جوجه کشی قرقاول

جوجه کشی قرقاول

– خصوصیات عمومی قرقاول

قرقاول یکی از زیباترین پرنده ها در راسته ماکیان است. قرقاول ها نظیر مرغ و خروس خانگی جزو ماکیان تقسیم بندی شده و از نظر مشخصات ظاهری و فیزیولوژیکی کم و بیش تمام خصوصیات گروه ماکیان را دارند. قد پرنده به اندازه مرغ و خروس معمولی بوده ولی پر های دم در قرقاول رشد بسیار زیادی کرده، به طوری که در برخی از نژاد ها، طول بدن پرنده نر حدود 85 و طول بدن پرنده ماده 60 سانتی متر است. در حالی که طول دم به 5/1 متر می رسد و به این ترتیب طول بدن پرند نر از سر تا دم به 2 متر می رسد. ارتفاع قرقاول ها از 50 تا 100 سانتی متر است. وزن قرقاول های بالغ بین 2 تا 3 کیلوگرم است و تنها در نژاد آرگون وزن پرنده به 5 تا 6 کیلوگرم می رسد. رنگ پروبال پرنده در نرها و در ماده ها خاکستری مایل به قهوه ای است. سر پرنده کوچک بوده و دارای منقار کوتاه و خمیده می باشد.

جنس نر و ماده این پرنده کاملا با هم تفاوت دارند و رنگ پر آن ها بر حسب زیر گونه جنس و سن تغییر می کند. نر های بالغ پروبال رنگین و پر زرق و برق و دمی دراز تر و سر و گردن آن ها به رنگ سبز تیره و براق است. در قرقاول های ماده رنگ پر ها نخودی تیره با لکه های قهوهای زیاد به رنگ محیط اطراف است که باعث می شود در دوران طولانی خوابیدن روی تخم ها و زمان پرورش جوجه ها از دید دشمنان پنهان بماند.

گروه دوم، قرقاول های دم کوتاه هستند که تعداد آن ها کم و اکثراً درر نواحی مرتفع به خصوص در ارتفاعات هیمالیا و چین زندگی می نمایند. طول عمر قرقاول ها حدود 15 سال است و در 8 ماهگی به بلوغ جنسی می رسند و تخم گذاری را آغاز می کنند.

وزن تخم قرقاول ها بین 25 تا 35 گرم و به طور متوسط 2/31 گرم است. تخم قرقاول ها به رنگ کرم و یا قهوهای زیتونی قابل مشاهده است.

 

 

خوابیدن قرقاول ماده روی تخم ها.

 

2- جوجه کشی طبیعی

در طبیعت قرقاول معمولاً در بوته زازها و علفزار ها زندگی و در همان محل جفت گیری می کند. قرقاول ها در سن 8 ماهگی از نظر جنسی بالغ می شوند و می توانند تخم گذاری کنند. نسبت جنسی قرقاول ها در طبیعت مانند مرغ خانگی است و معمولاً یک پرنده نر دارای چندین مرغ است. اواخر زمستان و اوایل بهار فصل شروع جفت گیری و تخم گذاری در قرقاول ها است. البته شروع فصل تخم گذاری با توجه به گونه قرقاول و شرایط آب و هوایی تحت تاثیر قرار می گیرد. زمستان های بسیار زرد معمولاً زمان تخم گذاری را به تعویق انداخته و دوره تخم گذاری را کوتاه می کند.

پرنده نر در طول فصل بهار قلمرو خود ار مشخص می کند و اجازه ورود به دیگر نر ها را به قلمرو خود نمی دهد. در اوایل فصل بهار، ماده ها علاقه به جفت گیری نشان نمی دهند و بعد از گذشت چند روز سر انجام نر خود را انتخاب می کنند.

در طبیعت، نسبت جنسی در جمعیت های تولید مثلی به طور میانگین حدود 2 تا 3 مرغ به ازای هر قرقاول هنر است. قرقاول ماده بعد از جفت گیری آشیانه ای رای خود ساخته و در آن تخم گذاری می کند.

تعداد تولید شده از قرقاول ها در یک فصل تخم گذاری 20 تا 90 تخم متغیر است. اما تعداد تخم یک قرقاول ماده برای تولید جوجه و انکوباسیون طبیعی ممکن است حداکثر تا 20 تخم در هر دوره تخم گذاری باشد. قبل از شروع دوره کرچی هر قرقاول ماده به طور مستمر و در هر روز یک تخم می گذارد تا این که به یک باره دوره تخم گذاری متوقف شده و دوره کرچی و خوابیدن قرقاول بر روی تخم ها شروع می شود. معمولاً در اثر یک جفت گیری موفق بین قرقاول نر و ماده، پرنده ماده می تواند 25 تا 30 روز تخم نطفه دار تولید نماید. قرقاول های نر در انتخاب محل آشیانه و خوابیدن بر روی تخم ها و در مراحل پرورش جوجه ها تاثیری ندارند و به ماده ها کمک نمی کنند. آشیانه قرقاول ها معمولاً بر روی زمین و در حاشیه بوته زارها، علفزارها و نواحی با پوشش متراکم ساخته شده و بستر آن با کاه، علف های کوچک، شاخ و برگ درختان و همچنین کرک و پر پوشیده می شود. گاهی اوقات قرقاول ها تخم های خود را علاوه بر آشیانه خود در آشیانه سایر قرقاول ها و حتی آشیانه کبک ها می گذارند. بنابراین در برخی موارد می توان آشیانه بزرگی شامل 12 تا 15 تخم با رنگ های متفاوت پیدا کرد. میانگین تعداد تخم های هر آشیانه بین 8 تا 13 تخم است. رنگ تخم ها از یک پرنده به پرنده دیگر معمولاً متفاوت بوده و ممکن است قهوه ای تیره، سبز زیتونی و یا آبی رشن باشد. طول دوره انکوباسیون طبیعی در قرقاول به طور متوسط 23 روز است و در طول این دوره مرغ ضمن تامین درجه حرارت و رطوبت مناسب برای تخم ها، آن ها را به طور مرتب می چرخاند. هر چند تخم های موجود در آشیانه طی دو یا 3 هفته گذاشته شده اند، اما در پایان دوه انکوباسیون تقریباً تمام تخم ها به صورت همزمان و تنها به فاصله چند ساعت از یکدیگر تفریخ می شوند در طبیعت، طی هفته اول و دوم جوجه ها نیاز به گرمای بدن مادر دارند و با تکمیل پوشش بدن این نیاز به تدریج کم می شود. معمولاً از هفته سوم به بعد نیاز جوه ها به مادر و آشیانه مرتفع شده و تقریبا مستقل می شوند.

3- تشکیل گله مولد به منظور جوجه کشی مصنوعی

در جوجه کشی قرقاول اولین اقدام مهم، انتخاب گله مولد است. پرنده مولد نباید از نظر ویژگی های ظاهری مشکی داشته باشد و با توجه به هدف پرورش (شکار یا گوشت)، آن را انتخاب کرد. نسبت پرنده نر به ماده در طبیعتم یک نر به یک ماده است اما در پرورش صنعتی معمولاً به ازای هر 8 تا 10 پرنده ماده یک قرقاول نر در نظر می گیرند. به منظور باروری بهتر، خروس ها بیش از بهار باید درحداقل به مدت 4 هفته در کنار مرغ ها باشند.

قرقاول ها برای زندگی به محوطه آزاد و بهتری نیاز دارندو با توجه به خصوصیات پروازی، از سالن های پرورش طیور تجاری کم تر می توان برای پرورش این پرنده بهره برد، مگر برای پرورش جوجه ها در چند هفته اول زندگی، پرورش قرقاول در 3 مرحله انجام می شود که شامل سالن پرورش، محوطه آزاد یا بهار بند و پن پرواز می باشد. فضای پیشنهادی در5 هفته اول زندگی در سیستم متراکم 04/0 متر مربع به ازای هر پرنده یا به عبارتی 25 قطعه جوجه در هر متر مربع از کف سالن می باشد. در سن 5 تا 7 هفتگی که پرنده ها در ساعاتی از روز به بیرون سالن منتقل می شوند (محوطه آزاد یا بهار بند)، فضای لازم 2/0 تا 4/0 متر مربع به ازای هر پرنده (5/2 تا 5 قطعه در هر متر مربع) است.

بعد از 7 هفتگی و آغاز هفته هشتم، انتقال قرقاول ها به پن های پرواز آغاز می شود. در این صورت فضای مورد نیاز با توجه به جثه پرنده و پرواز کزدن آن به 2 متر مربع به ازای هر پرنده می رسد. در صورت تراکم بالا عمل نوک چینی الزامی است، در غیر این صورت، احتمال مشکل کانی بالیسم گله افزایش می یابد.

کف سالن پرورش بهتر است از جنس بتن باشد. دیوار های سالن باید از بتن و یا مصالح ساختمانی مناسبی ساخته شود که جوندگان یا حیوانات وحشی دیگر نتوانند به داخل سالن نفوذکنند. برای محصور کردن و بهار بند نیز از توری های سیمی از جنس فولاد یا گالوانیزه استفاده می شود، به طوری که ارتفاع آن بین 8/1 4/2 متر باشد. کف پن پرواز را نیزمی توان مانند محوطه آزاد با شن و ماسه به ضخامت حدود 10 سانتی متر پوشاند. وجود شن برای تمیز، براق و مرتب نگه داشتن پر های زینتی پرنده مفید است.

