نکات ضروری در پرورش بلدرچین

نکات ضروری در پرورش بلدرچین

تغذیه بلدرچین

تغذیه بلدرچین

بلافاصله پس از بيرون آمدن جوجه هاي بلدرچين از تخم، آنها را با جيره هاي “استارتر” تغذيه نموده و اين رويه را تا سن 6 يا 8 هفتگي ادامه مي دهيم. توجه داشته باشيد که در هنگام تنظيم جيره غذائي استارتر، بيشترين ميزان پروتئين را در نظر بگيريد زيرا در اين سن، پرنده بيشترين ميزان سطح پروتئين را در طول زندگي اش نياز دارد. با افزايش سن پرنده نيازهاي آنها به اغلب مواد غذايي از جمله پروتئين كاهش مي يابد ولي به مقدار بيشتري انرژي نياز دارد

پرندگان تيپ گوشتي را پس از رسيدن به سن 8 هفتگي تا زمان كشتار با جيره “فینیشر” (پاياني) تغذيه كرده در حاليکه تيپ پرواز و مادر تخمي را تا زمان فروش يا تا 20 هفتگي با جيره “دیولوپر” تغذيه مي نمايند

براي تيپ تخم گذار، چند هفته پيش از توليد تخم تا زماني كه دوره تخم گذاري كامل شود، جيره “لییر” تنظيم مي گردد. از ديگر گونه هاي بلدرچين تيپ گوشتي يا توليد تخم مي توان به بلدرچين هاي “کاتورنیکس” و “فاروه” اشاره داشت. اينها به ندرت براي شكار پرورش داده شده و نسبت به

“باب وایت” ها در سن كمتري بالغ شده و و ممكن است كه تخم گذاري را در 6 يا 8 هفتگي آغاز كنند. بلدرچين هاي “کاتورنیکس” پرورش داده شده براي توليد گوشت، با جيره هاي “استارتر”و “فینیشر” تغذيه شده در حالي كه نژاد تخمي و يا مادر تخمي با جيره “استارتر” و “بریدر” تغذيه مي گردند

تهيه جيره مناسب براي بدست آوردن نتيجه مطلوب بسيار حائز اهميت است. به خاطر داشته باشيد كه براي تيپ تخمي از جيره “دیولوپر” و در پرنده هاي بالغ تخمي يا مادر تخمي از جيره “لییر” استفاده شود. در غير اينصورت با كاهش توليد تخم و يا توليد تخمهايي با پوسته نازك روبرو خواهيد شد.

جوجه کشی و تعیین ظرفیت دستگاه جوجه کشی در مزارع پرورش بلدرچین

جوجه کشی و تعیین ظرفیت دستگاه جوجه کشی در مزارع پرورش بلدرچین

فرادی که علاقمند به پرورش بلدرچین جهت تولید گوشت باشند باید جوجه های آن را خودشان تولید و تکثیر نمایند .زیرا در حال حاضر محلی در ارتباط با تولید انبوه جوجه بلدرچین و یا کارخانه جوجه کشی ویژه بلدرچین وجود ندارد. جهت ایجاد تاسیسات مربوط به پرورش بلدرچین بایستی محلی را که دارای آب ، برق و راه بوده و در مکانی خلوت قرار گرفته باشد را انتخاب نمود. همچنین در انتخاب مکان احداث می بایست دوری و نزدیکی آن به بازارهای مصرف را مد نظر قرار داده و از طرفی مزرعه به دلیل ایجاد بوی نامطبوع و جذب مگس در محلی خارج و دور از محل سکونت احداث گردد. همچنین به دلایل بهداشتی و مدیریتی نیاز به ایجاد سالن های جداگانه جهت پرورش مولدین، جوجه ها و تاسیسات می باشد و این واحدها را می توان بر اساس ظرفیت شان به صورت مجزا و یا بصورت واحد های جداگانه داخل یک ساختمان ایجاد کرد .
سمت و سوی سالن ها از نظر آفتابگیر بودن مهم و با اهمیت می باشد. به طور مثال در مناطق گرمسیر قسمت طولی سالن ها باید در جهت شرق و غرب ساخته شود. اگر سایبان ساختمان هم مقداری طولانی در نظر گرفته شود از افزایش دمای داخل سالن در فصل تابستان کاسته خواهد شد زیرا در این فصل خورشید مدار عمودی را طی می کند. اما در مناطق سردسیر طول سالن در جهت شمال و جنوب ساخته می شود با این کار سالن ها در فصل زمستان آفتاب گیر خواهند شد .
مناطق بادخیز ، ارتفاعات و کناردریا محلی مناسب برای پرورش بلدرچین محسوب نمی گردد . مکان پرورش را می توان بصورت بسته و باز ساخت . داخل سالن پرورش بر اساس برنامه و نحوه پرورش (داخل قفس و یا کف سالن ) ، ظرفیت جوجه ریزی مورد نظر، سرمایه موجود پرورش دهنده و … آماده سازی می گردد. اگر روش پرورش در کف سالن مد نظر باشد از بستر استفاده می شود. در این سیستم ارتفاع بستر در فصل تابستان 5 – 3 سانتیمتر و در فصل زمستان 8- 5 سانتیمتر در نظر گرفته شده و با کاه ، تراشه نجاری ، پوسته برنج و یا خاک اره پوشانده می شود . درجه حرارت مطلوب در پرورش بلدرچین بالغ مابین 27 – 21 درجه سانتی گراد می باشد .
سیستم نگهداری در قفس در انواع مختلف ( پرورش نیمچه گوشتی – تخمگذار – و … ) متداول می باشد. با توجه به وجود قفسهای صنعتی در ابعاد و ظرفیتهای گوناگون، می توان با توجه به ظرفیت مزرعه قفس مورد نظر را جهت پرورش انتخاب کرد. قفسهای صنعتی پرورش بلدرچین هم اکنون بوسیله سازندگان داخلی در کشور تولید می گردند که برای مزارعی با ظرفیتهای پائین و متوسط مناسب هستند اما در نظر داشته باشید که کسانی که قصد احداث مزارعی با ظرفیتهای بالا و یا قصد توسعه مزارع خود را دارند بایستی جهت جلوگیری از ریسک در سرمایه گذاری اقدام به تهیه قفسهای صنعتی از کارخانجات معتبر نمایند. زیرا بدیهی است که سازندگان حرفه ای تجهیزات پرورش طیور خاص در جهان با در نظر گرفتن کلیه استانداردهای لازم و انجام تحقیقات بسیار اقدام به ساخت قفسهائی در ابعاد و اندازه های استاندارد می نمایند که همین امر منجر به افزایش درصد بهره وری در مزارع خواهد شد و ناگفته پیداست که افزایش بهره وری در مزارع بزرگ اگر هم در مقیاس عددی ناچیز باشد اما در بعد ریالی بسیار قابل توجه خواهد بود. در اینگونه قفس ها که عمدتا در اندازه های 4 و 5 طبقه تولید می گردند، تجهیزات ویژه ای جهت جمع آوری فضولات ، آبخوری و دانخوری اتوماتیک و حتی در برخی مدل ها، مادر مصنوعی جهت تامین حرارت در هر طبقه به طور جداگانه نصب گردیده است. قسمت تحتانی هر قفس با کف فلزی پوشانده می شود و فضولات جمع شده یا بصورت اتوماتیک و یا بصورت دستی تخلیه و پاک سازی می شود . در قفس های تیپ کالیفرنیا ، مدفوع مستقیما به کف سالن ریخته و در آنجا جمع می شود تخلیه مستمر فضولات تولید شده از نظر تهویه و تامین هوای پاکیزه داخل سالن موثر است .
همچنین در قفسهای پرورش پرندگان مولد و تخمگذار، سینی هائی جهت جمع آوری سریع و آسان تخم تهیه گردیده است.
تولید مثل بلدرچین:
جهت اینکار از دستگاههای جوجه کشی استفاده می شود بلدرچین در کوتاه مدت به بلوغ جنسی می رسد جنس ماده در 42 روزگی شروع به تخم گذاری می کند . تولید اسپرم در بلدرچین نر در 36 روزگی شروع می شود و جهت تکثیر و تولید مثل از بلدرچین مادر و تخم های بدست آمده از آن استفاده می شود .
بلدرچین های مادر خریداری شده نباید بیشتر از 3 – 2 هفته سن داشته باشند تولید تخم در روزهای 60 – 56 تخمگذاری به اوج خود می رسد .
در صورت افزایش مدت زمان روشنایی از فروردین لغایت شهریور 100- 50 تخم می گذارند پس از این مدت به اصطلاح وارد مقطع تولکی 5/1 ماهه می شوند . در پرورش مدرن و در شرایط صنعتی در طول سال از یک قطعه بلدرچین 300 – 250 تخم یرداشت می شود . شرایط ایده ال نوردهی و ایجاد روشنایی در سالن 18 – 14 ساعت در روز می باشد . در انتخاب تخم ها جهت استفاده در جوجه کشی باید به نکاتی همچون پاکیزگی تخم ، سالم بودن و وزن آن توجه نمود. اگر مجبور به ذخیره تخم های بدست آمده از مادران مولد باشیم باید آنها را در شرایط مناسب یعنی در دمای 18 – 16 درجه سانتی گراد و رطوبت 80 – 75% نگهداری کرد . اگر تعداد تخم تولید شده کمتر از ظرفیت ماشین جوجه کشی باشد می توانیم تخم های بدست آمده را تا 15 – 10 روز در شرایط محیطی فوق الذکر ذخیره و نگهداری نمائیم .
تخم ها در روی راک بطرز افقی یا بشکلی که نوک تیز آن در قسمت پائین باشد، قرار می گیرند. درصورتی که تخم بلدرچین بیشتر از یک هفته جهت جوجه کشی ذخیره و نگهداری شود باید هر روز با جابجا نمودن ، وضعیت آنها تغییر داده شود . در تولید جوجه بلدرچین توسط ماشین جوجه کشی رعایت 4 شرط دما ، رطوبت و تهویه مناسب و جابجا کردن الزامی است تخم بلدرچین بعد از 18 – 17 روز هچ می شود . دمای ماشین جوجه کشی بایستی 5/37 درجه سانتی گراد باشد اما در دو روز آخر درجه حرارت جوجه کشی کاهش داده می شود .
تهویه توسط یک یا چند سوراخ ایجاد شده در سقف دستگاه انجام می گیرد . همچنین FAN تعبیه شده داخل دستگاه منجر به ورود هوای تمیز به داخل و خروج هوای کثیف به خارج آن خواهد شد . در 14 روز اول تخم های داخل ستری بلافاصله هر 4 – 2 ساعت یکبار و یا حداقل روزی 5 بار جابجا می شوند اگر این کار توسط دستگاه و به صورت اتوماتیک باشد به ازاء هر یک ساعت یکبار انجام خواهد گرفت، دو روز آخر تخم ها به هچری انتقال داده می شوند .
تعداد جوجه های هچ شده بازاء هر یکصد تخم راندمان هچ و تعداد تخم های بارور بازاء هر یکصد تخم نیز میزان باروری را تعیین می کند. بهترین موقع تعیین درصد ( باروری و راندمان هچ ) انتقال تخم ها از ستری به هچری می باشد
تعیین ظرفیت دستگاه جوجه کشی و محاسبه اندازه گله مادر
اگر بر اساس ارزیابی های بعمل آمده فرضا نیاز هفتگی بازار در حدود 1000 قطعه بلدرچین برآورد و مشخص شود، باید 10% افزون بر این نیاز بلدرچین تولید و عرضه کرد . زیرا تلفات 10 – 5% جوجه ها را در طول پرورش نباید فراموش نمود. به همین منظور جهت تامین 1000 قطعه جوجه بلدرچین در هفته و با در نظر گرفتن 90% میزان باروری تخم و 80 % میزان هچ، به تعداد متوسط 1550 عدد تخم نیاز می باشد .
با این حساب بایستی روزانه 225 عدد تخم از گله مادر تولید و پس از یک هفته ذخیره کردن به دستگاه جوجه کشی منتقل می نمائیم . اگر میزان بارور بودن 1550 عدد تخم های جمع آوری شده در طول هفته که در داخل ماشین جوجه کشی گذاشته شده اند را 90% تخمین بزنیم، در آخر پانزدهمین روز تعداد 1400 – 1376 عدد تخم بارور از ستری به قسمت هچری منتقل خواهد شد. به همین منظور ظرفیت هچری باید باندازه 1400 عدد تخم در نظر گرفته شود از طرف دیگر چون هفته ای یکبار تخم ها جمع آوری و داخل دستگاه گذاشته می شود ظرفیت ستری را باید دو برابر تولید هفتگی تخم در نظر گرفت. همچنین جهت تکمیل ظرفیت دستگاه در هفته یعنی جمع آوری و ذخیره 250 عدد تخم در روز به پرورش 360 – 350 قطعه بلدرچین مادر نیاز می باشد . اگر در هر قفس یک نرو یک ماده پرورش دهیم باندازه تعداد ماده به بلدرچین نر نیاز داریم، اما توجه داشته باشید که در اکثر مزارع صنعتی معمولا به ازا هر نر ، 2 تا 3 ماده در نظر می گیرند. توجه داشته باشید که کلیه ارقام ذکر شده در فوق بر اساس 90% باروری و 80% توان هچ و 70% تولید تخم محاسبه گردید و بدیهی است که در صورت کسب نتایج متفاوت در درصدهای گفته شده، نتایج ذکر شده در فوق نیز می توانند تغییر نمایند.
شایان ذکر اینکه کسب ارقام ذکر شده در تولید بسیار مشکل و در عین حال مطلوب می باشد .
نگهداری و پرورش
جوجه ها باید در قفسهای های چند طبقه مجهز به مادر مصنوعی و یا در کف سالن پرورش داده شوند. در هر صورت دمای محل باید در اوایل پرورش 36 – 35 درجه سانتی گراد باشد . سپس حرارت سالن بازاء هر هفته 3 درجه سانتی گراد کاهش می یابد اما به هیچ وجه نباید دمای سالن به کمتر از 22 دجه سانتی گراد کاهش یابد. پرورش در قفس های بزرگ کف شبکه ای نیز امکان پذیر است .
جهت جلوگیری از نوک زدن یا کانی بالیسم انجام نوک چینی و کاهش شدت نور سالن و یا آویزان نمودن دسته های یونجه خشک مفید می باشد. 20 عدد بلدرچین سه هفته را می توان در فضای به وسعت 30*30 سانتی متر جا داد. پس از گذشت 5 هفته، بلدرچین ها به قفس های مخصوص تخم گذاری منتقل می گردند اما اگر پرورش درکف سالن در نظر گرفته شود باید قوطی های ویژه تخمگذاری بلدرچین تهیه شده و داخل آنها بایستی کاه یا علف گذاشته شود .
برای تامین روشنایی داخل سالن در هفت روز اول، 5 – 2 لامپ بصورت 24 ساعت و 40 – 8 روز بعدی طول طبیعی روز و یا 8 ساعت با 2 لامپ ، بعد از 41 روز 16 ساعت با 2 لامپ مناسب می باشد .
به هر حال توجه داشته باشید که علیرغم کلیه اطلاعات فوق، بهره گیری از کارشناسان خبره در شروع و حتی ادامه کار می تواند نقش به سزائی در افزایش راندمان مزرعه شما و کاهش ریسک داشته باشد. پس سرمایه گذاری در بخشهای فنی را نه بعنوان هزینه بلکه بعنوان یک سرمایه گذاری نگاه کنید.

