آموزش پرورش صنعتی بوقلمون

آموزش پرورش صنعتی بوقلمون

آشیانه بوقلمون

پرورش گله های کوچک باید در ماه ها ی گرم سال آغاز شود تا نیاز به مسائل پر خرج برای گرم کردن به حداقل برسد. آشیانه جوجه ها باید چنان بنا شود که به سهولت و بدون هیچگونه ناراحتی بتوان آنرا تهویه نمود.

اگر یک ساختمان خوب و کوچک قابل حصول نباشد می توان در یک سالن بزرگ یک آشیانه کوچک ساخت. کف آشیانه باید به گونه ای ساخته شود که به سهولت قابل تمیز کردن باشد. محل پرورش بوقلمونهای جوان (poults) باید به قدر کافی گرم و فاقد رطوبت اضافی باشد. همچنین، یک آشیانه با امکانات تهویه خوب و به خوبی عایق بندی شده در مناطق با شرایط اقلیمی سرد از اهمیت خاص برخوردار است.

پنجره آشیانه جوجه ها باید چنان باشد که وقتی باز می شود به طرف پائین سر بخورد و یا چنان از پائین لولا شود که هنگام باز شدن هوای تازه و احتمالا سرد مستقیما روی بدن جوجه ها نوزد بلکه پس از برخورد به سقف وارد آشیانه شود که این امر بهترین نوع تهویه را ممکن می سازد. پنجره ها باید در جلو و عقب آشیانه مستقر شوند.

 

برای هر m۲ آشیانه یک دهم m۲ پنجره منظور می شود. بعضی پرورش دهندگان محوطه پرورش را با پرچینی محصور می کنند و از آشیانه بعنوان سر پناه استفاده می کنند. همچنین می توان از سایبان ها نیز استفاده نمود، هنوز هم تعدادی از پرورش دهندگان از سایبان استفاده می کنند که اغلب به آشیانه یا سرپناه متصل اند. کف سایبان ها از نرده های تخته ای یا سیم ساخته می شود و با فاصله کمی از زمین مستقر می گردند تا مدفوع زیر آن و بر روی زمین بریزد که این امر تمیز کردن آن را آسان می کند.

البته توجه داشته باشید که بوقلمونهای نژاد درشت را در سایبان هائی با کف نرده ای و سیمی نباید نگهداری کرد زیرا دچار تاول و پینه و همچنین اختلالات کف و ساق پا می شوند که این عوارض در بوقلمونهای نژاد سبک بروز نمی کند.

در واحدهای بزرگ از روش پنجره بسته (windowless) استفاده می کنند که این گونه آشیانه ها باید کاملا عایق بندی شوند. باید در هر دقیقه حدود ۰٫۳ متر مکعب هوا با فشار حدود ۰٫۵ سانتی متر بر هر کیلو وزن بوقلمونهای بالغی که در معرض تهویه هستند وارد شود.
مساحت کف آشیانه

تا هشت هفتگی برای هر ده جوجه بوقلمون یک متر مربع کافی است. از ۸ تا ۱۲ هفتگی برای هر ده جوجه بوقلمون دو متر مربع و برای بوقلمونهای بین ۱۲ تا هفتگی برای هر ده بوقلمون جوان ۲٫۵ متر مربع باید در نظر گرفته شود.

برای بوقلمونهای جوان (نر و ماده) در حال رشد به ازا هر بوقلمون ۰٫۴ متر مربع فضا در نظر می گیرند. البته اگر تمام گله بوقلمون نر باشد برای هر بوقلمون ۰٫۵ متر مربع و چنانچه ماده باشد به ازا هر بوقلمون ۰٫۳ متر مربع فضا لازم است. برای بوقلمون های سبک و آنها که در سیستم بسته پرورش داده می شوند مساحت آشیانه باید کمتر از ارقام فوق باشد.

دستگاه مادر مصنوعی

چند نوع دستگاه مادر مصنوعی وجود دارد. مادرهای گازی و الکتریکی که بهترین نوع جهت پرورش در گله های کوچک هستند. دستگاه های مادری که برای ۲۵۰ جوجه مرغ کافی است برای  ۱۲۵ جوجه بوقلمون کفایت می کند.

باید ۲۴ ساعت قبل از ورود جوجه ها دستگاه های مادر را به کار انداخت تا آشیانه گرمای لازم را کسب کند. اگر از دستگاه های مادر گرد استفاده شود درجه حرارت برای طیور سفید ۴۰ درجه سانتی گراد و برای طیور زرد و قهوه ای ۳۵ درجه سانتی گراد در نظر گرفته می شود. این درجه حرارت از داخل در فاصله ۱۸ سانتی متر لبه خارجی دستگاه مادر و در ۵ سانتی متری بستر یا در حد ارتفاع پشت جوجه بوقلمون در نظر گرفته شود. باید هر هفته حدود ۲ تا ۳ درجه حرارت را پائین آورد تا به میزان مناسب ۲۰ درجه سانتی گراد برسد. اگر منطقه پرورش جوجه گرم باشد می توان در طول روز دستگاه ها را خاموش کرد. پس از هفته ششم هیچ گونه منبع حرارتی نه برای شب و به برای روز لازم نیست.

دستگاه های گرما ساز باید به فاصه ۴۵ تا ۶۰ سانتی متری از سطح بستر آویزان گردند. درجه حرارت خارج از منبع حرارتی، یعنی محیط اطراف و بیرون از دستگاه مادر باید حدود ۲۱ درجه سانتی گراد باشد تا جوجه ها احساس راحتی کنند. تهویه باید به خوبی انجام گیرد.

میزان رطوبت برای جوجه های بوقلمون در داخل سالن ۶۵% است. دستگاه های مادر باید دارای حفاظ باشند تا جوجه ها از اطراف منبع حرارتی دور نشوند. حفاظی به ارتفاع  ۴۵ سانتی متر برای هر دستگاه توصیه می شود.

در شرایط آب و هوائی گرم حفاظی به اندازه ۳۰ سانتی متر کافی خواهد بود. حفاظ مادر باید در فاصله ۶۰ تا ۶۵ سانتی متری لبه دستگاه مادر مستقر شود و به تدریج این فاصله به ۹۰ تا ۱۲۰ سانتی متر برسد و پس از گذشت ۷ تا ۱۰ روز می توان حفاظ را برداشت. اگر جوجه ها درفصل سرما ریخته شوند و آشیانه بقدر قابل ملاحظه ای وسیع باشد می توان بوسیله پاراوان قسمتی از آشیانه را جدا کرد و به تدریج که جوجه ها بزرگ می شوند فاصله پاراوان را بیشتر کرد.

وسائل دانخوری

در اولین روزها می توان غذای جوجه ها را در ظرف های ساده قرار داد ولی چون اشکالاتی در درک دارند و حیوانات کودنی به حساب می آیند بهتر است در کنار هر آبخوری و یا دانخوری، وسیله و مواد بی ضرر و براق قرار داد تا توجه جوجه ها را به خود جلب کند. ریختن مقدار جزئی آرد یا ریزه های سنگ خارا روی دان روزی دوبار برای سه روز اول زندگی، بوقلمون ها را تشویق به خوردن می نماید.

نباید دانخوری ها را مملو از دان کرد زیرا دان روی بستر می ریزد و جوجه به هوای دان روی بستر خود آنرا می خورند مگر اینکه روی بستر را با کاغذ بپوشانند. برای جوجه های هفت روزه تا سه هفتگی دانخوری کوچک به اندازه حدود ۵ تا ۷ سانتی متر برای هر جوجه مناسب است. از سن ۳ هفتگی به بالا تا سن عرضه به بازار از دانخوری های با سایز بزرگ استفاده می شود به طوریکه عمق دانخوری ۱۰ سانتی متر و طول دانخوری ۷ تا ۸ سانتی متر برای هر قطعه بوقلمون مناسب است. اگر دانخوری عریض باشد و بتوان از دو طرف آن استفاده کرد بدین ترتیب یک متر از این دانخوری را دو متر محسوب می کنیم.

نور رسانی

در دو هفته اول زندگی نور باید به قدر کافی در اختیار جوجه ها باشد تا بتوانند آب و غذا را ببینند. لامپهای ۲۰۰ واتی با فواصلی در حدود ۳ متر مستقر شوند. یک چراغ ۷٫۵ تا ۱۵  واتی باید در داخل و زیر هر دستگاه مادر قرار داده شود. پس از دو هفته اول می توان نور را کاهش داده تا در این سن از بروز استرس، روی هم ریختن جوجه ها و اضطراب جلوگیری شود.

پرورش صنعتی بوقلمون

تغذیه

برای پرورش بوقلمون دو برنامه غذائی اساسی باید در نظر گرفته شود. یکی غذای تمام نرم یا آردی و دیگری دانه ای یا پلت. نیازهای تغذیه ای بوقلمون بر اساس سن متغیر است. همچنانکه بر سن بوقلمون افزوده می شود، نیازهای پروتئین ، ویتامین و مواد معدنی این پرنده کاهش می یابد و بر نیاز آن به انرژی افزوده می شود.

مواد غیر قابل حل مانند سنگ ریزه (گرانیت) باید در سنین ۸ تا ۱۰ هفتگی به غذای بوقلمون اضافه شود. دان بوقلمون باید حتما حاوی یک ماده مقابله کننده با کوکسیدوز باشد و همچنین وجود یک ماده پیشگیری کننده بیماری سیاه سر (black head) نیز در غذای بوقلمون ضروری است. باید همیشه غذا و آب در اختیار پرنده باشد. غذای غیر نرم یعنی با ذرات درشت (pellet) را می توا ن از هفته چهارم زندگی برای جوجه های بوقلمون در نظر گرفت.

می توان برای تغذیه بوقلمون از یونجه تازه و ترد، شبدر خوب، علوفه سبز تازه یا جوانه سبز غلات که به خوبی خرد شده و فاقد رشته های بلند باشد، استفاده کرد. همه اینگونه مواد را میتوان روزی یک یا دوبار به بوقلمون های جوان داد. هرگز نباید علوفه پژمرده یا خشکیده و سایر مواد غذائی مشابه را در اختیار پرنده گذاشت.

در فرمول غذائی بوقلمون میتوان از کنجاله سویا، ذرت آسیاب شده و مشابه آنها استفاده و دان تهیه کرد. غذای بوقلمون های در حال رشد را از سن هشت هفتگی تا عرضه به بازار باید در اختیار بوقلمون های جوان قرار داد. پروتئین موجود در آرد سویای پوست کنده برای بوقلمون های بالغ بسیار قابل هضم ولی مواد هیدروکربنه موجود در آن زیاد قابل جذب نیست.

میزان غذای بوقلمون

جوجه های بوقلمون تا ۲۴ ساعت و یا حتی بیشتر احتیاج به خوردن و آشامیدن ندارند زیرا از زرده ذخیره بدن استفاده می کنند ولی بعد از این مدت باید غذا و آب کافی در اختیار آنها قرار داد. مقدار غذائی که توسط جوجه بوقلمون های در حال رشد خورده می شود در اولین ماه زندگی ۴۵۰ تا ۴۶۰ گرم است.

اصولا بوقلمون حیوانی است که مخصوص گوشت پرورش داده می شود لذا از اینرو بیشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبدیل غذائی صورت می گیرد. بدین ترتیب که هر چه بوقلمون در ازا غذای کمتر گوشت بیشتری تولید کند بهتر است.

بوقلمون از نظر ضریب تبدیل پرنده خوبی به شمار می رود. زیرا به طور متوسط میزان ضریب تبدیل غذائی در آن در اوائل زندگی حدود ۱ به ۳ است. در برخی مزارع از غذای تمام آردی و در برخی دیگر از غذای آردی دانه ای استفاده می شود اما در گروهی از مزارع نیز تا ۸ هفتگی غذای تمام آردی و از ۸ هفتگی به بعد غذای دانه ای آردی در اختیار پرنده قرار می دهند. اگر بوقلمون به طریقه محدود نگهداری شود، اضافه نمودن علف سبز به جیره غذائی جوجه ها سبب بهتر شدن رشد می شود. ۴ هفته پیش از رسیدن بوقلمونها به بازار باید مواد بودار مانند روغن ماهی یا پودر ماهی را حذف کرد تا گوشت بوی نا مطبوع نگیرد.

غذای بوقلمونهای تخمگذار شبیه مرغهای تخمگذار است ولی باید توجه داشت که بوقلمونهای تخمی را نباید بیش از حد غذا داد زیرا سبب چربی گرفتن آنها می گردد و تولید تخم را پائین می آورد. جوجه ها را پس از خارج شدن از تخم به مدت ۲۴ ساعت باید در استراحت غذائی قرار داد و سپس به تغذیه آنها در ۱۵ تا ۲۰ روز اول توجه کرد.

برای فربه ساختن بوقلمون باید همه روزه خوراک دانه به آنها داد و هرچه هنگام بردن به بازار و کشتن بوقلمون نزدیکتر شود باید بر خوراک دانه آنها افزود. ترکیبات کلی جیره را ذرت، گندم، جو و یولاف تشکیل می دهد. ذرت را نباید تنها به بوقلمونهای پرورشی داد زیرا پرنده را بیش از حد فربه می کند. می توان در زمستان از برگ چغندر و یولاف نیز در ترکیبات جیره استفاده کرد. در اختیار گزاردن ذغال چوب، شن و آهک هم مناسب است. همچنین در موقع جفتگیری باید خوراک قویتری هم مانند آرد ماهی، پودر خون و … در اختیار پرنده قرار داد.

نکات مهم در تغذیه:

۱) از دادن خوراک بسیار و خوراک نامرغوب و کپک زده دوری کنید.

۲) علوفه سبز خرد کرده و چراگاه باید در دسترس جوجه بوقلمون قرار گیرد.

۳) گاهگاهی در آب آشامیدنی پرنده از یک قاشق چایخوری سولفات مس دو سود در یک لیتر آب استفاده کنید.

۴) آشیانه و خوراک و در صورت وجود چراگاه باید کاملا پاکیزه باشند.

نوک چینی

نوک بوقلمونهای جوان بین ۲ تا ۵ هفتگی چیده می شود. چنانچه دیرتر از این سنین اقدام به نوک چینی نمائیم، گرفتن و مهار حیوان به دلیل سنگینی جثه دشوار خواهد بود و ممکن است بوقلمون دچار پر ریزی گردد.

پیش از اینکه بوقلمونها دچار کانیبالیسم و پرکنی شوند بهتر است عمل نوک چینی انجام گیرد. نوک چینی نباید در یک روزگی و در جوجه کشی انجام شود. زیرا ممکن است این عمل باعث بروز استرس و بی میلی جوجه ها به غذا و آب و در نتیجه نزاری و بی آب شدن بدن حیوان (دهیدراسیون) گردد.

باید دقت شود سوراخهای بینی چیده نشود. همچنین دقت کنید که پس از این عمل غذا در دانخوری در سطحی باشد که جوجه های نوک چیده شده به راحتی بتوانند آنرا بخورند.

قطع تاج و ریش

تاج و ریش از اعضائی هستند که اغلب در نزاع های بین پرندگان به خصوص بوقلمون ها از هر عضو دیگری آسیب پذیرتر می باشد. تاج و ریش را میتوان در جوجه بوقلمونهای یک روزه به سادگی با قرار دادن بین انگشت سبابه و شست با ناخن شست قطع نمود. حتی تا سن سه هفتگی نیز می توان آنرا با ناخن گیر و قیچی به راحتی قطع نمود.

پرورش صنعتی بوقلمون

قطع ناخن

قطع ناخن معمولا برای جلوگیری از ایجاد خراش روی پوست بدن و پهلوی بوقلمون انجام میشود. این عمل بیشتر در محیط هائی که تعداد در سطح بوقلمون زیاد و بیش از حد متراکم است انجام می شود ولی حتی در پرورش در چراگاه نیز بسیار مفید است. برای این منظور بایستی ناخن ها به کلی قطع شوند. قطع ناخن باید در روز اول زندگی در موسسه جوجه کشی انجام گیرد.

قطع پر

چنانچه بوقلمون در چراگاه پرورش داده شود با قطع پرهای پرها به سهولت می توان جلوی پرواز این پرنده را گرفت. قطع پر از قسمت انتهائی یک بال با یک نوک چین از اقداماتی است که جلوی پرواز را در چراگاه خواهد گرفت. قطع پر با نوک چین برقی در یک روزگی تا ده روزگی می تواند انجام گیرد. عمل قطع پر در حال حاضر کم تر از سابق انجام می شود زیرا در بوقلمونهای گوشتی موجب بدشکلی لاشه می گردد.

جدول مقایسه راندمان لاشه بوقلمون با سایر منابع پروتئینی

جدول مقایسه راندمان لاشه بوقلمون با سایر منابع پروتئینی
راندمان لاشه به زنده  وزن نهایی کیلوگرم  دوره پرورش ازتولد نوع نژاد ضریب تبدیل

FCR

نوع ردیف
50درصد 45-50 6ماه نژاد ایرانی 7 گوسفند 1
55درصد 300-400 13ماه اصیل-دورگ 6-6.5 گوساله 2
73درصد 2.9 49روز راس 1.82 مرغ 3
85درصد 15.56 120روز سفید 2.02 بوقلمون 4
50درصد 100 10تا12 ماه گردن آبی 5 شتر مرغ 5

 

بیماری های بوقلمون

بیماری های بوقلمون

خلاصه ای از بیماری های ویروسی و غیره ویروسی شایع در صنعت بوقلمون که باید در جهت جلو گیری از شیوع آن با رعایت موازین بهداشتی و واکسیناسیون بوقع اهتمام ویژه انجام شود تا از خسارتهای مالی و از دست رفتن سرمایه های ملی حفظ و حراست شود

امید است با بهره گیری از تخصص های ایرانی این مهم انجام شود

ذیلا بیماریهای بوقلمون استخراجی از سایت ITPتقدیم حضورشما پرورش دهندگان میشود

 

نام بیماری:نیو کاسل
سبب شناسی :پارامیکزوویروس
نشانیها :علائم تنفسی ٬نفس نفس زدن ٬ترشحات بینی و گاهی صدای خس خس ٬وجود زخم در روی غدد پیش معده . علائم عصبی پس از چند روز ظاهر میشودنظیر پیچیدن گردن و سر ٬ فلجی پا و بالها . علائم گوارشی مانند اسهال ٬خونریزی روی غدد و پیش معده و اسهال سبز .
درمان : بهتریت راه پیشگیری است . سویه های مختلف واکسن نیوکاسل موجود است که میتوان استفاده نمود .

نام بیماری : مایکو پلاسموز بوقلمون
سبب شناسی : مایکو پلاسما مله آگریدیس(MM)
نشانیها :جوجه های جوان نشانیهای خفیف تنفسی و گاهی سینوزیت ٬ بعضی اوقات پیخ خوردگی همراه با استئومیلیت و گاهی نیز اختلالاتی در پاها دیده میشود ٬بی اشتهایی شدید نیز بروز میکند .
درمان :تهیه جوجه از گله ای که عاری از این میکروب باشد بهترین راه است ولی استفاده از لینکو مایسین یا جنتا مایسین میزان بروز تورم کیسه های هوایی را کاهش میدهد و وزن را افزایش میدهد .

نام بیماری :سینوزیت عفونی
سبب شناسی : مایکوپلاسما سینویه (MS)
نشانیها :ترشحات زرد تا خاکستری رنگ در اکثر ساختارهای دارای غشاء سینویال مخصوصاً در مفصل خرگوشی ٬لاغری و زمین گیر شدن و ایجاد تاول در ناحیه سینه به دلیل نشستن زیاد.
درمان : تهیه جوجه از گله مادر عاری از بیماری . تترا سایکلین ها ٬لینکو مایسین٬ لینکواسیکتین ٬تایلوزین در این بیماری تا حدی موثر است .

نام بیماری: یسنوزیت عفونی
سبب شناسی : مایکوپلاسماگالی سپتکوم(MG)
نشانیها :تورم یک یا هر دو سینه تحت حدقه ای ٬ترشحات زیاد بینی ٬ التهاب کیسه های هوایی ٬لاغری و کاهش وزن بدن
درمان :تهیه جوجه از گله های مادر عاری از بیماری و جلوگیری استرس . تایلوزین و تتراسیکلین تا حدی موثر است.

نام بیماری : کلی باسیلوز
سبب شناسی : اشر شیاکلی
نشانیها : کیسه هایی هوایی ضخیم میشود و ترشحات پنیری شکل دیده میشود . اغلب همراه با آن پریکاردیت چسبنده ایجاد میشود . تشخیص با استفاده کشت میکروبی قطعی میشود .
درمان :رعایت بهداشت در گله و جلوگیری از استرس در پیشگیری موثر است .کلرامفنیکل ٬فورازولیدون در درمان آن موثر است ولی توصیه می گرددکشت میکروبی و آنتی بیوگرام انجام گردد .

نام بیماری : عفونت کیسه زرده
سبب شناسی : سانمونلاوکلی باسیل
درمان : توسط آنتی بیوتیکهای وسیع الطیف . توصیه میگردد بعد از ورود جوجه درمان با فلومکوئین شروع گردد .

نام بیماری : سانمونلوز
سبب شناسی : باکتری سانونلاپولوروم
نشانیها : بیماری عفونی قابل انتقال از طریق تخم است . میزان ابتلا 4 تا 5 روز بعد از تولد افزایش می یابد ٬بی اشتهایی اسهال سفید چسبنده به اطراف مخرج٬ جمع شدن جوجه اطراف منبع حرارتی ٬جیک جیک کردن با صدای بلند ٬مشاهده میگردد .بعد از چند روز ممکن است پرندگانی که در ماشین جوجه کشی میکروب را استنشاق کرده باشند ٬نشانیهای تنفسی را بروز میدهند . ندولهای خاکستری در ریه ٬کبد ٬قلب و دیواره روده دیده میشود . در سطح مخاطی روده باریک پلاکتهای سفید بوجود می آیند . حالبها در اثر اورات اتساع می یابند .
درمان : بهترین راه تهیه جوجه از گله های مادر و کارخانه های جوجه کشی عاری از آلودگی است .

نام بیماری : کریزای بوقلمون
سبب شناسی : بروتلااویوم
نشانیها : خروج موکوئیدی شفاف از بینی و ترشحات کف آلود چشم همراه با عطسه سکردن ٬جیغ کشیدن و تکان دادن سر ٬ترشحات به مرور غلیظ میشوند و باعث بهم چسبیدن پلکها میشوند.
درمان : جهت پیشگیری باید در بین دو دوره جوجه ریزی سالن بدرستی ضد عفونی گردد . در گله مبتلا گرم کردن سالن و تهویه مطلوب بهمراه استفاده از جیره با کیفیت بالا و افزودن ویتامین و الکترولیت به آب در بعضی اوقات اسپری کردن تتراسیکلین میتواند موثر باشد .

نام بیماری: آریزونوز (عفونت پاراکولون)
سبب شناسی : باکتری آریزوناهیناشاوی
نشانیها : پژمردگی ٬اسهال٬چسبیدن اسهال به مخرج٬عدم تعادل٬لرزش٬پیچش گردن و مرگ ومیر زیاد مشاهده میگردد . عموماًدر سنین زیر 3 هفتگی دیده میشود . کبد زردرنگ ٬لکه لکه و بزرگ میشود . ناحیه دوازدهه روده پرخون میگردد. در اغلب موارد به کار بردن فورازولیدون در جیره برای چند هفته اول زندگی مفید است .

نام بیماری :آسپرژیلوز
سبب شناسی :آسپرژیلوس فو میگاتوس(قارچ)
نشانیها : آلودگی محیط جوجه کشی باعث ابتلاءجوجه های جوان به این بیماری میگردد . تنگی نفس ٬تنفس با دهان باز (دهنک زدن )٬سیانوزو تنفس سریع از علائم اولیه این بیماری است .اکثر پرندگان مبتلا بعد از اینکه پاهایشان گرفته میشود میمیرند .نشانه های اختلال سیستم عصبی مرکزی شامل عدم تعادل٬افتادن و فلجی مشاهده میگردد. معمولاًندولهای زرد رنگی در ریه ها و کیسه های هوایی و نای دیده میشود . آسیت نیز بسیار مشاهده میشود.
درمان : درمان اقتصادی نمی باشد و بهترین روش پیشگیری است٬لذا باید جوجه از گله های مادر وجوجه کشیهای فاقد آلودگی تهیه شود . هنگام شستشو سالن از سولفات مس جهت ضد عفونی کردن سالن استفاده میگردد ٬زیر آبخوریها یا دانخوریها خیس نباشند . از نیستاتین در درمان این بیماری استفاده میشود .

نام بیماری : کوکسیدیوز
سبب شناسی : انواع آیمریا
نشانیها : اسهال٬کم اشتهایی ٬کم خونی ٬بیحالی ٬خواب آلودگی و گاهی نیز خون در مدفوع دیده میشود . خونریزی در روده مخصوصا ًدر ناحیه رکتوم مشاهده میشود. این بیماری انگلی در زمان پیشرفت مشاهده میگردد .
درمان : بهترین راه استفاده از کوکسیدیو استات در جیره جوجه ها ست که باید از هفته سوم در جیره استفاده گردد . لازم به ذکر است در طول دوره پرورش بهتر است از چند نوع کوکسیدیواستات استفاده شود. از آمپرولیوم٬سوفاکینوکسالین در درمان کوکوکسیدیوزاستفاده میشود.افزودن ویتامینهای AوKدر دان نیز در کاهش مرگ و میر موثر است .

نام بیماری: ریکتز
سبب شناسی : کمبود دیتامین D3 و فسفر
نشانیها: لنگش پرنده مبتلا٬استخوان نرمی ٬چمباتمه زدن جوجه بیمار مشاهده میگردد.
درمان : در آغاز باید جیره اصلاح شود و تعادل بین کلسیم و فسفر برقرار گردد و میزان ویتامینd3 جیره کنترل شود . در صورت ابتلا میتوان بعد از انجام موارد مذکور ٬به مدت دو هفته به جیره گله حدودسه برابر مقدار عادی ویتامین D3اضافه گردد .

نام بیماری: پروزیس
سبب شناسی : کمبود منگنز و گاهی کمبود بیوتین
نشانیها : مفصل خرگوش پای مبتلا پهن و کمی بزرگ میشود . در مراحل پیشرفته معمولاًپا در قسمت پایین مفصل خرگوشی از وضعیت عادی خود کاملاًبه طور جانبی منحرف میشود . در کالبد گشایی معمولاًمشخص میشود که وترآشیل در مفصل خرگوشی از محل خود خارج شده است .
درمان : افزودن مکملهای حاوی منگنز ٬کولین و ویتامینهای B به جیره میتواند باعث جلوگیری از شیوع بیماری گردد .