در سیستم متراکم، به دلیل کنترل دما، معمولاً تخم گذاری قرقاول ها به موقع انجام می شود. تغذیه قرقاول ها با یک چیره متعادل و کنترل انگل های داخلی و خارجی و پیش گیری از بیماری ها، به تخم گذاری هر چه سریعتر و بهتر پرنده در آغاز فصل و همچنین افزایش میزان تخم گذاری کمک می کند. ژنتیک یکی از عوامل مهم در تولید تخم به شمار می رود. در برخی موارد تلافی سویه ها در میزان تولید، اثر منفی دارد. بنابراین، بهتر است که تنها از یک سویه قرقاول به منظور تولید گله مولد استفاده شود.

 

4- جمع آوری و نگه داری تخم از گله مولد

فصل تخم گزاری قرقاول ها از فروردین تا مرداد ماه و تعداد تخم در دوره 12 عدد است. وزن تخم قرقاول بین 55 تا 60 گرم و به طور متوسط 7/57 گرم است. با توجه به این که دوره تخم گذاری در مرغ 5 ماه است، لذا باید حداکثر تلاش در زمینه جوجه کشی از تمام تخم ها صورت گیرد. به این منظور باید روزانه و به شکل منظم تخم ها را جمع آوری کرد. توصیه می شود حداقل 4 بار در روز تخم ها جمع آوری شوند. وجود لانه تخم گذاری، پرنده را تشویق به تخم گذاری درون آن می کند و میزان تخم های شکسته شده را کاهش می دهد. از طرفی از تخم گذاری پراکنده گله نیز جلوگیری می کند. تم ها تا زمان ورود به دوره انکوباسیون بایددر دمای 13 تا 18 درجه سانتی گراد و رطوبت 75 درصد نگهداری شوند. نگه داری تخم ها در دما های بالاتر موجب کوتاه شدن مدت زمان زخیره تخم ها در انبار، افزایش متابولیسم و از دست دادن بیش از حد آب می شود. مدت زمان ذخیره سازی تخم و کیفیت تخم مرغ با هم ارتباط دارند. در اوایل دوره تخم گذاری که کیفیت آلبومین بالا است می توان طول مدت نگهداری تخم را افزایش داد و پس از آن، به دلیل کاهش کیفیت آلبومین، مدت زمان نگهداری تخم کاهش می یابد. تخم ها باید حداقل یک روز در اتاق نگهداری بمانند. علت این موضوع انجام عمل کندلینگ، برای تشخیص کیسه هوایی تخم و کنترل غلظت سفیده است. هرچه زمان نگهداری تخم ها افزایش یابدمیزان جوجه در آوری کاهش می یابد. بهتر است انتهای کوچک تخم به سمت پایین باشد. در مدت ذخیره سازی، تخم ها حداقل دو بار در روز با زاویه 45 درجه از حالت عمودی با دست چرخانده می شوند تا از چسبیدن زرده به پوسته جلوگیری شود.

تخم قرقاول ممکن است کثیف و آغشته به فصولات پرنده باشد و باید آن ها را تمیز کرد. تخم ها را می توان به مدت 3 دقیقه با آب 43 تا 46 درجه سانتی گراد شست و شو و سپس با ماده ضد عفونی کننده مناسب به صورت اسپری یا گاز دهی ضد عفونی کرد. تخم ها باید در دمای اتاق خشک شوند. در صورت گاز دهی لازم است قبل از قرار دادن تخم ها در دستگاه جوجه کشی، آن ها را در معرض گاز فرمالدئید قرار داد.

هنگام انتخاب تخم قرقاول برای چیدن در دستگاه جوجه کشی باید هر گونه تخم مرغ مشکل دار از جمله شکسته، با شکل غیر طبیعی و بزرگتر یا کوچک تر از حالت عادی را جدا کرد. تخم های کثیف و آلوده نیز همان طور که گفته شد باید جدا شده و بلدرچین خوبی نظافت شوند.

5- چیدن تخم ها در دستگاه ستر

تخم قرقاول به سادگی تخم مرغ هچ می شود. جوجه کشی قرقاول ممکن است به روش صنعتی یا به شکل سنتی و طبیعی صورت گیرد که البته در حالت سنتتی میزان جوجه در آوری به شدت کاهش می یابد. طول دوره جوجه کشی قرقاول 23 تا 28 روز است. این زمان ممکن است تحت تحت تاثیر عوامل متعدد همچون سن پرنده ، شرایط انبار تخم ها، مدیریت دوره جوجه کشی، حرارت و رطوبت تخم ها متغیر باشد. تخم ها تا سن 21 روزگی در انکوباتور (ستر) می مانندو پس از آن تا زمان هچ به دستگاه هچر منتقل می شوند. درجه حرارت دستگاه ستر 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 57 تا 63 درصد در نظر گرفته می شود. وجود رطوبت در هچر مانع چسبیدن جنین به پرده های داخل تخم و پوسته می شود.

در صورتی که رطوبت لازم تامین نشود،خروج جوجه ها از تخم و شکستن پوست سخت تر خواهد بود. وجود جریان هوا به طور دائم در انکوباتور باعث دفع دی اکسید کربن تولید شده توسط جین شده و اکسیژن کافی را برای آن ها فراهم می کند.تخم ها در دوره جوجه کشی ، باد به شکل منظم چرخش یابد. در صورت ثابت بودن تخم ها، زرده و نطفه به دلیل وزن حجمی کمتر نسبت به سفیده به طرف بالا می روند و به پوسته می چسپند. در این صورت، جنین قادر به رشد طبیعی خودنیست. در صورت عدم وجود دستگاه اتوماتیک، حداقل روزی دو تا سه بار به صورت دستی باید تخم ها چرخش یابند. چرخش تخم ها به ویژه در طول هفته اول بایدبه آرامی و با احتیاط کامل انجام گیرد، زیرا در طول این مدت جنین در حال رشد، دارای عروق خونی بسیار ظریف و حساسی است که با کوچکترین ضربه ناگهانی گسسته شده و مرگ جنین را به دنبال خواهد داست.

در صورت چرخش دستی، بهتر است یک علامت بر روی یک بخش تخم زده شود تا در زمان چرخش میزان آن کنترل شود. روش معمول قرار دادن تخم ها به طور قائم می باشد که در این حالت محفظه هوا واقع در انتهای پهن تخم در بالای تخم قرار می گیرد. زاویه چرخش به میزان 45 درجه از خط عمود به طرف زاویه مخالف است. هرگز نباید تخم ها را در یک جهت چرخانید، زیرا این کار تشکیل غشای کوریو آلانتوئیس و دیگر غشای جنینی را مختل خواهد کرد و به سایر ساختار های تخم صدمه خواهد زد. باتوجه به این که شب ها تخم ها چرخش نمی یابند، باید توجه داشت که تخم ها دو شب متوالی در یک جهت نباشند. در سه روز آخر که تخم ها در هچر قرار می گیرند، عمل چرخاندن انجام نمی شود تا جنین در موقعیت مناسب برای خروج از تخم قرار بگیرد. همچنین طی این مدت درب دستگاه هچر نباید زیاد باز شود تا دما و رطوبت مناسب برای تخم ها تامین شود.

دما و میزان چرخش تخم ها دو فاکتور مهم در خروج جوجه ها از تخم است. تغییر زیاد درجه حرارت (زیاد یا کم) و عدم چرخش تخم بیش از 24 ساعت، میزان جوجه در آوری را به شدت کاهش خواهد داد. رطوبت، تاثیر کم تری بر تفریخ جوجه ها می گذارد اما هنگامی که تخم ها به مدت طولانی در معرض تنش رطوبتی قرار گیرند، هچ شدن جوجه ها به شدت کاهش می یابد.

6- کندلینگ (نور بینی تخم ها)

نور بینی یا کندلینگ تخم قرقاول مکن است در روز های ابتدایی جوجه کشی و یا در مراحل مختلف این دورهانجام شود. معمولاً در پاین هفته اول و هفته دوم انکوباسیون با انجام عمل کندلینگ می توان تخم های غیر بارور و یا جنین مرده را در قرقاول مشخص و آن ها را از دستگاه خارج نمود. برای این کار تخم ها را دی یک اتاق تاریک در مقابل یک لامپ روشن یا دستگاه مخصوص کندلینگ قرار می دهند و ضعیت جنین و تخم را مورد بررسی قرار می دهند.

جنین سالم به صورت لکه ای سیاه در بالای تخم و نزدیک به اتاقک هوایی مشاهده می شود. انشعابات و رشته های عروقی شبیه تار عنکبوت در اطراف این لکه قابل مشاهده است. عبور نور از تخم مرغ و شفافیت داخل ان دلیل عدم رشد جنین بوده و تخم باید از دستگاه خارج شود.

7- چیدن تخم ها در دستگاه هچر

تخم هار در روز 21 از ستر به هچر منتقل می شوند و از این زمان تا روز 23 و در برخی موارد برای مدت طولانی تر (تا 26 روز) تخم ها در هچر می مانند تا جوجه ها همه از تخم خارج شوند. چرخش تخم ها در دستگاه هچر متوقف می شود. برای انتقال تخم ها از ستر به دستگاه هچر باید دقت و سرعت کافی داشت. این عملیات با توجه به تعداد تخم ها از چند دقیقه تا یکی دو ساعت به طول می انجامد. معمولاً اگر دمای اتاق ستر و هچر مناسب باشد (34 درجه سانتی گراد) و در هنگام جا به جایی تخم ها از شانه های ستر به سینی های هچر دچار تکان شدید نشوند، درصد جوجه در آوری تخم ها کاهش نخواهد یافت. اما طو لانی شدن مدت جا به جایی تخم ها و دمایی پایین محل انجام عملیات باعث ایجاد شوک حرارتی و کاهش جوجه در آوری خواهد شد.

