانند تکه پارچه و تکه های مقوا نمی توان به عنوان مواد مناسب برای بستر اولیه استفاده کرد

مدفوع خیس

اسهال از جمله مواردی است که تحت تاثیر عدم توازن موادمغذی جیره و یا ابتلا گله به عوامل عفونی دیده می شود
به عنوان مثال: افزایش بیش از حد مجاز مواد معدنی مانند پتاسیم و سدیم و منیزیم و سولفور یا کلرور همواره باعث افزایش میزان مصرف آب در سالن و نتیجتاً باعث افزایش دفع فضولات به صورت آبکی می گردد. بهر حال در صورتی که پرورش دهنده با خیسی بستر مواجه شود، در اولین فرصت باید محتوای سدیم و پتاسیم(نمک) جیره را اندازه گیری نمایید. نباید فراموش کرد که ممکن است با وجود اینکه در بالانس جیره، درصد نمک در حد مجاز باشد، ولی مخلوط کردن جیره به درستی صورت نگیرد. مضاعفاُ اینکه آب مورد مصرف طیور نیز همواره از لحاظ غلظت یونها مهمی همانند میزان سدیم و منیزیم مورد آزمون قرار گیرد
جیره های غذائی که حاوی چربی نامطلوب یا چربی فاسد باشد، همیشه منجر به دفع مدفوع به صورت آبکی می شود. همچنین استفاده از ترکیبات غذایی مانند گندم و جو و چاودار و کاساوا معمولا موارد مشابهی از خیسی بستر را متعاقب خواهد شد. بهر حال یکی از راهکارهای موجود برای کنترل خیسی بستر، استفاده و افزودن آنزیمهای تجاری در جیره هایی است که برپایه گندم یا جو و چاودار فرموله می شوند.

جنس مواد تشکیل دهنده بستر

چندین نکته فابل توجه در رابطه با جنس مواد متشکله بستر طیور وجود دارد که از لحاظ مدیریتی نباید فراموش شود
از جمله اینکه همه مواد متشکله بستر که در تماس مستقیم با جوجه ها در سالن می باشد باید غیر سمی و ترجیجاً جاذب رطوبت باشد و باعث آزاد شدن رطوبت از بستر به اتمسفر گردد. چنین موادی باید به سهولت قابل تهیه و خریداری شوند و قیمت آنها نیز نباید بیش از حد گران باشند.
خاک اره درجه یک از جمله موادی است که در بسترهای سالنهای پرورش به وفور مشاهده می شود. باید دقت کرد که از سایر مواد همچون پوسته برنج و از ضایعات شهرداری مانند تکه پارچه و تکه های مقوا نمی توان به عنوان مواد مناسب برای بستر اولیه استفاده کرد.
بهر حال جنس ماده مورد استفاده در بستر اولیه سالن می تواند یکی از جنبه های مدیریتی در جهت پیشگیری خیسی آتی بستر باشد

کنترل شرایط مدیریتی و کارکرد تجهیزات سالن

خیسی بستر تا حدودی با وضعیت محیطی سالن پرورش (دما و رطوبت) در ارتباط می باشد و این دو فاکتور نقش عمده ای در مصرف آب و کیفیت بستر سالن دارد به عنوان مثال اگر دمای سالن در حد بالائی باشد بی تردید باعث افزایش مصرف آب و نتیجتاًُ خیسی بستر می گردد. نبود یک سیستم مناسب آبخوری که آب مناسبی را برای جوجه ها فراهم آورد همواره در ایجاد این معضل دخالت دارد.
فشار داخل لوله های آبخوری باید توسط صفحات نمایشگر به طور مرتب کنترل شود. سقفهای سالن پرورش باید عایقبندی شوند و سیستم تهویه باید قادر باشد تا مقدار کافی از هوا در داخل سالن جریان یابد.