بیماری بلدرچین

بیماری بلدرچین

مایکوپلاسما گالی سپتیکوم
عفونت طبیعی مایکوپلاسما گالی سپتیکوم در بلدرچین ژاپنی گزارش شده است. در یک گله 20000 قطعه ای بلدرچین، سینوزیت چرکی واگیردار شایع شده بود. این بیماری روند آهسته ای داشت و میزان تلفات روزانه آن 25 عدد بود.
در گزارش دیگری 10 درصد از جمعیت 1000 قطعه ای بلدرچینهای مادر دچار تورم صورت و کونژونکتیویت شده بودند.
نشانه های بالینی اصلی شامل اختلال تنفسی، فلج اندامهای حرکتی، افسردگی، کاهش مصرف غذا و وزن بدن، کاهش تخمگذاری و افزایش تعداد تخمهای فاقد رنگ دانه و لمبه بودند.
معاینات پس از مرگ نشان داد که سینوس زیر کاسه چشمی متورم شده، به وسیله مواد پنیری و یا اکسودای موکوئیدی و ژلاتینی پر شده است. تخمدان ها دچار آبروفی گردیده و در بعضی از آنها تورم کیسه هوائی دیده می شود. نتیجه کشت باکتریائی از سینوسها، نای، ریه، طحال، کبد و تخمدانها بر روی محیطهای کشت گوناگون و جداسازی ویروس از این ارگانها منفی بود. با استفاده از محیط کشت مایکوپلاسما که بر اساس روش Frii’s Methodتهیه شده بود، سویه هائی از مایکوپلاسما گالی سپتیکوم، که به عنوان Fa11 مطرح شدند، از سینوسهای سه بلدرچین جدا گردید. رشد این سه جدایه در آزمایش مهار رشد با استفاده از سرم هیپرایمیون علیه سویه S6 مایکوپلاسما گالی سپتیکوم متوقف شد. ترکیبات آنتی ژنیک این سه جدایه با سویه S6 مایکوپلاسما گالی سپتیکوم وابستگی نزدیکی داشت. اما بر اساس آزمایش ها با هم یکسان نبودند.

مایکوپلاسما سینوویه
گزارشهائی از جداسازی مایکوپلاسما سینوویه از بلدرچین ژاپنی وجود دارد.

پاستورلوز
بلدرچین ژاپنی همانند بلدرچین باب وایت به پاستورلوز حساس می باشد در بیشتر گزارشها شیوع بیماری پس از ورود بلدرچین های جدید از گله دیگری به مزرعه پرورش بلدرچین اتفاق افتاده است.
بلدرچینهای مبتلا در کنار هم تجمع یافته و نشانه هائی از قبیل کزکردگی و اسهال سبز رنگ نشان داده و در نهایت زمین گیر شده و تلف می شوند. در برخی از گزارشها میزان تلفات تا 50 درصد ذکر شده است.
در کالبد گشائی بلدرچین های تلف شده هیپرمی عمومی، کبد متورم همراه با نواحی نکروز چند کانونی، نقاط نکروزه بر روی طحال، تیره رنگ بودن ششها و خونریزی در لایه موکوسی دوازدهه دیده شد. در هیستوپاتولوژی پنومونی بینابینی، نکروز چند کانونی طحال و کبد وجود داشت.
برای تشخیص این بیماری از خون درون قلب و مهر حاصل از کبد لام هائی تهیه نموده و پس از رنگ آمیزی با رنگ ارگانیسم دو قطبی پاستورال مالتوسیدا مشاده می شود.
خون درون قلب بلدرچینهای تلف شده جهت بررسی های باکتریولوژیک و انجام آزمایشهای بیولوژیک در خرگوش گرفته شد.
کلنی های رشد کرده بر روی محیط آگار خون دار، شبیه به قطره شبنم، جدا از هم و محدب و کروی بودند. هیچ گونه همولیزی در محیط آگار خون دار مشاهده نشد و بر روی محیط مک کانگی نیز رشد نکرد.
ارگانیسم گرم منفی به شکل کوکوباسیل تکی یا دو تائی بوده و گلوکز، ساکاروز و مانیتول را بدون تولید گاز تخمیر کرد.
خرگوشهائی که با خون درون قلب بلدرچین های تلف شده تلقیح شده بودند، ظرف یک شب مردند. خرگوش های تلف شده ضایعات خاص بیماری پاستورلوز از قبیل تورم نای توام با خونریزی و کبد خالدار را نشان دادند. ارگانیسم به شکل خالص از کشت خون درون قلب خرگوشهای تلف شده جدا شد.
تراکم بسیار بالای بلدرچینها در مکانی که تهویه ضعیفی دارند و همچنین استرس ناشی از حمل و نقل در مسافتهای طولانی، ممکن است از عوامل مساعد کننده شیوع بیماری و مرگ و میر در مقیاس بالا شود.
پاکسازی و ضدعفونی محیط نگهداری بلدرچین ها و کنترل حشرات و جوندگان در حذف ارگانیسم از محیط موثر می باشد. با استفاده از واکسن روغنی تهیه شده از باکتری جدا شده از گله و انجام اقدامات بهداشتی می توان بیماری را به طور موفقیت آمیزی کنترل نمود.

هموفیلوس پاراگالیناروم
این باکتری از سینوس زیر کاسه چشمی بلدرچین هائی که دچار سینوزیت بوده اند جدا شده است. سن ابتلا به این بیماری از سه هفتگی به بعد گزارش شده است. بلدرچین های مبتلا دارای نشانه های آب ریزش بینی و تورم ملتحمه بودند و در تعدادی از آنها حالت کدورت و یا زخم قرنیه وجود داشت که منجر به پاره شدن قرنیه و ایجاد Panophthalmia شده بود.
پرندگان مبتلا به سختی می توانستند تغذیه کنند و دچار لاغری مفرط شده بودند. سینوسها دچار یک سینوزیت موکوئیدی و موکوئیدی- چرکی شده و گاهی اوقات توده بزرگی از مواد سخت شده در سینوسهای زیر کاسه چشمی وجود داشت.
از سینوسهای زیر کاسه چشمی بلدرچینهای با سن سه هفته، پنج هفته و هفت هفته که مبتلا به سینوزیت موکوئیدی یا موکوئیدی- چرکی بودند، تنها باکتری هموفیلوس پاراگالیناروم جدا شد. البته در پرندگان مسن تر که سینوسهای آنها دچار آبسه های پنیری بود، مخلوطی از باکتری های استافیلوکوکوس اپیدرمیس، کورینه باکتریوم پیوژنز، انتروکوکوسی و پاستورلا مالتوسیدا جدا گردید ولی هیچ گونه مایکوپلاسمائی از سینوسهای بلدرچین هائی که به تازگی مبتلا شده بودند و یا آنهائی که دارای آبسه بودند جدا نشد.

سالمونلا گالیناروم
شیوع بیماری ناشی از سالمونلا گالیناروم سبب تلفات بالائی در جوجه بلدرچین های 1 تا 3 روزه شده و در جوجه بلدرچین های نر نیز تلفات پائینی را ایجاد کرد.
نشانه های بالینی بیماری شامل افسردگی و تجمع جوجه بلدرچین ها به دور هم بود که در کالبدگشائی جوجه بلدرچین های تلف شده، پری کرادیت، نقاط نکروزه بر روی کبد، پر خونی ششها ، هیدروپری کارد، انتریت توام با خونریزی حاد و بزرگ شدگی خفیف طحال وجود داشت.
نشانه ها و ضایعات بیماری در جوجه بلدرچین های نر، شامل کاهش اشتها، نفس نفس زدن خفیف، پرخونی کبد و انتریت بود. ارگانیسم از کبد و خون درون قلب این پرندگان جدا شد.

عفونت با پروتئوس
عفونت پروتئوسی به عنوان عمل کز کردگی شدید، کما و تلفات بالا در جوجه بلدرچین هائی که به طور متوالی و به دنبال هم هچ شده اند، قلمداد می گردد. جوجه های جوان و بلدرچین های در مرحله رشد با سن بالای دو هفته، در برابر این عفونت از خود مقاومت نشان می دهند که این امر اشاره به وجود مقاومت سنی دارد. (Age Resistance)
ضایعات پاتولوژیک شامل: اکسودای موکوسی در داخل نای، پر خونی ریه ها، پرخونی عروق خونی سروز و مزانتر و پر خونی کبد و کلیه ها می باشد. از خون درون قلب و شش های جوجه های مبتلا، ارگانیسمی جدا شد که بر اساس تستهای بیوشیمیائی به عنوان پروتئوس میرابیلیس شناسائی گردید. بیماری زائی این جدایه در موش آلبینو جوان و جوجه بلدرچین های یک هفته مورد آزمایش قرار گرفت که ظرف مدت 48 ساعت پس از تلقیح مرگ این جانوران را به دنبال داشت.

اریزیپلاس
اریزیپلاس روسیوپاتیه می تواند سبب بیماری در بلدرچین های ژاپنی شود. این بیماری در گله بلدرچین های ژاپنی مادر با مرگ ناگهانی بلدرچین ها ظاهر شد. در کالبد گشائی ، ضایعاتی از قبیل احتقان عمومی (General Congestion)، خونریزی در عضلات ران و سینه، تورم کبد، طحال و کلیه ها، ریه های ادماتوز و تیره رنگ مشاهده شد. از کشت ارگانهای احشائی بلدرچین های مبتلا، اریزیپلاس روسیوپاتیه جدا گردید.
منبع احتمالی عفونت در حالت فوق پودر ماهی بوده است. با تجویز پنی سیلین در آب آشامیدنی بلدرچین ها تلفات ناشی از ایریزیپلاس کنترل شد.

تاول کف پائی (Bumble Foot)
بلدرچین های مبتلا به تاول کف پائی نشانه های لنگش را نشان داده و در معاینات، مفاصل درگیر متورم و بزرگ شده بودند. بالشتک کف پائی و بافتهای اطراف دچار تورم پیازی شکل (Bulbons Swelling) بودند. کپسول مفاصل تارس پا ضخیم و سفت شده و غشاهای سینوویال نیز ضخیم شده بود. با برش سطح محل ضایعه، برجستگی سفید رنگی در داخل بافت دیده می شد، که از این ضایعات باکتری E.Coli جدا شد.