درجه حرارت هچر حدود 37 تا 5/37 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی آن 74 تا 75 درصد تنظیم می شود. هنگامی که دوره جوجه کشی کامل شد، جوجه ها با استفاده از دندان تخمی (زایده ای در بالای نوک)، انتهای پهن تخم را شکسته و حدود 10 ساعت طول می کشد تا جوجه خیس کاملاً خشک شود.

خروج جوجه قرقاول ها از تخم در سبد هچر.

پس از خروج اولین جوجه از تخم، 24 ساعت طول می کشد تا سایر جوجه ها بیرون بیایند. معمولاً جوجه ها پس از تفریخ تا 72 ساعت بدون آب و غذا می توانند زنده بمانند ودر این مدت از کیسه زرده برای تامین احتیاجات خود استفاده می کنند. با این حال، باید هر چه زودتر آن ها را از دستگاه خارج کرد و با دقت در جعبه های ویژه به سالن جوجه ریزی انتقال داد. طبیعت نیز مرغ مادر جوجه ها را حدود 3 تا 4 ساعت زیر خود پناه می دهد تا کمی خشک شوند و سپس به جایی خارج از آشیانه هدایت می کند تا کاملاً خشک شوند.

پس از خروج جوجه ها از تخم آن ها را از دستگاه هچر خارج کرده و برای انجام مراحل بعدی به یک سالن مناسب انتقال می دهند. از دست دادن آب بدن جوجه ها باعث ایجاد استرس و حتی مرگ جوجه های تازه هچ شده می شود و به همین دلیل جوجه ها نباید در هچر خشک شوند. پس از خروج همه جوجه ها از تخم و در حالی که حدود 5 درصد بدن آن ها مرطوب است باید آن ها را از هچر خارج نمود. اگر درجه حرارت سالن نگهداری جوجه ها پس از انتقال جوجه ها از هچر24 درجه سانتی گراد و رطوبت نسبی 75 درصد باشداحتمال از دست دادن آب بدن و سرم خوردگی ججوجه ها به حداقل می رسد. در این مرحله جوجه های ناقص و حذفی از مابقی جدا می شوند. تعیین جنسیت جوجه قرقاولها با استفاده از رنگ و بررسی مقعد در روز اول پس از تولید انجام میب شود. جوجه ها در صورت نیاز واکسن نیوکاسل و مارک را در روز اول دریافت کرده و پس از شمارش برای انتقال به مراکز پرورش آن ها راه در کارتن قرار می دهند.

بعد از فرآیند جوجه کشی، مهمترین موضوع نظافت و ضدعفونی دستگاه جوجه کشی است. بهداشت مناسب، خطر ابتلا به بیماری ها رادر دوره جوجه کشی بعدی کاهش می دهد. لذا باید دستگاه و سینی های آن را شست و تمیز کرد و سپس با گاز فرمالدئید به مدت 10 دقیقه ضد عفونی نمود. گاز فرمالدئید از واکنش فرمالین و پرمنگنات پتاسیم ایجاد می شود. به ازای هر متر مکعب از فضای دستگاه 35 میلی لیتر فرمالین 40 درصد به 25 گرم پرمنگنات پتاسیم در یک ظرف مقاوم به حرارت اضافه می شود. باید توجه نمود که حتما فرمالین روی پرمنگنات لریخته شود، زیرا عمل عکس آن باعث انفجار می شود.

تاثیر وزن تخم کبک و دمای دستگاه جوجه کشی بر افزایش

تاثیر وزن تخم کبک و دمای دستگاه جوجه کشی بر افزایش

چکیده:

تحقیقات جهت افزایش راندمان تولید در جوجه کشی کبک و ایجاد تنوع در گوشت مصرفی با کیفیت بالاتر از سایر گوشت های موجود در بازار، (گاو، گوسفند، مرغ, بوقلمون, بلدرچین و شترمرغ ) که از کیفیت خاصی برخوردار می باشد. به همین دلیل جهت افزایش تولید عوامل مؤثر در آن را در سه مرحله (پیش از تخمگذاری، بعد از تخمگذاری و در دستگاه جوجه کشی) مورد بررسی قرار می دهیم.

در مرحله یکم، وضیعت ژنتیکی گله مادر، شرایط جایگاه نگهداری، سیستم های مختلف نگهداری، دما در سالن مولد ، میزان نور دهی، سن گله و تغذیه، و در مرحله دوم، نحوه جمع آوری تخم، وضعیت قرار گرفتن تخم ها، ویژگی‌های تخم کبک، ذخیره سازی تخم ها قابل جوجه کشی، و در مرحله سوم عوامل اصلی تاثیر گذار در دستگاه جوجه کشی تخم یعنی، دما، رطوبت، تهویه و چرخش را مورد بررسی قرار داده .

نتایج بدست آمده حاکی از آن است که تاثیرات سه مرحله در راندمان جوجه کشی بسیار مهم می باشد. خصوصاً وضیعت ژنتیکی گله مادرکه روی وزن تخم تاثیر دارد، تخم های سنگین تر از 23 گرم و کمتر از 18 گرم نسبت به سایر گروه های وزنی ازقابلیت جوجه کشی پایینی برخودار می باشد. افزایش جوجه کشی در درجه حرارت مطلوب (.C 35.5 – .C36.5) اتفاق می افتد. درجه حرارت کم تر و بیشتر از درجه حرارت مطلوب ضمن اینکه میزان جوجه کشی را کاهش می دهد، باعث افزایش مرگ ومیر می گردد. دمای پایین در سالن پرورش سبب افزایش مصرف غذا و کاهش تولید تخم میشود. کمبود آب در کبک های تخم گذار باعث کاهش رشد، بالا رفتن ضریب تبدیل خوراک، و کاهش سریع تخمگذاری  وشکنندگی پوسته تخم و . . . و بعضا” مرگ همراه است.

 

مقدمه:

آشنایی با کبک:

نام علمی کبک Alectoris chukar و نام انگلیسی آن chukar Partridge از خانواده Phasianeada می باشد . این پرنده دارای نوک و پاهای قرمز، پرهای خاکستری و گلوی نخودی رنگ با نوار حاشیه ای پهن سیاه بوده و در زیر شکم و پهلو ها خال های زیبا و کشیده به چشم می خورد نر و ماده از نظر ظاهر تفاوتی با هم نداشته تنها در پرنده نر کمی بزرگ تر از ماده آن می باشد. همچنین نر ها بر روی پای خود برآمدگی بزرگتری نسبت به نوع ماده دارد. . این پرنده سنگین پرواز بوده و قدرت پرواز آن کم است

تحقیقات جهت افزایش راندمان تولید در جوجه کشی کبک و ایجاد تنوع در گوشت مصرفی با کیفیت بالاتر از سایر گوشت های موجود در بازار، (گاو، گوسفند، مرغ، بوقلمون، بلدرچین و شترمرغ )  با توجه به جدول زیر از کیفیت بالاتری برخوردار می باشد.

کبک

جوجه گوشتی

بوقلمون

گاو گوشتی

گوساله

گوسفند

نوع حیوان

5/24

2/20- 4/18

19.1

17.5- 16

19- 18

5/19- 7/18

درصد پروتئین خام

جدول مقایسه درصد پروتئین گوشت کبک با سایر حیوانات اهلی

در هر صد گرم گوشت کبک 5/24 گرم آلبومین 40/1 گرم چربی و حدود 1 تا 5/1 گرم مواد معدنی وجود دارد. وجود مقدار زیادی از مواد معدنی در گوشت کبک نشان دهنده ارزش حیاتی آن است. مقدار پتاسیم آن  زیاد و کلسیم، فسفر، منیزیم، آهن و گوگرد موجود در آن نیاز بدن را تامین می‌کند. کانی‌های موجود در گوشت کبک به خوبی جذب بدن می‌شوند و به همین علت مواد مورد نیاز بدن را در دسترس سلولها قرار می‌دهند. گوشت کبک برای همه افراد اعم از کودک و سالمند غذایی سالم و سلامت بخش است. گوشت کبک کمتر تولید اسید اوریک می‌کند. فعالیت کلیه را زیاد نموده و به دفع سموم بدن یاری می‌رساند. با توجه به این ویژگی‌ها برای همه افراد به خصوص بیماران، غذایی خوب و مفید میباشد. دو عامل  مؤثر بر افزایش راندمان یعنی وزن تخم و دما در دستگاه جوجه کشی را مورد بررسی قرار گرفته.

تاثیر وزن تخم کبک و دمای دستگاه جوجه کشی بر افزایش راندمان در جوجه گیری

الف – تاثیر وزن کبک ماده با وزن تخم:    

وزن کبک ماده رابطه مستقیمی با وزن تخم های آن دارد. تخم های سنگین حاصل کبک هایی با وزن بالاتری بوده. و تخم های کوچک تر حاصل کبک های با وزن کمتری می باشند. میانگین وزن کبک های مولد ۴۵۰ گرم می باشد. اما باید توجه داشت که به ازای افزوده شدن هر ۴۵ گرم به وزن بدن، ۵ گرم به وزن تخم افزوده می گردد. پس برای دست یابی به وزن تخم های به گروه های وزنی (21.00-21.99 ) و 22.00 – 22.99 ) بایستی در تغذیه کبک های ماده دقت کافی به عمل آید. که نه بسیار سنگین شود که وزن تخم آنها از 23 گرم افزایش یابد ونه وزنآنها کم شود که وزن تخم آنها از 28 گرم کم تر شود. تغذیه باید به گونه ای باشد که وزن اکثر تخم ها بیشتر از 21 گرم و کم تر از 23 گرم باشد که درصد جوجه کشی در این اوزان به حداکثر خود خواهد رسید. در غیر این صورت جوجه کشی در سایر وزن ها تخم کاهش  می یابد.