نتیجه گیری

نگهداری دما و رطوبت سالن پرورش در سطوح ثابت توصیه شده در هر روز هز اهمیت خاصی در سالن پرورش برخوردار است. از جنبه های مدیریتی موجود در رابطه از پیشگیری خیسی بستر می تواند به مدیریت فرمولاسیون جیره غذایی، کنترل وضعیت بهداشتی گله و اعمال تهویه مناسب در سالن و نهایتا کاربرد ترکیبات مناسب در ایجاد بستر اولیه اشاره نمود

جوجه کشی قرقاول

جوجه کشی قرقاول

– خصوصیات عمومی قرقاول

قرقاول یکی از زیباترین پرنده ها در راسته ماکیان است. قرقاول ها نظیر مرغ و خروس خانگی جزو ماکیان تقسیم بندی شده و از نظر مشخصات ظاهری و فیزیولوژیکی کم و بیش تمام خصوصیات گروه ماکیان را دارند. قد پرنده به اندازه مرغ و خروس معمولی بوده ولی پر های دم در قرقاول رشد بسیار زیادی کرده، به طوری که در برخی از نژاد ها، طول بدن پرنده نر حدود 85 و طول بدن پرنده ماده 60 سانتی متر است. در حالی که طول دم به 5/1 متر می رسد و به این ترتیب طول بدن پرند نر از سر تا دم به 2 متر می رسد. ارتفاع قرقاول ها از 50 تا 100 سانتی متر است. وزن قرقاول های بالغ بین 2 تا 3 کیلوگرم است و تنها در نژاد آرگون وزن پرنده به 5 تا 6 کیلوگرم می رسد. رنگ پروبال پرنده در نرها و در ماده ها خاکستری مایل به قهوه ای است. سر پرنده کوچک بوده و دارای منقار کوتاه و خمیده می باشد.

جنس نر و ماده این پرنده کاملا با هم تفاوت دارند و رنگ پر آن ها بر حسب زیر گونه جنس و سن تغییر می کند. نر های بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز تر و سر و گردن آن ها به رنگ سبز تیره و براق است. در قرقاول های ماده رنگ پر ها نخودی تیره با لکه های قهوهای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث می شود در دوران طولانی خوابیدن روی تخم ها و زمان پرورش جوجه ها از دید دشمنان پنهان بماند.

گروه دوم، قرقاول های دم کوتاه هستند که تعداد آن ها کم و اکثراً درر نواحی مرتفع به خصوص در ارتفاعات هیمالیا و چین زندگی می نمایند. طول عمر قرقاول ها حدود 15 سال است و در 8 ماهگی به بلوغ جنسی می رسند و تخم گذاری را آغاز می کنند.

وزن تخم قرقاول ها بین 25 تا 35 گرم و به طور متوسط 2/31 گرم است. تخم قرقاول ها به رنگ کرم و یا قهوهای زیتونی قابل مشاهده است.

 

 

خوابیدن قرقاول ماده روی تخم ها.

 

2- جوجه کشی طبیعی

در طبیعت قرقاول معمولاً در بوته زازها و علفزار ها زندگی و در همان محل جفت گیری می کند. قرقاول ها در سن 8 ماهگی از نظر جنسی بالغ می شوند و می توانند تخم گذاری کنند. نسبت جنسی قرقاول ها در طبیعت مانند مرغ خانگی است و معمولاً یک پرنده نر دارای چندین مرغ است. اواخر زمستان و اوایل بهار فصل شروع جفت گیری و تخم گذاری در قرقاول ها است. البته شروع فصل تخم گذاری با توجه به گونه قرقاول و شرایط آب و هوایی تحت تاثیر قرار می گیرد. زمستان های بسیار زرد معمولاً زمان تخم گذاری را به تعویق انداخته و دوره تخم گذاری را کوتاه می کند.