استافیلوکوکوس آلبوس
میزان بالای جراحات وارده به سر، بالها و پا به علت تهییج و تحریک بلدرچین ها در هنگام تغذیه و یا تیمار و اداره آنهاست. هنگامیکه بلدرچین ها می ترسند و یا مضطرب می شوند، پرواز کرده، به علت برخورد به سقف و دیواره قفسها، سر و سایر نقاط بدنشان آسیب می بیند و عفونت باکتریائی سبب تشکیل آبسه در نقاط جراحت دیده سر، بالها و پاها می شود. از این آبسه ها ، غالبا باکتری استافیلوکوکوس آلبوس جدا شده است.

کلامیدیا پسی تاسی
جوجه بلدرچین های یک روزه به عفونت تجربی C.Psittaci (سویه ای با منشا مرغ عشق استرالیائی) با تلقیح از راه کیسه های هوائی بسیار حساس هستند. در مقابل بلدرچین های هفت روزه نسبت به عفونت تجربی با همان دز مورد استفاده برای جوجه بلدرچین های یک روزه مقاوم بوده و تلفاتی در آنها دیده نشد. در جوجه بلدرچین های یکروزه عفونت به شکل حاد و کشنده با تکثیر کلامیدیا بروز نمود. تلقییح این باکتری به میزان زیر دز کشنده، سبب عفونت نهفته در جوجه بلدرچین های یکروزه شد.
بلدرچین های هفت روزه ای که سیستم ایمنی آنها با تجویز سیکلوفسفامید سرکوب شده بود، مقاومت خود را از دست دادند. تجویز سیکلوفسفامید سبب برگشت عفونت نهفته به شکل کشنده بیماری شد که به علت توقف تولید آنتی بادی و تکثیر کلامیدیا در جوجه بلدرچین های یک روزه می باشد.

بورلیا انسرینا
چهار قطعه بلدرچین به طور تجربی با بورلیا انسرینا (Borrelia Anserina) تلقیح شدند.
گسترش های خونی یک قطعه از بلدرچین ها پس از 96 ساعت مثبت بود، هرچند نمونه های گرفته شده پس از 120 ساعت منفی بود. یکی از بلدرچین ها پنج روز پس از تلقیح تلف شد. نشانه های پیش از مرگ شامل کزکردگی، لاغری و کم خونی بود. کالبد گشائی بلدرچین تلف شده، ضایعات مربوط به عفونت ناشی از بورلیا انسرینا را نشان داد که شامل بزرگ شدگی طحال و انفارکت های ستاره ای شکل بی رنگ با اندازه 4 میلی متر بر روی آن، بزرگ شدگی کبد همراه با نواحی نکروزه بود. رنگ آمیزی لامهای حاصل از مهر کردن کبد (Impression) طحال و کلیه با روش گیمسا، عفونت شدیدی از اسپیروکت را نشان می داد.

پیشگیری
باید این مهم را به خاطر داشت که می توان از بروز اکثر بیماری های ویروسی با بکارگیری یک مدیریت خوب و کاربردی پیشگیری کرد . لانه ها باید تمیز و دارای تهویه و دمای مناسب باشند و از ورود جانوران موذی به آنها ممانعت شود.
بلدرچین نباید با انواع دیگر پرندگان پرورش داده شود، زیرا به خوبی مشخص شده که گونه های مختلف پرندگان دارای حساسیت های متفاوت در برابر ارگانیسم های عامل بیماری هستند.
از آنجا که بلدرچین های جوان به بیماری حساس تر هستند بنابراین آنها باید جدا از بلدرچین های مادر پرورش یابند زیرا بلدرچین های مادر ممکن است به طور تحت بالینی با میکروارگانیسم هائی آلوده باشند و یا به عنوان حاملین عوامل بیماریزا عمل کنند.
در مزارع بزرگ پرورش بلدرچین توصیه می شود که سرپرست های مستقل جهت مراقبت از این پرنده ها گماشته شوند. شواهدی مبنی بر انتشار بیماری های خاصی مانند لکوز در مزارعی که بلدرچین و ماکیان به طور جداگانه پرورش می یابند ولی سرپرست آنها یکی است، وجود دارد. برعکس بلدرچین های ژاپنی ممکن است به عفونتهای تحت بالینی مبتلا شوند و آن را به سایر گونه های پرندگان انتقال دهند.
این پرندگان باید با غذای مناسب که از منبع مورد اطمینان خریداری شده تغذیه شوند. غذا باید در مکان خشک نگهداری شده و از رشد کپکها ممانعت بعمل آید و همچنین باید از جانوران موذی که ممکن است سبب ایجاد بیماری یا انتقال میکروارگانیسمها شوند محافظت گردد. این پرندگان باید به طور مرتب و روزمره بازبینی شده و اگر نشانه هائی از قبیل کزکردگی، لرزش، فلجی را نشان دادند جهت معاینه به دامپزشک ارجاع داده شوند.

پیشگیری در خلال شیوع بیماری
هنگامی که بیماری شیوع پیدا می کند صاحبان مزارع باید به توصیه هائی مبنی بر جداسازی پرندگان سالم از بیمار عمل کنند. زیرا کانی بالیسم ، خوردن مواد دفعی پرندگان بیمار و انتقال از طریق آئروسل سبب انتشار بیماری خواهد شد. توصیه می شود که لاشه ها سوزانده و یا به وسیله آهک مدفون شوند و تمام محل ضدعفونی گردد. همچنین انکوباتورها ضدعفونی شده و جوجه بلدرچین های تازه هچ شده در محلهای ضدعفونی شده پرورش یابند. منبع شیوع بیماری در صورت امکان شناسائی گردد و با اقدامات پیشگیری کننده مناسب بیماری تحت کنترل درآید.
بلدرچین ژاپنی با این که نسبت به برخی از بیماریها مقاوم است ولی نسبت به ابتلا طبیعی به اکثر بیماریهای ویروسی ماکیان حساس می باشد به خصوص هنگامی که تحت شرایط مدیریتی ضعیف پرورش یابد. هرچند تعداد گزارشهای مربوط به وقوع طبیعی بیماری در بلدرچین ها در مقایسه با ماکیان دیگر کمتر می باشد. اما این موضوع ممکن است ناشی از این واقعیت باشد که تعداد معدودی مزرعه پرورش بلدرچین وجود دارد. با توجه به پیشرفتهای اخیر در امر روشهای فنی تشخیصی در ویروس شناسی این احتمال وجود دارد که موارد بیشتری از وقوع طبیعی بیماری های ویروسی خصوصا آنهائی که ناشی از اعضای گروه آدنوویروس هستند گزارش شوند

پرورش بلدرچین

جامع پرورش بلدرچین

همانطور که همگی می دانیم بدن ما به غذاهای مختلفی نیاز دارد و یکی از مواد مهمی که باید در غذای روزانه ما وجود داشته باشد، پروتئین است. این ماده برای رشد و سلامت بدن بسیار ضروری است. پروتئین هم در غذاهای گیاهی و هم در غذاهای حیوانی که انسان می‌خورد، وجود دارد.
گوشت طیور به عنوان یک منبع پروتئین حیوانی اهمیت زیادی داشته و بسیار مورد توجه انسان است. به همین دلیل در کشورهای مختلف سرمایه‌گذاری زیادی برروی صنعت پرورش طیور انجام گرفته است.

اخیرا مصرف گوشت بلدرچین در استان تهران افزایش چشمگیری داشته و با توجه به استقبال مصرف کنندگان از گوشت لذیذ این پرنده ، اغلب رستوران های Fast Food ، گوشت بلدچین را در لیست غذاهای پرمصرف قرار داده اند، اما با این وجود هنوز کشتارگاهی مخصوص کشتار بلدرچین راه اندازی نشده است که بتواند پاسخگوی نیاز رو به افزایش کشتار این پرنده باشد. هم اکنون تمام مراحل تولید تا کشتار بلدرچین در داخل یک مجموعه انجام می شود که البته در آینده ای نزدیک ضرورت احداث کشتارگاه مخصوص بلدرچین احساس خواهد شد .

یکی از فعالیت های پرورش در خصوص سایر ماکیان ، پرورش بلدرچین صنعتی است . پرورش بلدرچین با فاصله ی نسلی کوتاه یکی از فعالیت های زیر شاخه ی طیور محسوب شده که شروع فعالیت آن بعد از انقلاب در استان یزد شروع شده و سپس در اکثر نقاط ایران تسری یافت . پرورش بلدرچین از جمله فعالیت هایی محسوب می شود که کل فعالیت از تولید تخم نطفه دار تا نهایت کشتار و بسته بندی در داخل یک مجموعه انجام می گیرد . بنابر این پرروش و مدیریت آن از حساسیت بالایی برخوردار است و چنانچه یکی از حلقه های زنجیر که به ترتیب مادر ، جوجه کشی ، واحد گوشتی ، کشتار ، بسته بندی و انجماد است دچار لغزش و کندی شود خیلی سریع بر روی قسمت های مختلف تاثیر گذار خواهد بود .
تولید گوشت بلدرچین در سال 83 به 720 تن بالغ گردید .
عرضه ی گوشت بلدرچین در قالب بسته های فریز شده و تازه به اوزان 900 الی 1000 گرمی و حاوی 5 ال 6 قطعه لاشه است . گوشت این پرنده منبع پروتئینی بسیبار خوش پخت و با قابلیت کبابی شدن بوده که به ذائقه ی ایرانیان نیز سازگار است و امکان عرضه ی آن در بازار جهانی نیز در صورت رعایت کردن شاخص های عرضه محصولات را دارا می باشد .
بلدرچین یک نوع از گونه‌های مختلف طیور و از کوچکترین پرنده‌های حلال گوشت می باشد که به تازگی در کشور ما مورد توجه قرارگرفته است. بعضی‌ها به بلدرچین به دلیل نوع صدا و آوازش «بدبده» می‌گویند. بعضی‌ها نیز این حیوان را نام کرک می‌شناسند. بلدرچین‌ها در طبیعت، بیشتر در کشتزار غلات و زمین‌های ناهموار و میان علفزارها زندگی می‌کنند. هنگام زمستان نیز در دسته‌های بزرگ جمع شده و مهاجرت می‌کنند که گاه مسیر طی شده بالغ بر 400 الی 1000 نیز می گردد. بلدرچین‌های وحشی که در طبیعت زندگی می‌کنند هفت تا دوازده عدد تخم می‌گذارندکه این تخمها بعد از شانزده تا بیست و یک روز باز شده و جوجه‌ها از آنها خارج می‌شوند.
گوشت و تخم بلدرچین برای مردم ارزش غذایی و حتی دارویی دارد و بعضی عقیده دارند که با خوردن گوشت و تخم بلدرچین احساس سلامت و جوانی می‌کنند.

از لحاظ تاریخی می توان دو دوره را در شروع کار پرورش صنعتی این پرنده در نظر گرفت که دوره اول شروع پرورش صنعتی در سطح جهان و دوره دوم آغاز پرورش در ایران می باشد:
شروع پرورش در جهان
تقریبا می توان گفت، اهلی کردن بلدرچینها در حدود قرن یازدهم و احتمالا در ژاپن صورت گرفته و در چین و کره نیز ادامه یافت.
از اوائل قرن 20 نگهداری و پرورش بلدرچین توسط دامپروران از اهمیت خاصی برخوردار گشت. در مرحله نخست هدف از نگهداری بلدرچین تولید تخم بود که بعدها به عنوان یک منبع تولید گوشت نیز مطرح شد. در ژاپن از سال 1910 به گزینی این پرنده جهت تولید تخم آغاز و پس از مدتی جایگاه ویژه ای یافت. در آن زمان تخم بلدرچینها در انکوباتورهای نفتی و یا در زیر مرغهای کرچ قرار داده می شد.
اولین پیشرفت صنعت پرورش بلدرچین در سال 1930 اتفاق افتاد و پس از این تاریخ سرعت پیشرفت و انتقال آن به سایر نقاط دنیا بسیار زیاد شد و در اندک زمانی این پرنده به آمریکای شمالی، اروپا، خاورمیانه و خاور نزدیک راه یافت.
این پرنده به دلیل داشتن جثه کوچک دارای مصرف غذای ناچیزی است و نیاز به جای زیادی جهت پرورش ندارد. همچنین رشد سریع و سن کم بلوغ جنسی و نتیجتاٌ تولید نسل جدید در مدتی کوتاه (فاصله نسلی کوتاه) نه تنها در زمینه نگهداری ، عادات و رفتار تغذیه ای و اصلاح نژاد بلکه در زمینه فیزیولوژی ، پاتولوژی و توکسی کولوژی نیز مورد بررسی است.