نام بیماری: کانی بالیسم
سبب شناسی : عوامل متعدد میتوانند در بروز این بیماری دخیل باشند . کاهش پروتئین جیره ٬بالا بودن حرارت سالن ٬تراکم زیاد ٬ شدت زیاد نور ٬ در برابر این بیماری موثر هستند در واقع این بیماری یک بیماری مدیریتی است .
نشانیها : جوجه ها با نوک زدن به یکدیگر ٬ایجاد زخم و جراحت می نمایند و این مسئله گاهاًموجب مرگ و میر جوجه آسیب دیده میشود .
درمان : تنظیم صحیح جیره٬کاهش شدت نور و نوک چینی میتوانند در درمان این بیماری موثر باشند. لازم به ذکر است جوجه های مجروح را باید از گله جدا نمود و توسط اسپری حاوی آنتی بیوتیک محل زخم را ضد عفونی نمود .

نام بیماری :تاول سینه
سبب شناسی : وجود بستر نا مناسب و رطوبت زیاد بستر ٬زمین گیر شدن پرنده در اثر بیماریهای مختلف
نشانیها: در آغاز محل زخم بصورت آبسه ظاهر میشود و در نهایت به منطقه ای از بافت دلمه ای مبدل میشود و باعث افت کیفیت لاشه میشود .
درمان : وجود بستر مناسب در سالن پرورش و جداکردن پرنده هایی که بعللی بیش از حد روی سینه مینشینند .

نام بیماری: آسیت
سبب شناسی : تهویه نامناسب ٬دمای پائین ٬نمک زیاد در جیره ٬بعضی از بیماریها و مسمومیتها در ایجاد آسیت موثرند .
نشانیها: تجمع مایع آسیتی کاهش رنگ در محوطه سینه ای شکمی و بزرگ شدن قلب راست از علائم آسیت است.
درمان : جهت پیشگیری باید تهویه سالن را مناسب کرد و به دمای سالن و میزان نمک در جیره توجه نمود .

تغذیه بوقلمون

تغذیه
پرورش بوقلمونهاي گوشتي و رسانيدن به وزن ايده‌آل در زمان مقرر مستلزم اعمال مديريت تغذيه اي صحيح و استفاده از جيره بالانس شده از حيث سطح انرژي و پروتئين و همچنين مكمل‌هاي ويتامين و معدني متناسب با سن پرنده مي‌باشد.
بوقلمونها نيز مانند ساير طيور به كمبود مواد غذائي حساس بوده و بايستي جيره غذائي آنها طوري فرموله گردد كه احتياجات غذائي آنها را مرتفع نمايد, ضمناً با توجه به نژاد بوقلمون و سويه‌هاي مختلف بوقلمون جيره غذائي تفاوت دارد.
همانطور كه مي‌دانيد نيازهاي بوقلمون اعم از نياز پايه و توليد به وسيله يك نوع ماده غذايي به تنهايي تامين نمي‌شود و براي تهيه يك جيره مناسب بايد از اجزا گوناگوني استفاده کرد. در حالت صنعتي بوقلمونها عموماٌ به وسيله جيره‌اي مركب از: ذرت، كنجاله سويا، ويتامينها و مينرالهاي مكمل تغذيه مي‌شوند. البته توجه داشته باشيد اين بالانس جيره علاوه بر كيفيت بايد متناسب با قيمت اقتصادي غذا باشد به طوريكه خوراک بدست آمده داراي ارزانترين قيمت و با كيفيتي مطلوب باشد که در اين قسمت است که اهميت وجود مهندسين دامپروري که با علم جيره نويسي و همچنين قيمتهاي روز بازار آشنائي داشته باشند مشخص مي گردد.
جوجه بوقلمون همانند ساير طيور در 24 ساعت اول رندگي خويش احتياجي به خوردن و آشاميدن ندارد زيرا وجود كيسه زرده اين احتياجات را براي مدتي تامين مي‌كند. اما پس از سپري شدن اين مدت نياز به غذاي كافي خواهد داشت. شايان ذکر است که برخلاف باورهاي موجود در خصوص تغذيه ساير طيور صنعتي مانند مرغ، جوجه بوقلمون ها را مي توان از همان روز اول تغذيه نمود که حتي اين مورد بوسيله برخي از متخصصين امري واجب شمرده مي شود.
در گذشته براي جلوگيري از بيماري رايج چسبندگي مقعد در بوقلمون ها، به جوجه ها گردو خورانده مي شد که امروزه به دليل اصلاح نژادهاي صورت گرفته و عدم وجود اين مشکل در بوقلمون هاي صنعتي فعلي، از اين روش استفاده نمي گردد.علاوه بر موارد ذکر شده در تهيه کنسانتره، مواد ديگري نيز وجود دارند که استفاده يا عدم استفاده از آنها مي تواند در نتيجه کار بسيار تاثير گذار باشد که از آن جمله مي توان به مواد معدني و ويتامينها اشاره داشت.
مواد معدني جزء عناصر كم‌مصرف تلقي مي‌شود, ولي وجود آنها در جيره هنگام بالانس كردن ضروري مي‌باشد, در غير اين صورت عدم تعادل مواد معدني موجب بر هم زدن سيكل پرورشي وعدم افزايش وزن روزانه و رشد مناسب گرديده و مانع دستيابي به وزن نهايي در پايان دوره پرورشي خواهدبود. اين عناصر عبارتند از :
كلسيم, سديم, فسفر, آهن, منگنز, كلر, پتاسيم, منيزيم, يد، كه با افزودن مكمل‌هايي مانند پودر صدف و يا پودر استخوان به جيره غذايي مي‌توان در رفع كمبود كلسيم و فسفر اقدام نمود. و براي تامين سديم و كلر مي‌توان از نمك طعام استفاده كرد.
همچنين وجود مقادير کافي از ويتامينها نيز در بازدهي کار تاثير به سزائي خواهد داشت لذا جهت دست يابي به اين هدف سعي کنيد در جيره غذائي پرندگان خود حتماٌ از مکملهاي معدني و ويتامينه ويژه بوقلمون که توسط کارخانجات معتبر و طبق فرمولي خاص تهيه مي گردند استفاده نمائيد.
گاهي ديده شده که برخي از پرورش دهندگان به جاي استفاده از مکملهاي ويژه بوقلمون، از مکملهاي ساير ماکيان مثل مرغ براي تغذيه بوقلمون استفاده مي کنند، توجه داشته باشيد که در اينصورت حتي استفاده از دزهاي بالاتر نيز کمکي به رشد پرندگان شما نخواهد کرد لذا بهتر اين است که به جاي استفاده از مکملهاي ويژه طيور ديگر، مکملهاي ساخته شده براي بوقلمون را مصرف کنيد و مطمئن باشيد که در اين حالت سود بدست آمده ناشي از رشد بهتر پرندگان شما ارزش آن را خواهد داشت که شما بهاي بيشتري را صرف خريد مکملهاي مخصوص بوقلمون نمائيد.
توجه داشته باشيد که در هفته‌هاي اول به دليل احتياج زياد بوقلمونها به پروتئين, ميزان اين ماده مغذي زيادتر از جوجه‌هاي مرغ گوشتي مي‌باشد ليكن با ادامه پرورش ميزان نياز به پروتئين كاهش مي‌يابد, در جدول زير ميزان احتياجات بوقلمون به پروتئين و انرژي را در سنين مختلف نشان داده‌ شده‌ است:

 

مواد مورد نياز در بوقلمون ها
دوره پرورش

احتياجات

pre- starter starter grower 1 grower 2 finisher 1 finisher 2
انرژي 2820 2868 2916 2916 2964 1311
پروتئين 28 25 20 17 14 5/12
ليزين 8/1 61/1 34/1 09/1 93/0 82/0
متيونين 67/0 63/0 57/0 49/0 44/0 4/0
تريپتوفان 32/0 28/0 23/0 18/0 16/0 14/0
تريئونين 18/1 03/1 92/0 71/0 6/0 53/0
آرژينين 99/1 75/1 48/1 24/1 09/1 01/1
کلسيم 54/1 25/1 15/1 05/1 97/0 93/0
فسفر 76/0 7/0 65/0 6/0 56/0 52/0
سديم 15/0 16/0 16/0 16/0 16/0 16/0
همچنين در تمام طول پرورش، آب گوارا و تازه بايد بطور تمام وقت در اختيار حيوان قرارگيرد. از آنجائيكه بيش از 60% وزن بدن بوقلمون را آب تشكيل مي‌دهد, و در تشكيل خون و لنف و حمل مواد غذايي به قسمت‌هاي مختلف بدن و همچنين بسياري از فعاليت‌هاي حياتي ديگر نقش فعالي را ايفاء مي‌نمايد، لذا آب مصرفي روزانه آنها بايستي عاري از عوامل بيماري‌زا, كاملاً تميز و شيرين باشد و درجه شوري آن از 2990 قسمت در ميليون تجاوز ننمايد.
شايان ذكر است كه ميزان آب مصرفي تابع درجه حرارت محيط, درجه حرارت آب, تركيبات شيميائي آب, مقدار و نوع غذا, شدت تخمگذاري و اندازه بدن مي‌باشد. در جدول زير ميزان مصرف آب در شرايط و سنين گوناگون نشان داده شده است

 

مقدار آب مصرفي بوقلمون گوشتي بر حسب ليتر ويکهزار پرنده در روز
سن به هفته دماي 21 -10 درجه سانتيگراد 26 – 23 درجه سانتيگراد 35 – 27 درجه سانتيگراد
1 85/37 85/37 85/37
2 62/94 55/113 55/113
3 47/132 4/151 32/170
4 25/189 1/227 02/246
5 1/227 9/264 6/340
6 8/302 57/359 27/435
7 5/359 3/416 05/492
8 2/435 9/529 8/548
9 8/548 4/643 1/719
10 6/586 3/681 77/813
11 45/643 8/794 4/908
12 757 5/870 8/1040
13 9/775 02/1003 6/1094
14 به بعد 77/813 87/1040 25/1173

براي دانخوري مي‌توان هم از دانخوري‌هاي دستي و هم از دانخوري‌هاي اتوماتيك استفاده نمود ولي در هر صورت بايد دانخوري‌ها حداقل گنجايش دان مورد نياز روزانه بوقلمون‌ها را داشته‌باشد, بايد يادآور شد كه دانخوري‌ها را نبايد هيچگاه كاملاً پر كرد.
همچنين مي‌توان از دانخوري‌هاي بشكه‌اي با قطر حدود 70 سانتيمتر براي 70 الي 80 بوقلمون استفاده نمود.
در روزهاي اول از دانخوري‌هاي سيني شكل استفاده مي‌شود. اغلب جوجه بوقلمون‌ها در سنين اوليه در يافتن محل دانخوري‌ها با مشكل مواجه هستند, در اين گونه موارد وظيفه پرورش دهنده است كه آنها را به سوي دانخوري‌ها هدايت نمايد.
طول دانخوري در سنين مختلف به شرح زير است:

 

سن (هفته) 2 – 0 4 -2 6 – 5 16 – 7  17 به بعد
طول (سانتيمتر) 5 6 10 12 15

توجه داشته باشيد که تمامي اعداد فوق مي توانند با توجه به شرايط گوناگون، متفاوت باشند.

راز و رمزهای پرورش بوقلمون

راز و رمزهای پرورش بوقلمون

از جوجه تا سرمایه !

پرورش بوقلمون اگرچه رمز و رازهای خاص خود را دارد اما از سود تضمین شده ای نیز برخوردار است. در اینجا تجربه هایی از یکی از پرورش دهندگان موفق بوقلمون را می خوانید. از تهیه جوجه بوقلمون ها تا سرمایه لازم و از قیمت دان تا قیمت نهایی محصول، در این مصاحبه عنوان شده است.

اگر سرمایه اندکی دارید و دلتان می‌خواهد کسب و کاری راه بیندازید که سودش تضمین شده باشد و حاضرید برای رسیدن به این مهم شب و روز بدون خستگی کار کنید و صبرتان هم زیاد است، پرورش بوقلمون یک پیشنهاد وسوسه‌برانگیز است.

گفتگو با یک پرورش دهنده موفق بوقلمون

این بار با یکی از پرورش‌دهنده‌های موفق این کار صحبت کرده‌ایم تا تجربی‌تر در مورد کم و کیف کار برایمان بگوید. وحید دلیری در شهرستان زرندیه فعالیت می‌کند و چندسالی‌ است کار با بوقلمون را شروع کرده. تجارب کار با این پرنده را از زبان او بخوانید.
  • جوجه بوقلمون‌ها را از کجا تهیه می‌کنید؟ مصرف غذای این پرنده چگونه است؟

در حال حاضر کشورهای آلمان و فرانسه تنها تولیدکنندگانی هستند که محصولاتشان به ایران صادر می‌شود و چند شرکت در داخل کشور به‌صورت انحصاری کار واردات جوجه بوقلمون را انجام می‌دهند. از کشور آلمان نژاد beauty nine و از کشور فرانسه نژاد beauty six وارد کشور می‌شود که در نژاد فرانسوی آن، بوقلمون نر، ۱۵ تا ۱۷کیلو و در نژاد آلمانی، بوقلمون نر، ۱۸ تا ۲۰کیلو در یک دوره ۴ ماهه رشد می‌کند. ولی بوقلمون ماده در هر ۲ نژاد وزنش بیشتر از ۱۲کیلو نمی‌شود.البته چند وقتی است که واردات جوجه‌ بوقلمون به کشور ممنوع شده و فقط تخم این پرنده وارد می‌شود که در شمال کشور به مرحله جوجه‌کشی می‌رسد و تنها در اختیار سالن‌هایی قرار می‌گیرد که مجوز پرورش بوقلمون داشته باشند. مصرف دان بوقلمون هم طی یک دوره ۱۵۰روزه، ۳۰ الی ۳۵کیلوگرم است که به ۴ دسته تقسیم و در ۴ مرحله به بوقلمون خورانده می‌شود. ۲۱ روز اول بوقلمون‌ها استارتر مصرف می‌کنند که پروتئین فوق‌العاده زیادی دارد، ۲۱روز دوم مرحله مصرف پیش‌دان است که نسبت به استارتر از پروتئین پایین‌تری برخوردار است.

در مرحله سوم و چهارم به‌دلیل اینکه بوقلمون پروتئین و مواد معدنی لازم را دریافت کرده است و برای رشد به انرژی نیاز دارد، میان‌دان و پایان‌ دان مصرف می‌کنند که مخلوطی از ذرت و سویاست.

  • غذای بوقلمون را از کجا تهیه می‌کنید؟
قیمت دان بوقلمون نسبت به مرحله‌ رشد این پرنده متفاوت است. استارتر کیلویی ۲هزار و ۳۰۰تومان، پیش‌دان کیلویی ۲هزار و یکصدتومان، میان‌دان کیلویی یک‌هزار و ۸۰۰ و پایان‌دان یک‌هزار و ۵۰۰تومان است که به‌طور میانگین هر قطعه بوقلمون در‌ماه اول ۲ کیلو،‌ ماه دوم ۴ کیلو،‌ ماه سوم ۸ کیلو و ‌ماه چهارم ۱۵کیلو دان مصرف می‌کند. نیازهای تغذیه‌ای این پرنده هم بر حسب سنش متغیر است؛ یعنی هر چقدر سن بوقلمون بیشتر می‌شود نیاز کمتری به پروتئین و مواد معدنی دارد و در عوض مواد غذایی انرژی‌زا برایشان حیاتی است.
  • چه میزان فضا احتیاج است؟
فضایی که برای این کار درنظر گرفته می‌شود به این موضوع بستگی دارد که بخواهیم بوقلمون‌ها را در چه مرحله‌ای به فروش برسانیم. ولی به‌طور کل هر ۴ قطعه بوقلمون بالغ به ۵/۲مترمربع فضا احتیاج دارد. درحالی‌که وقتی جوجه هستند هر ۴ جوجه را می‌توان در فضایی به اندازه یک مترمربع نگهداری کرد؛ به‌طور مثال وقتی هزار متر سالن در اختیار دارید، در ابتدای امر وقتی هنوز بوقلمون‌ها جوجه هستند، صدمتر از سالن را توسط پلاستیک‌هایی که مخصوص گلخانه است می‌پوشانیم تا از اتلاف انرژی جلوگیری شود و بسته به میزان رشد جوجه‌ها سالن را بزرگ‌تر می‌کنیم.
  • کار با بوقلمون سخت نیست؟

بوقلمون یک پرنده سخت‌جان است و حساسیت‌های مرغ را ندارد و پرورش‌اش هم مثل پرورش مرغ، تخصصی نیست، بیماری خاصی هم تهدیدش نمی‌کند تا نیازی به دریافت واکسن داشته باشد. جوجه‌هایی که ما خریداری می‌کنیم یک روزه هستند و تنها سختی‌ای که این دوران دارد مربوط به مناسب بودن دمای سالن است که باید بین ۳۵الی ۳۷درجه سانتی‌گراد باشد.تنها واکسنی هم که دریافت می‌کند در ۱۵روز‌گی‌ است که معمولا بعد از دریافت این واکسن تعداد تلفات جوجه‌ها مشخص می‌شود. اکثر پرورش‌دهندگان آنتی‌بیوتیک را هم به بوقلمون تزریق می‌کنند ولی ما آنتی‌بیوتیک و واکسن ۱۵‌روز‌گی را به‌صورت خوراکی به آنها می‌رسانیم.

تنها چیزی که باید رعایت شود این است که از ترس و استرس به دور باشند. دشمن اصلی سلامتی‌شان هم گرد و خاک است که باعث می‌شود ریه‌های این حیوان سفت شده و کم‌کم به بیماری برونشیت و تنگی‌نفس مبتلا شود. ما در سالن‌مان موسیقی خیلی ملایم پخش می‌کنیم تا این حیوانات صدای بیرون به گوش‌شان نرسد و دچار استرس نشوند. تا وقتی هم جایشان گرم و نرم باشد و استرسی به آنها وارد نشود حیوانات آرام و بی‌دردسری هستند.

البته خیلی از جوجه‌ها با وجود همه این مراقبت‌ها باز هم به مرحله سوددهی نمی‌رسند، بعضی از این جوجه‌ها نطفه ضعیفی دارند و اصلا رشد نمی‌کنند. در واقع اینطور نیست که هر هزار قطعه‌‌ای که خریداری می‌کنیم سالم از‌آب‌در‌بیاید.

  • توصیه‌های من، تجربه های من …

بوقلمون در فصل زمستان برای تأمین انرژی و گرمای بدنش دان بیشتری نسبت به فصل‌های دیگر مصرف می‌کند. جایش هم باید حسابی گرم باشد. سوله‌ای که من اجاره کرده بودم بزرگ بود و توانایی گرم کردن کل سالن را نداشتم. تصمیم گرفتم تابستان جوجه‌ها را خریداری کنم تا هزینه‌ای بابت گرم کردن سالن پرداخت نکنم.هربار که به سالن سر می‌زدم نظاره‌گر این منظره بودم که ظرف غذای پرنده‌ها دست نخورده باقی مانده است. بعد از تحقیق متوجه شدم گرما باعث ایجاد استرس در این پرنده می‌شود و اشتهایش را از بین می‌برد. به‌خاطر این اشتباهم جوجه‌هایی که باید در عرض ۴ماه به وزن ایده‌آل می‌رسیدند ۱۵۰روزه این مسیر را طی کردند و وزن‌شان روی ۱۰کیلو ثابت ماند. به همین دلیل به سودی که رویش حساب کرده بودم نرسیدم.

درضمن داشتن مجوز را جدی بگیرید، سالن ما به‌علت نداشتن مجوز ۳‌ماه خالی ماند و طبیعتا من هم در این مدت بیکار بودم. جوجه هم حتما باید از شرکت‌های معتبر خریداری شود؛ چون جوجه بوقلمون‌های شرکت‌های نامعتبر اکثرا نطفه‌ ضعیفی دارند و زود می‌میرند. مدیریت زیادی هم باید به خرج بدهید. هزار قطعه بوقلمون تقریبا طی ۴‌ماه فروخته می‌شود، نباید روزی برسد که بر اثر عدم‌مدیریت مناسب ببینید سالن شما خالی شده و شما هنوز برای خرید جوجه‌های جدید اقدام نکرده‌اید.

  • از کجا و باچقدر سرمایه شروع کردید؟
با یک‌میلیون تومان شروع به‌کار کردم که از این یک‌میلیون تومان ۵۰۰هزار تومان پس‌انداز خودم بود و ۵۰۰هزارتومان از همسرم قرض گرفتم و ۱۰۰ قطعه جوجه بوقلمون خریدم و برای خرید دان پولی نداشتم. مجبور شدم برای خرید آن ۳‌ماه برای کسی کار کنم تا پول دان جور شود. اطرافیانم نه‌تنها حمایت مالی نکردند حتی وقتی خبر را شنیدند دلسردم کردند! چون من در کار قبلی‌ام که پرورش قارچ بود شکست خورده بودم اما حالا طوری شده که وقتی بوقلمون‌های بالغ را می‌فروشم و قصد خرید جوجه‌های جدید را دارم، می‌گویند که قصد شراکت دارند.
  • در طول شبانه روز چند ساعت کار می‌کنید؟

روزهایی بوده که من اصلا نخوابیدم؛ چون دائما باید سالن را تمیز نگه داریم و غبار روبی کنیم. از طرفی هم باید دائما بین بوقلمون‌ها گشت زد؛ چون وقتی جوجه هستند تمایلی به راه رفتن ندارند و همین عدم‌فعالیت باعث عفونت ناف جوجه شده و موجب مرگش می‌شود. بوقلمون بالغ هم جنگجو است و اگر کسی نباشد که از جنگ بین ۲ بوقلمون جلوگیری کند حتما تلفاتی روی دستمان خواهد گذاشت.بیشترین میزان استراحتم طی یک روز ۳ الی ۴ساعت است. چون هدف من و نقطه اوجی که در این راه دوست دارم به آن دست پیدا کنم خرید یک سالن با ظرفیت ۲هزار قطعه بوقلمون است و برای رسیدن به هدفم هر سختی‌ای را تحمل می‌کنم.

  • درآمدتان چطور است؟ از سود حاصل از این کار راضی هستید؟

سود این کار نسبت به تولید و پرورش سایر دام و طیور بیشتر است. ما هر قطعه جوجه یک روزه را به قیمت ۱۱هزار و ۳۰۰ تا ۱۱هزار و ۵۰۰ خریداری می‌کنیم که طبق نرخ اتحادیه و بروشور‌هایی که شرکت‌های تولیدکننده در اختیار ما قرار داده‌اند هر قطعه بوقلمون چیزی حدود ۷۵ الی ۸۰هزار تومان هزینه دارد تا به وزن مطلوب برسد اما من خلاقیت به خرج داده‌ام و به ترکیب جدیدی برای خوراکشان رسیده‌ام که هزینه‌هایم را تقریبا نصف کرده است از طرفی بوقلمون‌ها هم استقبال خوبی از غذای جدیدشان کرده‌اند و رشدشان هم خیلی خوب بوده است.دانی که برای بوقلمون‌هایم درست می‌کنم کیلویی هزارتومان برایم آب می‌خورد، تقریبا ۴۰هزار تومان برای هر قطعه. این در حالی است که هر بوقلمون را به قیمت ۱۱۰ الی ۱۲۰هزار تومان می‌فروشم؛ این یعنی رسیدن به سود ۵۰درصدی.

  • بوقلمون‌هایتان را چطور توزیع می‌کنید؟ قیمت هر کیلو گوشت بوقلمون چقدر است؟

توزیعمان هم به‌صورت زنده است هم گوشت آن را بسته‌بندی کرده و می‌فروشیم. کار توزیع بوقلمون‌های زنده به این صورت انجام می‌گیرد که پرنده‌ها را در بسته‌های هشتادتایی و در ماشین‌هایی با تهویه‌ و دمای مناسب به‌دست مشتری‌هایمان می‌رسانیم.البته مشتری‌هایی هم داریم که به‌صورت حضوری به سالن مراجعه می‌کنند. خودمان هم کشتارگاه داریم.بوقلمون زنده را کیلویی ۸ هزار و ۷۰۰ و گوشت آن را در بازار به قیمت ۱۲ تا ۱۴هزار تومان به فروش می‌رسانیم. بوقلمون تنها حیوانی است که ۲نوع گوشت دارد؛ گوشت سینه این پرنده سفید و گوشت رانش قرمز است و به‌طور کلی از هر بوقلمون آماده برای کشتار ۶۵درصد گوشت به‌دست می‌آید. شاید برایتان جالب باشد که چرم خام حاصل از پاهای این پرنده نیز برای تکه‌دوزی روی انواع کیف و کفش مورداستفاده قرار می‌گیرد.