پرنده نر در طول فصل بهار قلمرو خود ار مشخص می کند و اجازه ورود به دیگر نر ها را به قلمرو خود نمی دهد. در اوایل فصل بهار، ماده ها علاقه به جفت گیری نشان نمی دهند و بعد از گذشت چند روز سر انجام نر خود را انتخاب می کنند.

در طبیعت، نسبت جنسی در جمعیت های تولید مثلی به طور میانگین حدود 2 تا 3 مرغ به ازای هر قرقاول هنر است. قرقاول ماده بعد از جفت گیری آشیانه ای رای خود ساخته و در آن تخم گذاری می کند.

تعداد تولید شده از قرقاول ها در یک فصل تخم گذاری 20 تا 90 تخم متغیر است. اما تعداد تخم یک قرقاول ماده برای تولید جوجه و انکوباسیون طبیعی ممکن است حداکثر تا 20 تخم در هر دوره تخم گذاری باشد. قبل از شروع دوره کرچی هر قرقاول ماده به طور مستمر و در هر روز یک تخم می گذارد تا این که به یک باره دوره تخم گذاری متوقف شده و دوره کرچی و خوابیدن قرقاول بر روی تخم ها شروع می شود. معمولاً در اثر یک جفت گیری موفق بین قرقاول نر و ماده، پرنده ماده می تواند 25 تا 30 روز تخم نطفه دار تولید نماید. قرقاول های نر در انتخاب محل آشیانه و خوابیدن بر روی تخم ها و در مراحل پرورش جوجه ها تاثیری ندارند و به ماده ها کمک نمی کنند. آشیانه قرقاول ها معمولاً بر روی زمین و در حاشیه بوته زارها، علفزارها و نواحی با پوشش متراکم ساخته شده و بستر آن با کاه، علف های کوچک، شاخ و برگ درختان و همچنین کرک و پر پوشیده می شود. گاهی اوقات قرقاول ها تخم های خود را علاوه بر آشیانه خود در آشیانه سایر قرقاول ها و حتی آشیانه کبک ها می گذارند. بنابراین در برخی موارد می توان آشیانه بزرگی شامل 12 تا 15 تخم با رنگ های متفاوت پیدا کرد. میانگین تعداد تخم های هر آشیانه بین 8 تا 13 تخم است. رنگ تخم ها از یک پرنده به پرنده دیگر معمولاً متفاوت بوده و ممکن است قهوه ای تیره، سبز زیتونی و یا آبی رشن باشد. طول دوره انکوباسیون طبیعی در قرقاول به طور متوسط 23 روز است و در طول این دوره مرغ ضمن تامین درجه حرارت و رطوبت مناسب برای تخم ها، آن ها را به طور مرتب می چرخاند. هر چند تخم های موجود در آشیانه طی دو یا 3 هفته گذاشته شده اند، اما در پایان دوه انکوباسیون تقریباً تمام تخم ها به صورت همزمان و تنها به فاصله چند ساعت از یکدیگر تفریخ می شوند در طبیعت، طی هفته اول و دوم جوجه ها نیاز به گرمای بدن مادر دارند و با تکمیل پوشش بدن این نیاز به تدریج کم می شود. معمولاً از هفته سوم به بعد نیاز جوه ها به مادر و آشیانه مرتفع شده و تقریبا مستقل می شوند.

3- تشکیل گله مولد به منظور جوجه کشی مصنوعی

در جوجه کشی قرقاول اولین اقدام مهم، انتخاب گله مولد است. پرنده مولد نباید از نظر ویژگی های ظاهری مشکی داشته باشد و با توجه به هدف پرورش (شکار یا گوشت)، آن را انتخاب کرد. نسبت پرنده نر به ماده در طبیعتم یک نر به یک ماده است اما در پرورش صنعتی معمولاً به ازای هر 8 تا 10 پرنده ماده یک قرقاول نر در نظر می گیرند. به منظور باروری بهتر، خروس ها بیش از بهار باید درحداقل به مدت 4 هفته در کنار مرغ ها باشند.