تاثیر وزن تخم  و وزن جوجه ها:

  یک همبستگی بین وزن تخم و وزن جوجه وجود دارد. هر چه وزن تخم بیشتر باشد وزن جوجه نیز به مراتب بیشتر خواهد بود.

تاثیر وزن تخم کبک و کاهش درصد وزن آن در دوره جوجه کشی:

یک همبستگی بین وزن تخم و  کاهش وزن تخم در جوجه کشی وجود دارد. هر چه وزن تخم بیشتر باشد، درصد کاهش وزن تخم نیز به مراتب بیشتر خواهد بود.

اثیر وزن تخم در میزان جوجه کشی:

قابلیت جوجه کشی تحت تاثیر وزن تخم را مورد بررسی قرار داده، مشاهده گردید که در تخم های سنگین بالاتر یا مساوی 23 گرم و سبک تر از 18 گرم قابلیت جوجه کشی به نحوه چشم گیری پایین بوده، نسبت به بقیه گروه ها ی وزنی، و بالاترین قابلیت جوجه کشی در بین گروه های وزنی (21.99-21.00) و (22.99 -22.00 ) بدست آمده است.CAGAYAN, et. Al.(2009)

تاثیر وزن تخم کبک در میزان باروری :

قابلیت باروری تحت تاثیر وزن تخم قرار دارد بطوری که در تخم های سنگین تر یا مساوی 23 گرم و سبک تر از 18 گرم قابلیت باروری به نحو چشم گیری کاهش می یابد. در بین گروه های وزنی (21.99-21.00) و (22.99 -22.00 ) قابلیت باروری به نحو چشم گیری افزایش را نشان می دهد.CAGAYAN, et. Al.(2009)


تاثیر وزن تخم درقابلیت جوجه کشی تخم های بارور:

قابلیت جوجه گیری و باروری تخم ها با هم تحت تاثیر وزن تخم قرار دارد بطوری که در تخم های سنگین تر یا مساوی 23 گرم، و سبک تر از 18 گرم به نحو چشم گیری کاهش می یابد ، و در بین گروه های وزنی (21.99-21.00) و (22.99 -22.00 ) قابلیت باروری افزایش قابل چشم گیری را نشان می دهد .CAGAYAN, et. Al.(2009)


تاثیر وزن تخم کبک در میزان مرگ و میر جنین :

مرگ و میر جنین تحت تاثیر وزن تخم را مورد بررسی قرار داده. مشاهده گردید که در تخم های سنگین تر یا مساوی23 گرم و سبک تر از 18 میزان مرگ و میر به نحوه چشم گیری بالا بوده نسبت به بقیه گروه ها ی وزنی، و پایین تر ین مرگ و میر  در بین گروه های وزنی (21.99-21.00) و (22.99 -22.00 )  بدست آمده.CAGAYAN, et. Al.(2009)

ب – تاثیر دما در دستگاه جوجه کشی کبک )در دستگاه ستر ):   

دمای مناسب برای افزایش جوجه کشی کبک به طور متوسط معادل0C 37.5 –0C 36.5 می باشد. کاهش دما در دستگاه جوجه کشی منجر به دیرتر خارج شدن جوجه ها از تخم، و افزایش دما آن منجر به زودتر خارج شدن جوجه ها از تخم می گردد. درجه حرارت مناسب در دستگاه جوجه کشی تاثیر چشم گیری درافزایش راندمان جوجه کشی دارد.

جنین: تاثیر درجه حرارت های متفاوت درمیزان جوجه کشی و مرگ و میر

در نمودار زیر بالاترین میزان جوجه کشی کبک را در بین درجه حرارت.C 35.5  تا  .C 36.5 نشان می دهد. درجه حرارت پایین، کم تر از.C 35.5 و بیشتر از .C36.5 ضمن اینکه میزان جوجه کشی را کاهش می دهد، باعث افزایش میزان مرگ ومیر نیز می شود. بهترین درجه حرارت را در جوجه کشی که بهترین درصد جوجه کشی به دست می آید را درجه حرارت مطلوب آن پرنده می نامند که در کبک درجه حرارت  .C 35.5  تا  .C 36.5 می باشد.

مرگ و میر جنین در دوره جوجه کشی کبک:

در مطالعاتی که انجام گرفته در درجه حرارت پایین جوجه کشی، (کمتر از .C 5/35 ) مرگ و میر اولیه کم و در اواسط دوره مرگ و میر میانه افزایش داشته، و در انتهایی دوره مرگ و میر انتهایی به حداکثر میزان در کل دوره می رسد. در حالی که در درجه حرارت های بالا (بیشتر از .C 36.5 ) مرگ و میر اولیه بطور بر جسته ای در کل دوره افزایش داشته، ولی در اواسط دوره مرگ و میر میانه کم تر شده، و در انتهای دوره میزان مرگ و میر انتهایی به کم ترین حد در کل دوره کاهش می یابد. باتوجه به نمودار زیرکه گویای این مطلب می باشد.

تاثیر درجه حرارت درطول مدت دوره جوجه کشی کبک:

 طول مدت دوره جوجه کشی با درجه حرارت نسبت معکوس دارد. یعنی هر چه دمای دستگاه جوجه کشی بیشتر باشد، مدت دوره جوجه کشی کوتاه می باشد. که این مدت در درجه حرارت.C 34.5 الی.C 38.5 بترتیب از 26 روز تا 19 روز به درازا می انجامد.

تاثیر درجه حرارت بر میزان کاهش وزن تخم و جوجه ها در جوجه کشی کبک:

کاهش آب تخم کبک در جوجه کشی در دمای.C 34.5 کمتر از وقتی است که مقایسه می شود با تخم های جوجه کشی در دمای بالاتر ( در نمودار- 4) با انتظاری که در کاهش آب در تخم کبک داریم این است که از 1 تا 16 روزه گی بالاترین درصد کاهش آب تخم مربوط به بالاترین درجه حرارت (38.5) وکم ترین درصد کاهش آب تخم مربوط به پایین ترین درجه حرارت (34.5) باشد .simkiss,(1980)

 نتایج نشان می دهد که کاهش آب در خلال 16 روز اول در جوجه کشی 8% در درجه حرارت .C 34.5  و9.94% در درجه حرارت .C 35.5 و 10.8% در درجه حرارت.C 36.5 می باشد. برطبق این نظریه که جوجه های هچ شده در دمای 34.5 درجه سانتیگراد سنگین تر از جوجه های هچ شده در دماهای بالاتر باشد. با توجه به اینکه درصد آب آلبومین تعیین کننده وزن هچ شده جوجه ها می باشدsimkiss,(1980).

 به هر حال هیچ گونه تفاوت معنی داری بین درجه حرارت های جوجه کشی بر وزن جوجه ها مشاهده نشده. در نتیجه میزان کاهش آب از روز 1 تا 16 روزه گی جوجه کشی تاثیری مطلق و نسبی بر روی وزن جوجه هچ شده کبک نداشته است. وطبق این نظریه ممکن است درجه حرارت جوجه کشی تاثیر بر سرعت کاهش آب داشته باشد نه تاثیری برکل درصد کاهش آب در کل دوره جوجه کشی.swann& brake(1990)

نتیجه گیری:

نتایج بدست آمده حاکی از آن است که تاثیرات وزن تخم های سنگین تر از 23 گرم و کمتر از 18 گرم نسبت به سایر گروه های وزنی از قابلیت جوجه کشی پایین تری برخودار می باشد. و بهترین نتیجه جوجه کشی در گروههای وزنی ( 21.99- 21.00 ) و (22.99 – 22.00 ) بدست آمده است. ضمناً افزایش جوجه کشی در دستگاه جوجه کشی در درجه حرارت مطلوب ( .C 35.5 – .C  36.5 ) اتفاق می افتد. درجه حرارت کم تر و بیشتر از درجه حرارت مطلوب، ضمن اینکه میزان جوجه کشی را کاهش می دهد، باعث افزایش مرگ و میر نیز می گردد.