اصول پرورش بوقلمون

اصول پرورش بوقلمون

همه چیز در رابطه با پرورش بوقلمون
همه چیز در رابطه با پرورش بوقلمون تاریخچه پرورش بوقلمونبوقلمون بزرگترین و سنگینترین پرنده خانگی است . برخی مبدا اصلی این پرنده را آمریکای شمالی و مرکزی ذکر می کنند و برخی دیگر ساکنین مکزیکو یعنی سرخپوستان آزتک و مایا را مسئول اهلی شدن آن می دانند درسال 1581 پس از کشف مکزیک بوقلمون به آن کشور وارد شد و سپس در سال 1524 بوقلمون اهلی به انگلستان برده شد و در قرن 16 و 17 مصرف گوشت بوقلمون در انگلستان رواج زیادی گرفت . اولین شخصی که به طور مکتوب در شال 1499 به بوقلمون اشاره کرده و در مورد آن بحث نموده است پدروالونسونینو می باشد . ضمنا او را اولین فردی می دانند که در سال 1500 میلادی بوقلمون را به اروپا برد . دلیل اساسی افزایش تولید و مصرف گوشت بوقلمون در ار.پا و آمریکا چنین توجیه می گردد . گوشت بوقلمون از لحاظ چربی و کالری فقیرو ازنقطه نظرکارکردی درتغذیه بسیاربا اهمیت و ارزش غذایی آن شبیه گوشت گوساله های بسیار جوان بدون چربی است . امکان عرضه گوشت بوقلمون به اشکال متنوع وجود داشته و می توای آنها را به حالت لاشه کامل یا قطعات ران و سینه و یا به صورت کالباس و سوسیس و غیره وارد بازار مصرف نمود . نگهداری بوقلمونها تنها به چهار دیواری سالنها محدود نشده بلکه این امکان حتی در مزرعه و فضای باز برای آنها بیشتر ممکن است . تاریخچه نگهداری در ایران :این پرنده درزمان شاه عباس صفوی توسط تعدادی از تجار ارمنی که به ایتالیا رفته بودندبه ایران وارد شد و از آن به بعد ارامنه مامور تکثیر و پرورش آن گردیدند .به نظر می آید که چون جنس نر این پرنده می تواند همانند دیبای رومی رنگ چهره و فرم پرهای خود را هر لحظه به گونه ای درآورد و ضمن ترسو و کودن بودن بسیار لذا بهترین نام برای او می توانسته همین بوقلمون باشد . نگهداری سنتی بوقلمون در نواحی خراسان گیلان و مارندران آذربایجان غربی، شرقی مرکزی ، فارس ، اصفهان و کرمان متداول است . طبقه بندی بوقلمون از نظر جانور شناسی : بوقلمونهادرطبقه بندی جانوری جز راسته گالی فرمیس زیر راسته گالی تیره فازیانیده تحت تیره مله اگریدین و جنس مله اگریس گالوپا می باشد .در تحت تیره مله اگریدین دو نوع بوقلمون بنامهای اگریو خازیس و اوسلاتاو مله اگریس گالوپا شناسایی شده است . مختصری از فیزیولوژی بوقلمون :تعداد کروموزومهای آن 82 عدد می باشد . تعداد ضربان قلب 200 تا 250 در دقیقه است ، دستگاه گوارش بوقلمون شبیه به ماکیان بوده فقط در انداره متفاوت است ، دستگاه تولید مثل بوقلمون شباهت زیادی با ماکیان داشته و با غاز و اردک در عدم وجود قضیب اختلاف دارد . اسپرم ها 5تا7 روز در مجرای تناسلی جنس ماده زنده باقی می ماند ، شروع تخمگذاری دربوقلمونها 230 تا240 روزگی است ، از طرز گرفتن شاهپرها در بال می توان به نر و ماده بودن بوقلمونها پی برد ، قطع بال در بوقلمون از 1 تا10 روزگی انجام می گیرد ، نوک چینی جهت جلوگیری از کانیبالیزم در 2تا 5 هفتگی انجام می گیرد . تیپ ظاهری :سر :سر لخت یا بدون پر با رنگی متمایل به آبی حاوی گره های متراکم گوشتی قرمز است .چشمها :در بوقلمونها عنبیه قرمز مایل به قهوهای و مردمک سیاه زنگ است چشمها دادای سه پلک داخلی و خارجی هستند منقار :سخت و شاخی بوده و دو منفذ تنفسی پرنده به صورت افقی در انتها و بالای آن قرار دارند .گردن :نسبتا طویل و کمی به پشت خمیده است در زیر منقار یک پرده گوشتی شبیه غبغب وجود داردکه تا نیمه گردن ادامه دارد .سینه :ابعاد سینه در انواع بوقلمونها متفاوت است در ناحیه سینه جنس نر در سن 8تا9 ماهگی موهای زبر سیاه رنگی روییده است .پشت :طویل و از امتداد شانه ها به طرف دم کمی محدب می باشد .دم :دم طویل کمی افتاده و جمع شده به نظر می آید .ساق پا :ساق پا بلند قوی بدون پر است رنگ آن از قرمز تا ارغوانی سیاه کم رنگ خاکستری نقره ای یا سفید کرمی می باشد. 2 نژاد مهم بوقلمونبوقلمون برنزبوقلمون برنز از نژاد بوقلمون هاي اهلي است . اگرچه رشد به مراتب بيشتري دارد ولي از نظر ظاهر بسيار شبيه بوقلمون وحشي آمريكاي شمالي است .با وجود اينكه نژاد اين دسته از ماكيان در سالهاي اخير رو به نقضان گذاشته است ولي باز مي توان از آنها به عنوان موجودات خوب و مولد خانگي ياد كرد.گزارشات حاكي از اين است كه بوقلمون هاي برنز در مقايسه با ساير گونه هاي بوقلمون اندكي آرام تر هستند و اين باعث مي شود كه به راحتي بتوان آنها را در كنار خود نگهداري نمود.پرورش دهندگان اين حيوان مي گويند زماني كه شما وارد محل زندگي بوقلمونهاي برنز بشويد آنها به راحتي براي دريافت غذا به شما نزديك مي شوند .مثل بيشتر بوقلمونها ، بوقلمونهاي برنز نسبت به سرما و تغييرات آن بسيار حساس مي باشند و بايستي در قبال چنين شرايطي محفوظ نگه داشته شوند .اغلب خانواده هاي بوقلمون برنز به عنوان حيوانات خانگي به فروش مي رسند.در مرحله بلوغ بوقلمونهاي برنز معمولاُ وزني بين 25 تا 40 پوند دارند ، اين در حالي است كه وزن بوقلمونهاي ماده بين 14 الي 26 پوند متغيير است .پرهاي آنها رنگ سياه مات دارد و لكه هاي قهوه اي متمايل به سبز بر روي آنها در زير نور خورشيد مثل رنگهاي متاليكي مي درخشد .كفل اين نوع بوقلمون رنگ برنز خاصي دارد در حالي كه پرهاي ناحيه جلوي بدن او بيشتر قرمز و سبز رنگ است . لبه دم بوقلمون برنز ،دور تا دور نوار سفيد رنگي دارد . در حال حاضر دو نوع از بوقلمونهاي برنز وحشي و سينه پهن بيشتر با مقاصد تجاري توليد ميشوند و دليل آن اين است كه سينه آنها گوشت نسبتاً زيادي دارد .بوقلمونهاي برنز به آمريكاي شمالي تعلق دارند .از حدود 500 سال قبل قوم آز تك آنها را به عنوان حيوان خانگي مورد استفاده قرار مي دادند.اگرچه هر دو نوع بوقلمونهاي برنز در آمريكا كمياب شده اند وليكن بوقلمون سينه پهن بيشتر مورد استفاده عموم قرار دارد . اين نكته را نيز بايد افزود كه پرورش سينه پهن ها بسيار مشكل تر از نوع وحشي آنها مي باشد و دليل آن اين است كه آنها به دليل سينه پهنشان نمي توانند جفت گيري كنند و تكثير آنها به صورت تلقيح مصنوعي صورت مي گيرد . تا سال 1960 بوقلمونهاي برنز عمده ترين بوقلمونهاي بودند كه در ايالات متحده پرورش داده مي شدند.بوقلمونهاي برنز نر را مي توان با زايده گوشت زير گردنشان از بوقلمونهاي ماده تشخيص داد .برخلاف نوع وحشي بوقلمونهاي برنز كه به طور طبيعي جفت گيري مي كنند بوقلمونهاي سينه پهن به دليل سينه پهن خود ، نمي توانند به طور طبيعي جفت گيري كنند . تلقيح مصنوعي روشي است كه در اين مورد به كار گرفته مي شود. بوقلمون سفيد:امروزه اختلالاتي در مورد نژاد بوقلمون ((وايت هلند)) به وجود آمده است . اگرچه اغلب بوقلمونهاي سفيد را به نام ((وايت هلند)) مي شناسند ولي همه آنها استانداردهاي نژاد مزبور را دارا نمي باشند .نژاد بوقلمونهاي واقعي ((وايت هلند)) روز به روز كمياب تر مي شود . بنابراين اقدامات حمايني جهت حفاظت آنها بايد صورت گيرد .بوقلمونهاي ((وايت هلند)) ديگر به طور گروهي پرورش داده نمي شوند .پرورش دهندگان نژاد اصيل بسيار كم هستند و آنها بر اين نكته اتفاق نظر دارند كه بوقلمونهاي مذكور با استاندارهايي مورد ارزيابي قرار مي گيرند كه به مرور زمان از استانداردهاي نژاد اصيل فاصله گرفته است . اين نوع بوقلمونها تنها توسط علاقه مندان پرورش داده مي شوند و پرورش آنها بسيار محدود مي باشد در حال حاضر نوعي از بوقلمون ((وايت هلند)) به طور تجاري پرورش داده مي شوند .اگرچه امروزه بيشتر گونه هاي بوقلمون سفيد هلندي كه به منظور مقاوم بودن با نژادهاي ديگر آميخته شده است داراي چشمهاي قهوه اي رنگ مي باشند وليكن نژاد اصيل اين دسته از بوقلمونها داراي چشمان آبي بوده است.برخي از انواع نر اين بوقلمونها هنوز هم داراي غبغب سياه هستند.رنگ گردن و زير گردن بوقلمونها مثل ساق پا و انگشتان پاي آنها ، سفيد متمايل به صورتي مي باشد.منقار آنها هم رنگ صورتي دارد و هم مي تواند رنگ استخواني داشته باشد .در روي سر بوقلمونهاي مزبور نشانه اي از رنگ سرخ آبي وجود دارد.بقيه اندام بوقلمون وايت هلند را پرهاي شاداب سفيد رنگ پوشانده است . امروزه ، گونه هاي از بوقلمونهاي سفيد هلندي كه با بوقلمونهاي ((لارج وايت)) آميخته شده است داراي سينه اي پهن و پاهاي كوتاه تر در مقايسه با گونه هاي اصيل مي باشند.بوقلمونهاي نر اصيل معمولا حدود 33 پوند و نوع ماده حدود 18 پوند وزن دارند.اگر چه نمي توان به طور قطعي اظهار نظر نمود ولي باور بر اين است كه بوقلمونهاي ((وايت هلند)) در كشور هلند پرورش يافته و نژاد آنها گسترش يافته است .ذر اين ميان بوقلمونهاي وحشي نيز از آمريكا به اروپا صادر شده اند ولي هلند و اتريش به گونه هاي سفيد كه يكي از آنها همين نوع است علاقه مند بوده اند.اولين بار ، بوقلمون در اوائل قرن 18 وارد ايالات متحده و بريتانيا گرديد و تا سال 1847 نژاد استاندارد اين حيوان محفوط بوده است .امروزه گونه هاي وايت هلند كه به طور تجاري هم پرورس داده مي شوند از مشهورترين گونه هايي هستند كه در تعطيلات زمستاني در ايالات متحده به فروش مي رسند وليكن بيشتر آنها اصيل نيستند و يا به عبارت ديگر گونه هاي اصيل بوقلمون مذكور نسبتاً كمياب است .مراقبت از بوقلمونهاي وايت هلند شبيه ساير بوقلمونها مي باشد . و به خاطر جثه بزرگشان براي اين حيوانات بايد به حد كافي فضاي لازم براي حركت وجود داشته باشد.بوقلمونهاي اصيل ((وايت هلند)) را به سختي مي توان پيدا كرد و نژاد آنها به ندرت پرورش داده مي شود . برخلاف گونه هاي تجاري اين نوع واقعي آن براي پرورش و تكثير نياز به تلقيح مصنوعي وجود ندارد. مدیریت جایگاه و محیط پرورش تدارک محیطی که از نظر میزان رشد ٬ یکنواختی و بازده لاشه به عملکرد مطلوب برسد هدف اصلی در این قسمت است .برای رسیدن به این هدف باید سالن ایزوله و دارای امکاناتی جهت تأمین دما و تهویه باشد .در پرورش بوقلمون گوشتی می توان سالنها را بصورت کراس یا تونلی ساخت .باید اقلیم منطقه را در این مورد در نظر داشت و در تهیه جایگاه باید به نکات زیر توجه کرد :جهت سالن میزان عایق بندی سالن از نظر حرارتی و هوا در منطق گرم باید از سیستم کولینگ استفاده کرد. از وسایل گرمازا (هیتر) برای تامین دما استفاده می شود . در صورت استفاده از مه پاش در سالن باید به ذرات آب ٬ کیفیت آب از نظر مواد معدنی و آلودگی میکربی توجه شود پرورش گله هاي کوچک بايد در ماه ها ي گرم سال آغاز شود تا نياز به مسائل پر خرج براي گرم کردن به حداقل برسد. آشيانه جوجه ها بايد چنان بنا شود که به سهولت و بدون هيچگونه ناراحتي بتوان آنرا تهويه نمود. اگر يک ساختمان خوب و کوچک قابل حصول نباشد مي توان در يک سالن بزرگ يک آشيانه کوچک ساخت. کف آشيانه بايد به گونه اي ساخته شود که به سهولت قابل تميز کردن باشد.محل پرورش بوقلمونهاي جوان (poults) بايد به قدر کافي گرم و فاقد رطوبت اضافي باشد. همچنين، يک آشيانه با امکانات تهويه خوب و به خوبي عايق بندي شده در مناطق با شرايط اقليمي سرد از اهميت خاص برخوردار است. پنجره آشيانه جوجه ها بايد چنان باشد که وقتي باز مي شود به طرف پائين سر بخورد و يا چنان از پائين لولا شود که هنگام باز شدن هواي تازه و احتمالا سرد مستقيما روي بدن جوجه ها نوزد بلکه پس از برخورد به سقف وارد آشيانه شود که اين امر بهترين نوع تهويه را ممکن مي سازد. پنجره ها بايد در جلو و عقب آشيانه مستقر شوند. براي هر m2 آشيانه يک دهم m2 پنجره منظور مي شود. بعضي پرورش دهندگان محوطه پرورش را با پرچيني محصور مي کنند و از آشيانه بعنوان سر پناه استفاده مي کنند. همچنين مي توان از سايبان ها نيز استفاده نمود، هنوز هم تعدادي از پرورش دهندگان از سايبان استفاده مي کنند که اغلب به آشيانه يا سرپناه متصل اند. کف سايبان ها از نرده هاي تخته اي يا سيم ساخته مي شود و با فاصله کمي از زمين مستقر مي گردند تا مدفوع زير آن و بر روي زمين بريزد که اين امر تميز کردن آن را آسان مي کند. البته توجه داشته باشيد که بوقلمونهاي نژاد درشت را در سايبان هائي با کف نرده اي و سيمي نبايد نگهداري کرد زيرا دچار طاول و پينه و همچنين اختلالات کف و ساق پا مي شوند که اين عوارض در بوقلمونهاي نژاد سبک بروز نمي کند. در واحدهاي بزرگ از روش پنجره بسته (windowless) استفاده مي کنند که اين گونه آشيانه ها بايد کاملا عايق بندي شوند. بايد در هر دقيقه حدود 03/0 متر مکعب هوا با فشار حدود 5/0 سانتي متر بر هر کيلو وزن بوقلمونهاي بالغي که در معرض تهويه هستند وارد شود مدیریت پرورشهدف از پرورش امکان دستیابی هر گله به وزن مطلوب و مورد نظر با حفظ ویژگیهای کیفی آن است . جهت رسیدن به این هدف توجه به نکات زیر ضروری است :• پرورش جداگانه جنسهای مختلف به یکنواختی گله کمک می نماید ٬رعایت تراکم گله نیز به یکنواختی آن کمک میکند .بطور مکرر هر هفته باید وزن کشی بطور تصادفی در سالن انجام گیرد و وزن جوجه را با وزن مطلوب مورد نظر مقایسه گردد . وزن مطلوب جوجه در نژادهای مختلف متفاوت بوده و برای این منظور باید وزن توصیه شده توسط کارخانه تولید کننده جوجه را در نظر گرفت . جدول شماره 5 میزان افزایش وزن و دان مصرفی را در سنین مختلف نشان میدهد. تراکم گله :تراکم تٲثیر زیادی بر عملکرد گله دارد . در صورتی که تراکم بالا رود رشد یکنواخت گله آسیب می بیند و دسترسی پرنده به آب و دان کمتر می شود . تراکم بیش از حد همچنین رشد ٬ ماندگاری ٬ کیفیت بستر را مختل می نماید و آسیب های فیزیکی ایجاد می کند و باعث افت کیفیت لاشه در اثر تاول سینه ٬ سوختگی مفصل خرگوشی می شود و زمینه ساز اپیدمی سریع بیماریهای میکربی و ویروسی در گله می شود . میانگین فضای مورد نیاز برای هر پرنده را در طول مدت گرمای هوا افزایش دهید و در کنار آن از تهویه مناسب و روش خنک کردن تبخیری استفاده نمائید. کاهش تعداد پرندگان موجب کاهش گرمای تولید شده می گردد ، در نتیجه می توانید هواکشهای اضافی را نیز بردارید . همچنین افزایش فضای کف محل پرورش باعث آسان شدن دسترسی به آبخوری ها خواهد شد . مطالعات نشان می دهد که افزایش تعداد پرنده ها در یک محل ، با نقشه مناسب ، روش خنک سازی موثر و همچنین استفاده از تونل تهویه در ماه های گرم سال با سود اقتصادی همراه خواهد بود.جدول شماره یک : فضای لازم برای بوقلمون در هفته های پرورش بوقلمون هفته 1 4-2 6-5 8-7 12-9 20-18 تعداد قطعه درواحد سطح 20 15 10 8 5 3براي بوقلمونهاي جوان (نر و ماده) در حال رشد به ازا هر بوقلمون 4/0 متر مربع فضا در نظر مي گيرند. البته اگر تمام گله بوقلمون نر باشد براي هر بوقلمون 5/0 متر مربع و چنانچه ماده باشد به ازا هر بوقلمون 3/0 متر مربع فضا لازم است. براي بوقلمون هاي سبک و آنها که در سيستم بسته پرورش داده مي شوند مساحت آشيانه بايد کمتر از ارقام فوق باشد. دستگاه مادر مصنوعي چند نوع دستگاه مادر مصنوعي وجود دارد. مادرهاي گازي و الکتريکي که بهترين نوع جهت پرورش در گله هاي کوچک هستند. دستگاه هاي مادري که براي 250 جوجه مرغ کافي است براي 125 جوجه بوقلمون کفايت مي کند. بايد 24 ساعت قبل از ورود جوجه ها دستگاه هاي مادر را به کار انداخت تا آشيانه گرماي لازم را کسب کند. اگر از دستگاه هاي مادر گرد استفاده شود درجه حرارت براي طيور سفيد 40 درجه سانتي گراد و براي طيور زرد و قهوه اي 35 درجه سانتي گراد در نظر گرفته مي شود. اين درجه حرارت از داخل در فاصله 18 سانتي متر لبه خارجي دستگاه مادر و در 5 سانتي متري بستر يا در حد ارتفاع پشت جوجه بوقلمون در نظر گرفته شود. بايد هر هفته حدود 3-2 درجه حرارت را پائين آورد تا به ميزان مناسب 20 درجه سانتي گراد برسد. اگر منطقه پرورش جوجه گرم باشد مي توان در طول روز دستگاه ها را خاموش کرد. پس از هفته ششم هيچ گونه منبع حرارتي نه براي شب و به براي روز لازم نيست دستگاه هاي گرما ساز بايد به فاصه 45 سانتي متري از سطح بستر آويزان گردند. حرارت دستگاه هاي مادر در ابتدا حدود 35 درجه سانتي گراد است که در ادامه دوره پرورش و به تدريج هفته اي 5/3- 3 کاهش پيدا مي کند که اين امر تا 6 هفتگي ادامه دارد. در حين پائين آوردن درجه حرارت بايد رفتار جوجه را مدنظر قرار داد. درجه حرارت خارج از منبع حرارتي، يعني محيط اطراف و بيرون از دستگاه مادر بايد حدود 21 درجه سانتي گراد باشد تا جوجه ها احساس راحتي کنند. تهويه بايد به نحو احسن انجام گيرد. ميزان رطوبت براي جوجه هاي بوقلمون در داخل سالن 65% است. دستگاه هاي مادر بايد داراي حفاظ باشند تا جوجه ها از اطراف منبع حرارتي دور نشوند. حفاظي به ارتفاع 45 سانتي متر براي هر دستگاه توصيه مي شود. در شرايط آب و هوائي گرم حفاظي به اندازه 30 سانتي متر کافي خواهد بود. حفاظ مادر بايد در فاصله 65-60 سانتي متري لبه دستگاه مادر مستقر شود و به تدريج اين فاصله به 120 90 سانتي متر برسد و پس از گذشت 10-7 روز مي توان حفاظ را برداشت. اگر جوجه ها درفصل سرما ريخته شوند و آشيانه بقدر قابل ملاحظه اي وسيع باشد مي توان بوسيله پاراوان قسمتي از آشيانه را جدا کرد و به تدريج که جوجه ها بزرگ مي شوند فاصله پاراوان را بيشتر کرد نور رساني در دو هفته اول زندگي نور بايد به قدر کافي در اختيار جوجه ها باشد تا بتوانند آب و غذا را ببينند. لامپهاي 200 واتي با فواصلي در حدود 3 متر مستقر شوند. يک چراغ 15-7/5 واتي بايد در داخل و زير هر دستگاه مادر قرار داده شود. پس از دو هفته اول مي توان نور را کاهش داده تا در اين سن از بروز استرس، روي هم ريختن جوجه ها و اضطراب جلوگيري شود مدیریت بستر :بسیاری از پرورش دهندگان دریافته اند كه بستر مرطوب منجر به تولید آمونیاك و متعاقب آن مشكلات تنفسی یا مشكلات مربوط به پاها می گردد به هر حال این تولید كنندگان نمی توانند دریابند كه هر گرم از بستر طیور به طور معمول دارای ا میلیارد میكروارگانیزم زنده می باشد . این میكروارگانیزم ها علاوه بر منبع اولیه كه همانا خود مجرای معدی – روده ای پرنده می باشد ، از چند منبع حاصل شده اند . مدیریت بستر یعنی كم كردن تكثیر میكروارگانیزم ها برای محافظت از پاها ، كنترل بیماریها و فراهم كردن شرایط محیطی مطلوب در سالن . فهم چگونگی وقوع بستر مرطوب می تواند در جلوگیری یا كاستن از موارد وقوع این مشكل كمك نماید .برخی از علل شایع بستر مرطوب عبارتند از :• عمق كم بستر : مطمئن شوید كه عمق بستر از ابتدای دوره پرورش مناسب انتخاب می شود .• نرخ تهویه نامناسب : این پدیده اجازه می دهد تا سطح رطوبت سالن بالا آید كه احتمال وقوع بستر مرطوب را افزایش می دهد . • دمای نامناسب : دماهای خنك مترادف با سطوح بالای رطوبت است كه منجر به بستر مرطوب می گردد . تشخیص اینكه در یك زمان خاص حرارت مكمل برای سالن لازم است ( مخصوصا زمانیكه پرندگان جوان هستند ) برای حفظ خشكی بستر مهم است . افزایش دمای سالن به ازای هر 20 درجه فارنهایت (حدود 11 درجه سلسیوس) قابلیت حفظ رطوبت توسط هوا را دو برابر می نماید . اگر چه سوخت گران است ، اما افزودن گرمای الحاقی نه تنها پرندگان را گرم می نماید بلكه ظرفیت هوا را برای حمل رطوبت بالا می برد . برای بوقلمونهای زیر 10 هفته سن اگر هیچ حرارت مكملی تدارك دیده نشود علاوه بر عدم تامین منطقه آسایش حرارتی برای آنها ، ظرفیت حمل رطوبت توسط هوا ناكافی خواهد بود . در مقایسه برای بوقلمونهای با سن 13 هفته یا بالاتر حرارت تولید شده توسط خود پرندگان برای دفع رطوبت از محیط كفایت خواهد كرد . بنابراین دما و نرخ تهویه مناسب در حفظ كیفیت هوا ی سالن بوقلمونها نه فقط در زمانیكه كسی در سالن در حال كاركردن یا بازدید است بلكه در تمامی زمانها نقش مهمی دارد .در انتخاب مواد بستر باید به قابلیت جذب رطوبت ٬ قابلیت تجزیه در محیط ٬ نرم و مناسب بودن ٬ تمیزی و عاری بودن از فساد و فاقد گرد و غبار بودن ٬ امکان تهیه مناسب از منبع مطمئن بهداشتی توجه گردد .آلودگی مواد بستر به قارچ عملکرد پرنده را دچار مشکل می کند . بستر مرطوب باعث بروز بیماریهای انگلی و افت کیفیت لاشه می شود . آبخوری:یکی از دلایل مرگ و میر جوجه ها در هفته اول پرورش از دست دادن آب بدن است و بدین خاطر دسترسی آسان جوجه به آب سالم و مناسب بسیار با اهمیت است .در تٲمین آب باید به نکات زیر توجه شود : امکان دسترسی به آب در طول 24 ساعت وجود داشته باشد .به ازای هر 40 جوجه یک آبخوری در نظر گرفته شود و تعداد آبخوری باید کافی و قابل دسترسی باشد .آبخوری را هر روز شسته و روزانه ارتفاع آبخوری تنظیم شود برای 4 روز اول پرورش آبخوری اضافی فراهم شود کیفیت آب از نظر مواد معدنی و آلودگی بسیار قابل اهمیت است و درجه حرارت مناسب آب هنگام مصرف 12-10 درجه سانتیگراد است .میزان آب مصرفی بوقلمون در هفته های مختلف در جدول شماره 2 آورده شده است . 35 درجه +/لیتر 35 – 25 درجه/لیتر 25 – 20 درجه/لیتر 20- 10 درجه/لیتر هفته 38 38 38 38 1 114 114 114 95 2 189 170 151 132 3 265 246 227 189 4 416 341 265 227 5 549 435 360 303 6 565 511 435 379 7 700 568 549 454 8 833 738 662 568 9 1041 852 719 625 10 1136 946 833 681 11 1211 1079 908 595 12 35 درجه +/لیتر 35-25درجه/لیتر 25-20درجه/لیتر 20-10درجه/لیتر هفته 1287 1154 1060 833 13 1419 1230 1098 871 14 1419 1230 1098 871 15 1438 1249 1117 889 16 1438 1249 1117 889 17 1438 1249 1117 889 18 1438 1249 1117 889 19 1438 1249 1117 889 20 1438 1249 1117 889 21 1438 1249 1117 889 22 دانخوری :در اولين روزها مي توان غذاي جوجه ها را در ظرف هاي ساده قرار داد ولي چون اشکالاتي در درک دارند و حيوانات کودني به حساب مي آيند بهتر است در کنار هر آبخوري و يا دانخوري، وسيله و مواد بي ضرر و براق قرار داد تا توجه جوجه ها را به خود جلب کند. ريختن مقدار جزئي آرد يا ريزه هاي سنگ خارا روي دان روزي دوبار براي سه روز اول زندگي، بوقلمون ها را تشويق به خوردن مي نمايد. نبايد دانخوري ها را مملو از دان کرد زيرا دان روي بستر مي ريزد و جوجه به هواي دان روي بستر خود آنرا مي خورند مگر اينکه روي بستر را با کاغذ بپوشانند. براي جوجه هاي هفت روزه تا سه هفتگي دانخوري کوچک به اندازه حدود 7-5 سانتي متر براي هر جوجه مناسب است. از سن 3 هفتگي به بالا تا سن عرضه به بازار از دانخوري هاي با سايز بزرگ استفاده مي شود به طوريکه عمق دانخوري 10 سانتي متر و طول دانخوري 8-7 سانتي متر براي هر قطعه بوقلمون مناسب است. اگر دانخوري عريض باشد و بتوان از دو طرف آن استفاده کرد بدين ترتيب يک متر از اين دانخوري را دو متر محسوب مي کنيم. به ازای 35 جوجه بوقلمون یک دانخوری سطلی در نظر گرفته شده است . نکات زیر در استفاده از دانخوری قابل اهمیت است : ارتفاع دانخوری روزانه تنظیم شود بطوریکه پشت پرنده با کف دانخوری همسطح باشد . در چهار روز اول دوره پرورش از سینی ٬کارتن و روزنامه جهت تغذیه جوجه استفاده شود. تعداد دانخوریها در سالن باید کافی باشد و بطور یکنواخت در سالن پخش گردد . تنظیم نامناسب دانخوری باعث افزایش ضایعات دان میشود . فضای ناکافی دانخوری موجب کاهش رشد و عدم یکنواختی گله و همچنین آسیبهای فیزیکی میشود . مدیریت جوجه :ایجاد یک گله از یک روزگی ٬ تحریک و تکامل هر چه زودتر رفتار خوردن و آشامیدن و امکان رسیدن به اوزان هدف و یکنواختی گله از اهداف مدیریت جوجه است .برای رسیدن به این مهم به نکات زیر توجه گردد : در تامین جوجه باید طوری برنامه ریزی شود که اختلاف وضعیت ایمنی و فیزیولوژیک بین جوجه ها به حداقل برسد و حتی الامکان از یک واحد و از یک گله جوجه تهیه شود(یکسان وهمسن) باید از وضعیت بهداشتی گله مادر و جوجه آگاهی کافی داشت و واحد جوجه کشی باید کارت بهداشتی جوجه صادر نماید . در حمل و نقل جوجه و وسیله حمل کننده باید دمای حدود24-20 درجه سانتیگراد و رطوبت نسبی 75%را رعایت نماید . تنظیم حرارت و رطوبت و تهویه :دمای سالن را باید بمرور کاهش داد و در پایان هفته اول به 31 درجه سانتیگراد رساند و سپس هر هفته 2 درجه آنرا کم نمود . مطابق جدول شماره 3 هفته اول دوم سوم چهارم پنجم ششم هفتم به بعد حرارت 34 31 29 27 25 23 20از رفتار جوجه برای تعیین مناسب بودن دما استفاده میشود . دما و رطوبت بطور مکرر باید بررسی گردد در سه روز اول دوره پرورش رطوبت بالای 70 درصد و بقیه دوره 50 درصد در نظر گرفته شود . کاهش دما و رطوبت سالن میتواند باعث ضعف در عملکرد و کاهش یکنواختی گله شود . همزمان با تنظیم دمای سالن ٬ رطوبت آن نیز با استفاده از مه پاش سالن باید کنترل گردد و نیز با استفاده از هواکش های هوای سالن را از وجود گرد و خاک و گازهای سمی پاک نمود . نور دهی :میزان نور مورد نیاز دو روز اول 100 لوکس است و سپس آن را باید 50 لوکس رساند . توصیه شده است که در پرورش بوقلمون گوشتی طبق جدول شماره (4)از برنامه خاموشی استفاده گردد . جدول شماره 4:جدول خاموشی خاموشی روشنایی روز 1 24 1 1 23 2 2 22 3 3 21 4 4 20 5 6 18 6 8 16 7 8 16 8 8 16 9تاکشتاردر استفاده از جدول بالا بهتر است میزان خاموشی توصیه شده در چند مرحله اجرا گردد. شدت نور باید در سالن یکنواخت باشد و کاهش زود هنگام طول روشنایی در هفته اول فعالیت تغذیه ای و وزن را کم خواهد کرد . آماده سازی سالن جهت ورود جوجه جهت ورود جوجه باید سالن را بعد از شستشو با آب و با استفاده از فرمالین ضد عفونی نموده و سپس 3/1 سطح سالن با استفاده از پلاستیک یا برزنت جدا گردد . پوشال جهت بستر و یا روزنامه در سطح سالن پهن گردد و سپس آبخوریهای دستی و سینی های دانخوری را به میزان مورد نیاز در سطح مورد نظر پخش نمود . با استفاده از فرمالین و پرمنگنات باید سالن گاز داده شود و بعد از 24 ساعت هوای سالن توسط هواکش تخلیه شود به نحوی که سالن از گاز تخلیه گردد . حرارت سالن را حدود 25 درجه سانتیگراد تنظیم گردد و از قرار گرفتن آبخوری و یا دانخوری در نزدیک منبع حرارتی جلوگیری شود .در 12 ساعت اولیه ورود جوجه بهتر است از آرد ذرت جهت تغذیه جوجه ها استفاده گردد و سعی شود جوجه ها حرکت داده شوند . همچنین جهت پخش بهتر دان از ته کارتن نیز استفاده میشود . لازم به ذکر است برای جلوگیری از آبریزی باید پوشال بطور یکنواخت در سالن پخش گردد تا ایجاد ناهمواری مخصوصا در زیر آبخوریها ننماید . از تجمع جوجه ها در یک محل باید جلوگیری شود . بهترین روش تنظیم حرارت و جلوگیری از ایجاد کوران است بدین صورت پخش جوجه ها یکنواخت میگردد . برای جلوگیری از بروز بیماری و ایجاد گله یکنواخت باید از روش پرورش تک سنی استفاده شود . تخلیه جوجه باید بطور یکنواخت در سطح سالن پخش گردد و امکان دسترسی جوجه به آب و دان باید کنترل شود . حرارت سالن بعد از تخلیه جوجه باید حدود 35 الی 36 درجه سانتی گراد تنظیم گردد . نوک چيني نوک بوقلمونهاي جوان بين 5-2 هفتگي چيده مي شود. چنانچه ديرتر از اين سنين اقدام به نوک چيني نمائيم، گرفتن و مهار حيوان به دليل سنگيني جثه دشوار خواهد بود و ممکن است بوقلمون دچار پر ريزي گردد. پيش از اينکه بوقلمونها دچار کاني باليسم و پر کني شوند بهتر است عمل نوک چيني انجام گيرد. نوک چيني نبايد در يک روزگي و در جوجه کشي انجام شود. زيرا ممکن است اين عمل باعث بروز استرس و بي ميلي جوجه ها به غذا و آب و در نتيجه نزاري و بي آب شدن بدن حيوان (دهيدراسيون) گردد. بايد دقت شود سوراخهاي بيني چيده نشود. همچنين دقت کنيد که پس از اين عمل غذا در دانخوري در سطحي باشد که جوجه هاي نوک چيده شده به راحتي بتوانند آنرا بخورند. قطع تاج و ريش تاج و ريش از اعضائي هستند که اغلب در نزاع هاي بين پرندگان به خصوص بوقلمون ها از هر عضو ديگري آسيب پذيرتر مي باشد. تاج و ريش را ميتوان در جوجه بوقلمونهاي يک روزه به سادگي با قرار دادن بين انگشت سبابه و شست با ناخن شست قطع نمود. حتي تا سن سه هفتگي نيز مي توان آنرا با ناخن گير و قيچي به راحتي قطع نمود. قطع ناخن قطع ناخن معمولا براي جلوگيري از ايجاد خراش روي پوست بدن و پهلوي بوقلمون انجام ميشود. اين عمل بيشتر در محيط هائي که تعداد در سطح بوقلمون زياد و بيش از حد متراکم است انجام مي شود ولي حتي در پرورش در چراگاه نيز بسيار مفيد است. براي اين منظور بايستي ناخن ها به کلي قطع شوند. قطع ناخن بايد در روز اول زندگي در موسسه جوجه کشي انجام گيرد. قطع پرچنانچه بوقلمون در چراگاه پرورش داده شود با قطع پرهاي پرها به سهولت مي توان جلوي پرواز اين پرنده را گرفت. قطع پر از قسمت انتهائي يک بال با يک نوک چين از اقداماتي است که جلوي پرواز را در چراگاه خواهد گرفت. قطع پر با نوک چين برقي در يک روزگي تا ده روزگي مي تواند انجام گيرد. عمل قطع پر در حال حاضر کم تر از سابق انجام مي شود زيرا در بوقلمونهاي گوشتي موجب بدشکلي لاشه مي گردد. تغذیه :جوجه ها مانند سایر طیور در 24 ساعت اول نیازی به غذا ندارند . مقدار غذایی که جوجه ها در 4هفته اول مصرف می نمایند450 تا 500 گرم است که به مرور بر مقدار آن افزوده می شود . میزان رشد در سنین مختلف یکنواخت نیست به طوریکه رشد تا سن 7تا8 هفتگی سریع و در 14تا 15 هفتگی به حداکثر می رسد . جنس نر نسبت به ماده ها ضریب مصرف بالاتری را دارد . چربیها و هیدروکربنها منابع اصلی انرزی در آنها محسوب می شود . غذای بوقلمون تا 8 هفتگی آردی و بعد به صورت پلت می باشد .