قرقاول ها برای زندگی به محوطه آزاد و بهتری نیاز دارندو با توجه به خصوصیات پروازی، از سالن های پرورش طیور تجاری کم تر می توان برای پرورش این پرنده بهره برد، مگر برای پرورش جوجه ها در چند هفته اول زندگی، پرورش قرقاول در 3 مرحله انجام می شود که شامل سالن پرورش، محوطه آزاد یا بهار بند و پن پرواز می باشد. فضای پیشنهادی در5 هفته اول زندگی در سیستم متراکم 04/0 متر مربع به ازای هر پرنده یا به عبارتی 25 قطعه جوجه در هر متر مربع از کف سالن می باشد. در سن 5 تا 7 هفتگی که پرنده ها در ساعاتی از روز به بیرون سالن منتقل می شوند (محوطه آزاد یا بهار بند)، فضای لازم 2/0 تا 4/0 متر مربع به ازای هر پرنده (5/2 تا 5 قطعه در هر متر مربع) است.

بعد از 7 هفتگی و آغاز هفته هشتم، انتقال قرقاول ها به پن های پرواز آغاز می شود. در این صورت فضای مورد نیاز با توجه به جثه پرنده و پرواز کزدن آن به 2 متر مربع به ازای هر پرنده می رسد. در صورت تراکم بالا عمل نوک چینی الزامی است، در غیر این صورت، احتمال مشکل کانی بالیسم گله افزایش می یابد.

کف سالن پرورش بهتر است از جنس بتن باشد. دیوار های سالن باید از بتن و یا مصالح ساختمانی مناسبی ساخته شود که جوندگان یا حیوانات وحشی دیگر نتوانند به داخل سالن نفوذکنند. برای محصور کردن و بهار بند نیز از توری های سیمی از جنس فولاد یا گالوانیزه استفاده می شود، به طوری که ارتفاع آن بین 8/1 4/2 متر باشد. کف پن پرواز را نیزمی توان مانند محوطه آزاد با شن و ماسه به ضخامت حدود 10 سانتی متر پوشاند. وجود شن برای تمیز، براق و مرتب نگه داشتن پر های زینتی پرنده مفید است.

در سیستم متراکم، به دلیل کنترل دما، معمولاً تخم گذاری قرقاول ها به موقع انجام می شود. تغذیه قرقاول ها با یک چیره متعادل و کنترل انگل های داخلی و خارجی و پیش گیری از بیماری ها، به تخم گذاری هر چه سریعتر و بهتر پرنده در آغاز فصل و همچنین افزایش میزان تخم گذاری کمک می کند. ژنتیک یکی از عوامل مهم در تولید تخم به شمار می رود. در برخی موارد تلافی سویه ها در میزان تولید، اثر منفی دارد. بنابراین، بهتر است که تنها از یک سویه قرقاول به منظور تولید گله مولد استفاده شود.

 