نکات مهم پرورش قرقاول

نکات مهم پرورش قرقاول

در ابتدا باید توجه داشت که هرچند تجربه های حاصله طی چندین سال پرورش در جای خود مفید و موثر خواهد بود، اما همیشه ممکن است با مواردی متفاوت از قبل روبه رو شویم. چنانکه کسب موفقیت طی یک دوره پرورش بمعنی عاری از مشکل بودن سایر دوره ها و مراحل نخواهد بود. اما پیشگیری قبل از درمان توصیه ای است بسیار ارزنده که می تواند بعنوان عاملی بازدارنده در بروز هرگونه مشکل و رویداد مدنظر قرار گیرد.
فضای پرورش:
بستر پرورش باید حتی المقدور سر پوشیده و دارای کف بتنی باشد. اما برای جوجه ها یا گله های محدود، کف چوبی هم مناسب به نظر رسیده که متضمن شرایطی نظیر کیفیت چوب و فواصل تمییز کاری کف آن می باشد. در صورتی که قبلا در بستر ماکیانی از قبیل مرغ یا بوقلمون نگهداری می شده، باید کاملا کف بستر را از هرگونه مواد ضایعاتی و کود زدوده و گندزدایی نمود. به هر حال پس از هر نوبت پرورش باید سالن را تمییز و ضدعفونی نموده و چند روزی قبل از جایگزین جوجه های جدید، دمای آنرا به حد مطلوب رسانده و بستر را خشک و بدون رطوبت نگه داشت. زیرا بستر خیس یا مرطوب استارت شیوع بیماریهایی نظیر کوکسدیوز بوده که درمان آن چندان سهل نمی باشد.
منابع گرما زا:
برای جوجه های ۱-۳۰ روزه می توان از منابع گرمازا نظیر لامپ یا هیتر های آویزان استفاده نمود.برای مثال از لامپ های حرارتی ۲۵۰ وات می توان برای ۲۵۰ جوجه استفاده نمود. اما گزینه ایده آل آن است که از لامپ های حرارتی پشت جیوه ای قرمز استفاده نمود. زیرا از مزیت هایی همانند مصرف کمتر برق(۶۰ وات)، نور قرمز(ضد قارچ و باکتری) وهمچنین گرمای بیشتری برخوردار است. به منظور تنظیم فاصله منابع گرمازا تا کف سالن، باید وضعیت جوجه ها را بررسی نمود. به طوری که اگر جوجه ها در زیر منبع حرارتی تجمع کرده باید فاصله را کاهش‌ (افزایش دما) و در صورتی که به اطراف پراکنده شده، باید آنرا افزایش داد (کاهش دما). در اغلب موارد مشکلات ناشی از سرما بوده اما باید توجه داشت که گرمای بیش از حد موجب خشکی عضلات جوجه ها و مرگ زودرس آنها می گردد. در صورت استفاده از لامپ های حرارتی باید در نظر داشت چنانچه هر یک از لامپ ها سوخته باشد یا اتصالی در مدار آنها ایجاد گردد، منجر به افت دما گردیده که در مواقع بحرانی جوجه ها روی هم ریخته و درصدی از تلفات بعلت خفگی را در پی خواهد داشت.
گارد یا محافظ جوجه ها:
این مبحث تنها مربوط به جوجه های ۱-۱۰ روزه می باشد. به طوری که باید با ایجاد گارد از جنس توری یا سایر وسایل همانند مقوا یا بلوک سفال، جوجه ها را در نزدیک منبع حرارتی نگه داشت. این عمل باید تا زمانی ادامه یابد که جوجه ها به طور کامل با فضا آشنا شده و در صورت رها شدن از داخل محفظه گارد، قادر به پیدا کردن منبع حرارتی باشند. ارتفاع گارد باید قریب به ۳۰ سانتیمتر و شکل آن به صورت مدور باشد به طوری که ۴ گوشه بستر که محل اصلی جمع شدن جوجه ها می باشد حذف گردد. گارد (محافظ ) را باید زمانی برداشت که جوجه ها قادر به پریدن از روی آن بوده که اغلب در ۱۰ روزگی به بعد می باشد. فضای گارد را باید همیشه تمییز نگه داشت و از خیس شدن یا کثیفی بیش از حد آن جلوگیری نمود.
ظروف آبخوری و دانخوری:
ظروف آبخوری و دانخوری، حتی الامکان باید از جنس پلاستیک باشد زیرا در برابر خمیدگی یا شکستگی مقاوم بوده و به سهولت می توان آنرا تمییز نمود. ظروف دانخوری جوجه ها در چند روز اول باید پهن و سینی مانند باشد تا براحتی بتوانند به خوراک دسترسی داشته و همچنین پنجه های خود را با به هم زدن دان تقویت نمایند. اما با بالا رفتن سن جوجه ها باید از ظرف کشیده و دهن باریک جهت جلوگیری از ضایعات و هرز رفتن خوراک استفاده نمود. در کنار ظروف دانخوری، برای هر ۵۰ جوجه باید ۲ تا ۳ ظرف آبخوری را تعبیه نمود.
تغذیه:
خوراک مصرفی در دوره پرورش، بخش اعظمی از هزینه های این دوره را شامل می شود. لذا ترکیب و چگونگی تهیه آن بسیار حائز اهمیت است. باید توجه داشت که هرگز از خوراک سایر ماکیان بالاخص مرغ استفاده نگردد. دان مورد استفاده جوجه قرقاول ها باید دارای ۲۸% پروتئین و در سنین بالغ ۲۴% باشد. همچنین از تازه بودن و ترکیب ایده آل دان باید اطمینان حاصل نمود. زیرا اثر مطلوب اکثر مواد معدنی و ویتامین های موجود در خوراک پس از مدتی طولانی از بین رفته و فاقد ارزش غذایی می باشد. گندم، سویا و ذرت از ترکیبات اصلی خوراک قرقاول می باشد.
دارو و درمان:
بهترین اقدامات درمانی برای دوره های پرورش، اعمال مدیریت صحیح می باشد. به طوری که غذای مطلوب و آب تازه بهترین ر‍‍ژیم درمانی برای حصول نتایج ایده آل خواهد بود. از آنجایی که ۸۰% خون را آب تشکیل می دهد، لذا می توان در نظر داشت که آب مصرفی چه تاثیری را در پی خواهد داشت. آب مصرفی گله هر صبح و هر شب باید تعویض و ظروف آن هر ۲ روز یکبار تمییز و ضدعفونی گردد. در صورت اصرار به مصرف محلول های درمانی، می توان از مخلوط ویتامین الکترولیت استفاده نمود.
کنیبالیسم (همخواری):
مسئله کنیبالیسم یا پرکنی در بین ماکیان پرورشی رایج و معمول تلقی گردیده که آنرا می توان با توجه به ۲ نکته تحت کنترل قرار داد. محرک اولیه عمل پرکنی (همخواری) و مراتب حاد آن شلوغی گله یا فضای کوچک و نامناسب بستر می باشد. همچنین نور شدید، تهویه نامطلوب و فقر پاره ای از مواد تغذیه همچون نمک می تواند عاملی جهت شیوع کنیبالیسم تلقی گردد. در صورت شیوع کنیبالیسم باید آنرا سریعا در مراحل آغازین متوقف نمود که در غیر این صورت، کنترل آن دیگر میسر نخواهد بود. هنگام مشاهده عامل کنیبالیسم باید نور بستر را با پوشاندن پنجره ها و منافذ درب ها، کم و تاریک تر نمود. به حدی که تنها قادر به تشخیص و یافتن ظروف آب و غذا باشند. همچنین در صورت امکان باید بستر را گسترش داده یا تعدادی از گله را به مکانی دیگر انتقال داد. چنانچه هریک از راهکارهای فوق موثر واقع نگردد، باید گله را نوک چینی نمود. این عمل بسیار حساس بوده و تبحر خاص خود را می طلبد. به طوری که تنها باید نوک بالا را تا قسمت استخوانی قطع نمود. در صورتی که پس از نوک چینی، خونریزی مشاهده گردد، می توان از نیترات نقره به منظور جلوگیری از آن استفاده نمود. اما در مبحث کنیبالیسم بهترین راهکار جلوگیری از بروز آن می باشد که بدین منظور باید به طور متناوب گله را چک نمود. با توجه به اینکه کنیبالیسم از قسمت پشت شایع است، لذا از ۱۵ روزگی به بعد باید هر چند روز یکبار تعدادی از گله را جدا نموده و وضعیت پرهای پشت آنها را بررسی نمود.
انتخاب تخم برای جوجه کشی:
به منظور انتخاب بهترین تخم ها جهت جوجه گیری باید به مشخصاتی از گله تخمگذار توجه داشت که در ذیل بیان می گردد.
– روند توسعه نرمال گله و همچنین حصول اطمینان از شرایط بهداشت و سلامت کامل آن.
– سازگار با شرایط جفتگیری (جفت نر انتخاب شده) و تولید تخم با درصد بالای نطفه داری
– عدم اختلال در فرایند جفتگیری
– تغذیه شده با جیره مناسب گله مولد
– عدم همخونی گله به طوری که در حد (F1) باشد.
– از ذخیره و نگهداری تخم های بیش از حد درشت یا ریز باید خودداری نمود زیرا تخم های بیش از حد درشت درصد هچ پایین را داشته و تخم های ریز نیز جوجه هایی با جثه ضعیف و کوچک را به بار می آورد.
– از ذخیره و نگهداری تخم های با پوسته نازک یا ترک خورده باید خودداری نمود. زیرا اینگونه تخم ها رطوبت مورد نیاز جهت رشد جنین را به سختی در خود نگه داشته و از سوی دیگر احتمال وقوع بیماریهای ارگانیسمی در تخم های ترک خورده افزایش می یابد.
از قراردادن تخم های با شکل غیر معمول در دستگاه باید خودداری و تنها از تخم های تمییز و سالم برای جوجه کشی استفاده نمود. شستن تخم ها یا تمییز کردن آنها با پارچه مرطوب توصیه نمی گردد زیرا با شستن تخم پوشش محافظ آن از بین رفته و منافذی برای ورود انواع باکتری که عامل بیماریهای ارگانیسمی بوده، ایجاد می گردد.
ذخیره و مراقبت از تخم:
در بسیاری از موارد، توجهات تنها معطوف به دوره جوجه کشی بوده و مراقبت خاصی از تخم های ذخیره شده برای قرار گرفتن در دستگاه بعمل نمی آید. در حالی که مدت زمان ذخیره و نگهداری بیشتر از زمان جوجه کشی حائز اهمیت می باشد. زیرا حتی در این زمان نطفه تخم بعنوان یک جنین، زنده و در حال زیست بوده و هرگونه غفلت و عدم رعایت نکات مربوطه موجب هچ ناموفق و یا مشکلاتی اعم از مرگ جنین یا نقص عضو و مشکلات ارگانیسمی می گردد. لذا در مدت زمان نگهداری تخم ها باید نکات زیر را مد نظر قرار داد.
– تخم ها را باید حداقل روزی ۳ بار جمع آوری نمود. اما در صورتی که دمای روز به بالای ۸۵F رسیده، باید دفعات جمع آوری را به ۵ مرتبه افزایش داد. تخم ها را به طور کلی ۲ تا ۳ دفعه در صبح و ۱ تا ۲ دفعه در بعد از ظهر جمع آوری نمایید.
– تخم های دارای آلودگی اندک همانند لکه خون روی پوسته، ذرات کود چسبیده یا گرد و غبار بستر را می توان با ساب زنی توسط کاغذ سنباده نرم برای زمان جوجه کشی ذخیره و آماده نمود.
– تخم ها را باید در شرایط مرطوب و خنک ( دمای ۱۵ – ۱۴) (رطوبت ۷۵ – ۷۳ درصد) نگهداری نمود.
– تخم را باید به حالتی در شانه های ذخیره قرار داد که انتهای کوچک تخم رو به پایین باشد.
– در صورت ذخیره تخم ها برای مدت زمانی بیشتر از ۶-۵ روز، باید آنها را روزی ۲-۱ بار چرخاند و وضعیت آنها را بررسی نمود. بهترین زمان برای نگهداری تخم ها ۸-۷ روز بوده و حداکثر تلرانس آن ۱۲-۱۱ روز بوده که توصیه نمی گردد. زیرا با گذشت زمانی بیشتر از آن، درصد هچ تخم ها افت می نماید. هنگام انتقال تخم ها از اتاق ذخیره به دستگاه، باید اندکی تامل نمود تا دمای تخم ها که تقریبا ۱۵ درجه می باشد با دمای معمول هوا منطبق گردد. زیرا در غیر این صورت، انتقال ناگهانی تخم ها از محفظه ذخیره به دستگاه باعث افزایش شدید دما شده که موجب کندانس رطویت و وارد آمدن شوک خسارت باری به تخم ها می گردد.
دستگاه جوجه کشی:
برای واحد های بزرگ می توان دستگاه ستر و هچر را به صورت مجزا در نظر داشت و در مورد واحد های مبتدی یا دارای ظرفیت محدود می توان از یک دستگاه جوجه کشی دارای شانه های ستر وسبد های هچر استفاده نمود. به طوری که بعد از ۲۱ روز تخم ها از شانه های ستر برداشته شده، به سبد هچر انتقال یافته و در داخل دستگاه قرار می گیرد. اما آنچه در این میان حائز اهمیت است محل استقرار دستگاه در فضای مسقف و بسته بوده که دارای سیستم تهویه مطلوب جهت فراهم آوردن هوای تازه می باشد. در کنار تهویه نامطلوب، چرخش تخم و گندزدایی دستگاه و تخم ها، اغلب مشکلاتی که در زمان هچ روی می دهد ناشی از بی دقتی در کنترل دما و رطوبت دستگاه می باشد. به طوری که دما و رطوبت بیش از حد کم یا زیاد طی فاصله زمانی خاصی در رشد و وضعیت زیستی جنین تاثیر گذاشته و می تواند مشکلاتی نظیر مرگ جنین، ضعف یا خروج سخت جوجه از تخم را به بار آورد. در دستگاههای تمام اتوماتیک که دارای فن جریان هوا می باشد، بهترین دما تا ۲۱ روز۹/۹۸ F با تلرانس ۵/۰ F می باشد. باید در نظر داشت که گرمای بیش از حد دستگاه یا موجب مرگ جنین در اثر تبخیر زود هنگام رطوبت شده یا تولد زودرس جوجه ها پیش از زمان مقرر را باعث می گردد.
در مورد رطوبت دستگاه، تا روز ۲۱ باید آنرا روی ۶۰-۵۸% رطوبت نسبی یا ۸۶-۸۴% F قرار داده و در ۳ روز آخر آنرا تا ۶۸% نسبی یا (۹۰F ) افزایش داد. باید توجه داشت که میزان تهویه در روز های آخر جوجه کشی و نیز در زمان هچ افزایش یابد. تنظیم شرایط تهویه بدین دلیل حائز اهمیت است که اکسیژن از روزنه های تخم وارد شده و از سوی دیگر دی اکسید کربن به همین روش از تخم خارج می گردد. لذا با افزایش حجم و رشد جنین باید به میزان تهویه افزود تا اکسیژن بیشتری به جوجه برسد.