شروع پرورش در ایران

صنعت پرورش بلدرچین حدود 15 – 12 سال پیش در ایران آغاز شد و با توجه به سرمایه گذاریهای انجام گرفته در سالیان اخیر پیشرفت قابل ملاحظه ای نموده بطوریکه هم اکنون در ایران نژادهای گوناگونی از این پرنده پرورش داده می شوند.
همگام با توسعه این صنعت و عرضه گوشت بلدرچین، بازارهای مصرف گوشت و تخم آن نیز پیشرفت قابل ملاحظه ای پیدا کرده و با توجه به ارزش غذائی گوشت و تخم آن و بالا رفتن آگاهی های عمومی در زمینه تغذیه انتظار آن می رود که استقبال عمومی از محصولات بلدرچین روز به روز افزایش یابد.
هم اکنون نیز تراکم مزارع پرورش بلدرچین بیشتر در نقاط مرکزی ایران بوده و این نقاط از قطبهای مهم پرورش بلدرچین در ایران به شمار می روند.

بلدرچین ، حرکت از یک خوراک انحصاری به خوراکی عمومی
در چند دهه گذشته نژاد خاصی از بلدرچین که در آن زمان از معروفیت خاصی برخوردار نبود، به نام بلدرچین ژاپنی (coturnix coturnix japonica) بعنوان یک راه چاره جهت تخفیف شدت کمبود پروتئین، بویژه در کشورهای در حال توسعه، معرفی گردید که با توجه به ویژگیهای منحصر به فرد خود توانست خیلی زود چه در بخش تولید و چه در بحث مصرف به جایگاهی مهم دست یابد به گونه ای که هم اکنون پرورش بلدرچین بعنوان صنعتی سود آور و پر بازده در سراسر جهان شناخته شده است و ویژگیهائی نظیر: رشد سریع، سن بلوغ جسمی و جنسی پائین، فاصله نسلی کوتاه، میزان تخمگذاری بالا، کیفیت عالی محصولات تولیدی و ویژگیهای غذائی گوشت و تخم، آنرا به یکی از پر طرفدارترین رشته ها نموده است به طوریکه در حال حاضر گوشت و تخم بلدرین تنها در رستورانهای درجه یک و گرانقیمت بعنوان خوراکی لذیذ و گرانقیمت عرضه نمی شود بلکه گوشت و تخم این پرنده با توجه به قیمت ارزنده و کیفیت مناسب، در میان عام مردم نیز با استقبال خوبی مواجه شده و تقریبا از هر 10 نفر یک تن گوشت بلدرچین را در سبد غذائی خود قرار می دهد.

ویژگیهای بلدرچین و محصولات آن
همانطور که اشاره شد بلدرچینها دارای ویژگیهای منحصر به فردی هستند که آنها را از سایر طیور متمایز کرده و صنعت پرورش بلدرچین را یه یکی از سود آورترین صنایع بدل کرده است، در ذیل به برخی از این ویژگیها اشاره کوتاهی خواهیم داشت:

1- سرعت بالای رشد در این پرنده بسیار قابل توجه و در حدود 5/2- 5/3 برابر سایر طیور است. بلدرچینها عموما در 35-45 روزگی به وزن 180 220 گرم رسیده و آماده کشتار می شوند ضمن اینکه سن بلوغ نیز در حدود 7-8 هفتگی است.
2- سن پائین بلوغ جنسی: این پرندگان در 6-5 هفتگی قادر به تخمگذاری شده و در 8-7 هفتگی به بلوغ کامل جنسی رسیده و آمادگی تولید مثل پیدا می کنند.
3- فاصله نسلی کوتاه، که اعمال برنامه های اصلاح نژادی را در آنها به خوبی امکان پذیر می سازد.
4- میزان تخمگذری بالا، بلدرچینها به طور وحشی سالانه در حدود 80 – 60 عدد تخم می گذارند اما در اسارت و با اعمال برنامه های مدیریتی قوی در زمینه تغذیه و نوردهی مصنوعی می توانیم این رقم را به میزان قابل ملاحظه ای افزایش داده و به عدد 250- 150 عدد تخم در سال دست پیدا کنیم.
5- ویژگیهای منحصر به فرد محصولات.

محصولات بدست آمده از این پرنده دارای ویژگیهای منحصر به فردی هستند که در زیر به برخی از آنها اشاره می کنیم:
گوشت و تخم بلدرچین خوراکی بسیار کامل و ایده آل خصوصا برای کودکان، زنان حامله و افراد مسن می باشد. می توان گفت که تقریبا در هیچ ائینی منع مذهبی برای مصرف گوشت و تخم این پرنده دیده نمی شود و محصولات آن در تمامی جهان مشتریان خود را دارد.
تخم و گوشت بلدرچین به دلیل داشتن چربی و کالری پائین و دارا بودن مقادیر زیاد آمینو اسیدهای ضروری، ویتامینها، اسیدهای چرب اشباع نشده، فسفو لیپیدها و … ، که هر کدام عناصری واجب و حیاتی برای رشد و سلامتی روحی و جسمی انسانها هستند، جزء مواد غذائی ایده َآل به شمار می روند.
در مقایسه با گوشت و تخم سایر پرندگان، محصولات این پرنده از اهمیت بیشتری برخوردار است و حتی به دلیل داشتن فاکتورهای مهم غذائی بعنوان دارو جهت تامین نیاز بیماران مصرف می گردد.
معمولا وزن یک تخم بلدرچین حدود 13-9 گرم است که از این میزان حدود 33-32% مربوط به زرده، 5/59-5/48 % آلبومین و حدود 20- 3/8 % مربوط به پوسته می شود. مواد تشکیل دهنده تخم هم عبارت اند از: آب (3/74-8/73 %)، کربوهیدرات (1%)، پروتئین (1/13-6/11%)، چربی (4/12- 1/11%)، مواد معدنی (1/1%)، انرژی (161cal/100g) و کلسترول (844mg/dl ).
همچنین گوشت این پرنده محصولی بسیار ترد و خوشمزه و مرکب از: آب 65/62% ، چربی 3/3% ، پروتئین 26% ، مواد معدنی 2/3% و انرژی 80 cal/100g می باشد.
جالب است بدانید درصد قسمتهای گوناگون لاشه یک بلدرچین به صورت زیر است:
گوشت سینه 42-39% ، گوشت ران 28-26%، گردن 6/2-2 %، قلب 8/0-1% ، امعا و احشا 1/3-9/1% ، جگر 3/2-6/1% و چربی بطنی 4/1-1/0% .
با توجه به کلیه موارد ذکر شده و همچنین بازده اقتصادی مناسبی که پرورش این پرنده در پی دارد، طی چند در ایران نیز شاهد تاسیس و رشد مزارع صنعتی پرورش بلدرچین بوده ایم و هم اکنون نظر به تبلیغات صورت گرفته و افزایش سطح آگاهی مردم، شاهد افزایش روز افزون مصرف محصولات آن درسطح جامعه می باشیم و امید است که در آینده نیز با افزایش حمایتهای دولتی از این بخش و همچنین توسعه روشهای علمی و صنعتی نگهداری و پرورش این پرنده، بیش از پیش شاهد رشد و تکامل این صنعت در ایران باشیم.