4- جمع آوری و نگه داری تخم از گله مولد

فصل تخم گزاری قرقاول ها از فروردین تا مرداد ماه و تعداد تخم در دوره 12 عدد است. وزن تخم قرقاول بین 55 تا 60 گرم و به طور متوسط 7/57 گرم است. با توجه به این که دوره تخم گذاری در مرغ 5 ماه است، لذا باید حداکثر تلاش در زمینه جوجه کشی از تمام تخم ها صورت گیرد. به این منظور باید روزانه و به شکل منظم تخم ها را جمع آوری کرد. توصیه می شود حداقل 4 بار در روز تخم ها جمع آوری شوند. وجود لانه تخم گذاری، پرنده را تشویق به تخم گذاری درون آن می کند و میزان تخم های شکسته شده را کاهش می دهد. از طرفی از تخم گذاری پراکنده گله نیز جلوگیری می کند. تم ها تا زمان ورود به دوره انکوباسیون بایددر دمای 13 تا 18 درجه سانتی گراد و رطوبت 75 درصد نگهداری شوند. نگه داری تخم ها در دما های بالاتر موجب کوتاه شدن مدت زمان زخیره تخم ها در انبار، افزایش متابولیسم و از دست دادن بیش از حد آب می شود. مدت زمان ذخیره سازی تخم و کیفیت تخم مرغ با هم ارتباط دارند. در اوایل دوره تخم گذاری که کیفیت آلبومین بالا است می توان طول مدت نگهداری تخم را افزایش داد و پس از آن، به دلیل کاهش کیفیت آلبومین، مدت زمان نگهداری تخم کاهش می یابد. تخم ها باید حداقل یک روز در اتاق نگهداری بمانند. علت این موضوع انجام عمل کندلینگ، برای تشخیص کیسه هوایی تخم و کنترل غلظت سفیده است. هرچه زمان نگهداری تخم ها افزایش یابدمیزان جوجه در آوری کاهش می یابد. بهتر است انتهای کوچک تخم به سمت پایین باشد. در مدت ذخیره سازی، تخم ها حداقل دو بار در روز با زاویه 45 درجه از حالت عمودی با دست چرخانده می شوند تا از چسبیدن زرده به پوسته جلوگیری شود.

تخم قرقاول ممکن است کثیف و آغشته به فصولات پرنده باشد و باید آن ها را تمیز کرد. تخم ها را می توان به مدت 3 دقیقه با آب 43 تا 46 درجه سانتی گراد شست و شو و سپس با ماده ضد عفونی کننده مناسب به صورت اسپری یا گاز دهی ضد عفونی کرد. تخم ها باید در دمای اتاق خشک شوند. در صورت گاز دهی لازم است قبل از قرار دادن تخم ها در دستگاه جوجه کشی، آن ها را در معرض گاز فرمالدئید قرار داد.

هنگام انتخاب تخم قرقاول برای چیدن در دستگاه جوجه کشی باید هر گونه تخم مرغ مشکل دار از جمله شکسته، با شکل غیر طبیعی و بزرگتر یا کوچک تر از حالت عادی را جدا کرد. تخم های کثیف و آلوده نیز همان طور که گفته شد باید جدا شده و بلدرچین خوبی نظافت شوند.

5- چیدن تخم ها در دستگاه ستر

تخم قرقاول به سادگی تخم مرغ هچ می شود. جوجه کشی قرقاول ممکن است به روش صنعتی یا به شکل سنتی و طبیعی صورت گیرد که البته در حالت سنتتی میزان جوجه در آوری به شدت کاهش می یابد. طول دوره جوجه کشی قرقاول 23 تا 28 روز است. این زمان ممکن است تحت تحت تاثیر عوامل متعدد همچون سن پرنده ، شرایط انبار تخم ها، مدیریت دوره جوجه کشی، حرارت و رطوبت تخم ها متغیر باشد. تخم ها تا سن 21 روزگی در انکوباتور (ستر) می مانندو پس از آن تا زمان هچ به دستگاه هچر منتقل می شوند. درجه حرارت دستگاه ستر 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 57 تا 63 درصد در نظر گرفته می شود. وجود رطوبت در هچر مانع چسبیدن جنین به پرده های داخل تخم و پوسته می شود.

در صورتی که رطوبت لازم تامین نشود،خروج جوجه ها از تخم و شکستن پوست سخت تر خواهد بود. وجود جریان هوا به طور دائم در انکوباتور باعث دفع دی اکسید کربن تولید شده توسط جین شده و اکسیژن کافی را برای آن ها فراهم می کند.تخم ها در دوره جوجه کشی ، باد به شکل منظم چرخش یابد. در صورت ثابت بودن تخم ها، زرده و نطفه به دلیل وزن حجمی کمتر نسبت به سفیده به طرف بالا می روند و به پوسته می چسپند. در این صورت، جنین قادر به رشد طبیعی خودنیست. در صورت عدم وجود دستگاه اتوماتیک، حداقل روزی دو تا سه بار به صورت دستی باید تخم ها چرخش یابند. چرخش تخم ها به ویژه در طول هفته اول بایدبه آرامی و با احتیاط کامل انجام گیرد، زیرا در طول این مدت جنین در حال رشد، دارای عروق خونی بسیار ظریف و حساسی است که با کوچکترین ضربه ناگهانی گسسته شده و مرگ جنین را به دنبال خواهد داست.