پرورش قرقاول

پرورش قرقاول

مقدمه:
پرورش قرقاول در سالهای اخیر در بسیاری از کشورهای جهان به خاطر استفاده از گوشت، رهاسازی در شکارگاهها و بهره برداری به صورت شکار به یک شاخه مهم از پرورش پرندگان تبدیل شده است. با آن که پرورش این پرنده در عمل به دلیل ریزه کاریهایش مشکلاتی را در بردارد اما در مقیاس کوچکتر با توجه به قابلیت استفاده از محیط زیست و نادر بودن نوع وحشی آن ، یکی از سودآورترین پرندگان نسبت به دیگرا پرندگان همطراز از خود است


قرقاول از جمله پرندگان بومی و نادر در ایران است که در مراتع و بوته‌زارها زندگی می‌کند. این پرنده در زبان محلی تورنگ یا تیرنگ نامیده می‌شود. قرقاول یکی از زیباترین پرندگان ایران است و به نوعی جز مجموعه تنوع زیستی ایران محسوب می‌شود که با تغذیه از دانه‌های گیاهی و حشرات می‌تواند در حفظ محصولات کشاورزی مفید باشد.

گونه‌های قرقاول در ایران

قرقاولهای ایران همه از یک گونه‌اند ولی با توجه به پراکندگی جغرافیایی و تفاوتهای ظاهری برخی آنها را به 4 زیر گونه تقسیم می‌کنند:

  • قرقاولهای ارسباران و دشت مغان
  • قرقاولهای تالش از آستارا تا چالوس
  • قرقاولهای گلستان از بابل تا گلستان
  • قرقاولهای سرخس و حوالی رودخانه مرزی هریرود

اهداف تحقیقات قرقاول در ایران

عمده اهداف پرورش قرقاول در ایران ایجاد پرورشگاههای مناسب و مزارع مادر برای تولید تخمهای نطفه‌دار ، رها سازی تعدادی از این پرنده در مکانهایی که نسل این پرنده در حال انقراض است، حفظ ذخائر ژنتیکی کشور ، جذب توریست و شکارچیان به مناطق دیدنی و بکر کشور ، تهیه قرقاول برای باغ وحشها به منظور بازدید عموم می‌باشد.
تفاوت ظاهری جنس نر و ماده
جنس نر و ماده قرقاول کاملا باهم فرق دارند. آنها معمولا از گونه به گونه دیگر از لحاظ رنگ پر متنوعند. نرهای بالغ پرو بال رنگین و دمی دراز و سر و گردن آنها سبز تیره و براق است. قرقاولهای ماده دارای رنگ پرهای نخودی تیره ، با لکه‌های قهوه‌ای زیاد و به رنگ محیط اطراف می‌باشد. قرقاولهای نر دارای صدایی شبیه به کورکور می‌باشند و غالبا به هنگام هیجان و تحریک سرو صدای زیادی در زیستگاه خویش ایجاد می‌کنند. نرها 88 سانتیمتر و ماده‌ها بین 53 تا 62 سانتیمتر طول دارند. سر این پرنده به رنگ سبز براق و پوست برهنه دور چشمش قرمز روشن است.


 

نکات کلیدی در پرورش قرقاولجوجه کشی
جوجه قرقاول یک روزه همانند سایر حیوانات تازه متولد شده به مراقبتهای ویژه و بخصوص دسترسی به غذاهای کافی نیاز دارد. همچنین سالن محل پرورش جوجه‌ها باید دراری فضای کافی باشد و در ضمن کاملا تمیز و ضدعفونی شده باشد. هر جوجه قرقاول نیاز به 0.5 فوت مربع فضا دارد. کف سالن باید با خاک اره پوشیده شده باشد و هرگز نباید از کاغذ و مواد نامناسب دیگر برای پوشش بستر استفاده کنیم چرا که جوجه قرقاول در ایستادن روی سطوح صاف ، همواره دچار مشکل می‌شود. هر مادر مصنوعی برای حداقل 200 الی 250 جوجه در نظر گرفته می‌شود.

از آنجایی که معمولا دسترسی به تخم مرغهای نطفه‌دار در اواخر بهار و اوایل تابستان امکان پذیر است به منابع حرارتی چندانی برای تولید گرما در سالن احتیاج نمی‌باشد. معمولا برای اعمال برنامه‌های نوری در سالن از لامپهای مادون قرمز استفاده می‌شود. این لامپها باید حاوی پرتوهای نور قرمز رنگ باشد چرا که نور سفید باعث ایجاد مشکلات دگرخواری و کانیبالیسم در سالن پرورش می‌شود.

دانخوریها معمولا بعد از هفته اول باید عموما در مکانهای از سالن تعبیه شوند که نور مادون قرمز مستقیما بر مواد خوراکی نتابد زیرا باعث تخریب ویتامینهای موجود در جیره بخصوص ریبوفلاوین می‌شود. دمای مادر مصنوعی در هفته اول باید 100 درجه فارنهایت باشد و 24 ساعت قبل از ورود جوجه‌های قرقاول به سالن باید دمای مناسب در داخل سالن تامین گردد. نظارت و بازرسی مستمر سالن بخصوص در روزهای اول و دوم ضروری می‌باشد و عملکرد لامپهای مادون قرمز سالن باید بررسی شود.