طرح توجیهی پرورش بلدرچین

طرح توجیهی پرورش بلدرچین

طرح پرورش بلدرچین تحلیل صنعت : درکشور ایران پرورش بلدرچین گوشتی و تخمگذار ی از صنایع نوپایی است که در امتداد پرورش مرغ گوشتی و تخمگذار فعالیت می کند . بیشترین فعالیتی که درمورد بلدرچین درکشور ما صورت گرفته مربوط به پرورش بلدرچین گوشتی بوده و تولید تخم آن از اهمیت کمتری نسبت به گوشت آن برخوردار بوده و امروزه با گذشت زمان تولید کنده ها به سمت تولید تخم این پرنده روی آورده اند که هم اکنون درنقاطی از کشور تخم این پرنده تولید و به مصرف می رسد ولی این تولیدات به صورت انبوه نیست و تولید کنندگان درواحدهای کوچک مشغول به تولید تخم این پرنده هستند که تولیدات آنها درمنطقه های که توید می کنند مصرف می شود . درمورد پرورش بلدرچین گوشتی فعالیت هایی در بعضی از استانهای کشور انجام گرفته از جمله استان یزد و شهر میبد که بیشترین فعالیت را دراین صنعت دارا می باشد . و استانهایی دیگر مثل تهران ، کرج ، مشهد ؛ قم ؛ اصفهان ، کاشان ، شیرازدر رده های بعدی قرار می گیرند . و در ضمینه تولید تخم بلدرچین استانهایی که تولید گوشت دارند متعاقباً تخم آن را هم بلدرچین گوشتیمی کنند ولی با این تفاوت که تولید آنها درضمینه تخم بلدرچین کم است . این صنعت دربعضی از کشورهای جهان پیشرفت بیشتری داشته و تولید آنها دراین ضمینه بیشتر است و علت آن وضع اقتصادی کشور ها و ملت ها است با توجه به اینکه رقیب سرسخت این صنعت تخم مرغ است در نتیجه تخم بلدرچین نسبت به تخم مرغ از قیمت بالاتری برخوردار است همین امر باعث شده که هر چه وضعیت مالی افراد بیشتر باشد مصرف آن ها هم بیشتر خواهد بود . همان طوری که این کشورها درپرورش سایر پرندگان پیشرفت های قابل ملاحظه ای داشته اند باعث شده تا پیشرفت آنها در این صنعت قابل توجه باشد کشورهایی که دردنیا در این ضمینه فعالیت دارند شامل آمریکای جنوبی ، مکزیک ؛ آلمان و کشورهای عربی از جمله عربستان و کویت می باشند . آمار دقیقی از میزان تولید تخم بلدرچین درکشور ایران وجود ندارد . شرح فعالیت : این واحد تولیدی با ظرفیت توید 700عدد تخم درمنطقه ملاثانی اهواز با مدیریت مهندس یاسینی و سپاهی که هر دو دانشجویان رشته پرورش طیور هستند اجرا خواهد شد . این واحد تولیدی در یک مکان استیجاری که حداقل دارای 3 اتاق باشد که 2 اتاق به مساحت حداقل 4 ×3 متر یکی برای انبار و یکی اتاق کارگر لازم است ویک اتاق برای پرورش به مساحت حداقل 30 متر مربع نیاز است این واحد تولیدی جوجه یک روزه را از تهران تهیه می کند ودان مصرفی را به صورت آماده خریداری می کند و برای این واحد تولیدی مقرون به صرفه نیست که خودش دارای آسیاب و میکسر باشد و یا مواد اولیه را برای جیره خریداری و مخلوط کند در نتیجه بهترین راه این است که این واحد تولیدی درنزدیکی یک مرغداری باشد تا دان مصرفی را طبق نیازمندی های پرنده درداخل مرغداری تهیه و آن را به محل مورد نظر حمل کند در غیر این صورت لازم است . هزینه ای اضافی برای حمل و نقل پردا خت گردد . برای دست یافتن به 700 تخم بلدرچین درروز نیاز به پرورش 1000 عدد بلدرچین است چون هر بلدرچین به طور متوسط در هفته 5 عدد تخم تولید می کند پس پرورش این مقدار نیاز روزانه مارا تامین می کند پرورش بر روی بستر انجام می گیرد و برای تهویه سالن از یک هواکش با قدرت cfm5000 استفاده می گرد آب خوری مورد استفاده آب خوری دستی به میزان 15 عدد و همچنین برای دانخوری از دانخوری های دستی به میزان 15 عدد استفاده می گردد که همانند آب خوری ها و دان خوری هایی که در پرورش مرغ گوشتی استفاده می شوند و برای کنترل دما از یک دماسنج و برای کنترل رطوبت از رطوبت سنج استفاده می گردد . برای خنک کردن سالن در ماه های گرم از سیستم پوشال استفاده می گردد و برای تأمین حرارت مطلوب درماه های سرد سال از یک هیتر برقی استفاده می شود . چون رطوبت منطقه بالاست نیازی به تأمین رطوبت نداریم کارهای مربوط به مزرعه پرورش بلدرچین تخمگذار به صورت پاره وقت توسط مهندس یاسینی و سپاهی انجام می گردد . جوجه بلدرچین بعد از 50 تا 60 روز شروع به تخمگذاری می کند و بیشتر فعالیت ها از زمانی شروع می شود که گله تولید خود را شروع بکند محصول تولیدی درسطح شهر توزیع می گردد . مزیت این طرح این است که بعد از گذشت 2 ماه که مصادف است با تولید گله و فروش محصول ما می توانیم هزینه های وارده را از فروش محصول تهیه کنیم . جیره مورد استفاده بلدرچین به 4 مرحله تقسیم می شود که شامل پیش دان ، رشد ؛ پایانی و تخمگذاری که این جیره بر اساس نیاز غذایی بلدرچین تهیه می شود نیازهای غذایی بلدرچین درجدول زیر آمده است . دوره پرورش بلدرچین یک سال است که 2 ماه رابه صورت پرورش و 10 ماه درتولید به سر می برد و بعد از یک سال گله حذف و بجای آن گله جدید جایگزین می شود . احتیاجات غذایی پیش دان رشد پایانی تخمگذاری انرژی ME 2800 2800 2800 2800 پروتئین CP 27 24 23 22 کلسیم CA 1 8/0 5/1 3 فسفرP 45/0 45/0 45/0 45/0 لیزین LYS 4/1 24/1 24/1 73/0 متیونین + سیستئین 76/0 67/0 67/0 62/0 سدیم Na 2/0 2/0 2/0 2/0 ید I 6/0 6/0 6/0 6/0 منگنز Mn gr120 120 120 120 روی Zn 80 80 80 80 آرژنین Arg 75/1 39/1 39/1 99/0 برنامه تولید : بیشترین نهاده مصرفی درپرورش بلدرچین تخمگذار همان دان مصرفی است که به صورت کیلویی 400 تومان تهیه می گردد میزان دان مصرفی دردوره پرورش یا همان 2 ماه اول تقریباً 800 کیلوگرم و در دوره تولید تقریباً 7800 کیلوگرم است که جمع کل دوره مساوی است با 8600 کیلوگرم است میزان تخم تولیدی توسط بلدرچین ها هفته ای 5 تخم یا سالی 260 عدد که جمع کل تخم تولیدی در یک دوره پرورش با حساب تلفات 250000 عدد است . هزینه دان مصرفی کل دوره تقریباً 34400000 ریال است و درآمد حاصل فروش محصول تقریباً 100000000 ریال است .روزانه در این مزرعه 700 عدد تخم تولید می شود . برنامه بازاریابی : با توجه به اینکه تخم بلدرچین یک محصول جدید است و نتوانسته است به خوبی جای خود را در بین مردم بازکند درنتیجه نیاز به بازاریابی گسترده ای دارد یکی از دلایل موفقیت بازاریابی تخم بلدرچین مزایای این محصول نسبت به تخم مرغ است مراحل بازاریابی این محصول خلاصه می شود در نوع بسته بندی چاپ پوستر و قیمت مناسب . بسته بندی : جنس بسته ها پلاستیک شفاف به شکل تخم مرغ که داخل آن را پوشال می ریزیم که داخل هر بسته 17 عدد تخم گذاشته می شود روی هر بسته یک برچسب که شامل مشخصات تولید کننده از جمله آدرس وشماره تلفن می باشد و همچنین روی این برچسب ها یک جمله از مزیت های تخم بلدرچین نوشته می شود که این جمله هر هفته عوض می شود قیمت هر بسته 800 تومان به صورت عمده ای به سوپر مارکت فروخته می شود . که سوپر مارکت این بسته را 1000 تومان به مشتری می فروشد . پوستر تبلیغاتی : این پوسترها در ابعاد مختلف چاپ می شود شامل عکس های جالب و جذاب از بلدچین ؛ تخم بلدرچین و مزارع پرورش و همچنین خوراک هایی که می شود از تخم بلدرچین درست کرد این پوسترها درسوپر مارکت هایی که تخم بلدرچین راعرضه می کنند نصب می شود و همچنین درمکان هایی که افراد آن از مزیت محصول با خبرند ولی نمی توانستند آن را تهیه کنند نصب می شود . هزینه حمل و نقل از مزرعه تولید تاسوپر مارکت بر عهده تولید کننده است و همین امر باعث می شود که فروشنده تمایل پیدا کند برای فروش محصول وبرای تبلیغات 2 نکته مورد توجه باشد : 1- مصرف کننده 2- فروشنده تبلیغات روی این دو متمرکز شود یعنی هم هدف ما مصرف کننده باشد و هم فروشنده اگر ما فروشنده را متقاعد کنیم که فروش این محصول برایش سود ده است .او حاضر به فروش محصول ماخواهد بود و خود به خود محصول ما را تبلیغ می کند . پایین آوردن قیمت : اگر ما رقیب داشته باشیم یا اگر رقبا زیاد شدند برای مقابله با این موضوع قیمت محصول را پایین می آوریم تا با رقبا مقابله کنیم . و اگر رقیب نداشتیم درسه ماه اول تولید محصول را 50 ریال ارزانتر عرضه می کنیم تا با این کار تقاضای محصول را افزایش دهیم و بعد از 3 ماه محصول را به قیمت واقعی عرضه می کنیم.مصرف کنندگان از قشر مرفع هستند با توجه به قیمت آن پس لازم است این تبلیغات از محل ها یا مکان هایی شروع بشود که از نظر مالی درسطح بالاتری قرار د اشته باشند . بیشترین عبارتی که می تواند نظر افراد را در مورد یک محصول جلب کند خواص دارویی درمانی محصول است که از این نکته درپوسترهای تبلیغاتی و عباراتی که روی بسته ها نوشته می شود استفاده می گردد . کلیه مراحل بازاریابی حتما قبل از ورود محصول به بازار انجام گرفته باشد تا موقعی که محصول را به بازار عرضه کردیم تقاضا برای محصول وجود داشته باشد . وبرای اطمینان خاطر فروشنده می توان توافق کرد که محصول تا یک هفته بعد از تحویل پس گرفته می شود که البته باید محصول کمی به فروشنده تحویل داده شود . طرح و توسعه : با تبلیغات و بازاریابی تقاضای محصول مورد نظر را افزایش می دهیم و درراستای افزایش تقاضا تولید خود را به مرور زمان برحسب مقدار تقاضای بالا رفته افزایش می دهیم . یعنی اگر تقاضا تخم بلدرچین از 700 عدد تخم تجاوز کرد ما 1000 عدد بلدرچین پرورشی را اضافه می کنیم تا تولید ما به 1400 عددبرسد و به هیمن منوال تولید را اضافه می کنیم بعد از رسیدن به این جایگاه وا حدهای زیر به ترتیب اضافه می گردد . 1- بلدرچین مولد 2- پرورش بلدرچین گوشتی 3- جوجه کشی بلدرچین و تولید جوجه یک روزه کلیه مراحل بالا ابتدا برای تأمین نیازهای خودمان است و بعد از مدتی این محصولات را به بازار عرضه می کنیم البته قبل از ورود هر کدام از این محصولات به بازار به یک بازاریابی و تبلیغات است . با محصولات تولیدی ابتدا نیاز شهر و استان مربوطه را تأمین می کنیم بعد از این مرحله محصولات را به استان های دیگر کشور صادرات می کنیم و در مرحله پایانی هدف این مزرعه صادرات محصولات به خارج کشور و رقابت باکشورهای خارجی و در پایان اصلاح نژاد بلدرچین و تفکیک نژاد گوشتی از تخمگذار . در طرح توسعه و مزرعه این صنعت می توان به بسته بندی و کشتار این پرنده اشاره کرد به احداث و احدهای کشتار و بسته بندی می توان به این هدف رسید . ساختار سازمانی : با توجه به اینکه حجم این واحد تولید کم است نیازی به کارگر ندارد و اداره امور به صورت پاره وقت توسط دو کارشناس طیور انجام می گیرد و درصورت گسترش مزرعه نیاز به کارگر است طبق نیاز کارگر تهیه می شود و نظارت هر قسمت از این مزرعه بر عهده یک کارشناس خواهد بود که دراین صورت واحد را به ثبت شرکت درآورده و در قالب شرکت به تولیدات این محصول ( بلدرچین ) می پردازیم برنامه زمان بندی : شروع پایان نوع فعالیت 15/12/86 30/12/86 تهیه مکان استیجاری مناسب و هماهنگی های لازم برای تهیه دان مصرفی و سفارش جوجه 15/1/87 25/1/87 خرید وسایل و تجهیزات مورد نظر و نصب آن ها در سالن پرورش 25/1/87 30/1/87 هماهنگی های لازم جهت خرید جوجه و آماده کردن سالن برای ورود جوجه 1/2/87 25/3/87 دوره پرورش 1/3/87 1/4/87 شروع تبلیغات و بازاریابی 1/4/87 ارائه محصول به بازار 1/2/88 حذف گله ارزیابی ریسک : رقیب سرسخت تخم بلدرچین تخم مرغ است هر چه قیمت تخم مرغ کاهش پیدا کند مصرف تخم بلدرچین کاهش و هر چه قیمت تخم مرغ بیشتر شود تقاضا برای تخم بلدرچین بیشتر می شود از نظر حجم و قیمت تخم مرغ نسبت به تخم بلدرچین مناسب تر است ولی تخم بلدرچین از لحاظ ارزش غذایی به راحتی قادر به رقابت با تخم مرغ است .عوامل دیگری که این کسب و کار را می تواند تهدید می کند رقبا هستند که با تولیدات خود می توانند بازار را اشباع کنند که برای حل این موضوع می توان با تبلیغات با این عوامل مابله کرد یا اینکه تغییر هدف داد و نوع محصول تولیدی را عرض کرد یعنی بجای توید تخم بلدرچین گوشت بلدرچین یا جوجه یک روزه تولید کرد هدف این است که آنجا یی که رقیب فعالیت ندارد ما وارد عمل بشویم و از فرصت ها به نحو احسن استفاده کنیم . یکی از مشکلات این صنعت ناپایدرای قیمت نهاده است از جمله موادی که در جیره غذایی مورد استفاده قرار می گیرد و چون این نهاده ها از خارج کشور تهیه می شوند و تورم کشور هم بالا است هر لحظه امکان دارد قیمت تمام شده نهاده ها افزایش و دراین راستا قیمت تمام شده محصول تولیدی افزایش پیدا کند در این مورد می توان تغییر هدف داد و محصولی را تولید کرد که مقرون به صرفه باشد یااینکه پرنده رابه یک دوره تولک اجباری برد از جمله ریسک های این کار تلفات زیاد یادر گیر شدن گله به یک بیماری خطرناک و تلفات سنگین که برای این منظور می توان با رعایت بهداشت واکسیناسیون و بیمه گله با این مشکل مبارزه کرد. برنامه مالی : منابع مالی مورد استفاده درطرح به صورت شریکی بین کارآفرینان تأمین می گرد میزان هزینه های ثابت و متغیراین طرح برحسب جداول زیر است هزینه های ثابت : ردیف شرح کالا تعداد قیمت واحد (ریال) قیمت کل (ریال) 1 دماسنج و رطوبت سنج 1 70000 70000 2 آبخوری دستی 15 15000 225000 3 دانخوری دستی 15 32000 480000 4 هواکش با ظرفیت 5 هزار cfm 1 150000 150000 5 هیتربرقی 1 1000000 1000000 6 موتور سیکلت 1 4000000 4000000 7 وسایل آشپزخانه 750000 750000 8 هزینه های پیش بینی نشده 3500000 3500000 جمع کل هزینه های ثابت = 10175000 ریال هزینه های متغیر : برای یک سال محاسبه می شود . ردیف شرح تعداد قیمت واحد (ریال) قیمت کل ( ریال) 1 دان مصرفی 8600kg 4000 34400000 2 آب و برق 12 ماه 150000 1800000 3 جعبه بسته بندی 14700 1000 14700000 4 جوجه یک روزه 1000 2500 2500000 5 بازاریابی 1000000 1000000 6 اجاره مکان 12 ماه 700000 8400000 7 جوجه یک روزه 1000 2500 2500000 8 پوشال نجاری 3گونی 5000 15000 9 متفرقه 3500000 3500000 جمع کل هزینه های متغیر در یک سال = 68815000 جمع کل هزینه های ثابت و متغیر 10175000+68815000=78990000 درآمدها: درآمدها شامل فروش تخم و گوشت بلدرچین است . فروش تخم مرغ : بنا به پیش بینی های به عمل آمده واحد تولیدی در طول دوره تولید تا حذف تعداد 250000 عدد تخم به قیمت 400 ریال می باشد خواهیم د اشت . ( ریال ) 100000000 = 400× 250000 فروش گوشت بلدرچین : اگر لاشه هر بلدرچین 200 گرم باشد و با احتساب تلفات که در پایان دوره 900 بلدرچین خواهیم داشت می توان محاسبه کرد . ( ریال ) 600000 = 35000 × kg 180 درآمد ناخالص در یک سال: ( ریال ) 106300000 = 6300000 + 100000000 درآمد خالص : 36467500 = 1017500 – 68815000 – 106300000 نرخ سودآوری =


تخم بلدرچین

تخم بلدرچین

در ایران برای اولین بار پرورش بلدرچین در استان یزد آغاز گردید که به صورت مجتمع شامل واحد مادر ، گوشتی ، بسته بندی و جوجه کشی اداره می گردد. بلدرچین دارای گوشتی با پروتئین بالا و درصد چربی کمتری می باشد که برای کودکان و بیماران بسیار سودمند و مفید می باشد .