جدول شماره 5 :میزان افزایش وزن و مقدار دان مصرفی در یک دوره پرورش در نزاد گوشتی سنگین مصرف دان در هفته (کیلو گرم ) وزن بدن (کیلو گرم ) نر ماده نر ماده 14/0 15/0 15/0 16/0 29/0 32/0 35/0 39/0 46/0 54/0 65/0 75/0 68/0 82/0 05/1 26/1 88/0 08/1 56/1 92/1 14/1 41/1 19/2 74/2 40/1 73/1 91/2 68/3 65/1 03/2 70/3 73/4 78/1 21/2 53/4 86/5 97/1 46/2 38/5 05/7 14/2 69/2 24/6 28/8 29/2 90/2 08/7 54/9 مصرف دان در هفته(کیلوگرم) وزن بدن(کیلوگرم) ماده نر ماده نر 40/2 04/3 91/7 82/10 53/2 21/3 72/7 09/12 64/2 40/3 50/9 36/13 75/2 60/3 25/10 60/14 84/2 69/3 97/10 83/15 92/2 89/3 64/11 05/17 01/3 09/4 27/12 24/18 30/4 42/19 50/4 58/20 72/4 72/21 72/4 72/21 93/4 85/22 13/5 96/23براي پرورش بوقلمون دو برنامه غذائي اساسي بايد در نظر گرفته شود. يکي غذاي تمام نرم يا آردي و ديگري دانه اي يا پلت. نيازهاي تغذيه اي بوقلمون بر اساس سن متغير است. همچنانکه بر سن بوقلمون افزوده مي شود، نيازهاي پروتئين ، ويتامين و مواد معدني اين پرنده کاهش مي يابد و بر نياز آن به انرژي افزوده مي شود. مواد غير قابل حل مانند سنگ ريزه (گرانيت) بايد در سنين 10-8 هفتگي به غذاي بوقلمون اضافه شود. دان بوقلمون بايد حتما حاوي يک ماده مقابله کننده با کوکسيدوز باشد و همچنين وجود يک ماده پيشگيري کننده بيماري سياه سر (black head) نيز در غذاي بوقلمون ضروري است. بايد هميشه غذا و آب در اختيار پرنده باشد. غذاي غير نرم يعني با ذرات درشت (pellet) را مي توا ن از هفته چهارم زندگي براي جوجه هاي بوقلمون در نظر گرفت. مي توان براي تغذيه بوقلمون از يونجه تازه و ترد، شبدر خوب، علوفه سبز تازه يا جوانه سبز غلات که به خوبي خرد شده و فاقد رشته هاي بلند باشد، استفاده کرد. همه اينگونه مواد را ميتوان روزي يک يا دوبار به بوقلمون هاي جوان داد. هرگز نبايد علوفه پژمرده يا خشکيده و ساير مواد غذائي مشابه را در اختيار پرنده گذاشت. در فرمول غذائي بوقلمون ميتوان از کنجاله سويا، ذرت آسياب شده و مشابه آنها استفاده و دان تهيه کرد. غذاي بوقلمون هاي در حال رشد را از سن هشت هفتگي تا عرضه به بازار بايد در اختيار بوقلمون هاي جوان قرار داد. پروتئين موجود در آرد سوياي پوست کنده براي بوقلمون هاي بالغ بسيار قابل هضم ولي مواد هيدروکربنه موجود در آن زياد قابل جذب نيست. ميزان غذاي بوقلمون جوجه هاي بوقلمون تا 24 ساعت و يا حتي بيشتر احتياج به خوردن و آشاميدن ندارند زيرا از زرده ذخيره بدن استفاده مي کنند ولي بعد از اين مدت بايد غذا و آب کافي در اختيار آنها قرار داد. مقدار غذائي که توسط جوجه بوقلمون هاي در حال رشد خورد ه مي شود در اولين ماه زندگي 460-450 گرم است. اصولا بوقلمون حيواني است که مخصوص گوشت پرورش داده مي شود لذا از اينرو بيشتر انتخاب در بوقلمون از نظر تبديل غذائي صورت مي گيرد. بدين ترتيب که هر چه بوقلمون در ازا غذاي کمتر گوشت بيشتري توليد کند بهتر است. بوقلمون از نظر ضريب تبديل پرنده خوبي به شمار مي رود. زيرا به طور متوسط ميزان ضريب تبديل غذائي در آن در اوائل زندگي حدود 1 به 3 است. در برخي مزارع از غذاي تمام آردي و در برخي ديگر از غذاي آردي – دانه اي استفاده مي شود اما در گروهي از مزارع نيز تا 8 هفتگي غذاي تمام آردي و از 8 هفتگي به بعد غذاي دانه اي – آردي در اختيار پرنده قرار مي دهند. اگر بوقلمون به طريقه محدود نگهداري شود، اضافه نمودن علف سبز به جيره غذائي جوجه ها سبب بهتر شدن رشد مي شود. 4 هفته پيش از رسيدن بوقلمونها به بازار بايد مواد بودار مانند روغن ماهي يا پودر ماهي را حذف کرد تا گوشت بوي نا مطبوع نگيرد. غذاي بوقلمونهاي تخمگذار شبيه مرغهاي تخمگذار است ولي بايد توجه داشت که بوقلمونهاي تخمي را نبايد بيش از حد غذا داد زيرا سبب چربي گرفتن آنها مي گردد و توليد تخم را پائين مي آورد. جوجه ها را پس از خارج شدن از تخم به مدت 24 ساعت بايد در استراحت غذائي قرار داد و سپس به تغذيه آنها در 20-15 روز اول توجه کرد. براي فربه ساختن بوقلمون بايد همه روزه خوراک دانه به آنها داد و هرچه هنگام بردن به بازار و کشتن بوقلمون نزديکتر شود بايد بر خوراک دانه آنها افزود. ترکيبات کلي جيره را ذرت، گندم، جو و يولاف تشکيل مي دهد. ذرت را نبايد تنها به بوقلمونهاي پرورشي داد زيرا پرنده را بيش از حد فربه مي کند. مي توان در زمستان از برگ چغندر و يولاف نيز در ترکيبات جيره استفاده کرد. در اختيار گزاردن ذغال چوب، شن و آهک هم مناسب است.همچنين در موقع جفتگيري بايد خوراک قويتري هم مانند آرد ماهي، پودر خون و … در اختيار پرنده قرار داد. هميشه در هنگام تغذيه نکات زير را مد نظر قرار دهيد: 1- از دادن خوراک بسيار و خوراک نامرغوب و کپک زده دوري کنيد. 2-علوفه سبز خرد کرده و چراگاه بايد در دسترس جوجه بوقلمون قرار گيرد. 3- گاهگاهي در آب آشاميدني پرنده از يک قاشق چايخوري سولفات مس دو سود در يک ليتر آب استفاده کنيد. 4- آشيانه و خوراک و در صورت وجود چراگاه بايد کاملا پاکيزه باشند. افزایش راندمان تولید مثلی و تولید تخم در بوقلمونهادر نتیجه استراتژی بهگزینی پرندگان برای افزودن تولید بوقلمونها در دهه اخیر ، نرخ رشد بوقلمونها و اندازه بدن آنها برخلاف راندمان تولید مثلی افزایش یافته است . بوقلمونها كوتاهترین دوره تولید مثلی را دارند و كمترین تعداد تخم را نسبت به هر گونه دیگر پرندگان تولید می كنند .لذا پرورش دهندگان بوقلمونهای تجاری بر روشهای مدیریتی برای طولانی كردن دوره تخم گذاری بوقلمونهای ماده و جلوگیری از بروز رفتار كرچی و خوابیدن روی تخمها تكیه می نمایند .در نتیجه استراتژی بهگزینی پرندگان برای افزودن تولید بوقلمونها در دهه اخیر ، نرخ رشد بوقلمونها و اندازه بدن آنها برخلاف راندمان تولید مثلی افزایش یافته است . بوقلمونها كوتاهترین دوره تولید مثلی را دارند و كمترین تعداد تخم را نسبت به هر گونه دیگر پرندگان تولید می كنند .لذا پرورش دهندگان بوقلمونهای تجاری بر روشهای مدیریتی برای طولانی كردن دوره تخم گذاری بوقلمونهای ماده و جلوگیری از بروز رفتار كرچی و خوابیدن روی تخمها تكیه می نمایند . پرورش دهندگان در این عمل برای شناخت و مدیریت بوقلمونهای كرچ در شرایط تجاری كه شامل گله های 20000 تا 30000 قطعه ای می باشد ، با مشكلات متعدد و زیاد شونده روبرو می شوند . روشهای مدیریتی جاری وقت گیرند و نیاز به كار مفرط دارند و اما تنها اثرات متوسط در جلوگیری از شروع رفتار كرچی و متعاقب آن پایین آمدن تولید تخم دارند . فاكتورهای فیزیولوژیكی :محققان در دانشگاه مینه سوتا در حال بررسی فاكتورهای فیزیولوژیكی هستند كه رفتار كرچی را در بوقلمونها كنترل می كنند . دانشمندان كشف كرده اند كه افزایش غلظت هورمون پرولاكتین از فعالیت تخمدانی بوقلمونها جلوگیری ، رفتار كرچی را تحریك می كند و تولید تخم را كاهش می دهد . بعنوان یك هدف بلند مدت جهت افزایش تولید تخم بوسیله كنترل كردن پرولاكتین آزاد شده ، محققان مطالعات بیشتری برای احاطه زیادتر در مورد فاكتورهای فیزیولوژیكی كه سنتز پرولاكتین و آزاد سازی آنرا تنظیم می كنند ، انجام می دهند . مشخص شده است كه مكانیزمهای تنظیم كننده تراوش پرولاكتین از هیپوتالاموس (قسمتی از مغز ) و هیپوفیز آغاز می شوند . هورمون VIP :دانشمندان تكنیكهای مصنوعی جراحی را برای جمع آوری خون از رگهای ریز كه به هیپوتالاموس و هیپوفیز متصل هستند توسعه داده اند . این رگهای خونی هورمون VIP ( Vasoactive intestinal peptide ) را از هیپوتالاموس به غده هیپوفیز انتقال می دهند . لذا تنظیم عصبی رفتار تولید مثلی به طور قطعی هنوز مشخص نشده است . VIP یك تحریك كننده شناخته شده فیزیولوژیكی برای تراوش پرولاكتین در بوقلمونها است كه به نظر می زسد وظیفه تامین انرژی مورد نیاز پرنده كرچ را نیز از تجزیه و متابولیسم چربیهای ذخیره بدن بعهده دارد .بطور مثال مطالعات اثبات كرده است كه بوقلمونهایی رفتار كرچی را نشان می دهند كه سطح این هورمون در مغز بالا رفته باشد . ایمن سازی :دانشمندان دانشگاه مینه سوتا یك استراتژی برای مصونیت بخشی به بوقلمونها در مقابل تاثیرات VIP طراحی كرده اند كه بوسیله تزریق VIP اضافی بر آنها اعمال می شود . این عمل سبب می شود كه سیستم ایمنی بوقلمونها ، آنتی بادی مناسب بر علیه هورمون تولید نماید و این آنتی بادیها ، تاثیرات VIP روی سیستم تولید مثلی را خنثی می كنند. بنابراین به سبب كاهش تمركز پرولاكتین ، رفتار كرچی كاهش می یابد و تولید تخم بالا می رود همچنانكه در دو مطالعه كه اخیرا انجام گرفته است ، ایمن سازی بوقلمونها بر علیه VIP در افزایش تولید بیش از 30 تخم به ازای هر بوقلمون در طول 21 هفته سیكل تخمگذاری نتیجه بخش بوده است .قابلیت مصونیت بخشی VIP برای افزایش تولید تخم بوقلمون واضح است . محققان امروزه روشهایی برای تولید مقادیر وسیع VIP خالص بواسطه مهندسی ژنتیك و تكنولوژی سنتز DNA جستجو می كنند . دانشمندان اخیرا ژنی را كه مسئول رمزگذاری VIP در بوقلمونها است را جدا كرده اند و تحقیقاتی را آغاز نموده اند كه مشخص نمایند آیا هورمون با ساختارجدید از رفتار كرچی بوقلمونها جلوگیری كرده و تولید تخم را بر خلاف هورمون طبیعی افزایش خواهد داد ؟ پیش بینی می شود كه نتایج این تحقیق به نفع صنعت پرورش بوقلمون و سرانجام به نفع مصرف كننده باشد كه توسط كمك به افزایش راندمان تولید مثلی و تولید تخم انجام خواهد شد . استرس گرمائی در بوقلمون و راه های کاهش آنمساله استرس گرمائی در پرورش طیور یک مشکل جدی است. در یک هوای بسیار گرم، مرگ و میر طیور و کاهش تولید قابل مشاهده است . معمولا هر گاه که دمای محل پرورش بوقلمونها از 27 درجه سانتی گراد فراتر رود استرس گرمائی بروز می کند . البته در این میان نباید اثر رطوبت را نادیده گرفت و همیشه بایستی به گزارشات هواشناسی در مورد افزایش دما و رطوبت تواماً توجه داشت. توجه داشته باشید که دمای بالاتر از 27 درجه سانتی گراد می تواند باعث کاهش مصرف خوراک و در نتیجه کاهش دریافت انرژی و پروتئین گردد که این امر نیز به نوبه خود اثرات منفی بر روی وزن تخم، کوچک شدن اندازه آن و کاهش کیفیت پوسته خواهد داشت. دمای بدن بوقلمونها در حدود 42 -41 درجه سانتیگراد است حال اگر دمای محیط از این دما بالاتر رود، اتلاف گرمای بدن آنها متوقف شده و حتی مقداری گرمای اضافی هم به بدن آنها تحمیل می گردد با ادامه این روند هنگامیکه دمای بدن بوقلمونها به 46 درجه سانتی گراد برسد آنها خواهند مرد . در این هنگام و زمانیکه جلوگیری از به وقوع پیوستن تمامی آثار سوء استرس گرمائی امکان پذیر نیست ، چند اقدام مدیریتی می تواند وضعیت را اندکی بهبود بخشد که در ادامه به بخشی از آنها اشاره می کنیم . کمک به بوقلمونها برای مقابله با استرس گرمائی :آرایش محیط اطراف محل پرورش ، گیاهان و علفهائی را که اطراف ساختمان می رویند کوتاه کنید ، چرا که آنها مانع از حرکت و جریان یافتن هوا به سمت ساختمان می شوند . کاشتن درختان بلند و پر شاخ و برگ به طرز موثری مانع از تابش مستقیم آفتاب می شوند اما توجه داشته باشید در جائی کاشته شوند که مانعی بر سر راه جریان هوا نباشند . ساختمان ها باید طوری ساخته شوند که پرندگان از تابش مستقیم نور در امان باشند. (به طور مثال ساختمانها را شرقی – غربی بنا کنید)خنک کردن به روش تبخیراین کار با استفاده از آب افشانهای ساده سقفی صورت می گیرد . این وسائل به آرایش گوناگون قابل نصب در ساختمان محل پرورش هستند . دستگاه های مه ساز که با فشار بالا و حجم کم کار می کنند نیز قابل استفاده اند. توجه داشته باشید که در صورت استفاده از این سیستم، پیش از شروع گرما از سلامت و پاکیزگی وسائل اطمینان حاصل کنید. توضیح : میزان خنک شدن هوا با استفاده از روش خنک سازی با تبخیر به میزان رطوبت نسبی هوای ورودی بستگی دارد بدین معنی که هر چه هوا خشک تر باشد میزان تبخیر بیشتری صورت گرفته و در نتیجه هوا خنک تر خواهد شد . تهویهبه منظور تٲمین هوای مطلوب و دفع گازهای سمی (دی اکسیدکربن٬آمونیاک٬رطوبت ) در داخل سالن و کنترل دما نیاز به هواکش در سالن است .میزان هوای لازم برای هر کیلوگرم وزن زنده بوقلمون حداکثر 5/7 مترمکعب در ساعت است . فراوانی آسیب و بیماریهای مزمن تنفسی می تواند به دلیل مشکل کیفی هوا و ناکافی بودن تهویه ایجاد شود . تهویه ناکافی موجب مرطوب نشدن بستر ٬ افزایش بیماریهای انگلی و افت کیفیت لاشه و افزایش حساسیت نسبت به بیماری می گردد .جریان هوا باید مطابق با سن پرنده باشد. این مساله می تواند به خنک شدن بدن آنها کمک زیادی کند . یک نسیم خفیف با سرعت 4/2 کیلومتر در ساعت می تواند دمای محیط را تا 5 الی 8 درجه سانتیگراد تعدیل نماید . توجه داشته باشید که در ساختمانهائی که اطراف آنها پوشیده است به ازاء هر 12 تا 15 متر از طول ساختمان یک هواکش 36 اینچی نصب نمائید . ترموستات هواکشها را بر روی دمای 23 درجه سانتی گراد تنظیم نمائید تا اطمینان یابید که آنها در طول روز به خوبی کار کرده و محیط خنک و مطلوبی را برای پرندگان بوجود می آورند . از ساختارهای پلاستیکی و چوبی برای تغییر جهت دادن جریان هوا به سمت پائین استفاده کرده و اطمینان حاصل کنید که طیور حداکثر بهره را از این جریان هوا می برند . از سالم بودن تسمه هواکشها اطمینان حاصل کنید، چرا که فرسوده بودن آنها باعث کاهش 30 درصدی و یا بیشتر در کارکرد هواکشها خواهد شد. پس دقت داشته باشید که تسمه های فرسوده را حتما به موقع عوض کنید . هواکشها را هر روز تمیز کنید چرا که این امر برای عبور منظم هوا امری ضروری است . از کارآئی دستگاه های هشدار دهنده اطمینان حاصل کنید. فاصله بین حداکثر و حداقل دما را کم انتخاب کنید تا بتوانید بهترین استفاده را از دستگاه به عمل آورید. آب :مشابه سایر حیوانات اهلی ، مصرف آب در بوقلمونها مستقیما در ارتباط با مصرف غذا و به تبع آن رشد و عملكرد گله است . مصرف آب بوقلمونها در شروع دوره رشد حدود 5/2 بار و در فاز اواسط رشد حدود 2 بار بیشتر از مصرف غذاست . ضروری است كه هر دو ركورد واقعی و استاندارد مصرف روزانه آب گله را در اختیار داشته باشیم . این تنها راهی است كه تولید كنندگان خواهند دانست كه آیا مصرف آب بر اساس سن گله و فصل سال نرمال است ؟ تغییرات مفرط و نامنظم در مصرف آب می تواند اعلام خطری برای تولید كنندگان باشد كه مشكلات بالقوه ای از نظر سلامتی گله و یا سوء عملكرد غذا و یا سیستم آب وجود دارد . در مرحله رشد استخوانی ، اگر سلامتی گله بخطر افتاده باشد ، بوقلمونها هیچگاه به پتانسیل ژنتیكی خود دست نخواهند یافت و عملكرد آنها مایوس كننده خواهد بود . حتی یك پرنده كه سلامتی آن بخطر افتاده است ، دیگر پرندگان را در بدتر كردن اوضاع مشاركت خواهد داد كه در نهایت منجر به شروع سری طولانی از وقایع می گردد و نتیجه آن عملكرد ضعیف گله خواهد بود . نه تنها یك منبع آب برای پرورش لازم است بلكه منبع آب بایستی كیفیت بالایی نیز داشته باشد تا راندمان بالایی از پرندگان انتظار داشت . برای حصول به این امر ، رسیدگی به خطوط آب در طول سال ، بهداشتی كردن تجهیزات آبرسانی در زمان تدارك سالن و نگهداری تعداد صحیح و مناسب آبخوریها در سراسر سالن حیاتی است . بعنوان مثال بردتلا ( كه سبب كوریزای بوقلمون می گردد ) در داخل درینكرهای سیستم نیپل و لاستیك های آب بندی منزوی می گردد . سطح كلر در آخرین درینكر جهت اطمینان از مقدار مناسب كلر تحویل شده بایستی بطور هفتگی اندازه گیری گردد بنابراین آب بایستی مرتبا از لحاظ سطح املاح و باكتریها نمونه برداری گردد . تولید كنندگان بایستی بدانند كه بوقلونهایشان چه مقدار آب مصرف می نمایند و چه چیزی در آب وجود دارد .سیستمهای آبخوری را مرتباً کنترل کنید تا اطمینان حاصل نمائید که آب به صورت یکنواخت و بی وقفه در اختیار بوقلمونها قرار می گیرد . صافی آبخوریها را مرتباً تعویض کنید . در طول تابستان میزان مصرف آب بوسیله طیور به 2 تا 3 برابر زمستان می رسد ، در نتیجه صافی ها زود به زود پر می شوند . برای حل این مورد استفاده از دستگاه های نشان دهنده سرعت آب برای فهمیدن مصرف آن بسیار موثر است . همیشه در طول تابستان به آب پرنده الکترولیت و ویتامین اضافه کنید تا کمبود ویتامین ناشی از کاهش مصرف غذا در آنها جبران شود . از کافی بودن تعداد آبخوری ها در محل پرورش اطمینان حاصل کنید به گونه ای که به ازا هر 100 بوقلمون یک آبخوری وجود داشته باشد. البته توجه داشته باشید که در تابستان و روزهای گرم تعداد آبخوری ها را باید کمی بیشتر نمودارتفاع ، فشار خط ، ریزش در ارتباط مستقیم با وضعیت بستر می باشد . حین اجرای برنامه مدیریت بستر همواره سن گله را لحاظ نمایید . بخاطر داشته باشید كه بوقلمونهای جوان ( كمتر از 10 هفته سن ) نسبت به پرندگان مسن تر ( 13 هفته یا بالاتر ) گرمای بدنی كمتری تولید می نمایند . بدیهی است كه در طی فصول خنك تر ، لازم است حرارت مكمل برای حفظ شرایط رشد ایده آل برای گله فراهم گردد بهينه كردن عملكرد بوقلمون در تابستانبا اينكه تابستان گرم براي گردش و تفريح دلپذير است ولي براي صنعت پرورش بوقلمون ناخوشايند مي باشد در اين حالت ميزان رشد و توليد تخم عمدتا به خاطر افزايش كرچي كاهش مي يابد. كه يك اثر كاهشي نامتناسب در توليد گوشت سينه بوقلمون دارد. بايد از خود پرسيد كه چه چيز مي تواند اين اثرات زيان آور را كاهش دهد؟ براي حل اين مشكل معمولا عاقلانه به نظر مي رسد كه به علت اصلي اين مسئله برگرديم. اولين موضوع در مورد پرورش بوقلمون اين است كه آنها بتوانند زنده بمانند و اين بدان معني است كه درجه حرارت بدن آنها بايستي در شرايط متغير محيطي ثابت بماند. درجه حرارت نرمال بدن بوقلمونها 41 تا 41/2 درجه سانتي گراد مي باشد. هضم غذا, فرايند رشد و فعاليت در بوقلمون ايجاد حرارت مي كند كه دفع اين حرارت بايستي از طريق تشعشع حرارتي و انتقال صورت گيرد و وقتي لازم باشد بوقلمون مي تواند با له له زدن (نفس نفس زدن) ميزان اتلاف حرارتي را به طريقه خنك شدن تبخيري افزايش دهد بازده يا كارآيي دفع حرارت بستگي به درجه حرارت محيط و حركت هواي اطراف پرنده دارد اتلاف حرارتي از طريق تشعشع توسط تراكم گله تحت تاثير قرار مي گيرد و هر چقدر پرندگان نزديك به يكديگر باشند تشعشع حرارتي يكديگر را بيشتر جذب مي كنند بنابراين فاكتورهاي مديريتي بر روي اثرات درجه حرارت محيطي خيلي موثر مي باشند. با گردش هواي اطراف, حرارت بدن بوقلمون دفع مي شود بطوريكه مي تواند درجه حرارت بدنش را بصورت ثابت حفظ كند گردش هواي اطراف پرنده عامل مهمي در كاهش استرس گرمايي است بنابراين ونتيلاتورهاي (هواكشهاي) با سرعت بالا ترجيح داده مي شوند براي همين منظور هواكشهاي مدور كه باعث جريان هواي بالاي سر پرندگان مي شوند مفيد مي باشند . در روزهاي بسيار گرم بوقلمونها در مسير جريان هواي ناشي از اين هواكشها قرار مي گيرند و سرشان را در داخل هواي پرجريان قرار مي دهند. جريان هواي حاصل از هواكشهاي مدور تعبيه شده مي تواند بطور دقيق برآورد شود بشرطي كه آنها در سالنهاي پرورشي نصب شده باشند همچنين احتمال مي رود كه سرمايه گذاري جهت پرورش تجاري ارزشمند باشد بويژه اگر پرندگان سنگين وزن را پرورش دهيم . بطور نظري كاهش درجه حرارت آب قابل دسترس پرندگان داراي مزاياي زيادي است اگرچه مدارك كمتري در مورد اين موضوع وجود دارد. ممكن است كه اين مسئله با آب نوشيدني خنك حل شود ولي در اين حال امكان دارد روشهايي براي جلوگيري از افزايش دماي آب در آب و هواي گرم وجود داشته باشد. بخاطر مكان قرار گرفتن لوله هاي آب, اگر آب قابل دسترس پرندگان گرم باشد يك اثر منفي در توانايي پرندگان براي خنك كردن خودشان خواهد گذاشت. ممكن است دليلي براي عايق كردن لوله هاي آب مصرفي و مخزن آب وجود داشته باشد. كار كردن با ماده هاي تخمگذار (تخمي) مزاياي بالقوه آب خنك را آشكار مي سازد . 2درجه سانتی گراد 33 درجه سانتی گراد عملکرد 75/8 63/8 روز / پرنده / غذا (g) 93 81 توليد تخم (درصد)هدف عوامل گزارش شده فوق اين است كه بوقلمونها غذاي بيشتري را بدون اصلاح درجه حرارت بدنشان مصرف كنند. بوقلمونها نمي توانند تخم يا گوشت توليد كنند مگر اينكه مواد مغذي مصرف كنند. همچنين متخصصان تغذيه نقش مهمي در كاهش اثرات زيان آور ناشي از درجه حرارت تابستان دارند در درجه حرارت بالاتر بوقلمون به انرژي كمتري جهت ثابت نگهداشتن درجه حرارت بدنش نياز دارد بنابراين نسبت مواد مغذي ضروري بايستي كمتر باشد وقتي كه آب و هوا گرم است بوقلمون بخاطر جلوگيري از ايجاد حرارت دروني بدن فعاليت كمتري مي كند بنابراين زمان بيشتري را براي خوردن و ايستادن صرف نخواهد كرد.مواد مغذي بايد در زمان كمتري مصرف شود اين حالت مي تواند با افزايش درصد مواد مغذي در جيره حاصل گردد بنابراين بهترين روش جهت كاهش نسبت مواد مغذي به انرژي, كاهش مقدار انرژي قابل متابوليسم نمي باشد بلكه افزايش مقادير ساير مواد مغذي است اين امر باعث افزايش هزينه هر تن ماده غذايي و كاهش ضريب تبديل غذا مي شود و لي در حفظ ميزان رشد و عدم كاهش تعداد تخم موثر خواهد بود. به شرطي كه براي پرورش دهنده عملي باشد. روش ديگر موجود متخصصان تغذيه كاهش مقدار درجه حرارت حاصل از جيره است كه توسط بوقلمون مورد هضم قرار مي گيرداين روش با موارد زير حاصل مي شود:1- افزايش ميزان انرژي حاصل از چربيها يا روغنها نسبت به كربوهيدراتها2- كاهش ميزان اجزاي جيره كه فيبر بالايي دارند3- كاهش مقادير اضافي نيتروژن دفعي حاصل از درصد كل پروتئين, در حاليكه مقادير اسيدهاي آمينه ضروري در حد تعادل باشدهمچنين احتمال مي رود كه در درجه حرارت بالا اثرات متقابل ما بين اسيدهاي آمينه افزايش يابد نمونه هايي از اين مورد در نتايج حاصل از آزمايشات But گزارش شده است در اين آزمايش نتايج حاصل از درجه حرارت هاي 15 و 25 با دو برنامه غذايي مقايسه شدند. يكي از برنامه هاي غذايي توسط But پيشنهاد گرديد و برنامه ديگر شامل سطوح لايزين و متيونين مختلف بود كه با افزودن 10 درصدي منبع سنتتيك اين اجزاء همراه بود.به نظر مي رسد كه از سن 0 تا 68 روزگي پاسخ رشد يكساني در هر دو برنامه دمايي با افزودن اسيدهاي آمينه حاصل ميگردد. اما از 68 تا 134 روزگي اثرات متقابل محسوسي ما بين مواد مغذي نسبت به درجه حرارت بالا مشاهده ميگردد.جدول 2 : اثرات دما بر روي اسيدهاي آمينه از 68 تا 134 روزگي FCR افزايش وزن (g) جیره دما 3/397 11344 AAبالا 15 درجه سانتی گراد 3/400 11259 AAعادي 3/489 9928 AAبالا 25 درجه سانتی کراد 3/332 10851 AAعادي*لايزين و متيونين به نسبت 10% افزايش يافته است در نتيجه افزودن اسيدآمينه در درجه حرارت بالا يك كاهش محسوسي در رشد وجود دارد كه اين حالت در درجه حرارت پايين مشاهده نمي گردد و علت آن هنوز معلوم نشده است اما احتمال مي رود كه يك اثر معكوسي ما بين اين دو اسيدآمينه وجود داشته باشد. همانگونه كه نسبت آرژنين به لايزين در حيوانات متاثر از درجه حرارت مي باشد اين نسبت هم مورد ترديد ميباشد كه تحقيقات بيشتري را مي طلبد ضمنا BUT پيشنهاد كرد در سنين بالا بايستي مقدار آرژنين حداقل 15% بيشتر از مقدار لايزين باشد. همانند كاهش مصرف غذا در درجه حرارت بالا مصرف ويتامين ها و مواد معدني نيز كاهش مي يابد معمولا مقادير آنها در حد كافي است ولي منطقي به نظر مي رسد كه در مخلوط كردن ويتامين و مواد معدني مقدار يكي از آنها به اندازه 20 تا 30 درصد افزايش يابد. بوقلمونها مي توانند ويتامين C را خودشان توليد كنند بنابراين افزودن آن در جيره لازم نيست با اين وجود توانايي پرندگان در توليد ويتامين C در اثر استرسهايي نظير درجه حرارتهاي بالا كاهش مي يابد به همين دليل افزودن ويتامين C به جيره بوقلمونها در آب و هواي گرم مفيد مي باشد. متاسفانه ويتامين C با پليت كردن خوراك از بين مي رود ولي امروزه يك ويتامين C مقاوم به حرارت توليد مي شود اگر اين ويتامين در جيره قابل استفاده نباشد افزودن آن به آب آشاميدني بوقلمون ممكن است مطلوب باشد.همچنين متخصصان تغذيه مي توانند در كيفيت پليت هاي توليدي و انتخاب اجزاي آن موثر واقع شوند حداقل 15% گندم در جيره پيشنهاد مي گردد چربي يا روغن هاي افزوده شده به جيره نبايستي به اندازه اي زياد باشد كه آسياب قادر به تهيه پليتهاي خوبي نباشد. كيفيت پليت هميشه مهم مي باشد اما اين موضوع در آب و هواي گرم بسيار مهمتر است چرا كه زمان ممكن براي تغذيه مقدار غذاي مصرفي بسيار كم مي باشد.با بروز اولين استرس اگر بوقلمون قادر به از دست دادن گرماي بدن بخاطر درجه حرارت بالاي محيطي نباشد هيچ متخصص تغذيه اي قادر به تحريك رشد يا توليد تخم در بوقلمون نخواهد بود بنابراين بهترين موقع براي دريافت غذاي كافي سردترين زمان از روز مي باشد و احتمالا اين زمان قبل از طلوع آفتاب است بنابراين بهتر است كه مكمل ها به جاي شب, قبل از طلوع آفتاب به جيره اضافه شوند. گله های مادربرنامه نوری ساعات روشنائی زمان شروع و پایان روشنائی 8 9 صبح تا 5 بعد از ظهر 7 10 صبح تا 5 بعد از ظهر 6 10 صبح تا 4 بعد از ظهر تخم گذاریدر برخی از فارمها می توان با جمع آوری مرتب (بیشتر) تخمها به تولید در فصل تابستان کمک کرد . این مساله بوقلمون ها را وادار می کند تا مدت کمتری را در لانه بنشینند . همچنین در صورت امکان ، وسائل ایجاد کننده جریان هوا را به لانه ها اضافه کنید . از خشک بودن بستر اطراف آبخوریها و جلوی لانه ها اطمینان حاصل کنید ، چرا که بوقلمونها به دلیل خنک بودن جاهای خیس به اینگونه مکانها علاقه دارند. مدت زمان نگهداری تخمهای نطفه دار را کاهش دهید چون قابلیت جوجه درآوری آنها تحت تاثیر قرار می گیرد.اطمینان حاصل کنید که دستگاه های خنک کننده و تهویه در محل جمع آوری تخمها، دمای مناسب را ایجاد می کنند. کنترل کرچیاطمینان حاصل کنید که هر قفس جای کافی را برای نگهداری بوقلمونهای کرچ دارد. نوع بستر در این قفسها را متفاوت از بستر اصلی فارم انتخاب کنید. تهویه مناسب را فراهم آورید و آب و غذای تازه در دسترس بوقلمونها قرار دهید ، توجه داشته باشید پرندگانی که در معرض استرس گرمائی قرار گرفته اند توانائی طی مسافت طولانی برای رسیدن به آبخوری و دانخوری را ندارند. در شرایط حاد از برنامه کنترل کرچی صرف نظر کرده یا آنرا به تاخیر بیاندازید. توجه داشته باشید که سرعت رشد باکتریها در لوله های آب،، در آب و هوای گرم افزایش می یابد. حفظ کیفیت آب تا حد امکان از اهمیت زیادی برخوردار است. (مثلا از طریق اضافه کردن 3 -2 قسمت کلر در یک میلیون قسمت آب) . در هر فرصت ممکن در هنگام گرمی هوا ظرف آبخوری و لوله های آنرا شستشو دهید تا آب مناسب در اختیار بوقلمونها قرار گیرد. (گاهی اضافه کردن یخ به آب نیز به کاهش استرس کمک می کند ) . خلاصه :حركت به جهت فراهم نمودن امكان كسب غذا و آب برای پرنده ضروری است . مدیریت بستر نیز یك نقش كلیدی در چگونگی آن بازی می كند . استفاده از آب با كیفیت و كمیت مناسب برای عملكرد خوب بوقلمونها حیاتی است لذا ابزارهایی مانند اندازه گیر های آب برای رد گیری و اعلام موارد شروع درگیری برای تولید كنندگان بسیار ضروری است . در صورتی بوقلمونهای تجاری امروزی می توانند عملكرد قابل توجهی بدست آورند كه تولید كنندگان در سطح مزرعه خود مدیریت مناسبی اعمال نمایند و در نهایت تولید گله ، پتانسیل مورد انتظار را تحقق بخشد جابه جا کردن بوقلمونها در مواردی نظیر: تعیین جنسیت، تلقیح مصنوعی ، حمل و نقل ، واکسیناسیون و … باید با حداکثر احتیاط و در مواقع خنک روز صورت گیرد . همچنین از دستکاری کردن غیر ضروری پرندگان نیز اجتناب کنید .