در صورت چرخش دستی، بهتر است یک علامت بر روی یک بخش تخم زده شود تا در زمان چرخش میزان آن کنترل شود. روش معمول قرار دادن تخم ها به طور قائم می باشد که در این حالت محفظه هوا واقع در انتهای پهن تخم در بالای تخم قرار می گیرد. زاویه چرخش به میزان 45 درجه از خط عمود به طرف زاویه مخالف است. هرگز نباید تخم ها را در یک جهت چرخانید، زیرا این کار تشکیل غشای کوریو آلانتوئیس و دیگر غشای جنینی را مختل خواهد کرد و به سایر ساختار های تخم صدمه خواهد زد. باتوجه به این که شب ها تخم ها چرخش نمی یابند، باید توجه داشت که تخم ها دو شب متوالی در یک جهت نباشند. در سه روز آخر که تخم ها در هچر قرار می گیرند، عمل چرخاندن انجام نمی شود تا جنین در موقعیت مناسب برای خروج از تخم قرار بگیرد. همچنین طی این مدت درب دستگاه هچر نباید زیاد باز شود تا دما و رطوبت مناسب برای تخم ها تامین شود.

دما و میزان چرخش تخم ها دو فاکتور مهم در خروج جوجه ها از تخم است. تغییر زیاد درجه حرارت (زیاد یا کم) و عدم چرخش تخم بیش از 24 ساعت، میزان جوجه در آوری را به شدت کاهش خواهد داد. رطوبت، تاثیر کم تری بر تفریخ جوجه ها می گذارد اما هنگامی که تخم ها به مدت طولانی در معرض تنش رطوبتی قرار گیرند، هچ شدن جوجه ها به شدت کاهش می یابد.

6- کندلینگ (نور بینی تخم ها)

نور بینی یا کندلینگ تخم قرقاول مکن است در روز های ابتدایی جوجه کشی و یا در مراحل مختلف این دورهانجام شود. معمولاً در پاین هفته اول و هفته دوم انکوباسیون با انجام عمل کندلینگ می توان تخم های غیر بارور و یا جنین مرده را در قرقاول مشخص و آن ها را از دستگاه خارج نمود. برای این کار تخم ها را دی یک اتاق تاریک در مقابل یک لامپ روشن یا دستگاه مخصوص کندلینگ قرار می دهند و ضعیت جنین و تخم را مورد بررسی قرار می دهند.

جنین سالم به صورت لکه ای سیاه در بالای تخم و نزدیک به اتاقک هوایی مشاهده می شود. انشعابات و رشته های عروقی شبیه تار عنکبوت در اطراف این لکه قابل مشاهده است. عبور نور از تخم مرغ و شفافیت داخل ان دلیل عدم رشد جنین بوده و تخم باید از دستگاه خارج شود.

7- چیدن تخم ها در دستگاه هچر

تخم هار در روز 21 از ستر به هچر منتقل می شوند و از این زمان تا روز 23 و در برخی موارد برای مدت طولانی تر (تا 26 روز) تخم ها در هچر می مانند تا جوجه ها همه از تخم خارج شوند. چرخش تخم ها در دستگاه هچر متوقف می شود. برای انتقال تخم ها از ستر به دستگاه هچر باید دقت و سرعت کافی داشت. این عملیات با توجه به تعداد تخم ها از چند دقیقه تا یکی دو ساعت به طول می انجامد. معمولاً اگر دمای اتاق ستر و هچر مناسب باشد (34 درجه سانتی گراد) و در هنگام جا به جایی تخم ها از شانه های ستر به سینی های هچر دچار تکان شدید نشوند، درصد جوجه در آوری تخم ها کاهش نخواهد یافت. اما طو لانی شدن مدت جا به جایی تخم ها و دمایی پایین محل انجام عملیات باعث ایجاد شوک حرارتی و کاهش جوجه در آوری خواهد شد.