 

تخم بلدرچین بیضی شکل می باشد که وزن آن ۱۵ – ۸ گرم و رنگ آن معمولا سفید با خال های سیاه یا قهوه ای تا آبی و زرد نخودی مایل به سبز می باشد . الگوی تخم و رنگ تخم بلدرچین منحصر به فرد است و منبع خوبی از ویتامین ها (به جز ویتامین c ) می باشد . کیفیت تخم بلدرچین بالاو میزان کلسترول آن از تخم مرغ کمتر است .

 

 تعیین جنسیت جوجه بلدرچین از سن ۱ روزگی صورت می گیرد که این کار نیازمند افراد آموزش دیده و ماهر می باشد . اما از سن ۳ هفتگی می توان نرها و ماده ها را به وسیله رنگ پر های ناحیه سینه از یکدیگر تشخیص داد. پرهای سینه ای نرها به رنگ قرمر مایل به قهوه ای و ماده ها به رنگ خرمائی سوخته ( خاکستری با نقاط سیاه رنگ ) روی آنها می باشد . وزن جوجه های تازه هچ شده در حدود ۱۰ – ۵ گرم می باشد که درسن ۵۰ – ۴۰ روزگی به بلوغ می رسند . وزن بلدرچین های نر بالغ ۱۵۰ – ۹۰ گرم و ماده ها ۱۸۰ – ۱۱۰ گرم می باشد . همچنین تعداد کروموزوم های بلدرچین ۷۸ می باشد که شش جفت آنها کروموزوم های بزرگ ، شش جفت متوسط و ۲۷ جفت میکروکروموزوم می باشند که کروموزوم های جنسی از نوع بزرگ می باشند .

جوجه کشی بلدرچین

جوجه کشی بلدرچین

-خصوصیات عمومی بلدرچین
بلدرچین پرنده ای کوچک جثه از راسته ماکیان است . بلدرچین دارای نژاد های مختلف نظیر ژاپنی، باب وایت، طلایی، سفید، انگلیسی و نظایر آن است. در طبیعت این پرنده از دانه ها و نیز حشرات و دیگر جنبندگان کوچک تغذیه می کند. برخی از گونه های بلدرچین نظیر بلدرچین ژاپنی و معمولی پرندگان مهاجرند و توانایی پرواز در مسافت های طولانی را دارند. اندازه بدن این پرنده به ۱۷ تا ۲۰ سانتی متر می رسد و رنگ آن در نژاد های مختلف از سفید تا قهوهای متغیر است.

 

بدن بلدرچین حالت توپی و گرد دارد و دارای پاهای ظریف، گردن و دم کوتاه است. جنس نر معمولا دارای وزن کمتر و جثه کوچکتری نسبت به جنس ماده است. وزن جنس نر در نژاد های مختلف بلدرچین از ۱۲۰ تا ۱۵۰ گرم متغیر است. به منظور تشخیص جنس نر و ماده در بلدرچین ژاپنی می توان از رنگ پر های سینه استفاده کرد. پر های سینه در بلدرچین نر یک دست قهوهای و بدون هیچ نقطه سیاه یا لکه رنگی است ولی بلدرچین ماده، در بین پر های سینه دارای لکه های سیاه می باشد. در ضمن، جثه بلدرچین های نر کوچکتر و به لحاظ ظاهری کمی جذاب تر هستند. روش دیگر تشخیص جنسیت بلدرچین معاینه کلوآک است. بلدرچین نر دارای یک غده در قسمت بالای کلوآک است که در اثر فشار و تحریک کف سفیدی از آن ترشح می شود واین پدیده در پرنده ماده مشاهده نمی شود. سن بلوغ جنسی در بلدرچین بسیار پایین بوده و این موضوع پرورش و تکثیر این پرنده را اقتصادی می کند. طول عمر بلدرچین در طبیعت حدود 6 سال است و بلدرچین ماده در حدود ۴۲ روزگی شروع به تخم گذاری کرده و در سن ۷۰ روزگی به اوج تولید می رسد.وزن تخم در بلدرچین در نژاد های مختلف حدود ۸ تا ۱۶ گرم است.

رنگ تخم در برخی از گونه ها سفید اما در اغلب گونه ها ترکیبی از رنگ قهوای و کرم رنگ است که وسعت لکه های قهوهای رنگ بر دیگر رنگ ها برتری دارد.

۲-جوجه کشی طبیعی
بلدرچین ماده خیلی سریع به بلوغ جنسی می رسد و در حدود ۴۲ روزگی شروع به تخم گذاری می کند. بلدرچین دارای تولید مثل نسبتا طولانی است و در فصول بهار و تابستان تخم گذاری می کند. بلدرچین های اهلی در تمام فصول سال اقدام به تولید مثل می نمایند. در طبیعت معمولاً یک بلدرچین ماده و یک بلدرچین نر یک جفت را تشکیل داده و پس از جفت گیری اقدام به آشیانه سازی می نمایند.

آشیانه بلدرچین ها در طبیعت بر روی زمین ساخته شده و معمولاً در بین علفزار ها و یا شیار صخره ها تعبیه می شود. بلدرچین ها نزدیک ۷۰ درصد تخم ها را در ساعت بعد از ظهر می گذارند. بلدرچین ماده بعد از یک دوره تخم گذاری کرچ شده و بر روی تخم ها می خوابد.

 

تخم ها معمولاً پس از ۱۸ روز به جوجه تبدیل می شوند. صفت کرچی در برخی از نژاد های بلدرچین نظیر بلدرچین ژاپنی ضعیف است و به ندرت کرچ می شوند. لذا تکثیر این نژاد در طبیعت با سرعت کمتری همراه است. در طبیعت هر بلدرچین ماده می تواند بر روی حدود ۱۰ عدد تخم بخوابد. به شرط مساعد بودن شرایط محیطی در حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد تخم ها به جوجه تبدیل می شود. پرنده ماده در دوران جوجه کشی به خوبی از تخم ها مراقبت کرده و آن ها را هر چند ساعت یکبار در جای خود می چرخاند. اولین جوجه های بلدرچین در روز ۱۸ پوسته تخم را شکسته و از تخم خارج می شوند، در حالی که مابقی ممکن است یک روز بعد از تخم خارج شوند. جوجه های متولد شده بسیار ضعیف بوده و نیاز به مراقبت مادر دارند. وزن جوجه بلدرچین ها هنگام خروج از تخم حدود ۶ تا ۷ گرم است.

جوجه ها در بدو تولد دارای رنگ قهوهای با نوار های زرد هستند. بلدرچین های ماده در ساعات اولیه خروج جوجه ها از تخم وظیفه خشک کردن آن ها را بر عهده داشته و تا چند ساعت جوجه ها را در زیر بال و پر خود می گیرند. مراقبت از جوجه ها معمولاً تا ۲ یا ۳ هفته پس از تولد ادامه می یابد.

۳-تشکیل گله مولد به منظور جوجه کشی مصنوعی
اولین و مهمترین گام در جوجه کشی و تکثیر پرندگان اهلی تشکیل گله مولد برای تولید تخم های نطفه دار است. به طور کلی برای تشکیل گله مولد بلدرچین سه روش زیر پیشنهاد می شود:

روش اول: آن است که افراد با خرید تخم های نطفه دار و انتقال آن ها به دستگاه جوجه کشی به صورت شخصی به تولید جوجه یک روزه اقدام نموده و جوجه ها را تا سن بلوغ پرورش دهند. سپس با در نظر گرفتن سلامت جوجه ها و وضعیت ظاهری آن ها و همچنین ایجاد تناسب بین تعداد پرنده ها،نر ها و ماده های مازاد را حذف نموده و گله مولد مورد نیاز خود را تشکیل می دهند. هر چند برخی از افراد به دلیل ارزان بودن تخم نطفه دار نسبت به قیمت جوجه یک روزه یا پرنده بالغ، این روش را مقرون به صرفه تر می دانند، اما خرید تخم نطفه دار برای افراد مبتدی توصیه نمی شود. زیرا فرآیند جوجه کشی و همچنین پرورش جوجه تا سن بلوغ نیاز به تجربه و مهارت کافی داشته و بسیاری از افراد در این رابطه توفیق چندانی نخواهند داشت. در صورت خرید تخم نطفه دار برای جوجه کشی، باید به اندازه و شکل تخم ها توجه داشت، زیرا جوجه های متولد شده از تخم های سنگین تر،بزرگ تر بوده و از کیفیت مناسب تری برخوردارند. درصد جوجه در اوری تخم های کوچکتر کم تر بوده و بعد از هچ نیز جوجه های تولید شده از آن ضعیف و کوچک هستند.

روش دوم: خرید جوجه های یک روزه از مراکز جوجه کشی است. در صورت انتخاب این روش، مرحله جوجه کشی تخم های نطفه دار حذف شده و پرورش دهندگان باید جوجه های یک روزه تا سن بلوغ پرورش داده و در سن بلوغ با حذف پرنده مازاد گله مولد را تشکیل دهند. هر چند در این روش مشکلات مربوط به جوجه کش حذف شده است، اما پرورش جوجه بلدرچین ها تا سن بلوغ کار آسانی نیست و نیاز به تجربه کافی دارد.

روش سوم: سومین و شاید مطمئن ترین روش تشکیل گله مولد خرید نیمچه های آماده تخم گذاری از واحد های پرورشی است. این روش برای افراد مبتدی و برای کسانی که برای اولین بار به تشکیل گله مولد بلدرچین اقدام می کنند، مناسب تر است. هر چند قیمت نیمچه نسبت به جوجه یک روزه و تخم نطفه دار بالاتر است، اما مشکلات و تلفات ناشی از جوجه کشی و یا پرورش جوجه ها در این روش ممکن است، اما مشکلات و تلفات ناشی از جوجه کشی و یا پرورش جوجه ها در این روش حذف شده و با موفقیت بیشتری همراه است. البته در این روش ممکن است به دلیل تقلب و یا عدم تعهد فروشندگان به رعایت موارد مهم در جوجه کشی و یا دوره پرورش، کیفیت نیمچه های خریداری شده مناسب نباشد. برای حل این مشکل پیشنهاد می شود تا نیمچه ها از مر اکز و افرادی خریداری شوند که معتبر باشند. در صورت خرید جوجه یک روزه و یا نیمچه باید تمام پرندگان از نظر شکل ظاهری (شامل اندازه و رنگ) بررسی شوند و پرنده هایی که دارای ناهنجاری هایی در اندام های حرکتی، چشم و یا سایر قسمت ها هستند، حذف شوند. در صورت خرید بلدرچین از یک نژاد مشخص باید به رنگ بدن و مشخصات نژاد آن ها دقت نمود تا گله خریداری شده به طور کامل یک دست باشد.

در انتخاب هریک از روش های سه گانه فوق احتمال انتقال بیماری و آلودگی به مزرعه مقد وجود دارد. هرچند در صورت خرید تخم نطفه دار و ضد عفونی مناسب تخم ها این احتمال به حداقل می رسد. برای کاهش احتمال انتقال بیماری ها و اطمینان از خرید بلدرچین های سالم توجه به درصد تلفات و نوع بیماری های ثبتشده در گله مبدا ضرورت دارد. در مورد افرادی که دارای گله مولد هستند و می خواهند گله جدیدی را جایگزین گله قبلی کنند، بهترین روش آن است که گله جدید از بین های تولید شده در همان مزرعه انتخاب شوند. به این منظور باید جوجه ها از زمان تولد تا هنگام بلوغ، تحت نظارت قرار گرفته و بهترین پرنده ها برای تشکیل گله مولد انتخاب شوند. در این حالت برای جلوگیری از افزایش ضریب هم خونی در گله بهتر است بلدرچین های نر از گله های دیگر خریداری و به پرندگان ماده اضافه شوند. از آن جا که معمولاً جوجه دهی تولید شده در مرحله اول جوجه کشی در هر فصل نسبت به سایرین مقاوم تر و با نشاط تر بوده و تولید تخم آن ها بیشتر است، می توان گله مولد را از بین این گروه از جوجه ها انتخاب کرد.

به پرورش دهندگان توصیه می شود تعداد جوجه های خریداری شده نسبت به ظرفیت گله مولد مورد نظر آن هاحدود ۱۰ درصد بیشتر باشد و در این محاسبات درصد تلفات طبیعی گله و عدم باروری احتمالی برخی پرندگان بعد از بلوغ جنسی را مد نظر قرار دهند. در صورت خرید تخم نطفه دار برای تشکیل گله مولد، تعداد تخم های خریداری شده باید ۳۰ درصد بیش از پیش بین بینی نهایی تعداد گله مولد باشد تا درصد تخم های هچ نشده و تلفات بعد از هچ جوجه ها در این محاسبات منظور شود.