نکاتی در مورد پرورش بوقلمون

نکاتی د رمورد پرورش بوقلمون

گهداري بوقلمون در سنين جوجگي، يكي از مشكلترين مراحل پرورش بوقلمون است. بوقلمون هاي جوان نيز در مقابل عوامل بيماري‌زا كاملاً حساسند از اينرو بايد توجه فراواني به آنها مبذول داشت. امروزه در اغلب كشورها، بوقلمون را بصورت تجارتي و به تعداد زيادي نگه داري مي‌كنند وتعداد معدودي از شركتهاي اصلاح نژادي، سويه هاي تجارتي مخصوص به خود را ارائه مي‌دهند كه از ضريب تبديل و قدرت رشد بسيار بهتري نسبت به ديگر نژادها برخوردارند. در طريقه پرورش به صورت صنعتي، بايد با تحت نظر گرفتن شرايط محيطي تمامي نيازهاي بوقلمون را در نظر گرفت تا با تنظيم حرارت، تهويه، بهداشت و بالاخره جايگاه حداكثر نتيجه مطلوب حائز شود.

دماي مورد نياز
دما در هفته هاي مختلف بايد به قرار زير باشد:
در شروع دوره پرورش و در سيستم آشيانه گرم (گرمايش در كل سالن) دماي آشيانه را در حدود 34 الي 36 درجه سانتي گراد تامين كنيد و اين دما را در اواخر هفته اول به  32 درجه سانتيگراد برسانيد، سپس دماي آشيانه را در هفته دوم 29 ، هفته سوم 26 ، در هفته چهارم 24 (در تمام اين مدت حرارت سالن نبايد از 24 درجه سانتي گراد كمتر گردد)، هفته پنجم 21 درجه سانتي گراد و از هفته ششم  تا پايان دوره دماي 18درجه سانتي گراد را حفظ نماييد. در مورد تامين دماي مورد نياز نژاد هاي صنعتي، حتماً از راهنماي پرورش آن نژاد استفاده نماييد.
در روزهاي اول جوجه ها نبايد از منبع حرارتي دور شوند چون ممكن است سرما بخورند. اگر از دستگاه مادر مصنوعي استفاده مي‌شود بايد دور دستگاه مادر حصاري كشيد تا از آن دور نشوند و يا اگر از هيتر استفاده ميشود بايد تمامي سالن حرارت يكنواخت و مناسب داشته باشد.

تهويه و رطوبت
براي رشد معمولي جوجه بوقلمون هواي تازه و تميز ضرورت دارد. با استفاده از پنجره هاي تهويه‌اي و همچنين هواكش‌هاي برقي مي‌توان تهويه را كنترل كرده كه البته تهويه نبايد سبب سرد شدن سالن گردد. هنگام ورود به سالن مي‌توان وضعيت تهويه را بخوبي تشخيص داد، زيرا وجود هرگونه بوي نامناسب دليل عدم و نقص تهويه است. تهويه نامناسب از طرفي سبب كم كردن رطوبت مي شود. وجود رطوبت در داخل سالن نيز يكي از نشانه هاي نقص تهويه است. سالن نگهداري جوجه ها هميشه بايد خشك نگهداري شود و اگر خشكي هوا بيش از حد لازم باشد رشد پرها كم شده و وضعيت پرها نامناسب مي گردد.

بهداشت و بهسازي
جلوگيري و پيش‌گيري از بيماري مستلزم رعايت اصول بهسازي و بهداشت است. از اينرو بايد لانه و همچنين وسايل را قبل از ورود و پايان هر دوره به خوبي شست و ضد عفوني نمود.

فضاي لازم
فضايي كه بايد در اختيار جوجه بوقلمون باشد:
در هفته اول 30 جوجه در هر متر مربع، در هفته 2-4 تعداد 20 جوجه، در هفته 5 -6 تعداد 10 جوجه، در هفته 7 -8 تعداد 8 جوجه، در هفته 9-12 تعداد 5 عدد و در هفته 13-20 تعداد 2-3 بوقلمون در هر متر مربع.

وسايل نگهداري جوجه بوقلمون
وسايلي كه براي پرورش و نگهداري جوجه بوقلمون به كار ميرود تقريباً شبيه به آن چيزي است كه در پرورش جوجه هاي مرغ به كار مي رود.

استفاده از نور براي پرورش بوقلمون
در 48 ساعت اول بايد در تمام مدت شبانه روز از روشنايي در سالن نگهداري جوجه بوقلمون‌ها استفاده كرد. بعد از اينكه جوجه بوقلمون‌ها به خوردن و آشاميدن عادت كردند بايد به مرور نور را كم كرد به طوري كه در سن 2 هفتگي به حداقل مقدار روشنايي رساند. معمولاً مقدار 13- 14 ساعت نور در شبانه روز براي بوقلمون‌ها از سن 2 هفتگي به بعد كافي است. شدت نور نيز مهم است معمولاً در 48 ساعت اول بايد از نور شديد‌تر و سپس از نور ضعيف‌تر استفاده نمود. طبق آزمايشي كه در انگليس انجام شده، نور قرمز و سبز هر دو اثر خوبي از نظر رشد نسبت به نور سفيد در بوقلمون‌ها دارند. ولي وقتي كه شدت انوار مذكور به اندازه شدت نور سفيد است اختلافي از نظر ميزان رشد در بوقلمون‌ها ديده نشده است، از اينرو به نظر مي‌رسد مسئله شدت نور مهمتر از رنگ آن است.
بوقلمون‌ها نيز مانند مرغ‌ها در نور آبي قادر به ديدن نيستند از اينرو هنگام گرفتن آنها ميتوان از نور آبي استفاده كرد. به هر حال استفاده از نور آبي، به مدت 24 ساعت اثر بدي بر بوقلمون دارد. طرز استفاده كردن از نور در پرورش بوقلمون ها بستگي به نژاد و طرز نگهداري و بالاخره سن فرستادن آنها به كشتارگاه دارد ولي از نظر راهنمايي از نور مي‌توان به طريقه زير استفاده كرد:
0-6 هفتگي: در 48 ساعت اول به طور دائمي از نور استفاده مي‌شود، سپس ميزان روشنايي را به مرور به 14 الي 18 ساعت مي‌رسانند (كم كردن نور بايد به طور آهسته وتدريجي صورت گيرد).
6-22 هفتگي: از 14 ساعت نور باشدت كم استفاده مي‌شود.
22-30 هفتگي: مدت روشنايي روز را به 10-12 ساعت مي‌رسانند.