بعد از هفته اول دمای سالن به تدریج 5 درجه کاهش می‌یابد تا اینکه نهایتا در 85 درجه فارنهایت باقی می‌ماند. بعد از گذراندن 4 هفته پرورش از منابع حرارتی کمتری در سالن استفاده کرد ولی بهر حال توصیه می‌شود که در هر زمان برای پیشگیری از وقوع مسائلی مانند لرزیدن قرقاولها و دیگر مسائل پیش بینی شده، آماده راه اندازی سیستمهای حرارتی موجود در سالن بود. در دوره تخمگذاری قرقاولها دمای سالن در حدود 70 الی 80 درجه فارنهایت توصیه می‌شود.
تغذیه:
دسترسی به غذا برای جوجه‌های قرقاول از ضروریات انکارناپذیر پرورش می‌باشد. جیره‌های غذایی پرندگان زینتی و یا بوقلمون توسط چندین شرکت تجاری آمریکایی تولید می‌شود که قابل اطمینان و توصیه می‌باشد. جیره آغازین باید حاوی 28 الی 30 درصد پروتئین باشد که برای برآورد احتیاجات این پرنده برای رشد سریع و پردرآوری ضروری می‌باشد. جیره‌های که به شکل کرامبل و خمیری ارائه می‌شوند نتایج رضایت بخشی را موجب گردیده‌اند. اما باید توجه داشت که جوجه‌های قرقاول قادر به مصرف خوراک پلت شده تا سن سه هفتگی نیستند. جیره‌های غذایی قرقاول باید حتما حاوی کوکسیدواستات باشد تا از ابتلا به کوکسیدوز جلوگیری شود.
احتیاجات آب
آب از نیازمندیهای اصلی قرقاولهای جوان محسوب می‌شود. خنکی و تمیزی آب باید همواره رعایت شود. ابتدا می‌توان از سنگهای رنگین و سنگ مرمر در ظروف آب قرقاولها استفاده کرد تا از خیس شدن آنها در نتیجه ورود به داخل آبخوری جلوگیری کند. محل قرار گرفتن آبخوریها باید دور از خارج از محل نصب مادر مصنوعی باشد. یک قرقاول در حال رشد به 2 الی 5 گالن آب نیاز دارد و 200 قرقاول در حال رشد بعد از دو هفته اول روزانه به 5 گالن آب نیاز دارند.



کانیبالیسم و پرکنی:

قرقاولهای پرورشی تمایل به کانیبالیسم و پرکنی یکدیگر را در دوره رشد دارند. این مسئله معمولا هنگام کمبودهای تغذیه‌ای و نبود آب و غذای کافی و دمای مناسب سالن اتفاق می‌افتد. ازدحام بیش از حد جوجه‌ها معمولا در مواقع استفاده از نور سفید در سالن مشاهده می‌شود. وقتی کانیبالیسم شروع می‌شود کنترل آن غیر ممکن است و معمولا تمام تلاشیهای مربوط را باید بر روی جنبه‌های پیشگیری قضیه باید معطوف کرد.

اصول بهداشتی سالنهای پرورش قرقاول:


سرکشی مداوم و پیوسته گل پرورشی ، رمز موفقیت یک دوره پرورشی و تضمینکننده سلامتی گله است. به عنوان مثال اگر مشاهده شود که پرندگان در یک جابیش از حد اذحام نموده‌اند و یا به حالت غیر طبیعی ایستاده‌اند و یامشاهده مرگ و میر و تلفات غیر طبیعی در سالن ، مواردی است که ما را درتشخیص به موقع و سبب شناسی وقایع کمک می‌کند. باید همواره به خاطر داشت کهپیشگیری بیماری بیش از درمان باید مورد توجه قرار گیرد.
از اصولبهداشتی لازم در سالنهای پرورش قرقاول تمیزی و ضدعفونی سالن و تجهیزات وعاری بودن اقلام غذایی از کپک و قارچهای آلوده کننده می‌باشد. قرقاولهااکثرا به بیماریهایی که مرغ دچار می‌شود با همان علائم به آن امراض مبتلامی‌شوند. از بیشترین بیماریهای رایج بین قرقاولها می‌توان به کوکسیدوز ،آلودگهای انگلی ،مسمومیتهای قارچیوبوتولیسماشاره نمود. که در صورت مشاهده یکی از نشانه‌های آلودگی به این بیماریها

باید سریعا دامپزشکان و متخصصان مربوط را به کمک طلبید.

در ابتدا بايد توجه داشت که هرچند تجربه هاي حاصله طي چندين سال پرورش در جاي خود مفيد و موثر خواهد بود، اما هميشه ممکن است با مواردي متفاوت از قبل روبه رو شويم. چنانکه کسب موفقيت طي يک دوره پرورش بمعني عاري از مشکل بودن ساير دوره ها و مراحل نخواهد بود. اما پيشگيري قبل از درمان توصيه اي است بسيار ارزنده که مي تواند بعنوان عاملي بازدارنده در بروز هرگونه مشکل و رويداد مدنظر قرار گيرد.
فضاي پرورش:

بستر پرورش بايد حتي المقدور سر پوشيده و داراي کف بتني باشد. اما براي جوجه ها يا گله هاي محدود، کف چوبي هم مناسب به نظر رسيده که متضمن شرايطي نظير کيفيت چوب و فواصل تمييز کاري کف آن مي باشد. در صورتي که قبلا در بستر ماکياني از قبيل مرغ يا بوقلمون نگهداري مي شده، بايد کاملا کف بستر را از هرگونه مواد ضايعاتي و کود زدوده و گندزدايي نمود. به هر حال پس از هر نوبت پرورش بايد سالن را تمييز و ضدعفوني نموده و چند روزي قبل از جايگزين جوجه هاي جديد، دماي آنرا به حد مطلوب رسانده و بستر را خشک و بدون رطوبت نگه داشت. زيرا بستر خيس يا مرطوب استارت شيوع بيماريهايي نظير کوکسديوز بوده که درمان آن چندان سهل نمي باشد.
منابع گرما زا:
براي جوجه هاي ?-?? روزه مي توان از منابع گرمازا نظير لامپ يا هيتر هاي آويزان استفاده نمود.براي مثال از لامپ هاي حرارتي ??? وات مي توان براي ??? جوجه استفاده نمود. اما گزينه ايده آل آن است که از لامپ هاي حرارتي پشت جيوه اي قرمز استفاده نمود. زيرا از مزيت هايي همانند مصرف کمتر برق(?? وات)، نور قرمز(ضد قارچ و باکتري) وهمچنين گرماي بيشتري برخوردار است. به منظور تنظيم فاصله منابع گرمازا تا کف سالن، بايد وضعيت جوجه ها را بررسي نمود. به طوري که اگر جوجه ها در زير منبع حرارتي تجمع کرده بايد فاصله را کاهش‌ (افزايش دما) و در صورتي که به اطراف پراکنده شده، بايد آنرا افزايش داد (کاهش دما). در اغلب موارد مشکلات ناشي از سرما بوده اما بايد توجه داشت که گرماي بيش از حد موجب خشکي عضلات جوجه ها و مرگ زودرس آنها مي گردد. در صورت استفاده از لامپ هاي حرارتي بايد در نظر داشت چنانچه هر يک از لامپ ها سوخته باشد يا اتصالي در مدار آنها ايجاد گردد، منجر به افت دما گرديده که در مواقع بحراني جوجه ها روي هم ريخته و درصدي از تلفات بعلت خفگي را در پي خواهد داشت.
گارد يا محافظ جوجه ها:
اين مبحث تنها مربوط به جوجه هاي ?-?? روزه مي باشد. به طوري که بايد با ايجاد گارد از جنس توري يا ساير وسايل همانند مقوا يا بلوک سفال، جوجه ها را در نزديک منبع حرارتي نگه داشت. اين عمل بايد تا زماني ادامه يابد که جوجه ها به طور کامل با فضا آشنا شده و در صورت رها شدن از داخل محفظه گارد، قادر به پيدا کردن منبع حرارتي باشند. ارتفاع گارد بايد قريب به ?? سانتيمتر و شکل آن به صورت مدور باشد به طوري که ? گوشه بستر که محل اصلي جمع شدن جوجه ها مي باشد حذف گردد. گارد (محافظ ) را بايد زماني برداشت که جوجه ها قادر به پريدن از روي آن بوده که اغلب در ?? روزگي به بعد مي باشد. فضاي گارد را بايد هميشه تمييز نگه داشت و از خيس شدن يا کثيفي بيش از حد آن جلوگيري نمود.
ظروف آبخوري و دانخوري:
ظروف آبخوري و دانخوري، حتي الامکان بايد از جنس پلاستيک باشد زيرا در برابر خميدگي يا شکستگي مقاوم بوده و به سهولت مي توان آنرا تمييز نمود. ظروف دانخوري جوجه ها در چند روز اول بايد پهن و سيني مانند باشد تا براحتي بتوانند به خوراک دسترسي داشته و همچنين پنجه هاي خود را با به هم زدن دان تقويت نمايند. اما با بالا رفتن سن جوجه ها بايد از ظرف کشيده و دهن باريک جهت جلوگيري از ضايعات و هرز رفتن خوراک استفاده نمود. در کنار ظروف دانخوري، براي هر ?? جوجه بايد ? تا ? ظرف آبخوري را تعبيه نمود.
تغذيه:
خوراک مصرفي در دوره پرورش، بخش اعظمي از هزينه هاي اين دوره را شامل مي شود. لذا ترکيب و چگونگي تهيه آن بسيار حائز اهميت است. بايد توجه داشت که هرگز از خوراک ساير ماکيان بالاخص مرغ استفاده نگردد. دان مورد استفاده جوجه قرقاول ها بايد داراي ??% پروتئين و در سنين بالغ ??% باشد. همچنين از تازه بودن و ترکيب ايده آل دان بايد اطمينان حاصل نمود. زيرا اثر مطلوب اکثر مواد معدني و ويتامين هاي موجود در خوراک پس از مدتي طولاني از بين رفته و فاقد ارزش غذايي مي باشد. گندم، سويا و ذرت از ترکيبات اصلي خوراک قرقاول مي باشد.
دارو و درمان:
بهترين اقدامات درماني براي دوره هاي پرورش، اعمال مديريت صحيح مي باشد. به طوري که غذاي مطلوب و آب تازه بهترين ر‍‍ژيم درماني براي حصول نتايج ايده آل خواهد بود. از آنجايي که ??% خون را آب تشکيل مي دهد، لذا مي توان در نظر داشت که آب مصرفي چه تاثيري را در پي خواهد داشت. آب مصرفي گله هر صبح و هر شب بايد تعويض و ظروف آن هر ? روز يکبار تمييز و ضدعفوني گردد. در صورت اصرار به مصرف محلول هاي درماني، مي توان از مخلوط ويتامين الکتروليت استفاده نمود.
کنيباليسم (همخواري):
مسئله کنيباليسم يا پرکني در بين ماکيان پرورشي رايج و معمول تلقي گرديده که آنرا مي توان با توجه به ? نکته تحت کنترل قرار داد. محرک اوليه عمل پرکني (همخواري) و مراتب حاد آن شلوغي گله يا فضاي کوچک و نامناسب بستر مي باشد. همچنين نور شديد، تهويه نامطلوب و فقر پاره اي از مواد تغذيه همچون نمک مي تواند عاملي جهت شيوع کنيباليسم تلقي گردد. در صورت شيوع کنيباليسم بايد آنرا سريعا در مراحل آغازين متوقف نمود که در غير اين صورت، کنترل آن ديگر ميسر نخواهد بود. هنگام مشاهده عامل کنيباليسم بايد نور بستر را با پوشاندن پنجره ها و منافذ درب ها، کم و تاريک تر نمود. به حدي که تنها قادر به تشخيص و يافتن ظروف آب و غذا باشند. همچنين در صورت امکان بايد بستر را گسترش داده يا تعدادي از گله را به مکاني ديگر انتقال داد. چنانچه هريک از راهکارهاي فوق موثر واقع نگردد، بايد گله را نوک چيني نمود. اين عمل بسيار حساس بوده و تبحر خاص خود را مي طلبد. به طوري که تنها بايد نوک بالا را تا قسمت استخواني قطع نمود. در صورتي که پس از نوک چيني، خونريزي مشاهده گردد، مي توان از نيترات نقره به منظور جلوگيري از آن استفاده نمود. اما در مبحث کنيباليسم بهترين راهکار جلوگيري از بروز آن مي باشد که بدين منظور بايد به طور متناوب گله را چک نمود. با توجه به اينکه کنيباليسم از قسمت پشت شايع است، لذا از ?? روزگي به بعد بايد هر چند روز يکبار تعدادي از گله را جدا نموده و وضعيت پرهاي پشت آنها را بررسي نمود.
انتخاب تخم براي جوجه کشي:
به منظور انتخاب بهترين تخم ها جهت جوجه گيري بايد به مشخصاتي از گله تخمگذار توجه داشت که در ذيل بيان مي گردد.
– روند توسعه نرمال گله و همچنين حصول اطمينان از شرايط بهداشت و سلامت کامل آن.
– سازگار با شرايط جفتگيري (جفت نر انتخاب شده) و توليد تخم با درصد بالاي نطفه داري
– عدم اختلال در فرايند جفتگيري
– تغذيه شده با جيره مناسب گله مولد
– عدم همخوني گله به طوري که در حد (
F1) باشد.
– از ذخيره و نگهداري تخم هاي بيش از حد درشت يا ريز بايد خودداري نمود زيرا تخم هاي بيش از حد درشت درصد هچ پايين را داشته و تخم هاي ريز نيز جوجه هايي با جثه ضعيف و کوچک را به بار مي آورد.
– از ذخيره و نگهداري تخم هاي با پوسته نازک يا ترک خورده بايد خودداري نمود. زيرا اينگونه تخم ها رطوبت مورد نياز جهت رشد جنين را به سختي در خود نگه داشته و از سوي ديگر احتمال وقوع بيماريهاي ارگانيسمي در تخم هاي ترک خورده افزايش مي يابد.
از قراردادن تخم هاي با شکل غير معمول در دستگاه بايد خودداري و تنها از تخم هاي تمييز و سالم براي جوجه کشي استفاده نمود. شستن تخم ها يا تمييز کردن آنها با پارچه مرطوب توصيه نمي گردد زيرا با شستن تخم پوشش محافظ آن از بين رفته و منافذي براي ورود انواع باکتري که عامل بيماريهاي ارگانيسمي بوده، ايجاد مي گردد.
ذخيره و مراقبت از تخم:

در بسياري از موارد، توجهات تنها معطوف به دوره جوجه کشي بوده و مراقبت خاصي از تخم هاي ذخيره شده براي قرار گرفتن در دستگاه بعمل نمي آيد. در حالي که مدت زمان ذخيره و نگهداري بيشتر از زمان جوجه کشي حائز اهميت مي باشد. زيرا حتي در اين زمان نطفه تخم بعنوان يک جنين، زنده و در حال زيست بوده و هرگونه غفلت و عدم رعايت نکات مربوطه موجب هچ ناموفق و يا مشکلاتي اعم از مرگ جنين يا نقص عضو و مشکلات ارگانيسمي مي گردد. لذا در مدت زمان نگهداري تخم ها بايد نکات زير را مد نظر قرار داد.
– تخم ها را بايد حداقل روزي ? بار جمع آوري نمود. اما در صورتي که دماي روز به بالاي ??
F رسيده، بايد دفعات جمع آوري را به ? مرتبه افزايش داد. تخم ها را به طور کلي ? تا ? دفعه در صبح و ? تا ? دفعه در بعد از ظهر جمع آوري نماييد.
– تخم هاي داراي آلودگي اندک همانند لکه خون روي پوسته، ذرات کود چسبيده يا گرد و غبار بستر را مي توان با ساب زني توسط کاغذ سنباده نرم براي زمان جوجه کشي ذخيره و آماده نمود.
– تخم ها را بايد در شرايط مرطوب و خنک ( دماي ?? – ??) (رطوبت ?? – ?? درصد) نگهداري نمود.
– تخم را بايد به حالتي در شانه هاي ذخيره قرار داد که انتهاي کوچک تخم رو به پايين باشد.
– در صورت ذخيره تخم ها براي مدت زماني بيشتر از ?-? روز، بايد آنها را روزي ?-? بار چرخاند و وضعيت آنها را بررسي نمود. بهترين زمان براي نگهداري تخم ها ?-? روز بوده و حداکثر تلرانس آن ??-?? روز بوده که توصيه نمي گردد. زيرا با گذشت زماني بيشتر از آن، درصد هچ تخم ها افت مي نمايد. هنگام انتقال تخم ها از اتاق ذخيره به دستگاه، بايد اندکي تامل نمود تا دماي تخم ها که تقريبا ?? درجه مي باشد با دماي معمول هوا منطبق گردد. زيرا در غير اين صورت، انتقال ناگهاني تخم ها از محفظه ذخيره به دستگاه باعث افزايش شديد دما شده که موجب کندانس رطويت و وارد آمدن شوک خسارت باري به تخم ها مي گردد.
دستگاه جوجه کشي:

براي واحد هاي بزرگ مي توان دستگاه ستر و هچر را به صورت مجزا در نظر داشت و در مورد واحد هاي مبتدي يا داراي ظرفيت محدود مي توان از يک دستگاه جوجه کشي داراي شانه هاي ستر وسبد هاي هچر استفاده نمود. به طوري که بعد از ?? روز تخم ها از شانه هاي ستر برداشته شده، به سبد هچر انتقال يافته و در داخل دستگاه قرار مي گيرد. اما آنچه در اين ميان حائز اهميت است محل استقرار دستگاه در فضاي مسقف و بسته بوده که داراي سيستم تهويه مطلوب جهت فراهم آوردن هواي تازه مي باشد. در کنار تهويه نامطلوب، چرخش تخم و گندزدايي دستگاه و تخم ها، اغلب مشکلاتي که در زمان هچ روي مي دهد ناشي از بي دقتي در کنترل دما و رطوبت دستگاه مي باشد. به طوري که دما و رطوبت بيش از حد کم يا زياد طي فاصله زماني خاصي در رشد و وضعيت زيستي جنين تاثير گذاشته و مي تواند مشکلاتي نظير مرگ جنين، ضعف يا خروج سخت جوجه از تخم را به بار آورد. در دستگاههاي تمام اتوماتيک که داراي فن جريان هوا مي باشد، بهترين دما تا ?? روز?/?? F با تلرانس ?/? F مي باشد. بايد در نظر داشت که گرماي بيش از حد دستگاه يا موجب مرگ جنين در اثر تبخير زود هنگام رطوبت شده يا تولد زودرس جوجه ها پيش از زمان مقرر را باعث مي گردد.
در مورد رطوبت دستگاه، تا روز ?? بايد آنرا روي ??-??% رطوبت نسبي يا ??-??% F قرار داده و در ? روز آخر آنرا تا ??% نسبي يا (??F ) افزايش داد. بايد توجه داشت که ميزان تهويه در روز هاي آخر جوجه کشي و نيز در زمان هچ افزايش يابد. تنظيم شرايط تهويه بدين دليل حائز اهميت است که اکسيژن از روزنه هاي تخم وارد شده و از سوي ديگر دي اکسيد کربن به همين روش از تخم خارج مي گردد. لذا با افزايش حجم و رشد جنين بايد به ميزان تهويه افزود تا اکسيژن بيشتري به جوجه برسد

طراحی سایت ، طراح وب