بهترین نسبت نر ها و ماده ها در گله مولد، نسبت یک پرنده ماده به یک نر به لحاظ تولید تخم بارور است. اما این روش به دلیل افزایش تعداد پرنده نر، کاهش نسبت بلدرچین ماده و در نتیجه کاهش تعداد کل تخم های تولید شده، چندان توجیه اقتصادی ندارد. شاید استفاده از این نسبت فقط در گله هایی که با هدف اصلاح نژاد در قفس پرورش می یابند، توجیه پذیر باشد. در گله های بزرگ تجاری نسبت بین پرندگان مولد می تواند به نسبت ۱ نر به ۳ تا ۵ ماده افزایش یابد. بر اساس بررسی های انجام شده بازده تولید مثلی در حالتی که نسبت 1 نر به 3 ماده باشد نسبت به حالتی که این نسبت ۱ به ۴ یا ۱ به ۵باشد، یکسان بوده و لذا بر این اساس شاید نسبت ۱ به ۳ بین بلدرچین های نر و ماده مطمئن ترین و بهترین نسبت قابل توصیه باشد. پس از هر بار جفت گیری، بلدرچین های ماده به مدت ۵ روز و گاهی حتی تا ۱۰ روز تخم بارور می گذارند.

از آن جا که شرایط محیطی نظیر دما، تهویه، ساعات روشنایی و طول روز و همچنین میزان ابتلا به بیماری ها بر عملگرد تولید مثلی بلدرچین به شدت تاثیر گذارند، لذا در پرورش صنعتی بهتر است بلدرچین ها را در سالن هایی پرورش داد که امکان کنترل شرایط محیطی در آن وجود داشته باشد. پرورش بلدرچین در مکان باز عملا غیر ممکن است، مگر آن که تمام بخش های محوطه مورد نظر با استفاده از تور های مناسب پوشیده شده و از پرواز پرندگان به اطراف جلوگیری شود. گله های مولد بلدرچین معمولاً در قفس های دو یا چند طبقه نگهداری می شوند، اما در برخی موارد با توجه به شرایط پرورش ممکن است بلدرچین های مولد بر روی بستر نیز پرورش یابند. پرورش بلدرچین های مولد بر روی بستر به دلیل نیاز به سرمایه گذاری کمتر داراای مزیت است، اما در صورت پرورش در قفس، تراکم پرندگان در واحد سطح افزایش یافته و رکورد گیری از گله آسان تر است. همچنین درصد تخم های شکسته و نوک زده در سیستم قفس کاهش یافته و کنترل بیماری ها در این حالت آسان تر است.

 

به طور کلی پرورش بلدرچین مولد در قفس به دلیل دارا بودن مزایای متعدد با سیستم پرورش بر روی بستر قابل مقایسه نیست.

در پرورش گروهی بلدرچین ها بر روی قفس بهتر است قفس های با ظرفیت ۲۰ تا ۱۰۰ قطعه پرنده مولد مورد استفاده قرار بگیرند. این موضوع با زندگی گروهی بلدرچین ها در طبیعت نیز سازگارتر است. ارتفاع قفس باید به گونه ای باشد که پرنده ها امکان پریدن به بالا را نداشته باشند، این موضوع از شکستن تخم های تولید شده و آسیب رسیدن به بلدرچین ها جلوگیری می کند. معمولاً به ازای هر پرنده مولد در سیستم قفس ۲/۰ تا ۳/۰ متر مربع مساحت در نظر می گیرند، به طوری که در هر متر مربع بین ۴ تا ۵ قطعه بلدرچین نگهداری می شود.

کنترل تولید مثل و باروری
فصل تخم گذاری در بلدرچین طولانی بوده و تخم گذاری این پرنده معمولاً در فصل بهار آغاز و تا فصل تابستان و در نقاط گرمسیر تا اواسط پاییز ادامه می یابد. بلدرچین نسبت به افزایش طول روز حساس بوده و با افزایش ساعات روشنایی بلوغ جنسی این پرنده تسریع می شود. زمانی که قرار است بلدرچین ها آمیزش یابند و تخم گذاری را شروع کنند باید توجه داشت که سن آن ها در حد فاصل ۲ تا ۵ ماهگی اشد. در این حالت آن ها در اوج تخم گذاری و توانایی جنسی هستند و با افزایش سن جفت گیری بلدرچین ها ضعیف عمل نموده، راندمان مطلوبی را نخواهد داشت و تولید آن ها به میزان قابل توجهی کاهش می یابد.

تعداد تخم تولیدی توسط پرندگان ماده به عوامل مختلف (نظیر تغذیه، سن و غیره) بستگی دارد. در سالن و در صورت استفاده از برنامه های خاص نوری، در طول فصل تخم گذاری نباید مقدار ساعت نور دادن را کاهش داد. ساده ترین برنامه نوری ۱۷ ساعت روشنایی و ۷ ساعت خاموشی است. برای کنترل تولید مثل در گله بلدرچین پرندگان را به طور دائم زیر نظر داشت و نوسانات گله را ثبت کرد. البته به دلیل کوچک بودن جثه بلدرچین کنترل گله نسبت به پرندگان بزرگتر اندکی دشوارتر است. به طور کلی کنترل گله در حالتی که بلدرچین ها در قفس پرورش یابند به مراتب آسان تر از پرورش آن ها بر روی بستر است.

توجه به جیره غذاایی در فاز های مختلف تخم گذاری یکی از مهمترین عوامل موثر در کیفیت و میزان تخم تولید شده در گله است. تعدل انرژی و پروتئین جیره و تنظیم آن طبق نیاز بلدرچین ها یکی از مهمترین وظایف مدیریتی است. تنظیم جیره غذایی و وجود ویتامین ها، اسید های آمینه ضروری و مواد معدنی لازم، تاثیر غیر قابل انکاری در کیفیت و کمیت تخم های تولید شده خواهد داشت.

گله مولد را نباید پیش از یک دوره تخم گذاری (حدود ۶ تا ۷ ماه) نگهداری نمود، زیرا به تدریج تولید تخم، باروری و جوجه در آوری آن کاهش می یابد. از طرف دیگر، جوجه های تولید شده از این گله ضعیف تر و مقاومت آن ها نسبت به بیماری ها کم تر است. برای جلوگیری از مشکلات مربوط به کم خونی بهتر است حداقل هر ۲ تا ۳ سال مولد های جدید یا به اصطلاح خون جدید، وارد گله شودبرای این کار می توان نر های گله را با نر های گله های دیگر مبادله کرد. همچنین می توان تخم های بارور جدید را از سویه غیر هم خون تهیه و جوجه های تولیدی را جایگزین کرد. در صورت استفاده از هرکدام از این روش ها، پرندگان ورودی و جایگزین باید به مدت سه هفته قرنطینه و سپس وارد گله شوند تا از این طریق از سلامت آن ها اطمینان حاصل شود. نکته مهم در انجام جایگزینی، غیر هم خون بودن گله یا تخم خریداری شده از گله موجود باشد.

همچنین باید خون گله مادر در ابتدای هر فصل تولید، آزمایش شود تا گله از لحاظ بیماری تیفوئید ارزیابی شود. اگر این آزمایش در دوره تخم گذاری صورت گیرد، به گله استرس وارد شده و بر تولید تخم اثر می گذارد. همان طور که گفته شد، بلدرچین ماده در حدود ۴۲ روزگی شروع به تخم گذاری کرده و در سن ۷۰ روزگی به اوج تولید می رسد. در این سن حدود ۷۰ تا ۸۰ درصد گله تخم گذاری میکنند. به طور کلی هر پرنده ماده در طول ۳۶۵ روز ۲۰۰ تا ۲۵۰ عدد تخم تولید می کند. در سال دوم این میزان به شدت کاهش می یابد. طول عمر اقتصادی گله مولد 6 تا 8 ماه است و پس از این مدت باید گله را با مولد های جدید جایگزین نمود.

بلدرچین ماده حدود ۷۰ درصد تخم های خود را در ساعات بعد از ظهر تولید می کندکه این موضوع با مرغ متفاوت است. درجه حرارت مناسب در پرورش بلدرچین ۱۶ تا ۲۹ درجه سانتی گراد است و لذا در فصول گرم و سرد سال تامین این دامنه حرارتی برای پرندگان بالغ الزامی است. مدیریت خوب در میزان سود تاثیر زیادی دارد. حدود ۸۰ درصد از مشکلات مربوط به بیماری ها، ناشی از عدم شناخت علایم بیماری است که می توان با توجه بیشتر به مسایل مدیریتی و بهداشتی (حتی در امور بسیار جزئی) از آن ها جلوگیری نمود. باید توجه نمود که پیشگیری از بیماری ها بسیار آسان تر و ارزان تر از دزمان آن ها می باشد.

سالن ها باید به طور منظم در مورد وجود حیوانات موذی (مثل موش و حشرات) برسی شوند. در صورت وجود حشرات در سالن باید در کوتاه ترین زمان ممکن برای کنترل آن ها اقدام نمود. البته بهتر است سالن ها به طور مداوم با اسپری های آفت کش ضد عفونی شوند. بهداشت جایگاه ها باید در درجه اول اهمیت قرار گیرند. آب خوری ها نیز به صورت روزانه و دان خوری ها هر هفته یکبار باید تمیز و ضد عفونی شوند.

طیور اهلی مانند مرغ، بوقلمون، غاز نباید در مزرعه پرورش یابند، زیرا در صورت مریض بودن این حیوانات ، عامل بیماری می تواند به بلدرچین ها سرایت کند. در بیشتر موارد مدیران و پرورش دهندگان به این موضوع توجه نمی کنند. در ضمن باید از ورود افراد متفرقه به واحد پرورشی، به خصوص به واحد های مولد، جلوگیری شود. این کار بسیاری از مشکلات بهداشتی واحد را کاهش می دهد.

۴-جمع آوری و نگهداری تخم در گله مولد
در برخی از واحد های بزرگ عمل جمع آوری تخم ها به خوبی انجام نمی شود. این موضوع باعث می شود تا میزان جوجه در آوری تخم ها پس از اوج تولید کاهش یابد. در واحد های کوچک متوسط به دلیل توجه بیشتر به مسایل مدیریتی این مشکلات کمتر است. روزانه باید ۳ تا ۴ نوبت به جمع آوری تخم ها اقدام نمود. با توجه به این که اکثر پرنده ها در ساعت بعد از ظهر تخم گذاری می کنند، جمع آوری تخم ها اهمیت زیادی دارد. تخم ها را بعد از جمع آوری در داخل شانه های تخم مخصوص بلدرچین چیده و به اتاق نگهداری تخم های بارور منتقل نمود.

کیفیت تخم های بارور با نگهداری نادرست و کم توجهی کاهش می یابد. تخریب یک تخم باعث از بین رفتن یک پرنده و کاهش سود می شود. برای حفظ کیفیت تخم های بارور بهتر است گله مولد در قفس هایی با کف شیب دار پرورش یابد. همچنین جمع آوری تخم های بارور باید چندین نوبت در روز (حداقل ۳ نوبت) انجام شود و پس از جمع آوری تخم های جمع آوری شده در محل مناسبی ذخیره شوند.

اگر قرار است که تخم ها بیش از ۳ یا ۴ روز نگهداری شوند، باید حداقل دو نوبت در روز با زاویه ۴۵ درجه چرخانده شود تا از چسبندگی زرده به غشاهای سفیده جلوگیری شود.

برای حفظ کیفیت تخم ها باید آن ها را در دمایی مناسب نگهداری کرد. تخم ها بر اثر حرارت و دمای بالا فاسد شده و بر اثر افت شدید دما و یخ زدگی از بین می روند. در نتیجه برای نگهداری مناسب تخم های بلدرچین، دمای حداکثر ۱۴ درجه سانتی گراد و حداقل ۱۰ درجه سانتی گراد توصیه میشود. اما رطوبت نیز نقش بسیار مهمی در نگهداری تخم ها دارد زیرا همانطور که می دانیم در صورتی که هوای اطراف محیط تخم ها خشک باشد، رطوبت و آب موجود در تخم نیز پس از اندک زمانی خارج شده و تخم نطفه دار خشک می شود. پس رطوبت ۶۰ تا ۶۵ درصد برای نگهداری اولیه تخم ها ناسب است.

در مدت نگهداری موقت (حداکثر ۲ هفته)، باید به طور دائم تخم ها با زاویای ۳۰ تا ۱۰۸ درجه هر ۲ یا ۴ ساعت چرخش یابند تا چسبندگی زرده پیش نیاید که این عمل را می توان توسط گاری های ستر انجام داد. تخم بلدرچین به اکسیژن نیازمند است و ذخیره تخم ها در محلی که به لحاظ اکسیژن مشکل دارد باعث مرگ نطفه می شود. برای جلوگیری از این مسئله در انبار باید از سیستم تهویه مناسب استفاده نمود و میزان دی اکسید کربن نباید بیش از یک درصد باشد.