پرورش جوجه بوقلمون ها
براي نگهداري از جوجه بوقلمون بايد عمليات زير انجام داد:
قبل از ورود جوجه ها بايد تمام وسايل نگهداري لانه را شستشو و ضد عفوني كرد و سپس وسايل پرورش به دقت چيده شوند. ماشين مادر را گرم و يا هيتر را روشن كرد و تهويه را در وضع مناسبي قرار داد. از ريختن جوجه ها تعداد بيش از حد استاندارد در هر متر مربع بايد خودداري كرد. به مسئله تغذيه جوجه بوقلمون ها نيز بايد در روزهاي اول توجه فراواني نمود.
در روش پرورش در روي بستر حتماً بايد از بستر مناسب استفاده كرد. در روزهاي اول بايد بستر را با پارچه و يا كاغذ پوشاند تا جوجه بوقلمون ها از مواد بستر نخورند (البته برخي ها از جعبه هايي كه براي حمل و نقل جوجه ها استفاده مي شود نيز استفاده مي كنند ولي اين امر از نظر بهداشتي به هيچ وجه توصيه نمي شود). هنگامي كه جوجه ها طرز غذا خوردن را ياد گرفتند ميتوان كاغذ ها را برداشت.
در بعضي از سالن هاي پيشرفته پرورش بوقلمون از كف هاي توري يا نرده اي (Wire or Slat Floor) نيز استفاده ميكنند. اين كف ها بسيار بهداشتي است ولي گران تمام مي شود و جوجه بوقلمون‌ها نيز نمي‌توانند براحتي روي آنها راه بروند و اغلب ممكن است دچار ناراحتي و ضعف پا و پنجه گردند.
جوجه بوقلمون‌ها برعكس جوجه مرغ‌ها خوردن و آشاميدن را به خودي خود ياد نمي گيرند. ازاينرو بايد به آنها آموخت. آموختن طرز آشاميدن و خوردن يكي از اشكالات پرورش بوقلمون است. براي اينكه جوجه بوقلمون ها را به خوردن ترغيب كنند، عده اي از جو خرد شده، عده اي از شير و برخي از تخم مرغ پخته و خرد شده و يا غذاي سبز استفاده مي‌كنند. برخي از توليد كنندگان تعدادي جوجه بوقلمون مسن را بين جوجه بوقلمون هاي يكروزه رها مي‌كنند تا توسط آنها خوردن و آشاميدن را فراگيرند (كه البته اين روش به خاطر ريسك بالاي ابتلا به بيماري در جوجه ها امروزه منسوخ شده است و فقط در شرايط روستايي گاهي از آن استفاده مي‌كنند). به طور كلي بوقلمون ها نسبت به مرغ ها، بسيار كودن هستند به نحوي كه در نگهداري بوقلمون به طور طبيعي، اين پرنده همانند مرغ مادر بخوبي از جوجه هاي خود مراقبت نمي‌كند، اغلب جوجه هاي خود را تلف مي‌كند و يا در مقابل پرندگان ديگر از جوجه هاي خود دفاع نمي كند. همچنين اگر در روي تخم خوابيده باشد ممكن است چند روز بدون غذا بخوابد و اگراو را بزور جهت خوردن خوراك از روي تخم بلند كنند ممكن است پس از سير شدن فراموش كند كه بايد دوباره در روي تخم ها بخوابد از اين جهت ممكن است با اندك غفلت، تخم ها خراب شوند (البته در محيط روستايي و غير صنعتي).
جوجه بوقلمون نيز بسيار كم هوش و بي استعداد است و از اين رو يكي از اشكالات اوليه پرورش بوقلمون عدم فراگرفتن طرز غذا خوردن و آشاميدن است. بايد در روزهاي اول نهايت دقت و توجه و حوصله را نمود تا جوجه ها طرز خوردن و آشاميدن را فرا بگيرند وگرنه در طي روزهاي اول شاهد تلفات بسيار بالايي خواهيم بود. در پرورش جوجه بوقلمون‌ها بايد دقت نمود كه قسمت پرورش تا مرز امكان داراي گوشه يا زاويه نباشد چون ممكن است كه با جمع شدن جوجه ها در يك گوشه روي هم شاهد تلفات ناشي از خفگي در آنها باشيم. پس بهتر است قسمت پرورش ما حالت بيضي مانند داشته باشد. بوقلمون ها معمولا در بين 20 – 28 هفتگي به سن بلوغ ‌مي‌رسند كه البته اين امر بستگي به نوع، سويه و بالاخره جنس دارد. معمولاً نژادهاي سبك كمي زود تر از نژادهاي سنگين به سن بلوغ مي‌رسند. فصل جوجه كشي و همچنين طرز نگهداري نيز كم و بيش در تسريع يا تاخير بلوغ اثر دارد. مسئله تشخيص رسيدن به سن بلوغ بسيار مهم است زيرا وقتي كه پرنده به سن بلوغ مي‌رسد گوشت از نظر كيفيت به حداكثر مرغوبيت خود ميرسد و بعد از آن با چربي گرفتن بدن از كيفيت آن كاسته مي ‌شود. امروزه سعي مي شود كه بوقلمون ها را از نظر بلوغ زودرس كنند به اين معني كه زودتر به سن بلوغ برسند. به اين ترتيب تاريخ فرستادن بوقلمون ها به كشتارگاه به جلو خواهد افتاد.
در ايران معمولاً بوقلمون هاي ماده را در 16 هفتگي به بازار ميفرستند زيرا پس از آن ديگر رشد نمي‌كند ولي بوقلمون نر را تا 26 هفتگي نگاه مي‌دارند. وزن زنده بوقلمون هاي ماده 5/7 -8  kg و وزن نرها در حدود 12-13kg است (كه البته اين مقادير براي نژادهاي مختلف متفاوت است و اين اعداد فقط به صورت ميانگين ذكر شده اند). ضريب تبديل غذايي بوقلمون ها نسبت به سن پرورش متفاوت بوده و در نژادهاي صنعتي مدرن معمولاً 5/2 الي 5/3 است يعني به افزايش سن نگهداري اين ميزان افزايش يافته و به ازاي هر 5/2 الي 5/3 كيلوگرم غذاي مصرفي 1 كيلوگرم وزن زنده به دست مي‌آيد. امروزه موسسات اصلاح نژادي توانسته‌اند اين مقدار را با روش هاي اصلاحي بهبود بخشند.

پرورش بوقلمون

پرورش بوقلمون 

                                  

نگهداری بوقلمون در سنین جوجگی، یکی از مشکلترین مراحل پرورش بوقلمون است . بوقلمون های جوان نیز در مقابل عوامل بیماری زا کاملا حساسند از اینرو باید توجه فراوانی به آنها مبذول داشت . امروزه در اغلب کشورها بوقلمون را بصورت تجارتی و به تعداد زیادی نگه داری میکنند وتعداد معدودی از شرکتهای اصلاح نژادی ، سویه های تجارتی مخصوص به خود را ارائه میدهند که از ضریب تبدیل و قدرت رشد بسیار بهتری نسبت به دیگر نژادها برخوردارند .

در طریقه پرورش به صورت صنعتی، باید با تحت نظر گرفتن شرایط محیطی تمامی نیازهای بوقلمون را در نظر گرفت تا با تنظیم حرارت ، تهویه ، بهداشت و بالاخره جایگاه حداکثر نتیجه مطلوب حائز شود .

حرارت : حرارت در هفته های مختلف باید به قرار زیر باشد :

اواخر هفته اول 32 درجه – اواخر هفته دوم 29 درجه – اواخر هفته سوم 26 درجه – در اواخر هفته چهارم 24 درجه ( در تمام این مدت حرارت سالن نباید از 24 درجه سانتی گراد کمتر گردد ) اواخر هفته پنجم 21 درجه و اواخر هفته ششم 18 درجه سانتی گراد .

در روزهای اول جوجه ها نباید از منبع حرارتی دور شوند چون ممکن است سرما بخورند . اگر از دستگاه مادر مصنوعی استفاده میشود باید دور دستگاه مادر حصاری کشید تا از آن دور نشوند و یا اگر از هیتر استفاده میشود باید تمامی سالن حرارت یکنواخت و مناسب ( 32 درجه سانتی گراد ) داشته باشد .

تهویه و رطوبت: برای رشد معمولی جوجه بوقلمون هوای تازه و تمیز ضرورت دارد . به وسیله استفاده از پنجره های تهویه ای و همچنین هواکشهای برقی میتوان تهویه را کنترل کرده که البته تهویه نباید سبب سرد شدن سالن گردد . هنگام ورود به سالن میتوان وضعیت تهویه را بخوبی تشخیص داد ، زیرا وجود هرگونه بوی نامناسب دلیل عدم و نقص تهویه است . تهویه نامناسب از طرفی سبب کم کردن رطوبت میشود ، وجود رطوبت در داخل سالن نیز یکی از نشانه های نقص تهویه است . سالن نگهداری جوجه ها همیشه باید خشک نگهداری شود و اگر خشکی هوا بیش از حد لازم باشد رشد پرها کم شده و وضعیت پرها نامناسب میگردد .

بهداشت و بهسازی: جلوگیری و پیش گیری از بیماری مستلزم رعایت اصول بهسازی و بهداشت است . از اینرو باید لانه و همچنین وسائل را قبل از ورود و پایان هر دوره به خوبی شست و ضد عفونی نمود .

فضای لازم : فضایی که باید در اختیار جوجه بوقلمون باشد : در هفته اول 30 جوجه در هر متر مربع ، در هفته 2~4 تعداد 20 جوجه ، در هفته 5 ~6 تعداد 10 جوجه ، در هفته 7 ~8 تعداد 8 جوجه ، در هفته 9~ 12 تعداد 5 عدد و در هفته 13 ~20 تعداد 2~3 بوقلمون در هر متر مربع.

وسائل نگهداری جوجه بوقلمون : وسائلی که برای پرورش و نگهداری جوجه بوقلمون به کار میرود تقریبا کاملا شبیه به ان چیزی است که در پرورش جوجه های مرغ به کار میرود .

استفاده از نور برای پرورش بوقلمون : در 48 ساعت اول باید در تمام مدت شبانه روز از روشنایی در سالن نگهداری جوجه بوقلمونها استفاده کرد . بعد از اینکه جوجه بوقلمون ها به خوردن و آشامیدن عادت کردند باید به مرور نور را کم کرد به طوری که در سن 2 هفتگی به حداقل مقدار روشنایی رساند . معمولا مقدار 13- 14 ساعت نور در شبانه روز برای بوقلمون ها از سن 2 هفتگی به بعد کافی است . شدت نور نیز مهم است معمولا در 48 ساعت اول باید از نور شدید تر و سپس از نور ضعیف تر استفاده نمود . طبق ازمایشی که در انگلیس انجام شده ، نور قرمز و سبز هر دو اثر خوبی از نظر رشد نسبت به نور سفید در بوقلمونها دارند . ولی وقتی که شدت انوار مذکور به اندازه شدت نور سفید است اختلافی از نظر میزان رشد در بوقلمون ها دیده نشده است ، از اینرو به نظر میرسد مسئله شدت نور مهمتر از رنگ آن است . بوقلمونها نیز مانند مرغها در نور آبی قادر به دیدن نیستند از اینرو هنگام گرفتن آنها میتوان از نور آبی استفتده کرد . به هر حال استفاده از نور ، به مدت 24 ساعت اثر بدی بر بوقلمون دارد . طرز استفاده کردن از نور در پرورش بوقلمونها بستگی به نژاد و طرز نگهداری و بالاخره سن فرستادن آنها به کشتارگاه دارد ولی از نظر راهنمایی از نور میتوان به طریقه زیر استفتده کرد:

0~6 هفتگی : در 48 ساعت اول به طور دائمی از نور استفاده میشود ،سپس میزان روشنایی را به مرور به 14 الی 18 ساعت میرسانند (کم کردن نور باید به طور آهسته وتدریجی صورت گیرد ) .

6~22 هفتگی : از 14 ساعت نور باشدت کم استفاده میشود .

22~30 هفتگی : مدت روشنایی روز را به 10~12 ساعت میرسانند .

پرورش جوجه بوقلمونها : برای نگهداری جوجه بوقلمون باید عملیات زیر انجام داد :

قبل از ورود جوجه ها باید تمام وسائل نگهداری لانه را شستشو و ضد عفونی کرد و سپس وسائل را بدقت چید ماشین مادر را گرم و یا هیتر را روشن کرد و تهویه را در وضع مناسبی قرار داد. از ریختن جوجه ها تعداد بیش از حد استاندارد در متر مربع باید خودداری کرد . به مسئله تغذیه جوجه بوقلمونها نیز باید در روزهای اول توجه فراوانی نمود .

در روش پرورش در روی بستر حتما باید از بستر مناسب استفاده کرد . در روزهای اول باید بستر را با پارچه و یا کاغذ پوشاند تا جوجه بوقلمون ها از مواد بستر نخورند ( البته میتوان از جعبه هایی که برای حمل و نقل جوجه ها استفاده میشود نیز استفاده کرد ) همینکه طرز غذا خوردن را یاد گرفتند میتوان کاغذ هارا برداشت . در بعضی از سالن های پیشرفته بوقلمون از کف های توری یا نرده ای (wire floor) نیز استفاده میکنند این کفها ،بسیار بهداشتی است ولی گران تمام میشود و جوجه بوقلمونها نیز نمیتوانند براحتی روی آنها راه بروند و اغلب ممکن است دچار ناراحتی و ضعف پا و پنجه گردند .

جوجه بوقلمونها برعکس جوجه مرغها خوردن و آشامیدن را به خودی خود یاد نمیگیرند . ازاینرو باید به انها اموخت . آموختن طرز آشامیدن و خوردن یکی از اشکالات پرورش بوقلمون است . برای اینکه جوجه بوقلمون ها را به خوردن ترغیب کنند ، عده ای از جو خورد شده ، عده ای از شیر و برخی از تخم مرغ پخته و خرد شده و یا غذای سبز استفاده میکنند . برخی از تولید کنندگان تعدادی جوجه بوقلمون مسن را بین جوجه بوقلمون های یکروزه رها میکنند تا توسط انها خوردن و آشامیدن را فراگیرند ( که البته این روش به خاطر ریسک بالای ابتلا به بیماری در جوجه ها امروزه منسوخ شده است و فقط در شرایط روستایی گاهی از ان استفاده میکنند ) زیرا به طور کلی بوقلمونها نسبت به مرغها ، بسیار کودن هستند به طوری که در نگهداری بوقلمون به طور طبیعی مرغ مادر بخوبی از جوجه های خود مراغبت نمیکند و اغلب جوجه های خود را تلف میکند و یا در مقابل پرندگان دیگر از جوجه های خود دفاع نمیکند . همچنین اگر در روی تخم خوابیده باشد ممکن است چند روز بدون غذا بخوابد و اگراو را بزور جهت خوردن خوراک از روی تخم بلند کنند ممکن است پس از سیر شدن فراموش کند که باید دوباره در روی تخم ها بخوابد از این جهت ممکن است با اندک غفلتی تخمها خراب شوند ( البته در محیط روستایی و غیر صنعتی ) .

جوجه بوقلمون ها نیز بسیار کم هوش و بی استعداد است و از این رو یکی از اشکالات اولیه پرورش بوقلمون عدم فراگرفتن طرز غذا خوردن و آشامیدن است . باید در روزهای اول نهایت دقت و توجه و حوصله را نمود تا جوجه ها طرز خوردن و آشامیدن را فرا بگیرند وگرنه در طی روزهای اول شاهد تلفات بسیار بالایی خواهیم بود .

در پرورش جوجه بوقلمونها باید دقت نمود که سالن تا مرز امکان دارای گوشه یا زاویه نباشد چون ممکن است که با جمع شدن جوجه ها در یک گوشه روی هم شاهد تلفات ناشی از خفگی در انها باشیم . پس بهتر است سالن ما حالت بیضی مانند داشته باشد .

بوقلمون ها معمولا در بین 20 ~28 هفتگی به سن بلوغ میرسند که البته این امر بستگی به نوع و سویه و بالاخره جنس دارد . معمولا نژادهای سبک کمی زود تر از نژادهای سنگین به سن بلوغ میرسند . فصل جوجه کشی و همچنین طرز نگهداری نیز کم و بیش در تسریع یا تاخیر بلوغ اثر دارد . مسئله تشخیص رسیدن به سن بلوغ بسیار مهم است زیرا وقتی که پرنده به سن بلوغ میرسد گوشت از نظر کیفیت به حداکثر مرغوبیت خود میرسد و بعد از آن با چربی گرفتن بدن از کیفیت ان کاسته میشود .

اکنون سعی میشود که بوقلمون ها را از نظر بلوغ زود رس کنند به این معنی که زودتر یه سن بلوغ برسند . به این ترتیب تاریخ فرستادن بوقلمونها به کشتارگاه به جلو خواهد افتاد ، در ایران معمولا بوقلمون های ماده را در 16 هفتگی به بازار میفرستند زیرا پس از ان دیگر رشد نمیکند ولی بوقلمون نر را تا 26 هفتگی نگاه میدارند . وزن زنده بوقلمون های ماده 5/7 ~8 kg و وزن نرها در حدود 12~13kg است ( که البته این مقادیر برای نژادهای مختلف متفاوت است و این اعداد فقط به صورت میانگین ذکر شده اند ) . راندمان غذایی بوقلمون به طور متوسط معمولا 5 به 1 است یعنی به ازا هر 5 kg غذا 1kg وزن زنده به دست می اید . امروزه موسسات اصلاح نژادی توانسته اند این مقدار را با روشهای اصلاحی بهبود بخشند .

 

جوجه کشی بوقلمون

تهیه جوجه بوقلمون

جوجه بوقلمون را می توان مانند جوجه مرغ به وسیله جوجه کشی طبیعی یا جوجه کشی مصنوعی تهیه کرد در پرورش صنعتی بوقلمون معمولااز جوجه کشی مصنوعی استفاده میشود

تخم ها باید دارای اندازه مناسب برای جوجه کشی باشد .

حرارت نا مناسب ،نگهداری طولانی وبالاخره دستکاری وتکان شدید تخم باعث نابودی جنین داخل تخم میشود .

مدت جوجه دراوری در بوقلمون 28 روز است . معمولا جوجه ها از روز 27 شروع به نوک زدن و درآمدن از تخم میکنند .

تشکیلات جوجه کشی باید از سطح بهداشتی بالایی برخوردار باشد .

ضدعفونی دستگاه وتخم ها باید قبل و بعد از هربار جوجه کشی انجام شود

حرارت لازم برای جوجه کشی 37-38 درجه سانتیگراد میباشد

رطوبت نسبی باید در حدود 60درصد در 24 روز اول و 70 درصد در 4 روز آخر باشد .

عمل چرخاندن و تهویه نیز باید بصورت مطلوب انجام شود .

نکات مهم در جوجه ریزی

 

بستر با ضخامت 8 سانتی متر از تراشه و چوبهای تمیز اشباع ، خشک و عاری از آلودگی های خارجی و گرد و خاک .

مادر مصنوعی با 38 درجه سانتی گراد و حرارت سالن 22 تا 26 درجه سانتی گراد و گارد محافظ بقطر 4 متر جهت 250 قطعه جوجه یکروزه بمدت یک هفته تعداد 4 عدد آبخوری داخل گارد .

یک ساعت استراحت در صورت انتقال از یک سایت طولانی و سپس جوجه ریزی و دادن آب و دادن خوراک یک ساعت بعد از جوجه ریزی .

دادن خوراک یک ساعت بعد از جوجه ریزی

توجه خاص به درجه ها و معرفی منابع حرارتی ، آب و خوراک ،جلوگیری از ورود موش و سایر پرندگان وحشی

ساختمان اداری و مسکونی داخل مزرعه احداث شود ،ایجاد حوضچه ضد عفونی به ابعاد و عمق مناسب در مدخل درب ورودی سالن ها استفاده از چکمه و لباس مناسب

فضای مورد نیاز جوجه یک روزه تا 8 هفته ،8قطعه در هر متر مربع و از 8 هفته تا پایان دوره پرورشی ، حد اکثر تا4 قطعه در هر مترمربع.

 

منابع : ملجائی ، دکتر سید حسن – کتاب پرورش بوقلمون و بیماریهای آن

ناهنجاریهای پا در طیور گوشتی و بوقلمونها

ناهنجاریهای پا در نژاد های با رشد سریع در طیور گوشتی و بوقلمون ها میتواند رخ دهد . این اختلالات نه تنها منحصر به گله های کوچک نیست بلکه در گله های بزرگ تجاری طیور گوشتی و بوقلمونها نیز اتفاق می افتد . براورد ها حاکی از آن است که مشکلات پا دامنه ای در حدود 5/0 تا 4 درصد از کل طیور گوشتی بالغ را در بر میگیرد .

ناهنجاریهای پا چیست ؟

 

تعدادی از پرنده ها ممکن است با پاها ، پنجه ها و یا چنگال های کج پرورش یابند همچنین پاهای قوس دار ، پیچ خوردگی و یا تورم مفصل های خرگوشی که مابین استخوان ران و ساق قرار دارد نیز در گله ها دیده میشوند که اکثر آنها تحت تاثیر شدید قرار نگرفته و میتوانند به طور کاملا عادی رشد کنند . اما بعضی دیگر نیز وجود دارند که تاثیرات شدیدی از مشکلات پا را دریافت کرده اند و حتی نمیتوانند روی پای خود بایستند و ممکن است پنجه های آنها کج شده و از حالت عادی خارج شوند . پرندگانی که از مشکلات شدید و دردناک پا رنج میبرند و نمیتوانند غذای خود را بدست بیاورند بزودی خواهند مرد . عوامل زیادی موجب به وجود آمدن این مشکلات خواهند بود . انتخاب برای سریع تر شدن رشد ممکن است باعث بروز این مشکل شود . زیرا استرس هایی که در نتیجه این عمل بوجود می آید بر روی اسکلت ، ماهیچه ها و بافت های زرد پی پرندگان تاثیرات سویی برجای خواهد گذاشت .

چه عواملی باعث بوجود آمدن ناهنجاریهای پا میشوند؟

میانگین وزن بدس آمده معادل 25/4 پوند ( 1928 گرم ) در هفت هفته ، نسبت زیاد ماهیچه های سفید به سیاه ، استرس و مدیریت نا مناسب ممکن است منجر به مشکلات پا شود . معمولا نرهای بزرگ و با رشد سریع یکی از آنهایی هستند که در گله ها تحت تاثیر قرار میگیرند . اگر چه ممکن است درصد کمی از پرندگان مستعد مشکلات پا باشند اما به علت کارکرد عالی ،و صرفه جویی در هزینه غذا و زمان و سنگین تر بودن نسبت به پرندگان تلف شده استفاده از نژادهای با رشد سریع توصیه میگردد.تعدادی عوامل عفونی نیز شناخته شده اند که به طور غیر مستقیم موجب اختلالات پایی میشوند . استافیلوکوک ها و اورام مفاصل دو عامل معمول هستند . اختلالات پایی که توسط این عوامل ایجاد شوند میتوانند به سادگی با عوامل تغذیه ای اشتباه شوند . در صورتی که عملیات جوجه کشی را خودتان انجام میدهید ، از داشتن ظاهری قوی و مستحکم و استوار برای جوجه هایتان مطمئن شوید . بعد از سر از تخم در آوردن جوجه ها به آنها برای به کارگیری از ماهیچه های پایشان چند ساعت فرصت دهید . همچنین دقت کنید که سطوح لیز می تواند به مشکلات پا منتهی شود . تعداد زیادی از اختلالات پا در طیور گوشتی ایالت کانزاس از کمبود های غذایی ناشی میشوند . طیور گوشتی به یک جیره آغازگر خوب و کامل با 22 تا 24 درصد پروتئین نیاز دارند . اگر جیره آغازگری داریم که پروتئین آن پائین و در حدود 20 درصد میباشد باید آن را تنظیم کنیم . بطوریکه با مخلوط کردن قسمتهای مساوی از یک جیره آغازگر جوجه حاوی 20 درصر پروتئین با یک جیره جوجه بوقلمون با 28 درصد پروتئین میتوان جیره ای با 24 درصد پروتئین تهیه نمود اگر این کار انجام شدنی نیست ، میتوان از مکمل های پروتئینی مانند پودر گوشت و پودر ماهی برای تقویت جیره های آغازگر با پروتئین پایین سود جست . از دیگر عوامل وابسته به تغذیه که به اختلالات پایی منجر میشود . میتوان به سویچ کردن زودتر از موعد جیره های آغازگر به جیره رشد آور و یا تضعیف کردن جیره آغازگر توسط دانه های غلات اشاره نمود . هرگز جیره های کامل و آماده را توسط دانه های غلاط رقیق نکنید مگر اینکه بر روی برچسب محصول ذکر شده باشد . نتایج هر یک از این اعمال در تضعیف مواد غذایی موجود در جیره ، میتواند به اختلالات پایی ناشی از کمبودهای غذایی منتج شود .

ریکتز ( نرمی استخوان )

ریکتز وضعیتی است که در صورت فقدان مواد معدنی کلسیم و یا فسفر و یا ویتامین D برای اسخوان ها بوجود می آید . کمبود ویتامین D احتمالی ترین علت است و میتواند بعلت مخلوط کردن نا صحیح مواد غذایی ، کمبود مواد مقوی و یا حتی حضور سموم قارچی باشد . که میتواند در متابولیسم عادی تداخل ایجاد کند . ریکتز ممکن است از نتیجه کمبود فسفر و یا ناکافی بودن میزان دسترسی به فسفر در جیره باشد . هنگامی که از مواد استاندارد در جیره استفاده میکنیم کمبود کلسیم اتفاق نمی افتد .

 

Perosis

نشانه های آن شامل تورم مفاصل خرگوشی و زرد پی ها و نرم شدن استخوان های بلند میباشد . کمبود مواد معدنی کم نیاز مانند منگنز و روی ، ویتامین های کولین ، نیاسین ، اسید فولیک ، بیوتین و پیروکسیدین میتوانند نوعی از پروسیس را ایجاد کنند البته پرنده هایی که از یک جیره غذایی کامل با یک پیش مخلوط معدنی استفاده میکنند ، بندرت به پروسیس دچار میشوند .

Tybial Dyschondroplasia

بیشتر پرندگان با رشد سریع ممکن است به این بیماری (TD ) دچار شوند . در نژادهای با رشد سریع این مشکل با رشد سریع استخوان ها بوجود می آید بطوریکه ظرفیت سیستماتیک پرنده قادر به جایگزینی کلسیم در استخوان ها نمیباشد . و با سنگین تر شدن پرنده احتمال پیچیدن و یا حتی شکستن صفحه رشد استخوان های بلند دور از ذهن نمیباشد . اگر نسبت کلسیم به فسفر قابل جذب صحیح نباشد این وضعیت بدتر نیز میشود . نسبت صحیح کلسیم به فسفر شامل 2 قسمت کلسیم به یک قسمت فسفر قابل جذب میباشد .

رشد کند و سریع

اخیرا علاقه مندی زیادی برای پرورش نژادهای با سرعت رشد کند بوجود آمده است . تحقیقات نشان میدهد که اغلب پرنده های با رشد کند مشکلات پای کمتری دارند . برای بعضی از تولید کنندگان تنها مشکل طولانی تر بودن زمان رسیدن به وزن مطلوب میباشد . نژادهای با رشد سریع نیاز به 6 تا 8 هفته برای رسیدن به وزن مطلوب دارد در حالی که نژادهای با رشد کند نیاز به 12 تا 15 هفته برای رسیدن به همان وزن دارند . پرندگان با رشد کند قابلیت بیشری برای مردن توسط دیگر عوامل دارند ،همچنین برای پرورش آنها به زمان و کار بیشتری نیز نیاز است .

چه باید کرد ؟

اکثر معالجات مشکل را به طور کامل رفع نمیکنند . اما استثنایی نیز وجود دارد و آن استفاده از یک مخلوط ویتامینی قابل حل در آب آشامیدنی و نیز افزودن مخلوط معدنی به جیره خوراکی است . این تیمار اگر در ابتدای شروع آزارها به کار برده شود سودمند خواهد بود . اگر از جیره کامل استفاده کنیم واکنش مثبتی از خود نشان میدهند . جیره های کاملی که توسط تولید کنندگان تجاری ساخته میشوند نیازی به افزودن مکمل های ویتامینه و معدنی ندارند .اختلالات پا را می توان توسط مدیریت خوب ، به کاربردن راهنمائی های بهداشتی ، استفاده از جیره مرغوب و کاهش استرس ها به حداقل رساند پیشنهاد دیگر اینست که از نژادهای با رشد سریع استفاده کنید کاری کنید که رشد آنها به آهستگی صورت گیرد . این کار را میتوان توسط کاهش غلظت پروتئین جیره و یا با محدود کردن دسترسی به غذا انجام داد . بیشتر نژادهای با رشد سریع نیاز به24 ساعت نور کامل دارند . خاموش کردن چراغها برای مدت چند ساعت باعث کاهش قابلیت دسترسی به غذا میشود . در محل هایی که جوجه هایتان را میخرید از نژادی که تولید میکنند مطمئن شده و استراتژی مدیریتی مناسبی برای آن انتخاب کنید . اگر برای کاهش وقوع مشکلات پا قدم هایی را برداشته اید از اینکه در گله شما تعداد کمی از پرندگان تحت تاثیر قرار بگیرند نگران نشوید . بیشتر این پرندگان میتوانند به رشد خود ادامه دهند و پروار شوند . اما اگر مشکل ادامه پیدا کرد نیاز دارید تا آزمایشگاه وضعیت را تشخیص بدهد زیرا تمایز قائل شدن بین علت های عفونی و غذایی در گله مشکل است .