درجه حرارت هچر حدود 37 تا 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 74 تا 75 درصد تنظیم می شود. هنگامی که دوره جوجه کشی کامل شد، جوجه ها با استفاده از دندان تخمی (زایده ای در بالای نوک)، انتهای پهن تخم را شکسته و حدود 10 ساعت طول می کشد تا جوجه خیس کاملاً خشک شود.

خروج جوجه قرقاول ها از تخم در سبد هچر.

پس از خروج اولین جوجه از تخم، 24 ساعت طول می کشد تا سایر جوجه ها بیرون بیایند. معمولاً جوجه ها پس از تفریخ تا 72 ساعت بدون آب و غذا می توانند زنده بمانند ودر این مدت از کیسه زرده برای تامین احتیاجات خود استفاده می کنند. با این حال، باید هر چه زودتر آن ها را از دستگاه خارج کرد و با دقت در جعبه های ویژه به سالن جوجه ریزی انتقال داد. طبیعت نیز مرغ مادر جوجه ها را حدود 3 تا 4 ساعت زیر خود پناه می دهد تا کمی خشک شوند و سپس به جایی خارج از آشیانه هدایت می کند تا کاملاً خشک شوند.

پس از خروج جوجه ها از تخم آن ها را از دستگاه هچر خارج کرده و برای انجام مراحل بعدی به یک سالن مناسب انتقال می دهند. از دست دادن آب بدن جوجه ها باعث ایجاد استرس و حتی مرگ جوجه های تازه هچ شده می شود و به همین دلیل جوجه ها نباید در هچر خشک شوند. پس از خروج همه جوجه ها از تخم و در حالی که حدود 5 درصد بدن آن ها مرطوب است باید آن ها را از هچر خارج نمود. اگر درجه حرارت سالن نگهداری جوجه ها پس از انتقال جوجه ها از هچر24 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 75 درصد باشداحتمال از دست دادن آب بدن و سرم خوردگی ججوجه ها به حداقل می رسد. در این مرحله جوجه های ناقص و حذفی از مابقی جدا می شوند. تعیین جنسیت جوجه قرقاولها با استفاده از رنگ و بررسی مقعد در روز اول پس از تولید انجام میب شود. جوجه ها در صورت نیاز واکسن نیوکاسل و مارک را در روز اول دریافت کرده و پس از شمارش برای انتقال به مراکز پرورش آن ها راه در کارتن قرار می دهند.

بعد از فرآیند جوجه کشی، مهمترین موضوع نظافت و ضدعفونی دستگاه جوجه کشی است. بهداشت مناسب، خطر ابتلا به بیماری ها رادر دوره جوجه کشی بعدی کاهش می دهد. لذا باید دستگاه و سینی های آن را شست و تمیز کرد و سپس با گاز فرمالدئید به مدت 10 دقیقه ضد عفونی نمود. گاز فرمالدئید از واکنش فرمالین و پرمنگنات پتاسیم ایجاد می شود. به ازای هر متر مکعب از فضای دستگاه 35 میلی لیتر فرمالین 40 درصد به 25 گرم پرمنگنات پتاسیم در یک ظرف مقاوم به حرارت اضافه می شود. باید توجه نمود که حتما فرمالین روی پرمنگنات لریخته شود، زیرا عمل عکس آن باعث انفجار می شود.

طراحی سایت ، طراح وب