 

از لرزش های شدید و تکان ناگهانی و محکم تخم ها باید اجتناب شود. این موضوع باعث پارگی اتاق هوا شده و درصد جوجه دهی تخم ها را به شدت کاهش می دهد. تا جای ممکن باید از شستن تخم مرغ ها با آب یا تمیز کردن آن با پارچه مرطوب اجتناب نمود. این موضوع باعث از بین رفتن لایه محافظ روی پوسته تخم می شود. با از بین رفتن این لایه، تخم در معرض آلودگی های بیرونی قرار می گیرد. بهتر است تخم های خیلی کثیف و آلوده را حذف کرده و تخم های دارای آلودگی کم را با تیغ تمیز نمود. برای تمیز کردن تخم ها نباید از سمباده استفاده شود. پس از جمع آوری تخم ها باید آن ها را با گاز فرمالدئید ضد عفونی نمود. این کار را می توان تا 12 ساعت بعد از قرار دادن تخم ها در داخل دستگاه جوجه کشی نیز انجام داد.

روش گاز دادن به شرح زیر است:

روش اول: به ازای هر متر مکعب فضای دستگاه ۲۵ گرم پرمنگنات پتاسیم و ۳۵ میلی لیتر فرمالین ۴۰ درصد تهیه می شود.

روش دوم: پرمنگنات پتاسیم را داخل ظرف بزرگ (ترجیها سفالین ین لعابی) ریخته و سپس به آن فرمالین اضافه می شود. از ریختن پرمنگنات پتاسیم بر روی فرمالین باید اجتناب نمود. همچنین بلافاصله بعد از ریختن فرمالین روی پرمنگات پتاسیم باید محل را ترک کرد.

روش سوم: در دستگاه های جوجه کشی دارای پنکه (برای چرخش هوا)، باید پنکه و تهویه را در طول مدت گازدهی خاموش و بعد از ۲۰ دقیقه روشن کرد و در دستگاه را باز گذاشت. بهتر است هنگام گاز دادن رطوبت محیط بین ۷۵ تا ۸۰ درصد بوده و درجه حرارت نیز بین ۲۰ تا ۳۰درجه سانتی گراد باشد.

اولین شرط انتخاب تخم ها برای قرار گرفتن در دستگاه جوجه کشی تمیز بودن آن ها است. تخم ها باید از گله هایی که از نظر بهداشتی و تغذیه ای در وضع مطلوبی قرار دارند، تهیه شوند. تخم هایی که شکل و رنگ طبیعی داشته و دارای اندازه ای در حد معمول و استاندارد و وزن متوسطی هستند، برای جوجه کشی مناسب ترند.

۵-چیدن تخم ها در دستگاه ستر
دوره جوجه در آوری بلدرچین ۱۷ تا ۱۸ روز بوده و این مدت با توجه به نژاد و نوع دستگاه جوجه کشی متفاوت است. در پرورش صنعتی، بلدرچین ها تمایلی به خوابیدن بر روی تخم های خود ندارند و اگر تخم ها را در دسترس خود ببینند آنقدر نوک می زنند تا آن ها را شکسته و بخورند. اگر پرنده ها به این عادت عمل کنند ترک کردن آن ها از این کار مشکل است. جوجه کشی مصنوعی به عنوان مرحله فاسد بین پرورش گله مولد و گله گوشتی یا تخم گذار مطرح می باشد.

ظرفیت دستگاه جوجه کشی باید به اندازه ای باشد که تخم ها بیش از ۱۰ روز در آتاق نگهداری باقی نمانند. نگهداری تخم بیش از این مدت باعث کاهش جوجه در آوری آن ها می شود. دستگاه ستر قبل از هر نوبت استفاده باید به طور کامل ضد عفونی و تمیز شود. برای اطمینان از تنظیم بودن درجه حرارت و رطوبت دستگاه ها باید قبل از شروع دوره جوجه کشی دستگاه را به طور دقیق کنترل نمود. همچنین ۲۴ ساعت قبل از چیدن تخم ها در دستگاه ستر باید دستگاه روشن شود تا شرایط داخل آن با شرایط مناسب برای نگهداری تخم ها منطبق شود.

 

پس از خارج کردن تخم های ضدعفونی شده از انبار باید آن ها را مدتی حدود ۵ تا ۷ ساعت در دمای سالن هچر قرار داد تا گرم شوند، در غیر این صورت شوک گرمایی و تغییر ناگهانی دمای تخم از ۱۳ به ۸/۳۷ درجه سانتی گراد، باعث عرق کردن تخم ها و در نتیجه کاهش جوجه در آوری آن ها می شود. پس از انجام این نکات تخم ها را به ستر منتقل نموده تخم ها را در حالی که انتهای پهن آن ها به سمت بالا قرار دارد در شان های ستر می چینند. سپس دمای ستر را در ۷/۳۷درجه سانتی گراد و رطوبت 65 تا 80 درصد تنظیم نموده و تخم ها به مدت 14 روز در ستر نگهداری می شوند. تخم ها باید روزانه هر 4 ساعت یک بار چرخش یابند تا احتمال چسبیدن جنین به پوسته تلفات آن کاهش یابد. برخی منابع دفعات چرخش را هر سه ساعت یک بار و برخی نیز هر 6 ساعت یک بار ذکر نموده اند.

که البته با توجه به اندازه تخم و برخی شرایط محیطی و حتی نوع دستگاه ستر این مقادیر ممکن است متفاوت باشد.

۶-کندلینگ (نوربینی تخم ها)
معمولاً تمام تخم ها قابل هچ نبوده و درصدی از آن ها به جوجه تبدیل نمی شوند. بنابراین حذف تخم های بدون نطفه یا جنین مرده در بهره وری فرآیند جوجه کشی بسیار مهم است. به دلیل رنگی بودن تخم در بیشتر نژاد های بلدرچین عمل نور بینی آن ها مشکل است. همچنین کوچک بودن اندازه تخم ها نیر این موضوع را دشوارتر می کند. معمولاً در روز ۱۰ تا ۱۴ جوجه کشی عمل کندلینگ تخم ها انجام شده و تخم های ترک دار و بدون نطفه دور ریخته می شوند. کندلینگ تخم های بلدرچین معمولاً با استفاده از دستگاه های مخصوص نور بینی انجام می شود. تخم های بدون نطفه به راحتی نور را از خود عبور داده و هیچ جسم تیره ای در آن ها دیده نمی شود. در صورت مرگ جنین در داخل نیز جنین به صورت یک حلقه یا لکه خون ثابت داخل پوسته مشاهده می شود، در صورتی که جنین در حال رشد و زنده در انتهای بزرگ تخم همراه با رگ های خونی احاطه شده قابل تشخیص است و با چرخش تخم چرخش می یابد.

 

۷-چیدن تخم ها در دستگاه هچر
در روز 15 جوجه کشی تخم ها را برای مدت ۲ تا ۳ روز با رعایت نکات ویژه (روش ابرو برگردان) به هچر منتقل و دمای آن را روی ۲/۳۷ درجه سانتی گراد و درصد رطوبت را بین ۷۵ تا ۸۰ درصد در نظر می گیرند. توجه به موضوع اکسیژن در روز های 14 به بعد بسیار مهم بوده، و همانطور که اکسیژن کاهش یافته دی اکسید کربن افزایش یافته و باید مراقب بود تا دوره 15 تا 17 روزه انکوباسیون تخم ها، از حد مجاز خود فراتر نرود. چرخش تخم ها در دستگاه هچر متوقف می شود. پس از خروج اولین جوجه 15 روز طول می کشد تا آخرین جوجه از تخم خارج شود. از باز کردن بی مورد درب دستگاه ها باید خودداری نمود. برای مشاهده و بازرسی تخم ها درون دستگاه می توان از دستگاه هایی با درب شیشه اای استفاده کرد. به دلیل این که تخم بلدرچین ها معمولاً رنگی و لکه دار است نمی توان به راحتی و آن هم تا قبل از هفته اول، مراحل کندلینگ یا رشد جنینی را مشاهده کرد.

بیشتر تلفات جنینی در بلدرچین ها در طی ۲ تا ۳ روز آخر، یعنی قبل از هچ اتفاق می افتد که هم خونی گله و یا نگهداری نادرست تخم ها می تواند که هم خونی گله و یا نگهداری نادرست تخم ها می تواند از عوامل این تلفات باشد. دستگاه های جوجه کشی علاوه بر درب شیشه ای بهتر است دارای پنکه نیز باشند تا ضمن صرف جویی در انرژی، درصد هچ نیز افزایش یابد. در دوران هچ نیازی به چرخاندن تخم مرغ ها نیست و معمولا آن ها را به صورت یک لایه درون سبد مخصوصی قرار می دهند.

به طور کلی دو نوع دستگاه جوجه کشی که در جوجه کشی استفاده می شود، شامل دستگاه های خودکار Fan-ventilated or Forced-draft incubator و دستی Still-air machine می باشد. نوع اول از عملگرد بهتری برخوردار است. برخی از مدل های موجود نیز فقط برای بلدرچین طراحی شده اند، اما می توان تخم بلدرچین را در هر نوع دستگاه جوجه کشی قرار داد.

تنظیم دستگاه جوجه کشی خودکار

درجه حرارت در این دستگاه ها ۵/۳۷ درجه سانتی گراد و رطوبت نیز تا روز ۱۴ جوجه کشی ۶۰ درصد است. تخم ها نیز باید هر ۲ تا ۴ ساعت چرخانده شوند. این عمل به صورت اتوماتیک و توسط دستگاه انجام می شود. در روز ۱۵ جوجه کشی، عمل کندلینگ صورت می گیرد و تخم های که دارای ترک خوردگی بوده یا به هر دلیلی جنین در آن ها رشد نکرده است حذف می شوند. بعد از این مرحله تخم ها به داخل سینی های هچری منتقل شده و عمل چرخش تخم ها نیز متوقف می شود. در طول دوره هچری درجه حرارت دستگاه ۲/۳۷ درجه سانتی گراد و رطوبت آن به 70 درصد آفزایش می یابد. نباید درب دستگاه در طول دوره جوجه کشی باز و بسته شود. در مواقع لزوم ابتدا پنکه دستگاه خاموش شده و سپس درب آن باز می شود. این کار از اتلاف سریع گرما در دستگاه جلوگیری می کند.

 

تنظیمات دستگاه جوجه کشی دستی

درجه حرارت این دستگاه ها در هفته اول و دوم به ترتیب ۳/۳۸ و ۸/۳۸ درجه سانتی گراد است و نباید درجه حرارت تا پایان دوره جوجه کشی از ۵/۳۹ درجه سانتی گراد بیشتر شود. محل اندازه گیری درجه حرارت نیز در قسمت بالای تخم ها می باشد. رطوبت دستگاه تا روز ۱۴ جوجه کشی کم تر از 70 درصد و پس از آن به بیش از 70 درصد افزایش می یابد. چون در این دستگاه ها برای چرخاندن تخم ها چند نوبت در روز در دستگاه باز می شود، تنظیم رطوبت دستگاه مشکل است. تخم ها باید حداقل ۳ بار و ترجیحا ۵ بار در روز با روش دستی چرخانده شوند. معمولاً ۲۰ تا ۲۴ ساعت بعد از خروج اولین جوجه تمام جوجه ها از تخم بیرون می آیند. در این لحظه باید صبر کرد تا بدن جوجه ها خشک شده و تنها 5 درصد از بدن آن ها خیس یا مرطوب باسد. البته اگر جوجه ها بیش از این مدت در دستگاه هچر بمانند آب بدنشان تبخیر شده و جوجه ها ضعیف می شوند.

۸-عملیات بعد از جوجه کشی
بهد از خروج از تخم و خشک شدن بدن جوجه ها به سالن پرورش که از قبل آماده شده است، انتقال داده می شوند. برای انتقال جوجه ها می توان از کارتن های مخصوص حمل جوجه یک روزه استفاده نمود. ظرفیت هرکدام از این کارتن ها ۲۰۰ قطعه جوجه بلدرچین است.

همچنین ثبت رکورد ها و شمارش تعداد جوجه و محاسبه درصد جوجه در آوری از نکات مهم مدیریتی است که می تواند پرورش دهنده را در مدیریت تولید مثل گله یاری دهد و در ساعات اولیه تولید جوجه ها انجام میشود. تعیین جنسیت جوجه های بلدرچین در روز اول ممکن نیست و این مهم به هفته های دوم و سوم پرورش موکول می شود. واکسیناسیون جوجه ها در روز اول با استفاده از واکسن مارک و نیوکاسل با روش چشمی انجام می شود.

رعایت مسائل و نکات بهداشتی در دستگاه ستر و هچر ضروری است. ولی نظافت هچر مهم تر از ستر است زیرا جوجه ها در این دستگاه از تخم خارج می شوند. در هچر هرگز نباید کثافات و بقایای پوسته های شکسته شده تخم ها مشاهده شود و این موضوع برای سبد ها، شانه ها و در کل هر آن چه درون دستگاه است و خود دستگاه صدق می کند. پس از شستشوی دستگاه ها باید محیط را ضد عفونی نمود تا برای جوجه ها جدیدی که قرار است سر از تخم بیرون آورند مشکلی پیش نیاید.

طراحی سایت ، طراح وب