 

فروش:

اگر وزن هر پرنده ماده را 10 و وزن هر پرنده نر را 15 کیلوگرم در سن 5 ماهگی در نظر بگیریم و درصد نر به ماده 50 به 50 باشد وزن میانگین ما میشود 12.5 کیلو و اگر هر کیلو بوقلمون زنده را 5000 بخرند در آمد ما از هر سر بوقلمون میشود62.5 هزار تومان که برای یک بوقلمون داری 3000 قطعه ای میشود 187.5 میلیون تومان. پس در آمد خام یک بوقلمون داری 3000 قطعه ای مبلغی بالغ بر 187.5 میلیون تومان میباشد.

نکته: امروز بیشتر جوجه های نر بفروش میروند که در صورت استفاده از این نوع جوجه ها 3000 جوجه نر با وزن نهایی 15 کیلوگرم میشود که درامد ما از هر سر بوقلمون میشود 75 هزار تومان که برای یک بوقلمون داری 3000 قطعه ای میشود 225 میلیون تومان

 

هزینه پرورش

نکته بعدی هزینه پرورش این پرنده است که خوراک بیش از 80 درصد هزینه‌های جاری پرورش را شامل میشود.

ضریب تبدیل در جوجه های صنعتی بوقلمون در بهترین شرایط3 و در بدترین آن نیز 4 الی 5/4 کیلودان به ازای هر کیلوگرم گوشت میباشد. از طرفی وزن هر بوقلمون ماده در سن 18 هفتگی چیزی در حدود 9 الی 10 کیلوگرم و بوقلمون های نر وزنی در حدود 14 الی 15 کیلوگرم خواهند داشت.یعنی با این حساب برای تولید یک بوقلمون نر 18 هفته ای ما به حداقل54 و حداکثر 81 کیلوگرم دان با قیمت هرکیلو 1050 تومان که ازقراری میشود حداقل 56700و حداقل 85050تومان به ازای هر سر بوقلمون نیازمندیم که این رقم برای یک فارم3000 قطعه ای میشود حداقل170 و حداکثر255 میلیون تومان . شما برای نگهداری این تعداد بوقلمون نیاز به حداقل سه کارگر با حقوق ماهیانه حداقل 600هزار تومان دارید. به این هزینه ها ، هزینه های حق ویزیت دکتر دامپزشک ،مشاور فنی فارم ،هزینه های خرید دارو و واکسیناسیون،آب ،برق، گاز یا گازوئیل،تلفن،ایاب ذهاب و … را نیز اضافه نمائید.( ویرایش شده در 23/08/1391)

طول دوره پرورش برای نرها نهایتا تا 20 هفتگی و برای ماده ها نهایتا تا18 هفتگی میباشد و نگهداری این پرنده را بعد از این هفته های ذکر شده اقتصادی نبوده و باعث بالا رفتن ضریب تبدیل غذایی آنها خواهد شد.

 

هزینه جوجه

اما قیمت جوجه متغیر است و از 7500 تا 8500 تومان متغیر است و بسته به نژاد و سویه آن دارد.شما میتوانید آنرا از شرکت واستریوش که در نکته دوم به آن اشاره شد تهییه نمائید (رجوع شود به پست “”نکته دوم:تهییه جوجه””).

 

دقت کنید تنها در صورتی با شرکت فوق تماس بگیرید که از بحث جواز و سالن خود مطمئن باشید زیرا این شرکت بدون داشتن جواز و پروانه بهداشتی پرورش بوقلمون نمیتواند برایتان جوجه تهییه کنند. پس خواهشا به این نکته توجه کنید و وقت این دوستان را نیز هدر ننمائید.

 

جایگاه وهزینه آن

بعد از بحث زمین به بحث جایگاه پرورش میپردازیم. یک جایگاه استاندارد پرورش بوقلمون یک سوله استاندارد مرغداریست با عرض 12 و طول 80 تا 100 متر و همانطور که در پستهای قبل گفتم در هر متر مربع میتوان نهایتا تا3 بوقلمون بالغ نگهداری نمود که در صورت اتوماتیک نمودن آبخوری و دانخوری و سیستم انتقال دان این سالن این عدد به 5 میرسد.

هزینه ها: هر سالن استاندارد مرغداری را میتوان از متری 350 تا 400 هزار تومان بنا نمود که این اختلاف قیمت به دستگاه‌ها و تجهیزات به کار رفته در داخل سالن بستگی دارد که در این سالن ها (12×80) میتوان2880 تا4800 بوقلمون 5/5 الی 6 ماهه نگهداری نمود. پس با این تفاصیر هر سالن پرورش (12×80) حداقل 336 و حداکثر 384 میلیون تومان هزینه در بر خواهد داشت و این هزینه شامل فونداسیون ،سوله،هیترها،پدها،آبخوری،دانخوری و …. میباشد.(قیمت‌های آبان سال91)

شما در فارمتان به یک سالن ساخت دان که در آن دان مصرفی در طول دوره پرورش را میسازید نیاز دارید که آن نیز هزینه ای بالغ بر متری 200 تا 250 هزار تومان و متراژی در حدود حداقل 200 متر را در برمیگیرد.به این هزینه سالن هزینه خانه های کارگری، دیوار کشی و صاف نمودن زمین را نیز اضافه نمائید. پس تا اینجای کار شما به حداقل400 تا حداکثر 480 میلیون برای نگهداری حداقل3 و حداکثر 6 هزار قطعه بوقلمون نیازمندید.

 

انتخاب زمین

نکته سوم بحث پرورش و هزینه های این پرنده میباشد در باب پرورش و نکات مدیریتی آن شما میتوانید به پستهای قبلی بنده مراجعه نمائید

اما هرینه ها:اگر فردی بخواهد از ابتدا شروع کند نکته اول هزینه‌ایست که میبایست برای زمین شود . دقت کنید زمینی که انتخاب میکنید از وضعیت آب آن اطلاع کامل داشته باشیدیعنی میبایست یا چاه آب (داشتن سند الزامیست)، حق آبه در روز یا هفته یا داشتن چشمه و یا لوله کشی آب داشته باشد خلاصه وضعیت آب آن مشخص باشد.

بعد از مشخص نمودن وضعیت آب که یکی از مهمترین بحث هاست وضعیت برق منطقه است. سعی کنید زمینی را که انتخاب میکنید حتی‌المقدور به دکل‌های برق ویا کابل کشی نزدیک باشد زیرا هزینه هر تیر چراغ برق چیزی در حدود 200 هزار تومان است که گاها در صورت زیاد بودن مسافت هزینه آن از قیمت خود زمین بالاتر میزند.

نکته بعدی در بحث انتخاب زمین رعایت جدول فواصلی است که بخش طیور سازمان جهاد کشاورزی ارائه میکند. در پست های آینده به طور کامل آن را برای شما خواهم گذاشت.

 

تهیه جوجه

بعلت اینکه ما در داخل کشور مزارع پرورش بوقلمون مادر را نداریم (گفته میشود یک فارم در حال تاسیس است که در صورت تاسیس بزودی اطلاعات آن را به حضورتان میرسانم)کلیه جوجه های صنعتی موجود در کشور از خارج از کشور بصورت وارداتی تهییه میشود لذا برای تحویل و خرید این جوجه ها افراد علاقمند ابتدا میبایست نسبت به تهییه جواز و پروانه بهداشتی اقدام نمایند که برای این امر میبایست به معاونت امور دام و طیور جهاد کشاورزی شهرستان مورد نظر خود رفته و اقدامات مقتضی را انجام دهند .بدیهیست که افراد بدون جواز و پروانه به هیچ وجه(تاکید میکنم به هیچ وجه؟) نمیتوانند جوجه صنعتی بوقلمون را تهییه نمایند. در این جا خدمت تمام دوستان عزیزی که از بنده تقاضای جوجه دارند، بعلت شرایط ذکر شده در بالا بدون جواز و پروانه از تهییه جوجه برای این عزیزان معذورم. در ذیل اسامی شرکتهایی که میتوانند به شما برای تهییه جوجه کمک نمایند عرض میکنم:

 

آشنایی با دو نوع بوقلمون:برنز آمریکای شمالی و سفید هلندی

بوقلمون برنز

بوقلمون برنز از نژاد بوقلمون های اهلی است . اگرچه رشد به مراتب بیشتری دارد ولی از نظر ظاهر بسیار شبیه بوقلمون وحشی آمریکای شمالی است .

با وجود اینکه نژاد این دسته از ماکیان در سالهای اخیر رو به نقضان گذاشته است ولی باز می توان از آنها به عنوان موجودات خوب و مولد خانگی یاد کرد.گزارشات حاکی از این است که بوقلمون های برنز در مقایسه با سایر گونه های بوقلمون اندکی آرام تر هستند و این باعث می شود که به راحتی بتوان آنها را در کنار خود نگهداری نمود.پرورش دهندگان این حیوان می گویند زمانی که شما وارد محل زندگی بوقلمونهای برنز بشوید آنها به راحتی برای دریافت غذا به شما نزدیک می شوند .مثل بیشتر بوقلمونها ، بوقلمونهای برنز نسبت به سرما و تغییرات آن بسیار حساس می باشند و بایستی در قبال چنین شرایطی محفوظ نگه داشته شوند .اغلب خانواده های بوقلمون برنز به عنوان حیوانات خانگی به فروش می رسند.در مرحله بلوغ بوقلمونهای برنز معمولاُ وزنی بین 25 تا 40 پوند دارند ، این در حالی است که وزن بوقلمونهای ماده بین 14 الی 26 پوند متغییر است .پرهای آنها رنگ سیاه مات دارد و لکه های قهوه ای متمایل به سبز بر روی آنها در زیر نور خورشید مثل رنگهای متالیکی می درخشد .کفل این نوع بوقلمون رنگ برنز خاصی دارد در حالی که پرهای ناحیه جلوی بدن او بیشتر قرمز و سبز رنگ است . لبه دم بوقلمون برنز ،دور تا دور نوار سفید رنگی دارد . در حال حاضر دو نوع از بوقلمونهای برنز وحشی و سینه پهن بیشتر با مقاصد تجاری تولید میشوند و دلیل آن این است که سینه آنها گوشت نسبتاً زیادی دارد .بوقلمونهای برنز به آمریکای شمالی تعلق دارند .از حدود 500 سال قبل قوم آز تک آنها را به عنوان حیوان خانگی مورد استفاده قرار می دادند.اگرچه هر دو نوع بوقلمونهای برنز در آمریکا کمیاب شده اند ولیکن بوقلمون سینه پهن بیشتر مورد استفاده عموم قرار دارد . این نکته را نیز باید افزود که پرورش سینه پهن ها بسیار مشکل تر از نوع وحشی آنها می باشد و دلیل آن این است که آنها به دلیل سینه پهنشان نمی توانند جفت گیری کنند و تکثیر آنها به صورت تلقیح مصنوعی صورت می گیرد . تا سال 1960 بوقلمونهای برنز عمده ترین بوقلمونهای بودند که در ایالات متحده پرورش داده می شدند.

پرورش و تکثیر :

بوقلمونهای برنز نر را می توان با زایده گوشت زیر گردنشان از بوقلمونهای ماده تشخیص داد .برخلاف نوع وحشی بوقلمونهای برنز که به طور طبیعی جفت گیری می کنند بوقلمونهای سینه پهن به دلیل سینه پهن خود ، نمی توانند به طور طبیعی جفت گیری کنند . تلقیح مصنوعی روشی است که در این مورد به کار گرفته می شود.

بوقلمون سفید:

امروزه اختلالاتی در مورد نژاد بوقلمون ((وایت هلند)) به وجود آمده است . اگرچه اغلب بوقلمونهای سفید را به نام ((وایت هلند)) می شناسند ولی همه آنها استانداردهای نژاد مزبور را دارا نمی باشند .نژاد بوقلمونهای واقعی ((وایت هلند)) روز به روز کمیاب تر می شود . بنابراین اقدامات حماینی جهت حفاظت آنها باید صورت گیرد .بوقلمونهای ((وایت هلند)) دیگر به طور گروهی پرورش داده نمی شوند .پرورش دهندگان نژاد اصیل بسیار کم هستند و آنها بر این نکته اتفاق نظر دارند که بوقلمونهای مذکور با استاندارهایی مورد ارزیابی قرار می گیرند که به مرور زمان از استانداردهای نژاد اصیل فاصله گرفته است . این نوع بوقلمونها تنها توسط علاقه مندان پرورش داده می شوند و پرورش آنها بسیار محدود می باشد

در حال حاضر نوعی از بوقلمون ((وایت هلند)) به طور تجاری پرورش داده می شوند .

اگرچه امروزه بیشتر گونه های بوقلمون سفید هلندی که به منظور مقاوم بودن با نژادهای دیگر آمیخته شده است دارای چشمهای قهوه ای رنگ می باشند ولیکن نژاد اصیل این دسته از بوقلمونها دارای چشمان آبی بوده است.برخی از انواع نر این بوقلمونها هنوز هم دارای غبغب سیاه هستند.رنگ گردن و زیر گردن بوقلمونها مثل ساق پا و انگشتان پای آنها ، سفید متمایل به صورتی می باشد.منقار آنها هم رنگ صورتی دارد و هم می تواند رنگ استخوانی داشته باشد .در روی سر بوقلمونهای مزبور نشانه ای از رنگ سرخ آبی وجود دارد.بقیه اندام بوقلمون وایت هلند را پرهای شاداب سفید رنگ پوشانده است . امروزه ، گونه های از بوقلمونهای سفید هلندی که با بوقلمونهای ((لارج وایت)) آمیخته شده است دارای سینه ای پهن و پاهای کوتاه تر در مقایسه با گونه های اصیل می باشند.بوقلمونهای نر اصیل معمولا حدود 33 پوند و نوع ماده حدود 18 پوند وزن دارند.اگر چه نمی توان به طور قطعی اظهار نظر نمود ولی باور بر این است که بوقلمونهای ((وایت هلند)) در کشور هلند پرورش یافته و نژاد آنها گسترش یافته است .ذر این میان بوقلمونهای وحشی نیز از آمریکا به اروپا صادر شده اند ولی هلند و اتریش به گونه های سفید که یکی از آنها همین نوع است علاقه مند بوده اند.

اولین بار ، بوقلمون در اوائل قرن 18 وارد ایالات متحده و بریتانیا گردید و تا سال 1847 نژاد استاندارد این حیوان محفوط بوده است .امروزه گونه های وایت هلند که به طور تجاری هم پرورس داده می شوند از مشهورترین گونه هایی هستند که در تعطیلات زمستانی در ایالات متحده به فروش می رسند ولیکن بیشتر آنها اصیل نیستند و یا به عبارت دیگر گونه های اصیل بوقلمون مذکور نسبتاً کمیاب است .

اطلاعات ویژه مراقبتی :

مراقبت از بوقلمونهای وایت هلند شبیه سایر بوقلمونها می باشد . و به خاطر جثه بزرگشان برای این حیوانات باید به حد کافی فضای لازم برای حرکت وجود داشته باشد.

پرورش و تکثیر

بوقلمونهای اصیل ((وایت هلند)) را به سختی می توان پیدا کرد و نژاد آنها به ندرت پرورش داده می شود . برخلاف گونه های تجاری این نوع واقعی آن برای پرورش و تکثیر نیاز به تلقیح مصنوعی وجود ندارد.

 

جوجه کشی بوقلمون

جوجه کشی بوقلمون

-خصوصیات عمومی بوقلمون

بوقلمون از پرنده های نیمه سنگین به شمار می آید و دارای نژاد های متنوعی در جهان است که شکل ظاهری تمام آن ها در برخی موارد دارای مشترکات ذیل است.

سر بوقلمون معمولا بدون پر، با رنگی متمایل به آبی حاوی گرده های متراکم گوشتی قرمز است. عنبیه چشم قرمز مایل به قهوهای و مردمک آن سیاه رنگ است و در دو طرف صورت کاملا جلوه می کنند. منقار بوقلمون ها سخت وشاخی بوده و دو منفذ تنفسی پرنده به صورت افقی در انتها و بالای آن قرار دارند. در سمت بالای منقار یک زائده گوشتی قرار دارد که در حالت عادی آویزان است و در مواقع هیجان و احساس خطر به صورت برجسته نمودار می شود.

در زیر منقار یک پرده گوشتی شبیه غبغب وجود دارد که تا نیمه گردن ادامه دارد. این پرنده نسبتا طویل و کمی به پشت خمیده است. ابعاد سینه در انواع بوقلمون ها متفاوت است. در ناحیه سینه جنسی نر 8 تا 9 ماهگی مو های زیر سیاه رنگی می روید. پشت و کمر در بوقلمون های نر و ماده طویل و از امتداد شانه ها به طرف دم کمی محدب است. دم پرنده نسبتا طویل، کمی افتاده و جمع شده به نظر می آید. پا های بلند و قوی و بون پر است. رنگ پاها ممکن است قرمز، ارغوانی، سیاه کم رنگ، خاکستری ،نقره ای یا سفید باشد.

وزن هر بوقلمون ماده در نژاد های سنگین در سن 18 هفتگی در حدود 9 تا 10 کیلوگرم است و وزن بوقلمون نر در حدود 14 تا 15 کیلو گرم است. در حالی که در نژاد های سبک وزن پرنده نر و ماده به ترتیب حدود 9 و 5 کیلوگرم است. بوقلمون نر دارای جثه بسیار بزرگتر و سنگین تر از بوقلمون ماده است. جنس نر می تواند دم خود را به حالت چتر باز کند و بر روی سینه خود دارای پر های خشن و زبر سیاه رنگی به نام ریش است که آن را از جنس ماده در سه ماهگی متمایز می کند. تفاوت دیگر بوقلمون نر بزرگتر بودن زایده روی سر آن ها نسبت به بوقلمون ماده است.

بوقلمون نر.

بوقلمون ماده.

این زایده گوشتی بین 8 تا 10 سانتی متر بلندی دارد و از روی منقار به پایین آویزان است. در بوقلمون نر این زایده در حالات مختلف بلند یا کوتاه شده و رنگ آن متغیر است. اما در بوقلمون ماده طول این زایده 1 تا 2 سانتی متر و رنگ و اندازه آن ثابت است. بوقلمون به طور متوسط 10 تا 12 سال عمر می کنند و در 30 هفتگی به بلوغ جنسی رسیده و تخم گذاری می نمایند. تخم بوقلمون به رنگ قهوهای مایل به زرده با لکه های قهوهای و بزرگ تر از تخم مرغ می باشد. وزن تخم بوقلمون در نژاد های مختلف متغیر است اما به طور متوسط بین 80 تا 10 گرم است.

2- جوجه کشی طبیعی

هر چند یک بوقلمون نر می تواند چندین بوقلمون ماده را بارور نماید اما در طبیعت معمولاً یک بوقلمون نر و یک بوقلمون ماده یک جفت را تشکیل می دهند.

بوقلمون ماده در طبیعت معمولا در اواخر بهار و اوایل تابستان کرچ می شوند. حالت کرچی معمولاً پس از یک دوره مستمر تخم گذاری ایجاد می شود. در این حالت بوقلمون ماده به خوابیدن بر روی تخم ها تمایل دارد.

حالت کرچی در بوقلمون را می توان از صدای مخصوص بوقلمون و همچنین تمایل شدید او قبه خوابیدن بر روی تخم ها تشخیص داد. هر چند نژاد های مختلف بوقلمون در یک سال از 50 تا 120 عدد تخم می گذارند اما هنگام جوجه در آوری هر بوقلمون ماده می تواند بر روی 20 تا 30 تخم خوابیده و آن ها را هچ کند.

آشیانه تخم گذاری بوقلمون.

جوجه های بوقلمون.

آشیانه بوقلمون معمولاً بر روی زمین و در نقاط نیمه تاریک و به دور از تابش مستقیم خورشید بنا می شود. کف آشیانه معمولاً با کاه و کلش مفروش شده و قسمت وسط آن نسبت به اطراف آشیانه گود است. برخی بوقلمون ها برای جوجه در آوری، تخم های خود را خاک می کنند. مدت جوجه در آوری در بوقلمون 28 روز است. بوقلمون ماده دارای خصوصیات مادری ضعیف تری نسبت به مرغ خانگی هستند و بو قلمون ماده به دفعات آشیانه را برای مصرف خوراک و آب ترک می کند که این موضوع باعث کاهش درصد هچ جوجه ها می شود. معمولاً جوجه ها از روز 27 شروع به نوک زدن و در آمدن از تخم می نمایند.

3- تشکیل گله مولد به منظور جوجه کشی مصنوعی

انتخاب بوقلمون مولد معمولاً در سن 16 تا 18 هفتگی انجام شده و پرندگان سالم و خوش بنیه انتخاب می گردند. از صفات مهم مورد نظر، سینه پر، پاهای استوار و صاف، استخوان پشت راست، رشد مناسب،پا های سالم و قدرت راه رفتن خوب می باشد.

برای تولید تخم برای جوجه کشی، وجود بوقلمون نر در گله ضروری است (در نژاد های سنگین یک پرنده نر برای 10 بوقلمون ماده و در نژاد های سبک یک بوقلمون نر برای 15 پرنده ماده الزامی است). به این منظور بهتر است یک نر برای هر 10 تا 15 ماده اختصاص داده شود، چند نر دیگر نیز برای ذخیره به منظور جا به جایی با پرندگان مرده یا آن هایی که در آمیزش ضعیف هستند نگهداری می شوند. در تولید تخم نطفه دار می توان از تلقیح مصنوعی استفاده نمود. در گله های زینتی که نر ها زیاد سنگین نیستند می توان از سیستم آمیزش طبیعی استفاده نمود. در آمیزش طبیعی ماده ها به هنگام آغاز تخم گذاری شروع به آمیزش می نمایند . نر ها با افزایش طول روز تحریک شده و با آمیزش ماده ها را بارور می کنند.

در دوران تولید مثل فعالیت چتر زدن و عشق بازی در میان نر ها افزایش می یابد. سپس ماده ها را انتخاب نموده و به آن ها نزدیک می شوند.

بلوغ جنسی بوقلمون های ماده در حدود 30 هفتگی اتفاق می افتد. فصل تخم گذاری در بوقلمون معمولاً دو بار در طول سال است که هر نوبت یک تا دو ماه طول می کشد. در نژاد های درشت جثه در مجموع 40 تا 50 عدد تخم، در نژاد های متوسط جثه 50 تا 70 عدد تخم و در بوقلمون با جثه ریز 80 تا 120 عدد تخم طی یک سال تولید می شود. قبل از شروع تخم گذاری، باید لانه های تخم گذاری آماده شوند تا پرندگان ماده به آن ها عادت کنند. یک لانه برای 5 پرنده کافی است. لانه ها را باید در مکان های با نور لایم، اما نه به طورکامل تاریک قرار داد. نقاط تاریک باعث جذب پرندگان و تشویق کرچی آن ها می شود.

لانه های آزاد برای گله های کوچک مناسب هستند. لانه های تله ای برای گله های اصلاحی مناسب ترند. علاوه بر این لانه های نیمه تله ای نیز وجود دارند این لانه به یک پرنده ماده اجازه می دهدبه لانه وارد شود. وقتی که بوقلمون ماده وارد شد، درب لانه بسته شده و دیگر پرندگان نمی توانند وارد شوند.

لانه ها باید 60 ساتنتی متر ارتفاع، 45 سانتی متر عرض و 60 سانتی متر عمق داشته باشند. نصب سایبان بر روی لانه ها از نزولات طبیعی مانند بارن و برف جلوگیری می کند. لانه ها می توانند مستقیماً بر روی زمین قرار گرفته ولی نباید در نقاط پایین و گود قرار گیرند. از تراشه چوب، کاه خرد شده و پوسته برنج برای پوشش کف آشیانه می توان استفاده کرد.

پرندگان مولد به فضای بیشتری در مقایسه با پرندگان در حال رشد نیاز دارند. زمانی که ماده ها جدا نگهداری می شوند 56/0 تا 74/0 متر مربع فضای بستر برای بوقلمون های بزرگ و 37/0 متر مربع فضا برای پرنده های کوچک لازم است. در مناطق گرم ممکن است به مولدین اجازه داده شوند به چراگاه فنس کشیده شده یا حیاط بروند. در چراگاه 95/13 متر مربع و در حیاط 37/0 تا 47/0 متر مربع به ازای هر پرنده مورد نیاز است.

دو هفته قبل از آغاز تخم گذاری، باید چیره تخم گذاری به بوقلمون ماده داده شود. به منظور تشکیل پوسته تخم، ماده های تخم گذار باید به مقدار کافی کلسیم دریافت نمایند. استفاده بیش از حد غلات در مقایسه با کنسانتره مصرفی باعث کاهش تولید تخم و جوجه در آوری می گردد. پوسته صدف می تواند به طور آزاد در اختیار ماده ها قرار گیرد تا کلسیم مورد نیاز آن ها تامین گردد. در دوران استراحت یا در طول زمستان، ماده ها توسط چیره نگهداری تغذیه می شوند. این جیره در مقایسه با جیره تولید از نظر میزان پروتئین و کلسیم ضعیف تر است.

پرورش بوقلمون.

پرورش گله مولد بوقلمون در بستر.

بوقلمون های نر وزن زیادی داشته و مصرف خوراک آن ها باید محدود شود. هنگام بلوغ و تولید اسپرم، نر ها باید طوری تغذیه شوند که اضافه وزن به آرامی و با محدودیت غذایی صورت پذیرد. علاوه بر این نر ها، به هنگام تولید اسپرم می توانند از غذای پلت که متشکل از ذرت و مواد معدنی و ویتامینه است به طور آزاد استفاده نمایند. این خوراک مقدار فراوانی انرژی و پروتئین برای بوقلمون مهیا ساخته ولی از رشد ناگهانی جلوگیری می کند تا پرنده ها خیلی سنگین نشده و بتوانند به خوبی با پرنده های ماده جفت گیری کنند.

بوقلمون ها نیز مانند سایر پرندگان به طول دوره روشنایی حساس بوده و تولید تخم آن ها تحت تاثیر قرار می گیرد. در زمستان، پولت های ماده مولد باید طوری پرورش یابند که در پاییز در سن شانزده هفتگی یا جوان تر باشند، به این ترتیب زمانی که پرندگان به دوران بلوغ می رسند با روز های کوتاه مواجه خواهند شد. سن مناسب برای تحریک نوری حدوداً 30 هفتگی و برای پرنده های سویه سنگین در 52 هفتگی است. اگر ماده ها در طول زمستان یا اوایل بهار به این سن برسند، زمانی وارد دوره تولید تخم می شوند که به بلوغ فیزیکی خوبی رسیده اند. (در غیر این صورت، تولید نخم های کوچک در گله افزایش می یابد.)

هر چند 12 ساعت روشنایی در طول روز برای تحریک بوقلمون های ماده کافی است، ولی توصیه می شود در ابتدا از 14 تا 18 ساعت روشنایی در روز برای تحریک مناسب تولید تخم استفاده شود. بنابراین طول روز بایستی کمی از طول روز معمولی بیشتر باشد. هدف این کار به حداکثر رساندن تحریک نوری . به حداقل رساندن کاهش ضریب تحریک پذیری پرندگان است.

برای بیشتر مناطق کره شمالی 5/15 ساعت روشنایی در فصل بهار (ترکیب نور طبیعی و مصنوعی) برای شروع تخم گذاری کافی است. یک لامپ 60 واتی برای (12متر مربع) فضای بستر کافی است. دوره تخم گذاری پرندگان در هر منطقه می تواند بین 20 تا 30 هفته باشد.

پس از هر دوره تخم گذاری پرندگان به یک دوره 12 هفتگی برای استراحت نیاز دارند. در این مدت دستگاه تولید مثل تحلیل رفته و بوقلمون های ماده پر ریزی کرده و برای بهار آینده برای تولید تخم آماده می شوند. کوتاه شدن طول روز باعث کاهش تخم گذاری پرندگان شده و آن ها را به سمت دوره استراحت نزدیک می کند. لذا در زمستان که طول روز کوتاه تر است، زمان استراحت پرنده ها فرا می رسد.

تحریک نوری

حدود 8 هفته قبل از آمیزش، بوقلمون های نر حداقل به مدت 4 ساعت تحت تاثیر تحریک نوری قرار می گیرند. تحریک نوری برای تولید اسپرم با کیفیت از نر ها و تولید مناسب تخم از ماده ها لازم است. ماده ها باید سه هفته قبل از شروع تخم گذاری تحریک نوری شوند. نر ها نسبت به ماده ها خیلی کمتر واکنش نشان می دهند، بنابراین دوره نوری نر ها باید قبل از ماده های شروع شود. پیشنهاد می شود که طول دوره روشنایی برای نر ها از 18 ساعت بیشتر نباشد، زیرا افزایش دوره نور دهی می تواند باعث پر ریزی و کاهش تولید اسپرم شود. طرح ساده تر برای پرورش دهندگان گله های کوچک این است که به پرندگان در فصل زمستان به طور طبیعی استراحت دهند تا با افزایش طول روز طبیعی در فصل بهار شروع به تولید تخم بارور نمایند و تا آخر تابستان این تولید را ادامه داده و در طول فصل پاییز نیز از نور مصنوعی استفاده نمایید.

تلقیح مصنوعی

با توجه به گسترش بوقلمون به روش صنعتی و نیاز به تولید جوجه یک روزه به تعداد کافی، تامثین تخم نطفه دار بوقلمون از طریق جفت گیری طبیعی به دلایل اقتصادی و فنی با محدودیت رو به رو است. برای مثال سنگینی بو قلمون های نر و مشکلات مربوط به جفت گیری طبیعی به دلایل اقتصادی و فنی با محدودیت روبه رو است. برای مثال سنگینی بوقلمون های نر و مشکلات مربوط به جفت گیری طبیعی، کاهش راندمان باروری، صدمات ناشی از جفت گیری طبیعی در پرندگان ماده و هزینه های نگهداری بالا بریا پرورش مولدین نر، برخی از محدودیت های مذکور است. لذا بارور کردن بوقلمون با استفاده از تکنیک تلقیح مصنوعی در مراکز اصلاح نژاد و یا در برخی از مراکز پرورش گله های مادر با استفاده از اسپرم بوقلمون های نر به صورت مصنوعی تا حد زیادی مشکلات مذکور را کاهش داده است. به این منظور پرندگان نر و ماده جدا از یکدیگر نگهداری می شوند. اسپرم پرندگان نر طی عملیات دقیق و با رعایت موارد بهداشتی جمع آوری و پس از عمل آوری و رقیق کردن به درون واژن پرندگان ماده تلقیح می شود. انجماد اسپرم طیور از حدود 50 سال پیش با موفقیت انجام شده و این موضوع8 امکان نگهداری طولانی مدت و حمل و نقل آسان اسپرم را فراهم آورده است. استفاده از اسپرم تازه بیشترین راندمان باروری را به همراه دارد. البته در روش نگهداری اسپرم به صورت مایع، با افزایش زمان ذخیره سازی، تحریک و باروری اسپرم کاهش می یابد و لذا باروری تخم های تولید شده نیز به صورت نمایی کاهش خواهد داشت. با یک بار اسپرم گیری از یک بوقلمون نر ، اگر اسپرم رقیق شده و به صورت تازه مورد استفاده قرار گیرد، می توان 50 بوقلمون ماده را با موفقیت تلقیح کرد.

4- جمع آوری و نگهداری تخم در گله مولد

در هر فصل تخم گذاری و در نژاد های مختلف بوقلمون هر پرنده ماده بین 80 تلا 10 تخم تولید می نماید. تولید تخم در سال اول بالاترین راندمان را دارد و سالانه حدود 20 درصد کاهش می یابد. وزن تخم بوقلمون بین 80 تا 100 گرم است و رنگ آن قهوه ای مایل به زرد همراه با لکه های قهوه ای است.

هر بوقلمون ماده تقریبا در ههر روز ک تخم تولید می کند. در پروش بوقلمون مولد باید هر چه زودتر تخم ها را از محل پرورش جمع آوری کرده و پس از ضدعفونی آن ها را در محل دیگری، نگهداری کرد. جمع آوری سریع تخم ها برای جلوگیری از دهیتراته شدن (از دست دادن آب) غاز طریق منافذ پوسته و جلوگیری از آلودگی ثانویه آن ها است که در نهایت باعث مرگ جنین می شود. بنابراین تخم ها باید سریعاً جمع آوری و ضد عفونی و در محیطی خنک، مرطوب و با تهویه مطلوب نگهداری شوند.

به صورت معمول تعداد دفعات جمع آوری تخم ها سه بار در روز است ولی چنان که هوا گرم باشد می باید این دفعات به 5 تا 10 بار در روز افزایش یابد.

تمیز کردن تخم ها در حالت خشک بهتر از شستن آن ها است. هنگام شستن لایه طبیعی محافظ پوسته تخم بوقلمون برداشته شده و احتمال فساد تخم ها افزایش می یابد. بهتر است زملان نگهداری تخم بوقلمون برای جوجه کشی بیشتر از 5 تا 6 روز نباشد. هرچه تعداد روز های نگهداری تخم ها افزایش یابد، احتمال جوجه دهی تخم ها کاهش می یابد، به طوری که در سه هفتگی تقریباً به صفر می رسد.

تخم بوقلمون در صورت نگهداری نا مناسب خاصیت جوجه در آوری خود را از دست می دهد. سه عامل مهم باعث کاهش یا از بین رفتن خاصیت جوجه در آوری در مدت نگهداری تخم جوجه کشی می شود که شامل دمای نگهداری نا مناسب، نگهداری طولانی مدت و دستکاری و تکان شدید تخم است. اگر دمای داخل تخم بوقلمون به 28 درجه سانتی گراد برسد، جنین شروع به رشد می کند. از این رو تخم بوقلمون مخصوص جوجه کشی را باید در دمای کمتر از این میزان نگهداری گردد. تحقیقات انجام شده نشان داده است که بهترین نتیجه جوجه کشی وقتی حاصل می شود که تخم بوقلمون در دمای حدود10 تا 15 درجه سانتی گراد و به طور متوسط 13 درجه سانتی گراد نگهداری می شودهمچنین وقتی که تخم بوقلمون را در دمای پایین تر از 10 درجه سانتی گراد نگهداری کنند. نتیجه جوجه کشی مناسب نخواهد بود. در هنگام نگهداری تخم باید نوک کوچک تخم به طرف پایین و نوک بزرگ آن به طرف بالا باشد.

در شرایط فوق نباید تخم بوقلمون جوجه کشی را بیش از 2 هفته نگهداری کرد. چرخاندن و برگرداندن مکرر تخم ها به حفظ تخم ها و افزایش احتمال جوجه در آوری کمک می کند. اگر تخم ها در دمای بین 4/4 و 20 درجه سانتی گراد نگهداری شوند، در این حالت تا یک هفته تخم ها باید در ماشین جوجه کشی وارد شوند. اگر زمان نگهداری افزایش پیدا کند، بهتر است دمی محیط حدود 13 درجه سانتی گراد بوده و رطوبت در حدود 70 تا 80 درصد باشد. تخم هایی که برای 5 تا 6 روز انبار می شوند. نیازی به چرحش روزانه ندارند، اما در نگهداری طولانی چرخاندن تخم ها لازم است.

نگهداری تخم ها قبل از جوجه کشی باید در فضایی کاملا بهداشتی، با تهویه مطلوب و در مکانی با دیوار ها و سقف عایق کاری شده باشد. در واحد های بزرگ، یک بخش مجزا برای ضدعفونی کردن تخم ها وجود دارد، ئو تخو ها پس از ضدعفونی اولیه در انبار باقی می مانند و سپس به سالن جوجه کشی منتقل می شوند. نظافت تخم ها، خطر نفوذ میکروب ها از طریق پوسته تخم را کاهش می دهد. در سیستم بستر این احتمال بیشتر از سیستم پرورش در قفس می باشد. میکروب های موجود دربستر در شرایط مطلوب دما و رطوبت، بهتر رشد و تکثیر پیدا می کنند و احتمال آلودگی تخم بوقلمون افزایش می یابد. میکروب ها تکثیر یافته و عموماً باعث مرگ جنین شده یا درصد تولد جوجه ها را کاهش می دهند. بعضی اوقات نیز سبب ترکیدن تخم می شوند. برای جلوگیری از خطر آلوده شدن دیگر تخم ها نباید تخم ها را به تعداد زیاد روی هم گذاشت. از تخم های کثیف نباید برای جوجه کشی استفاده کرد.

قبل از قرار دادن تخم ها در داخل ماشین و همچنین 12 ساعت بعد از قرار دادن در ماشین باید آن ها را به روش ذیل ضدعفونی کرد. ابتدغا تخم ها را در سبد ها یا در سینی های توری قرار می دهند به طوری که هوا بتواند به راحتی از میان آن ها بگذرد.

سپس سبد ها و سینی ها را در سالن مخصوص قرار می دهند. برای تولید گاز فرمالدئی 20 سیسی فرمالین را به آرامی بر روی 10 گرم پرمنگنات (برای هر متر مکعب فضای سالن) می ریزند.

ظرف مورد استفاده باید آهنی یا فلزی بوده و حجم آن حدود 10 برابر ماده ضد عفونی باشد. تخم ها باید به مدت 20 دقیقه در معرض گگاز فرمالدئید قرار گیرند.

وجود رطوبت در این روش ضدعفونی بسیار مهم است. دمای هوا باید 23 درجه سانتی گراد باشد.

امکان ضدعفونی تخم بوقلمون در داخل ماشین جوجه کشی نیز وجود دارد. در این حالت اگر تخم بوقلمون در خارج از ماشین ضدعفونی نشده است، می توان آن ها را در داخل ماشین جوجه کشی قرار داد و به طریق ذیل عمل کرد. گاز دادن باید حداکثر 12 ساعت بعد از گذاشتن تخم ها پایان یابد. در این حالت، میزان پرمنگنات و فرمالین حدود 30 درصد کمتر از میزانی که برای ضد عفونی تخم بوقلمون ها در خارج از ماشین لازم است باید در نظر گرفت. در طی مدت گاز دهی به تخم ها، در ها و پنجره های ماشین را بسته ولی باد بزن باید کار کند، بعد از 220 دقیقه دستگاه تهویه روشن شده و گاز را خارج می کند.

به نظر می رسد که تخم های کوچک فاقد مواد غذایی کافی و لازم برای تکمیل رشد جوجه در داخل تخم باشند. در حقیقت بنیه جوجه های کوچک، ضعیف تر بوده و جزو تولیدات حذفی به شمار می آیند. در دوره پرورش نیز جوجه های کوچک، افزایش وزن کمتری نسبتن به جوجه های بزرگتر دارند. تخم های بسیار بزرگ نیز مناسب جوجه کشی نمی باشند. وزن تخم بوقلمون برای جوجه کشی باید تا 85 گرم باشد. تخم انتخابی باید شکل مناسب و پوسته سالمی داشته باشد. جنسیت جوجه ها هیچ ارتباطی به بزرگی یا کوچکی، رنگ و شکل تخم ها ندارد. تخم هایی که دارای قالب غیر معمولی و گرد بوده یا پوسته آن ها ضغیم تر یا نازک تر از معمول است، نباید برای جوجه کشی استفاده نمود، همچنین تخم های کثیف را نباید با تخم های تمیز در یک ظرف جای داد. اگر تخم کمی کثیف است می توان آن را با دست یا ماشین به طریقه خشک تمیز کرده و مورد استفاده قرار داد.

5- چیدن تخم ها در دستگاه ستر

دوره انکوباسیون تخم ( تبدیل تخم به جوجه) در بوقلمون 28 روز است که 25 روز آن در دستگاه ستر سپری می شود. بعد از این که تخم های بوقلمون به سالن جوجه کشی حمل شدند و مورد درجه بندی قرار گرفتند، و قبل از چیدن آن ها در دستگاه ستر باید مدتی را در خارج دستگاه سپری کنند و در این مدت نوک باریک تخم باید به سمت پایین قرار گیرد.

حداقل زمان بین تخم گذاری و خواباندن تخم ها در ستر باید 24 ساعت باشد چون در این فاصله PH آلبومین تخم بالا است و کیسه هوایی هنوز کامل نشده است. این مسئله موجب آسیب رسیدن به جنین می شود. اگر تخم هایی که در اتاق نگهداری تخم و در دمای 15 درجه سانتی گراد قرار دارندمستقیما به اتاق جوجه کشی برای عملیات پیش گرم منتقل شوند، در برخورد با محیط گرم عمومآ عرق کرده و آب از دست می دهند که این عمل مطلوب نیست. در صورتی که تخم ها در اثر فشار عرق کنند، در صورت مساعد بودن شرایط، عوامل میکروبی تکثیر و در نهایت موجب تولید تخم های آلوده و یا ترکیدن تخم می شوند. لذا باید دمای تخم ها در مدت 6 تا 12 ساعت کم کم به دمای 25 درجه افزایش یابد که به آن اصطلاحاً عملیات پیش گرم می گویند.

پس از مرحله پیش گرم تخم ها باید در سینی های ستر چیده شده و به وسیله گاری های چرخ دار به داخل دستگاه منتقل شوند. اگر همه تخم ها در یک زمان وارد دستگاه شوند می توان آن ها را در داخل دستگاه ضدعفونی نمود. در این حالت، علاوه بر تخم ها، دستگاه ستر هم ضدعفونی می شود. ولی اگر تخم ها در چند مرحله وارد دستگاه شوند، باید قبل از ورود به ستر حتما ضد عفونی شوند.

چیدن تخم ها در دستگاه ستر باید به نحوی باشد که انتهای پهن آن ها رو به بالا قرار گرفته و به صورت روزانه تخم ها در محل خود چرخش یابند. دفعات چرخش باید 6 تا 10 بار در روز بوده و در هر بار چرخش تخم ها حول محور بزرگ خود 45 درجه چرخش می یابند.

در 25 روز اول جوجه کشی تخم بوقلمون ، رطوبت نسبی دستگاه ستر باید در حدود 55 در صد باشد. درجه حرارت دستگاه باید حدود 5/37 درجه سانتی گراد تنظیم شود. رطوبت نسبی در ماشین های کوچک معمولاً از طریق تبخیر آب فراهم می شود. در جوجه کشی بوقلمون مدت زمانی که تخم در دستگاه ستر قرار می گیرد به دو دوره 14 روزه تقسیم می شود. چهارده روز اول که تخم ها واکنش گرما گیر دارند و 14 روز دوم که تخم ها واکنش گرما زا دارند.

معمولاً فرآیند هچ در زمستان بهتر از تابستان و یا سایر فصول است. دلایل این امر شامل، افزایش کیفیت پوسته، افزایش میزان فشار هوا و افزایش غلظت اکسیژن هوا است. در زمانی که تخم ها در دستگاه ستر هستند باید مسئول جوجه کشی، بررسی های لازم را به عمل آورد تا از صحت عمل قسمت های مختلف دستگاه اطمینان لازم حاصل جگردد.

یکی از نکات بسیار مهم در ماشین های جوجه کشی، تامین اکسیژن به منظور تنفس جنین طی مراحل رشد و تکامل در داخل تخم است. جنین در داخل تخم، تمام مواد مورد نیاز برای رشد، به جز اکسیژن را در اختیار دارد که آن را از طریق منافذ پوسته تخم دریافت می کند. در حقیقت این منافذ گذرگاه تبادلات گازی جنین است.

غلظت بالای دی اکسید کربن می تواند در میزان جوجه دهی اثر بسیار منفی بر جای بگذارد و در غلظت بیش از حد منجر به مرگ جنین شود. اگر در ماشین های جوجه کشی تهویه یا عمل جابه جایی هوا صورت نگیرد، میزان دی اکسید کربن حاصل از بازدم جنین، به سرعت افزایش می یابد و صدمات جبران ناپذیری بر اثر مرگ و میر جنین به وجود می آید. تهویه در دستگاه ستر بسیار اهمیت دارد. میزان دی اکسید کربن موجود در دستگاه ستر نباید از 3/0 درصد بیشتر باشد. اگر مقدار دی اکسید کربن به بیش از 5/0 درصد برسد تمام جوجه ها تلف شده و میزان هچ به صفر می رسد.

هوای ماشین های جوجه کشی به طور طبیعی باید حاوی 21 درصد اکسیژن باشد. به نقل از برخی منابع علمی اهمیت میزان اکسیژن به حدی است که به ازای هر یک درصد افزایش مقدار اکسیژن در فضای ماشین جوجه کشی، یک درصد افزایش در جوجه دهی و در مقابل هر یک درصد کاهش میزان اکسیژن، 5 درصد کاهش در میزان بازده جوجه حاصل می شود.

جنین در روز های اول احتیاج به مقدار کمتری اکسیژن دارد ولی به مرور که رشد و تکامل پیدا می کندبه همان نسبت هم احتیاج بیشتری به اکسیژن دارد،از این رو باید تهویه هم بهتر انجام گیرد. تهویه در روز ها و در مراحل پایانی جوجه کشی که جوجه ها شروع به نوک زدن پوسته و خروج از آن را می کنند بسیار مهم است.

۶- کندلینگ (نوربینی تخم ها)

در فرآیند نوربینی در فضایی نیمه تاریک، تخم بوقلمون در مقابل نور شدید قرار می گیرد و با مشاهده سایه از جنین و با تکیه بر تجربه، می توان از جوجه کشی صحیحد اطمینان حاصل نمود. به طور کلی، نور بینی تخم بوقلمون به دلیل رنگی بودن مشکل تر است. در زمان انجام این عمل، تعداد تخم های نطفه مرده، بی نطفه و جنین مرده باید شمارش و ثبت شود.

در روز های چهارم یا پنجم جوجه کشی، درجه شفافیت یا کدر بودن تخم بوقلمون در زمان نوربینی ممکن است متفاوت باشد. تخم هخای شفاف شامل تخم نطفه مرده، بدون نطفه و جنین مرده هستند و تخم های تیره تر دارای جنین سالم هستند. پس از نوربینی، کلیه تخم های شفاف باید جمع آوری شده و سپس شکسته شوند تا تعداد تخم های غیر بارور کااهش یابد. به وسیله نوربینی، می توان علل مشکلات موجود را بررسی نمود و دریافت که این مشکلات مربوط به مدیریت پرورش است یا ماشین جوجه کشی، بعد از این که تخم های شفاف در طول عمل نور بینی از شانه ها خارج شدند، جای آن ها باید با تخم های سالم دیگر پر شود تا گردش هوا در دستگاه دچار اشکال نشود.

کندلینگ تخم بوقلمون.

7- چیدن تخم ها در دستگاه هچر

تخم بوقلمون در پایان روز 25 جوجه کشی به دستگاه هچر منتقل می شوند. بعد از انتقال تخم ها به محل هچ در روز 25 جوجه کشی رطوبت نسبی باید حدود 70 درصد و دمای دستگاه 37 درجه باشد. در زمان انتقال تخم ها جریان هوا در اطراف آن ها نباید متوقف شود، بنابراین در زمان انتقال، هواکش ها باید همچنان روشن باقی بمانند. گاهی براای آسایش کارکنان، هواکش را خاموش می کنند که این کار مورد تایید نیست، چون با این عمل میزان اکسیژن مورد نیاز برای جوجه ها کاهش یافته و درصد جوجه دهی کاهش می یابد. اکثر ناراحتی های تنفسی که در مراحل بعدی رشد جوجه ها مشاهده می شود مربوط به کمبود اکسیژن در دوره جنینی و تکامل نا مناسب دستگاه تنفسی و قلب است. در انتقال تخم ها از ستر به هچر باید دقت شود تا تخم های منفجر شده و کثیف به درون دستگاه هچر منتقل نشوند.

معمولاً پوسته تخم های آلوده به صورت جوش دار دیده می شود. این جوش ها در اثر فشار گاز حاصل از تخمیر میکروبی از پوسته بیرون می زنند. اگر این گونه تخم ها در ستر نیز دیده شوند، باید از دستگاه خارج شوند. دمای محیط در زمان انتقال تخم ها از ستر به هچر باید حدود 30 درجه سانتی گراد باشد و عملیات انتقال در اسرع وقبت انجام شود تا شوک حرارتی به تخم ها وارد نشود. در زمان نقل و انتقال تخم ها حدود 11 الی 12 درصد از وزن خود را از دست داده اند و وزن آن ها حدود 90 درصد وزن اولیه است.

هرچند زمان انتقال تخم ها از دستگاه ستر به دستگاه هچر پایان روز 25 جوجه کشی می باشد ولی به لحاظ تجربی بههترین زمان، هنگامی است که در دستگاه ستر حداقل صدای جیک جیک حداقل یک جوجه شنیده شود. در حالت ایده آل مشاهده حداقل یک جوجه هچ شده در بین تخم ها علامت بسیار خوبی لاست و این علامت بیانگر یک دوره موفق جوجه کشی است.

در دستگاه هچر افزایش دی اکسید کربن تا 2/1 درصد اشکالی ایجاد نمی کند ولی کاهش آن از سطح 5/0 درصد موجب کاهش هچ می شود. به عبارتی دیگر وجود مقداری دی اکسید کربن برای هچ ضروری است، زیرا باعث ایجاد حالت خفگی در جوجه شده و جوجه را وادار می کند که پوسته اتاقک هوایی را سوراخ کند. بهتر است تخم ها در دستگاه هچر قبل از نوک زدن جوجه ها دود زده شوند، در غیر این صورت، احتمال کاهش هچ (5/1 الی 2 درصد) و آسیب رسیدن به پوشش اپی تلیوم نای وجود دارد. دمای آب مورد استفاده برای تامین رطوبت دستگاه هچر نباید از 12 الی 15 درجه سانتی گراد پایین تر باشد.

چه زمانی جوجه های تازه متولد شده را از دستگاه بیرون بکشیم؟ این سؤال هر پرورش دهنده تازه کار است. متوسط زمان طبیعی برای جوجه کشی بوقلمون حدود 28 روز است. با این وجود ممکن است هچ از روز 27 آغاز و تا روز 29 ادامه پیدا کند. اگر تخم ها از یک گله هم سن تولید شده باشند و شرایط انتقال و انبار آن ها یکی باشد، جوجه ها در عرض 24 ساعت از تخم خارج می شوند. بهترین زمان برای بیرون کشیدن جوجه ها از دستگاه هچر زمانی است که به صورت مخملی در آمده اند و هنوز پشت گردن آن ها کمی خیس است. این موضوع سبب می شود که جوجه هایی که زودتر هچ شده اند بعد از بیرون کشیدن از دستگاه دهیتراته نشوند و آب بدنشان از بین نرود.

جوجه های بوقلمون.

8- عملیات بعد از جوجه کشی

جوجه بوقلمون هایی که از تخم خارج شده اند نباید تا قبل از خارج شدن کامل در درجه حرارتی کمتر از ماشین نگهداری شوند. بنابرای قبل از انتقال آن ها به خارج از باید آن ها را در سینی های مخصوص جوجه در ماشین قرار داده و یا چنان چه آن ها را از ماشین خارج می کنند، جعبه ها را نباید در محیطی که حرارت آن خیلی کمتر از درجه حرارت ماشین است نگهداری کرد. در زیر و کف این جعبه ها باید موادی قرار داد مانع از سر خوردن جوجه ها شود.

جوجه بوقلمون ها را می توان در جعبه های مخصوص حمل جوجه قرار داد. معمولاً در هر قسمت از جعبه 15 تا 18 جوجه بوقلمون ریخته می شود، جعبه ها باید کاملاً تمیز و پاکیزه بوده و از هر جعبه فقط برای یک بار استفاده شود. در بیشتر مجتمع ها، بوقلمون های نر و ماده به محض خروج از ماشین جوجه کشی توسط افراد متخصص تعیین جنسیت شده و از هم جدا می شوند. این کار معمولاً با بررسی محفظه کلوآک و اندام نر و ماده داخل آن انجام می شود.

واکسیناسیون جوجه بوقلمون ها معمولاً در سه روزگی با واکسن برونشیت انجام می شود. سپس در روز های 12،27 و 36 روزگی واکسن نیوکاسل و در 17 روزگی لاسوتا دریافت می کنند.

اقردامات بهداشتی پس از فرآیند جوجه کشی بوقلمون به ترتیب زیر است. ابتدا دیواره ها، کف و هسینی های ماشین جوجه باید از تخم های شکسته، پوسته و بقایای دیگر پاک شود. بقایای تخم، جوجه های مرده، تخم های جنین مرده و غیره، باید به سرعت از تشکیلات جوجوجه کشی خارج و در محل مناسبی معدوم شود. سطل حاوی تخم های انفجاری به قسمت تخلیه ضایعات برده شده و پس از تخلیه و شستشو ضدعفونی شوند. بهتر است که شانه های ستر ابتدا به مدت یک ساعت در حوضچه حاوی محلول ضدعفونی قرار بگیرند و سپس شستشو و مجدداً ضدعفونی شوند. وسایل مربوط به انتقال تخم ها (نوار های نقاله، میز های انتقال، پارو ها و سایر وسایل) باید مورد شستشو و ضدعفونی کامل قرار بگیرند. در پایان باید محوطه انتقال، و اتاق های ستر و هچر به خوبی شستشو و ضدعفونی شود.